Апошнім часам з'явілася адносна шмат навін аб прапановах ці непасрэдных перайменаваньнях вуліц, паркаў, ськвераў і інш, таму прапаную прысьвеціць гэтай тэмэ і ўсяму што з гэтым зьвязана вось гэтую галіну

Краязнаўцы Гродна прапануюць перайменаваць імем Карпюка праспект Горкага
http://nn.by/photos/Karpiuk_1.jpg
раязнаўцы Віктар Саяпін, Алесь Госцеў, Віталь Карнялюк і Андрэй Вашкевіч звярнуліся да старшыні Гродзенскага гарвыканкаму Барыса Казялкова з прапановай перайменаваць вуліцу Горкага ў праспект Аляксея Карпюка.

Ліст з абгрунтаваннем дадзенай прапановы перададзены ў гродзенскі гарвыканкам. Краязнаўцы сцвярджаюць, што калі гарадскія ўлады чарговы раз праігнаруюць справу ўшанавання памяці пісьменніка на гарадскіх вуліцах, яны будуць звяртацца па дапамогу да жыхароў горада і творчай і навуковай інтэлігенцыі Гродна і краіны. Яны сцвярджаюць, што галоўнае не столькі дабіцца перайменавання вуліцы Горкага ў праспект Карпюка, колькі паказаць актуальнасць ушанавання памяці лепшых людзей горада. Ужо нават вялікім дасягненнем з боку ўладаў было б дазволіць павесіць на доме пісьменніка памятную шыльду, што было вырашана гарвыканкамам яшчэ ў 1993 годзе.

Тэкст звароту да Б. Казялкова:

Паважаны Барыс Мікалаевіч.

У гэтым годзе 14 красавіка мы ўспамінаем пра 90-я ўгодкі з дня нараджэння беларускага пісьменніка, ветэрана Вялікай Айчыннай вайны, Аляксея Нічыпаравіча Карпюка (1920-1992).

У гродзенскі перыяд жыцця А.Н. Карпюка ўмясцілася кіраванне рэспубліканскім музеем гісторыі рэлігіі (1977-1982 гг.), 19-ці гадовае кіраванне гродзенскім абласным аддзелам Саюза пісьменнікаў Беларусі. І праз увесь гэты час ствараліся яго глыбокія, яскравыя кнігі. Сярод іх — «Данута» (1960), «Мая Гродзеншчына» (1960), «Пушчанская адысея» (1964), «След на зямлі: Скарбы і здабыткі маёй Гродзеншчыны» (1972), «Вершалінскі рай» (1974), «Ольга Корбут» (1977), «Карані» (1988).

За баявыя заслугі А.Н. Карпюк быў узнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сцяга, Айчыннай вайны I і II ступені, медалямі і залатым крыжам польскага ордэна «Віртуці Мілітары». Яго літаратурная дзейнасць знайшла дзяржаўную ацэнку ў ганаровым званні заслужанага работніка культуры БССР (1980), Літаратурнай прэміі СП БССР імя І. Мележа (1986). У 1992 г. Міжнародны біяграфічны цэнтр у Кэмбрыджы (Англія) вылучыў Карпюка на званне «Чалавек года».

А.Н. Карпюк з’яўляецца ўзорам беларускага інтэлігента, творцы, патрыёта нашай краіны, нашага горада Гродна. У шэрагу школьных музеяў г. Гродна — музеі гісторыі педагогікі ліцэя №1, музеі гісторыі вуліц г. Гродна (СШ №26), гісторыі адукацыі Гродзеншчыны (Абласны інстытут удасканалення настаўнікаў г. Гродна), музеі Я.Ф. Карскага гімназіі №1, музеі партызанскай брыгады імя К. Каліноўскага (СШ №20) знайшлі сваё месца экспанаты, звязаныя з жыццём і творчасцю А.Н. Карпюка.

Зыходзячы з гэтага ініцыятыўная група гродзенскай інтэлігенцыі хадайнічае аб разглядзе на гарадскім Савеце народных дэпутатаў наступных дзвух ініцыятыў:

1. Імя А.Н. Карпюка мае ўсе падставы знайсці сваё месца ў тапаніміцы горада Гродна. Найбольш прыдатны варыянт — пераназваць імем А.Н. Карпюка праспект Горкага.

Па-першае, таму, што на праспекце месціцца дом, дзе да канца жыцця жыў А.М. Карпюк са сваёю сям’ёй.

Па-другое, гэты праспект — аднагодак творчасці Аляксея Нічыпаравіча. Адна з прыгажэйшых вуліц горада, праспект удасканальваецца, увасабляе тую радасць жыцця, якую ўсімі сваімі творчымі сіламі ўдала спрабаваў сцвярджаць А.Н. Карпюк.

Па-трэцяе, месцазнаходжанне праспекта Карпюка, а ў будучым, хочацца спадзявацца і літаратурнага музея пісьменніка, уключыць гэтую частку Гродна ў турыстычную карту горада.

2. Як знак памяці пра А.Н. Карпюка варта стварыць і павесіць памятную дошку на доме, дзе жыў славуты пісьменнік. Сям’я пісьменніка мае матэрыял для такой дошкі. Трэба вызначыцца з праектам і выкананнем гэтай скульптурнай працы.
НН (http://nn.by/index.php?c=ar&i=37611)

Предложение по переименованию 10 парков и скверов в Могилёве
Комиссия по топонимике и увековечиванию исторического и культурного наследия Могилева внесла предложения по переименованию скверов и парков города. В список вошли 10 объектов, в том числе парк имени Горького, сквер у музея этнографии, сквер у ДК Области и т.д. Предложенные названия — не окончательный вариант. Комиссия рассчитывает на активное обсуждение этого списка могилевской общественностью. Список переименований — в материале. Обсуждайте и делитесь своими предложениями.


Список скверов и парков, переименование которых одобрено 26 февраля на заседании Комиссии:

Сквер по бульвару Ленина — бульвар Дембовецкого (бульвар Дэмбавецкага);
Парк имени Горького — Замковый сквер (Замкавы сквер);
Сквер между улицей Менжинского и улицей Левашевского — Быховский сквер (Быхаўскі сквер);
Сквер по проспекту Пушкинскому (вдоль набережной реки Днепр) — Троицкая набережная (Траецкая набярэжная);
Сквер вдоль городского пляжа (правый берег реки Днепр) — Покровский посад (Пакроўскі пасад);
Сквер у гостиницы «Турист» — Петропавловский сквер (Петрапаўлаўскі сквер);
Сквер по проспекту Мира у академии музыки — Вознесенский сквер (Вазнясенскі сквер);
Сквер по улице Ленинской, переулок Мигая — Лютеранский сквер (Лютэранскі сквер);
Сквер у музея этнографии — Иезуитский сквер (Езуіцкі сквер);
Сквер у Дворца культуры области — Заднепровский сквер (Задняпроўскі сквер).
http://www.mycity.by/content/view/14302/11/

Краязнаўцы Гродна прапануюць перайменаваць імем Карпюка праспект Горкага

Добрая думка. Мабыць хтосці бедае, як гэтая вуліца называлася перад вайной?

Сквер по бульвару Ленина — бульвар Дембовецкого (бульвар Дэмбавецкага);
Парк имени Горького — Замковый сквер (Замкавы сквер);
Сквер между улицей Менжинского и улицей Левашевского — Быховский сквер (Быхаўскі сквер);
Сквер по проспекту Пушкинскому (вдоль набережной реки Днепр) — Троицкая набережная (Траецкая набярэжная);
Сквер вдоль городского пляжа (правый берег реки Днепр) — Покровский посад (Пакроўскі пасад);
Сквер у гостиницы «Турист» — Петропавловский сквер (Петрапаўлаўскі сквер);
Сквер по проспекту Мира у академии музыки — Вознесенский сквер (Вазнясенскі сквер);
Сквер по улице Ленинской, переулок Мигая — Лютеранский сквер (Лютэранскі сквер);
Сквер у музея этнографии — Иезуитский сквер (Езуіцкі сквер);
Сквер у Дворца культуры области — Заднепровский сквер (Задняпроўскі сквер).
http://www.mycity.by/content/view/14302/11/

Акрамя аднаго, гэта названне сквераў, а не пераменаванне.

Акрамя аднаго, гэта названне сквераў, а не пераменаванне.
Безумоўна, проста я пакінуў арыгінал тэксту

добрая навіна, асабліва падабаецца назва Замкавы сквер :cheers:

«Плошча Леніна» пакуль застаецца
У сярэдзіне сакавіка газеты і інтэрнэт-рэсурсы распаўсюдзілі навіну аб тым, што ў Мінску знікне станцыя метро «Плошча Леніна».
Планавалася, што замест яе з’явіцца «Плошча Незалежнасці». Тады ж была агучаная інфармацыя, што ўжо напрыканцы сакавіка мінчане пачуюць у цягніках метро не звыклае «наступная станцыя – плошча Леніна», а старое-новае «Плошча Незалежнасці».

Прайшоў месяц, аднак новай назвы ў мінскім метро так і не з’явілася. Спробы «НН» высветліць прычыну гэтага разбіліся аб бюракратычныя муры Мінгарвыканкаму – ніводны з суразмоўнікаў газеты не змог уцямна патлумачыць, чаму перайменаванне дагэтуль не адбылося і дзе можна высветліць прычыны гэтага. Сакратар прыёмнай параіла нават звярнуцца наўпрост у Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва.

Ва ўпраўленні мінскага метрапалітэну «НН» паведамілі, што аб планах перайменавання станцыі «Плошча Леніна» чулі, аднак ніякага распараджэння Мінгарвыканкаму не атрымоўвалі. Таму пакуль «Плошча Леніна» застаецца. Як надоўга – невядома.
нн (http://http://nn.by/index.php?c=ar&i=37689)

Ці ёсьць шанцы для вуліцы Карпюка ў Горадні?
http://gdb.rferl.org/1D2A788C-2F07-4967-973C-35EA43C9CB78_mw270_s.jpg
Чатыры гарадзенскія краязнаўцы прапанавалі старшыні гарвыканкаму Барысу Казялкову зьмяніць назву вуліцы Горкага на праспэкт Аляксея Карпюка, 90-годзьдзе якога адзначаецца сёлета. Наколькі рэалістычнаю выглядае такая прапанова? Пісьменьнік быў нязручным для ўладаў чалавекам, памёр ён у 1992 годзе, да кіраваньня Лукашэнкі.

Адзін з краязнаўцаў, якія накіравалі ліст старшыні гарвыканкаму, — Алесь Госьцеў, які ведаў пісьменьніка. Як ён думае: Аляксей Карпюк нярэдка канфліктаваў з уладай — то ці пагодзіцца сёньняшняе начальства ўшанаваць такім чынам памяць вядомага гарадзенскага літаратара?

Госьцеў: “На нашу думку, якраз постаць Аляксея Карпюка — адна з самых знакавых у ХХ стагодзьдзі, калі не лічыць Быкава, канечне. Карпюк усё жыцьцё пражыў тут, змагаўся з рознымі абставінамі, з уладай — не з уладай, але зь нядобрасумленнасьцю, сьцьвярджаў менавіта годнасьць чалавечую. Ён мог праўду-матку ў вочы сказаць і не баяцца самага высокага начальства. Я ня думаю, што гэта можа быць прычынай для адмовы”.

Сёньня начальства мае традыцыйную адгаворку: перайменаваньне дорага каштуе, вуліца Горкага — адна з самых вялікіх у горадзе. Што наконт гэтага А.Госьцеў?

Госьцеў: “У параўнаньні зь вечнасьцю, зь веліччу чалавека — гэта ўсё драбяза. Колькі ў нас грошай закопваецца ў зямлю, выкідаецца на вецер? Мы ня будзем ужо гаварыць пра тое, што прэзыдэнт сваім загадам два вялікія праспэкты перайменаваў і не пытаўся — колькі гэта будзе каштаваць”.

Сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў, крытык Ігар Жук добра ведаў Аляксея Карпюка і жыве на вул. Горкага — за некалькі будынкаў ад дома, дзе жыў пісьменьнік. Ігар Жук кажа, што ён “дзьвюма рукамі падтрымаў такую прапанову”.

Жук: “Можа гэта нават падставай быць для новых дэпутатаў, каб заявіць пра сябе, і яны могуць прыняць да разгляду. Вуліца Васілька ёсьць, а Карпюк ня меншы па сваёй значнасьці і каштоўнасьці, чым Васілёк. Сапраўды, гэтую вуліцу варта пераназваць: там яго дом, там можна мэмарыяльную дошку павесіць. І ня варта такую вуліцу рабіць у Вішняўцы, на ўскраіне гораду. Бо тут, на Горкага, усе падставы ёсьць”.

Аднак мясцовыя ўлады сёньня, як правіла, толькі надаюць назвы новым вуліцам — там, дзе ў Горадні будуюцца прыватныя катэджы. Праўда, толькі што зьявілася непадалёк ад цэнтру вуліца Аляксандра Дубко, ранейшага кіраўніка аблвыканкаму, аднак яе таксама стварылі нядаўна.

Госьцеў: “Трэба хоць нешта рабіць. А калі нічога ня будзем прасіць, то так яно можа яшчэ цягнуцца бясконца. Яны ўсё могуць, калі захочуць. Захацелі вуліцу Кляцкова зрабіць, не паглядзелі ні на кога. Памятаеце, быў такі выпадак, калі людзі былі супраць, абураліся? 40-годзьдзя Перамогі ён называўся праспэкт раней. Захацелася ім вось так менавіта ўшанаваць, і яны зрабілі гэта самі. А тут — я ня ведаю, як яно пойдзе далей, але я ня бачу ніякіх перашкодаў”.

Леанід Кляцкоў — былы першы сакратар Гарадзенскага абкаму КПБ. Што тычыцца Аляксея Карпюка, ён жыў у доме, што стаіць на вул. Горкага, але адрас мае інакшы — вул. Каліноўскага, 3. Вуліца Каліноўскага знаходзіцца побач з Горкага
Радыё свабода (http://www.svaboda.org/content/article/2027957.html)

Вуліца імя Быкава можа з’явіцца ў Хельсінкі
Такія перамовы вядуцца з фінамі. Пра гэта паведаміў пісьменнік Уладзімір Някляеў.
У Хельсінкі Васіль Быкаў пражыў паўтара года.

Разам з тым, 9 мая кампанія «Гавары праўду!» распачала збор подпісаў за перайменаванне вуліцы Ульянаўскай у Мінску і вуліцы Парыжскай Камуны ў Гродне ў вуліцы імя Васіля Быкава, а таксама за наданне імя пісьменніка адной са станцый метро, якія будуюцца.
НН (http://nn.by/index.php?c=ar&i=38323)

Гарадзенцы баяцца падпісвацца за вуліцу Васіля Быкава?
http://gdb.rferl.org/181C6421-C425-4393-950D-6CF935890224_mw270_s.jpg
Дом (справа) на вуліцы Парыскай камуны ў Горадні, дзе жыў Васіль Быкаў

Валянтэры кампаніі "Гавары праўду!" пачалі ў Горадні збор подпісаў, каб надаць імя Васіля Быкава вуліцы Парыскай камуны, на якой калісьці жыў пісьменьнік.
Гэта ўжо ня першая грамадзкая ініцыятыва за ўвекавечаньне прозьвішча Васіля Быкава ў горадзе, дзе ён пражыў амаль чвэрць стагодзьдзя і напісаў свае вядомыя творы. Якія могуць быць шанцы, што цяперашняя кампанія скончыцца ўдала?

Адной зь першых падлучылася да збору подпісаў у Горадні Ганна Шарэнда, якая цікавіцца краязнаўствам. Наколькі ахвотна ставілі гарадзенцы свае подпісы?
людзі ня супраць зьмены вуліцы Парыскай камуны на вуліцу імя Васіля Быкава...

"Як паказаў досьвед, людзі ня супраць зьмены вуліцы Парыскай камуны на вуліцу імя Васіля Быкава, толькі што баяцца — пішуць звычайна толькі сваё імя, горад, дзе яны жывуць, і ставяць подпіс. Астатнія таксама нібыта ня супраць, але сьцьвярджаюць, што ў нас будуецца многа новых мікрараёнаў — і хай там, маўляў, вуліца носіць яго імя, гэтага пісьменьніка".

Журналіст, краязнаўца Ўладзімір Хільмановіч мае досьвед збору подпісаў за пераназваньне гарадзенскіх вуліц: улады нэгатыўна ставяцца да такіх грамадзкіх ініцыятываў. Наколькі аптымістычна выглядае цяперашняя кампанія?
ён і пасьля сьмерці ня стаў іхнім і ніколі ня стане ...

"Я мяркую, што справа гэтая патрэбная і высакародная. Але калі рэальна ацэньваць сытуацыю, то сёньня, безумоўна, ніякіх шанцаў зьмены назваў вуліц, савецкіх тым больш, няма. Улада не мяняе свайго стаўленьня да беларускіх нацыянальных каштоўнасьцяў, да выдатных дзеячаў. Тое ж самае можна сказаць і пра Быкава: ён і пасьля сьмерці ня стаў іхнім і ніколі ня стане. Уся сутнасьць гэтай улады супярэчыць беларускасьці, нашаму нацыянальнаму адраджэньню".

Але Ўладзімір Хільмановіч цэніць кожную грамадзкую ініцыятыву ў гэтым кірунку:

"Тым ня менш тое, што гэтае пытаньне ўздымаюць грамадзкія актывісты, гэта вельмі важна, паколькі адбываецца пэўнае ўзьдзеяньне на грамадзкую думку. І ня трэба забывацца: "кропля точыць камень", калісьці нашыя вуліцы атрымаюць імёны выдатных беларускіх дзеячаў, якія жылі ў Горадні, якія тварылі тут і ўнесьлі важкі ўнёсак у нашую нацыянальную культурную спадчыну".

Адзін з валянтэраў кампаніі "Гавары праўду!" — Ігар Ламека. Ці можна спадзявацца на посьпех, калі ўлады толькі што не пагадзіліся пераназваць вуліцу Горкага ў вуліцу пісьменьніка Аляксея Карпюка?
Праблема ў тым, што людзі проста баяцца ставіць свае подпісы, пісаць свой адрас ...

"Праблема ў тым, што людзі проста баяцца ставіць свае подпісы, пісаць свой адрас. Але гэтая ініцыятыва па наданьні вуліцы Парыскай камуны імя Васіля Быкава, яна для жыхароў нашага гораду, я лічу, слушная і будзе падтрымана. Вуліца Парыскай камуны — гэта ня вуліца Максіма Горкага, што датычыць велічыні. Улады ж перш спасылаюцца, што трэба шмат сродкаў для перайменаваньня".
Радыё свабода (http://www.svaboda.org/content/article/2039916.html)

В столице появились улицы Гризодубовой, Евфросиньи Полоцкой и Зыбицкая

http://news.tut.by/geonews/170728.html

Гальпяровіч: Раней ці пазней Грунвальдская вуліца ў Полацку з'явіцца
Большасць наведвальнікаў афіцыйнага сайта Полацкага гарвыканкама выказваюцца супраць перайменавання вуліцы Войкава ў Грунвальдскую.

Па стане на раніцу 19 траўня, у апытанні ўдзельнічала крыху больш за 400 чалавек. З іх больш за 200 (50,7%) не падтрымалі гэтую прапанову мясцовых уладаў. 176 чалавек (43,8%) пагадзіліся з перайменаваннем, а 22 чалавекі (5,5%) не вызначыліся з адказам.

Грамадскае абмеркаванне на гэтую тэму пачалося ў Полацку з ініцыятывы Полацкага зямляцтва. Мясцовыя ўлады атрымалі ліст, падпісаны ягоным старшынём, пісьменнікам Навумам Гальпяровічам. У лісце выказвалася прапанова перайменаваць цяперашнюю вуліцу Войкава ў гонар Грунвальдскай бітвы, 600-годзе якой будзе адзначацца сёлета 15 ліпеня.

Гальпяровіч: "Звярнуліся людзі, ініцыятыву праявілі. Ну і мы падтрымалі гэта. Полацкія ўлады падтрымліваюць гэтую ідэю. І яны гаварылі пра тое, што пры любым раскладзе ўсё ж такі могуць прыняць станоўчае рашэнне".

У каментары Еўрарадыё спадар Гальпяровіч выказаў упэўненасць, што Грунвальдская вуліца ў Полацку раней ці пазней з'явіцца абавязкова. Нават калі гэта будзе не цяперашняя вуліца Войкава.
ERB (http://www.euroradio.fm/by/1219/news/47870/)

ужо 64,7% ЗА, і толькі 31,7% супраць - ёсць надзея на лепшае :) падтрымайце вуліцу Грунвальдскую - http://www.polotskgik.by/index.php?option=com_content&view=frontpage&Itemid=1

ужо 64,7% ЗА, і толькі 31,7% супраць - ёсць надзея на лепшае :) падтрымайце вуліцу Грунвальдскую - http://www.polotskgik.by/index.php?option=com_content&view=frontpage&Itemid=1
Падтрымаў, але хто ў нас зьвяртае ўвагу на гэтыя апытаньні, хаця ў Полацку ў гэтай галіне справы трошку лепш

Перайменаванне станцыі метро “Плошча Леніна” адкладаецца
Перайменаванне станцыі метро “Плошча Леніна” у “Плошчу Незалежнасці”, а таксама з’яўленне ў Мінску шэрагу гістарычных назоваў адкладаецца з прычыны змены складу Мінгарсавету. Пра гэта ў гутарцы з карэспандэнтам TUT.BY распавёў сябар Камiсiі па найменаваннi i перайменаваннi вуліц пры Мiнгарвыканкаме, выкладчык гiсторыi БДЭУ Iван Сацукевіч.

Нагадаем, 15 сакавіка адмысловая камiсiя пры Мiнгарвыканкаме (у яе склад уваходзяць гарадскія чыноўнікі, дэпутаты Мінгарсавету дэпутатаў, галоўны мастак і прадстаўнікі грамадскасці, прыняла рашэнне аб перайменаванні шэрагу сталічных артэрый. Гэтак, вуліца Герцэна павінна была стаць Бернардынскай, Дзімітрава - Пятніцкай, Рэвалюцыйная - Койданаўскай, Вызвалення - Уваскрасенскай, Камунальная ўзбярэжная - Траецкай узбярэжнай. Апроч таго, станцыя метро “Плошча Леніна” мусіла атрымаць назву “Плошча Незалежнасці”, якую ўжо насіла з 1992 па 2003 год.

Паводле закону, рашэнне Камісіі па перайменаванні было надрукавана ў прэсе, пасля чаго цягам двух тыдняў кожны ахвочы мог дасылаць свае заўвагі і прапановы. З улікам грамадскай думкі дэпутаты Мінгарсавета 25-га склікання мелі прыняць канчатковае рашэнне яшчэ напрыканцы сакавіка - пачатку красавіка. Аднак не паспелі зрабіць гэтага да сканчэння чатырохгадовага тэрміну іх паўнамоцтваў.

“Такім чынам, пакуль рашэнне нашай Камісіі не зацверджана, - распавёў TUT.BY Іван Сацукевіч. - У падтрымку нашых рашэнняў па вяртанні гістарычных назваў прыйшло шмат лістоў ад мінчукоў. Праўда, ёсць нямала і крытычных водгукаў ад ветэранскіх арганізацый, пенсіянераў і інш. У асноўным яны тычацца перайменавання “Плошчы Леніна”. Зараз ва Ўпраўленні культуры Мінгарвыканкаму будуць аналізаваць гэтыя водгукі ды рыхтаваць матэрыялы на разгляд новай сесіі Мінгарсавета 26-га склікання”

Нагадаем таксама, што днямі была распаўсюджана інфармацыя аб перайменаванні вуліцы Гандлёвай у гістарычным цэнтры Мінску ў Зыбіцкую, а таксама аб наданні двум праектуемым вуліцам імёнаў Еўфрасінні Полацкай і Валянціны Грызадубавай.

“Гэта яшчэ леташняе рашэнне нашай Камісіі, зацверджанае Саветам дэпутатаў 25-га склікання, і якое толькі цяпер прайшло ўсе юрыдычныя працэдуры”, - тлумачыць Іван Сацукевіч.

Адзначым, нягледзячы на тое, што тапаніміка Мінска з большага застаецца савецкай, у апошнія гады цэлы шэраг сталічных вуліц былі названыя ў гонар выбітных дзеячаў айчыннай несавецкай гісторыі ці паводле геаграфічных назваў прылеглых вёсак і мясцінаў. Аднак Зыбіцкая стала першай за 17 год мінскай вуліцай, якой вярнулі гістарычную назву.
TUT.by (http://news.tut.by/society/art171395.html)

ёсць нямала і крытычных водгукаў ад ветэранскіх арганізацый, пенсіянераў
ну, гэтыя як заўсёды - як мухі на г..но :bash:

Аднак Зыбіцкая стала першай за 17 год мінскай вуліцай, якой вярнулі гістарычную назву
гэта проста ганьба :ohno: P.S. віншую ўсіх з першай за 17 год невялічкай перамогай :banana:

ну, гэтыя як заўсёды - як мухі на г..но :bash:



Спадар KiberDen_!!! - я нешта Вас не разумею, якія мухі і якое г-но? Здаецца, што надта Вы адарваны ад рэчаіснасьці...Спакойна - яны маюць іншы пункт гледжання на гэтае пытанне - і добра.

Спадар KiberDen_!!! - я нешта Вас не разумею, якія мухі і якое г-но? Здаецца, што надта Вы адарваны ад рэчаіснасьці...Спакойна - яны маюць іншы пункт гледжання на гэтае пытанне - і добра.
Вы та самі верыце што сапраўдным ветэранам-франтавікам, якім пад 90 год, ёсьць справа да перайменаваньня менскіх вуліц (тым больш што назовы вуліц да ВАВ дачыненьня не маюць), таксама як і да канцэрту Ramstein, і да сайту "беларускі партызан", і да газеты "Народная воля", праспекту Пераможцаў і шматлікіх іншых выпадкаў, проста ў нашай краіне кое-каму выгадна выкарыстоўваць імя ветэранаў у сваіх мэтах.

Вы та самі верыце што сапраўдным ветэранам-франтавікам, якім пад 90 год, ёсьць справа да перайменаваньня менскіх вуліц (тым больш што назовы вуліц да ВАВ дачыненьня не маюць), таксама як і да канцэрту Ramstein, і да сайту "беларускі партызан", і да газеты "Народная воля", праспекту Пераможцаў і шматлікіх іншых выпадкаў, проста ў нашай краіне кое-каму выгадна выкарыстоўваць імя ветэранаў у сваіх мэтах.

Не толькі ў нашай краіне - жыцце з гэтага і складаецца: што хтосці выкарыстоўвае кагосці ў сваіх інтэресах. Ну а тое, што ў нас гэта робіцца "тапорна" што казаць - якая краіна такія і інтэресы.

Неабходна вярнуць гістарычныя назвы вуліц
Вяртанне старое тапанімікі і дэмантаж савецкіх помнікаў — гэта справа нацыянальнага гонару. Піша ў сваім блогу Алесь Чайчыц.
Мой адрес не дом и не улица, мой адрес — Советский Союз

Менскія ўлады абмяркоўваюць магчымае вяртанне гістарычных назваў шэрагу вуліц, а таксама перайменаванне станцыі метро «Плошча Леніна». Пра неабходнасць гэтага было напісана нямала, але паўтарыцца будзе ніяк не лішнім.

У краінах Балтыі па факце не засталося ніводнага помніку Леніну і ніводнай вуліцы з камуністычнай назваю. Многім вуліцам украінскіх гарадоў — не толькі Кіева ці Львова, але і расійскамоўнай Адэсы — даўно вернутыя дасавецкія назвы. У 90-я гг. свае спрадвечныя назвы арымалі дзясяткі вуліц ў Маскве, Санкт-Пецярбургу і іншых гарадах Расіі. Уласна і сам Санкт-Пецярбург перастаў называцца Ленінградам.

Сёння цяжка ўявіць сабе, гледзячы на мапу Масквы ці план маскоўскага метрапалітэну, што дваццаць гадоў таму тут былі адныя плошчы Нагіна і вуліцы Горкага.
З былых рэспублікаў СССР маштабная дэсаветызацыя гарадскога ландшафта абмінула хіба што Беларусь, дзе дэмакратычная ўлада ў пачатку 90-х паспела толькі перайменаваць асноўныя вуліцы Маладэчна і вярнуць пару старых назваў на мапу Менска.

Для Беларусі вяртанне старое тапанімікі — гэта, безумоўна, справа нацыянальнага адраджэння, справа ўласнага нацыянальнага гонару.

Месцы павінны ў першую чаргу насіць свае спрадвечныя старадаўнія імёны: Ваньковічаў Лес, а не Парк Чалюскінцаў; Койданава, а не Дзяржынск; вуліца Францішканская, а не Леніна.
Павінны быць вернутыя назвы, за якімі многія стагоддзі гісторыі і пакаленні людзей. Сучасныя назвы былі збольшага навязаныя савецкай уладай толькі 50–60 гадоў таму. Надыходзіць час навяртацца да вытокаў, адкінуўшы пыл, часова нанесены дзікім ветрам гісторыі.

У горадзе з амаль тысячагадовай гісторыяй цэнтральныя вуліцы не могуць называцца ў гонар ленінскага камсамола ці камуністычнага інтэрнацыянала.
Трэба дадаць, што пры гэтым гістарычныя назвы павінны мець безумоўны прыярытэт над назвамі ў гонар тых ці іншых выбітных людзей. Гэта да таго, што

якім бы вялікім пісьменнікам ні быў Васіль Быкаў, вуліца Ўльянаўская павінна мець сваю гістарычную назву — Іллінская.
У тым жа Лондане няма ані вуліцы Шэкспіра, ані вуліцы Ўінстана Чэрчыля, але затое ёсць процьма вуліц з цікавымі старажытнымі назвамі: «Белая капліца», «Старая брама», «Доўгі акр» і гэтак далей.

Вызваленне ад савецкіх атрыбутаў у тапаніміцы і помніках — гэта не толькі аднаўленне гістарычнай справядлівасці, гэта таксама акт сімбалічнага ачышчэння ад таталітарызму. Гэта найлепшая і найяскравейшая дэкларацыя грамадствам свайго памкнення развівацца паводле цывілізаваных прынцыпаў. Без гэтага не будзе прышчэпкі ад таталітарызму на эстэтычным узроўні.

Краіна не можа лічыцца свабоднай, пакуль на цэнтральнай плошчы стаіць помнік Леніну, пакуль існуюць вуліцы, названыя ў гонар Дзяржынскага, Калініна і Цанавы. Гэта немагчыма гэтаксама, як немагчымай была б дэмакратычная Нямеччына з праспектам Гітлера і станцыяй метро імя гітлер'югенда.
Калі чалавек жыве на вуліцы Дзяржынскага, Дзяржынскі перастае ўспрымацца ім як камуністычны кат, але наадварот робіцца проста мілым сэрцу настальгічным спалучэннем літараў. «Ах, наш любімы сквер па вуліцы Людаедскай, дзе з пацанамі пілі піва». «Ах, ты помніш наша першае спатканне ля помніка Чыкацілу».

Вуліцы называюцца імёнамі выбітных дзеячоў, якім грамадства такім чынам выказвае сваю пашану, сваю падзяку за зробленае імі.

Імя чалавека ў назве вуліцы, помнік яму — гэта навечны ордэн, гэта навечны гонар, памяць пакаленняў нашчадкаў,
якія будуць хадзіць гэтай вуліцай і распавядаць сваім дзецям, каму стаіць той ці іншы помнік.

За што павінна Беларусь быць удзячная Дзяржынскаму ці Сталіну, Сувораву ці Мураўёву? Колькі беларускіх асветнікаў, князёў, военачальнікаў незаслужана забытыя, месцы колькі дастойных людзей займаюць леніны і калініны на сваіх пастаментах?

Расійска-савецкія вуліцы і помнікі служаць хіба што сучаснай беларускай дзяржаўнай квазіідэалогіі, якая ды й то грунтуецца не на тэорыі марксізму-ленінізму, а на яе вонкавых атрыбутах, на настальгічных эмоцыях пэўнай часткі грамадства па пэўным перыядзе беларускай гісторыі. На самой справе

вуліцы Леніна і Суворава, помнікі Сталіну і Дзяржынскаму — гэта нібы чорная негатыўная аўра Беларусі, гэта здані гэтых людзей, якія ніяк не хочуць адпусціць краіну з сваіх акрываўленых кіпцюроў.
«Как вы лодку назовёте, так она и поплывёт» — як будзе названая вуліца, такая атмасфера, такая энэргетыка, такі кантэкст будуць на ёй панаваць.

Месца савецкай гісторыі — не на назвах вуліц, а ў музеі.

Памяць пра злачынцаў дбаецца не праз называнне ў іх гонар гарадоў і не праз памятныя шыльды.
З савецкіх помнікаў і назваў маюць права застацца толькі тыя, што звязаныя з перамогаю над нацызмам у Другой сусветнай вайне. Але і тут патрэбна высветліць, хто з савецкіх герояў сапраўды заслугоўвае пашаны ў Беларусі.

Час працуе не справядлівасць: для новага пакалення камуністычныя назвы не маюць ніякага ідэйнага зместу, і таму проціпаставіць штосьці патрабаванням вяртання гістарычных назваў робіцца ўсё складаней. Гэта выдатна, што сярод менскай адміністрацыі людзі праявілі ініцыятыву па перайменаванні. Мы павінны вітаць і ўсяляк падтрымліваць яе, каб справа дайшла да канца.

Апроч гэтага, вяртанне назваў вуліцам Васкрасенскай, Бернардынскай, Пятніцкай, Няміга-Ракаўскай, Койданаўскай і Траецкаму ўзбярэжжу павінна стаць толькі пачаткам буйнамаштабовага працэсу. Спіс назваў, якія будуць чакаць свайго вяртання, ёсць, напрыклад, у артыкуле пра Менск на Вікіпедыі. Спадзяваймася на лепшае.
Наша Ніва (http://nn.by/index.php?c=ar&i=39087)

Более 46,5 тысячи подписей собрано в Минске за переименование улицы Ульяновской в улицу имени Василя Быкова
Более 46,5 тысячи подписей граждан собрано в Минске за переименование улицы Ульяновской в улицу имени народного писателя Беларуси Василя Быкова. Об этом сообщил БелаПАН активист гражданской кампании "Говори правду!" Михась Башура.

По его словам, подписи собираются по квартирам, а также на улицах, в скверах и парках столицы. Как отметил Башура, большинство минчан положительно реагируют на инициативу переименования улицы Ульяновской. Вместе с тем, продолжил он, зафиксированы несколько случаев, когда представители милиции отнимали у переписчиков подписные листы с подписями граждан, мотивируя свои действия тем, что подобная деятельность запрещена. Кроме того, во время задержаний и обысков у активистов кампании, состоявшихся 18 мая, были конфискованы листы более чем с 8 тыс. подписей. "Эти подписи являются общественным достоянием и результатом волеизъявления граждан. Вот почему мы будем требовать от властей возврата листов с этими подписями", — сказал Башура.
По его словам, Мингорисполком не удовлетворил ни одну из 30 заявок на пикетирование для сбора подписей в различных районах столицы. "И хотя мы обращались за разрешением на проведение пикетов в разных местах, в том числе скверах и парках, городские власти ответили отказом, ссылаясь на статьи закона о массовых мероприятиях, на возможное воспрепятствование пикетирующих движению пешеходов, а также деятельности различных организаций и учреждений", — отметил Башура.

Как сообщил БелаПАН активист кампании "Говори правду!" Игорь Ламеко, в Гродно за переименование улицы Парижской коммуны в улицу имени Василя Быкова собрано более 2 тыс. подписей.

Сбор подписей за переименование улиц проходит в Минске с 9 мая, в Гродно — с 11 мая по инициативе лидера кампании "Говори правду!" поэта Владимира Некляева. До 22 июня активисты кампании планируют завершить акцию и собрать в Минске не менее 50 тыс., а в Гродно — не менее 5 тыс. подписей, до 3 июля — подготовить подписные листы для передачи в городские советы Минска и Гродно.
Tut.by (http://news.tut.by/society/art172696.html)

ЗА ВУЛІЦУ БЫКАВА Ў МЕНСКУ ПАДПІСАЛІСЯ БОЛЬШ ЗА 46 ТЫСЯЧ БЕЛАРУСАЎ (ВІДЭА) (http://www.belsat.eu/generator.php?p=1,10,27,8203,8205)

Паводле актывістаў грамадзянскай кампаніі «Гавары праўду» больш як 46,5 тысячы подпісаў сабралі за пераназыванне ў Менску вуліцы Ульянаўскай у вуліцу імя народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава. Пасля таго, як лічба падпісантаў дасягне 50 тысячаў, лісты са зваротам перададуць у Менскі гарадскі савет дэпутатаў.

Подпісы за перайменаванне вуліцы збіраюцца у кватэрах, а таксама на вуліцах, у скверах і парках сталіцы – паведамляе БелаПАН. Падпісная кампанія распачалася 9 траўня. Пры гэтым праваахоўнікі сканфіскавалі каля 8 тысячаў подпісаў падчас масавых ператрусаў у актывістаў «Гавары праўду».

Менавіта кампанія «Гавары праўду» ініцыявала збор подпісаў. Лідэр кампаніі Уладзімір Някляеў упэўнены, што сабраць 50 тысяч подпісаў не будзе праблемаю, бо прыкладна столькі беларусаў прыйшлі, каб развітацца з вялікім пісьменнікам падчас грамадзянскай паніхіды.

Памяць пра Быкава жыве і сёння, упэўнены беларускі паэт Генадзь Бураўкін: «Васіль Быкаў – гэта, бясспрэчна, тая асоба, той талент, якім беларусы і Беларусь не толькі могуць, але і абавязаныя ганарыцца». Надаць адной з цэнтральных вуліцаў сталіцы імя народнага пісьменніка – менавіта так можна абазначыць гэты гонар і ўвагу да Быкава, лічыць Генадзь Бураўкін.

xx6Zr_TrO60&

Кампанія збору подпісаў працягваецца таксама ў Горадні, дзе доўгі час жыў Васіль Быкаў. Тут грамадскія актывісты прапаноўваюць назваць у гонар пісьменніка вуліцу Парыжскай Камуны.

belsat.eu

Цi мала вулiц у горадзе будзе яшчэ? Новыя ж раёны будуюцца... Так абавязкова нешта пераназываць? Шанавацелi гiсторыi...

Цi мала вулiц у горадзе будзе яшчэ? Новыя ж раёны будуюцца... Так абавязкова нешта пераназываць? Шанавацелi гiсторыi...
Ульянаўская лепей?

Ульянаўская лепей?

Ня лепей ні ў якім разе, але ж і ў Васіля Быкава яе пераназываць я лічу таксама няправільным, бо гэта вуліца, якая мае сваю сапраўдную дасаўковую гістарычную назву, таму асабіста я - за вяртанне менавіта гістарычнай назвы, а імём Быкава лепш назваць якую-небудзь новую вуліцу, ці пераназваць адну з вуліц з саўкова-камуністычнай назвай, калі гэтая вуліца з'явілася на мапе сталіцы ў савецкі час і не мае дасаўковай гістарычнай назвы...

Ня лепей ні ў якім разе, але ж і ў Васіля Быкава яе пераназываць я лічу таксама няправільным, бо гэта вуліца, якая мае сваю сапраўдную дасаўковую гістарычную назву, таму асабіста я - за вяртанне менавіта гістарычнай назвы, а імём Быкава лепш назваць якую-небудзь новую вуліцу, ці пераназваць адну з вуліц з саўкова-камуністычнай назвай, калі гэтая вуліца з'явілася на мапе сталіцы ў савецкі час і не мае дасаўковай гістарычнай назвы...
Цалкам згодзен

I ja taksama.

Вось i я аб тым жа. Нельга бясконца разбураць гiсторыю. Якая нi ёсць, а гэта наша гiсторыя.

маленькая перамога: вуліца Ўладзімера Караткевіча ў Рагачове
http://labadzenka.by/wp-content/uploads/2010/06/ragachou.jpg
сьвежая фотка з Рагачова: на вуліцы імя Ўладзімера Караткевіча зьявіліся шыльды. па-беларуску, дарэчы.
цешуся, што крыху спрычыніўся да гэтага. рух пачаўся пасьля крытычнага артыкула на адрас рагачоўскіх уладаў. пасьля гэтага імі быў распрацаваны плян дзеяньняў па ўшанаваньню памяці Караткевіча. адным з пунктаў было якраз перайменаваньне вуліцы, на якой стаіць дзедава хата Караткевіча, дзе напісаўся "Хрыстос прызямліўся ў Гародні", "Віно дажджоў", "Сівая легенда", "Ладзьдзя Роспачы", часткова -- "Каласы пад сяропоім тваім". раней вуліца называлася Чкалава. відаць, Чкалаў над імі пралятаў.
"за" перайменаваньне прагаласавалі ўсе дэпутаты, апроч аднаго, які сказаў: "не магу галасаваць за перайменаваньне, бо я -- афіцэр, і Чкалаў -- афіцэр".
калі ўжо вырашылі пераназываць, то ўзьнікла іншая праблема: каб сэканоміць грошы, хацелі пераназваць ня ўсю вуліцу, а толькі тую частку, дзе стаіць хата -- і зрабіць яе "завулкам Караткевіча". давялося на месцы ўпэўніваць рагачоўскіх чыноўнікаў, што ў юбілейны год "завулак" будзе занадта несалідна, ды і праславіў Рагачоў Караткевіч няслаба -- заслужыў вуліцу, калі не праспэкт ці плошчу. дзякаваць Богу, удалося пераканаць.
мару ў кожным нашым мястэчку пабачыць па вуліцы Караткевіча, а таксама іншых выбітных беларусаў -- замест савецкіх катаў і ашавуркаў, якія альбо зьнішчалі беларусаў, альбо ня маюць да нас аніякага дачыненьня.
labadzenka.by (http://labadzenka.by/)

як мінімум, на сайце мы перамаглі
на сайце Полацкага гарвыканкама скончылася галасаваньне адносна вуліцы Грунвальдзкай. Вынікі такія:

Выскажите свое мнение о возможности переименования улицы Войкова в Грюнвальдскую улицу:
Да, согласен
943 75.7%
Нет, не согласен
268 21.5%
Затрудняюсь ответить
35 2.8%

Кол-во голосов : 1246
Первый голос : 15.04.2010 19:11
Последний голос : 14.06.2010 15:31

Вы скажаце: гэта сайт. А я заўважу, што нейкім дзіўным чынам ўва ўсіх папярэдніх галасаванках зьдзяйсьняўся якраз варыянт, які перамагаў на сайце
з labadzenka.by (http://labadzenka.by/)

Лабадзенка супэр!

«Гавары праўду» скончыла збор подпісаў за вуліцы Быкава
Грамадзянская кампанія «Гавары праўду» скончыла збор подпісаў за з’яўленне у Мінску і Гродна вуліц імя Васіля Быкава. Апошнія мерапрыемствы прайшлі ў Гродне.

На 22 чэрвеня у Гродна было запланавана адразу некалькі мерапрыемстваў — наведванне музея Васіля Быкава, збор подпісаў за наданне адной з вуліц Гродна імя Быкава і паэтычна-музычная імпрэза ў памяць аб вялікім пісьменніку.

«Мы выстаялі, не пахіснуліся пасля арыштаў і ператрусаў. І сабралі нават не 50 тысяч подпісаў, а 70 (65 тысяч у Мінску, 5 тысяч у Гродне, „НН“) за паўтара месяца. Гэта без уліку тых, што ў нас канфіскавалі. Цяпер мы плануем праверыць подпісы, таму што людзей ужо пачалі правяраць спецслужбы. А потым мы аднясем лісты з подпісамі ў гродзенскі і мінскі выканкамы.

Мы зробім усё, што ад нас залежыць, як мае быць. А потым паглядзім, што зробяць улады», —
адзначыў лідэр кампаніі «Гавары праўду» Уладзімір Някляеў пасля сустрэчы са стваральнікам музея Васіля Быкава Мікалаем Мельнікавым.

Някляеў не прамінуў выказацца і пра будучыя прэзідэнцкія выбары. Ён адзначыў, што пасля ператрусаў і арыштаў актывістаў кампаніі, у яго не засталося сумненняў, ці прымаць удзел у выбарах. Лідэр «Гавары праўду» паабяцаў, што кампанія абавязкова прыме ўдзел у прэзідэнцкай кампаніі на баку дэмакратычнай апазіцыі. «Сёння змены рэальныя як ніколі», — зазначыў У.Някляеў. Ён таксама паабяцаў, што «Гавары праўду» будзе існаваць незалежна ад выніку прэзідэнцкіх выбараў і пасля іх.

Адразу пасля наведвання музея Быкава прадстаўнікі кампаніі на працягу гадзіны збіралі ў самым ажыўленым месцы гораду — вуліцы Савецкай — подпісы за наданне адной з вуліц Гродна імя Васіля Быкава. Тыя гараджане, што падпісаліся, маглі атрымаць кнігу У.Някляева «Кон» з подпісам аўтара. Варта зазначыць, што абсалютная большасць гараджан з ахвотай пагадзілася падпісацца — адмаўляліся адзінкі.

Завяршаўся гродзенскі тур кампаніі «Гавары праўду» сустрэчай з грамадскасцю. На яе прыйшло каля 40 чалавек, якія змаглі пабачыць і пачуць Уладзіміра Някляева, Міхася Скоблу, Змітра Вайцюшкевіча, Аляксандра Фядуту і Глеба Лабадзенку. Яны чыталі свае творы і гаварылі. Збольшага пра пісьменнікаў — Быкава, Геніюш, Караткевіча. А таксама аб іх вядучай ролі ў сучаснай беларускай гісторыі. Як зазначыў М.Скобла падчас свайго выступу: «Змагацца з літаратурай — гэта тое самае, што страляць па зоркам».

Завяршаючы сустрэчу, У.Някляеў паабяцаў прадпрыняць рашучыя крокі ў тым выпадку, калі ўлады ўсё ж не прызнаюць тыя 70 тыс. подпісаў, якія былі сабраныя актывістамі кампаніі.

Рашэнне аб тым, якія вуліцы Мінска і Гродна маюць атрымаць імя Васіля Быкава, будзе прымацца на адмысловых круглых сталах.
Наша ніва (http://nn.by/index.php?c=ar&i=40116)

У Гродне нарэшце знайшлі вуліцу, вартую імя Васіля Быкава
Гарадская тапанімічная камісія прапанавала прысвоіць імя Васіля Быкава адной з новых вуліц у Гродне. Па словах сакратаркі камісіі Вольгі Мацко, гэта будзе маляўнічая вуліца, недалёка ад цэнтра, забудаваная жылымі шматпавярхоўкамі з крамамі і офісамі ў цокальных паверхах:

Вольга Мацко: “Новыя вуліцы з’яўляюцца ў Гродне не вельмі часта. І, звычайна, у раёнах індывідуальнай забудовы. Не вельмі ўдалым было б спалучэнне імя Васіля Быкава і гэтых дробных вуліц.

А на вуліцы, якую мы прапанавалі назваць у гонар пісьменніка, нядаўна распачалася забудова. Там будуць жылыя шматпавярховыя дамы, у першых паверхах якіх будуць прадпрыемствы грамадскага, адміністрацыйнага і гандлёвага прызначэння”.

Вольга Мацко адзначыла, што прапановы тапанімічнай камісіі маюць рэкамендацыйны характар. Наступныя этапы — рашэнне гарвыканкама, гарсавета, органаў юстыцыі. Усё гэта можа заняць пэўны час.

Спн. Мацко паведаміла таксама, што ініцыятыва тапанімічнай камісіі не мае дачынення да нядаўняга візіту ў Гродна актывістаў кампаніі “Гавары праўду!”. Еўрарадыё пісала пра тое, як 22 чэрвеня “някляеўцы” агітавалі за з’яўленне ў горадзе над Нёманам вуліцы імя Васіля Быкава. Але ў гарвыканкам ніякіх зваротаў і подпісаў ад іх не паступала.

Прапанова ж прысвоіць якой-небудзь гродзенскай вуліцы імя Васіля Быкава з’явілася нашмат раней. За гэта падпісаліся жыхары Гродна і вобласці.
ERB (http://www.euroradio.fm/by/1261/news/49579/)

Спн. Мацко паведаміла таксама, што ініцыятыва тапанімічнай камісіі не мае дачынення да нядаўняга візіту ў Гродна актывістаў кампаніі “Гавары праўду!”.

угу, колькі гадоў усё было ціха, і вось толькі як Някляеў з'явіўся ў Гародні - адразу невядома адкуль вылезла тапанімічная камісія з аналагічнай прапановай :) Спадарыня Мацко, мы гатовыя паверыць у любую Вашу лухту, толькі вуліцу Быкава нам выньце да паложце ;) Дарэчы віншую ўсіх беларусаў з яшчэ адной маленькай тапанімічнай перамогай :banana:

угу, колькі гадоў усё было ціха, і вось толькі як Някляеў з'явіўся ў Гародні - адразу невядома адкуль вылезла тапанімічная камісія з аналагічнай прапановай :) Спадарыня Мацко, мы гатовыя паверыць у любую Вашу лухту, толькі вуліцу Быкава нам выньце да паложце ;) Дарэчы віншую ўсіх беларусаў з яшчэ адной маленькай тапанімічнай перамогай :banana:

Перамога будзе тады, калі зьявяцца шыльды з назвай вуліцы на дамах. Бо зусім яшчэ сьвежы прыклад з вуліцай Вайніловіча ў Менску.

У Лідзе з’явяцца бульвар Гедыміна і вуліца Грунвальдская

У жніўні ў Лідзе (Гродзенская вобласць) пачнецца перайменаванне чатырох вуліцаў: у горадзе з’явяцца вуліцы Грунвальдская і Замкавая, а таксама бульвар Гедыміна і праспект Перамогі.

Як падкрэсліў у сваім інтэрв’ю Лідскаму тэлебачанню Антон Глаўніцкі, намеснік старшыні Лідскага выканкама, гэтае перайменаванне адбываецца дзякуючы зваротам у мясцовыя органы ўлады ад грамадскіх арганізацыяў і партый. Прапанова аб перайменаванні ўжо узгоднена Міністэрствам культуры і аблвыканкамам. З 1 жніўня ў Лідзе пачнуць мяняць шыльды, каб жыхары і госці горада маглі прагуляцца па Замкавай ці бульвары Гедыміна.

Вуліца Грунвальдская з’явіцца на участку вуліцы Энгельса, ад Савецкай у Фарнага касцёла да перасячэння з вуліцай Радзюка каля старых каталіцкіх могілак.

Вуліца Замкавая зменіць сваё размяшчэнне. Дамы адной з самых старых вуліцаў Замкавай зносяць і вуліца фактычна знікае, каб вызваліць месца для новага возера. Новая прапанова мясцовых уладаў перайменаваць у Замкавую вуліцу частку вуліцы Камсамольскай ад Фарнага касцёла, які на вуліцы Савецкай, да вуліцы Перамогі.

Пешаходная вуліца ад аўтавакзала да замка, якую у народзе называюць бульвар Чапаева, прапанавана перайменаваць ў бульвар князя Гедыміна.

Таксама ў горадзе з’явіцца праспект Перамогі. Новая дарога, якая будуецца за замкам, з’яднае вуліцу Перамогі і Энгельса. Ад перакрыжавання з вуліцай 8 сакавіка да выхаду на Мінскую трасу і плануецца новы праспект.

http://nn.by/?c=ar&i=40508

Вуліца Грунвальдская з’явіцца на участку вуліцы Энгельса, ад Савецкай у Фарнага касцёла да перасячэння з вуліцай Радзюка каля старых каталіцкіх могілак.
Не зусім зразумеў, яны зьбіраюцца перайменоўваць вуліцу цалкам, ці толькі яе частку?

Новая прапанова мясцовых уладаў перайменаваць у Замкавую вуліцу частку вуліцы Камсамольскай ад Фарнага касцёла, які на вуліцы Савецкай, да вуліцы Перамогі.
Тоеж самае пытаньне

Відаць цалкам перайменаваць вуліцу з поўным пазбаўленьнем саўковай назвы ў іх яшчэ "кішка танка", таму і пераназываюць толькі кавалкі, пакідаючы такія ж кавалкі з саўковымі назвамі, бо "а што ж ветэраны скажуць?" Але ў наш БССРаўскі час нават і такія "палавіньчатыя" перайменаванні радуюць душу, бо хоць і вельмі марудна, але ж мы ўсё роўна рухаемся ў правільным накірунку :banana: Што да прасьпекта Перамогі, то будзем лічыць, што ён названы ў гонар 600-годдзя перамогі пад Грунвальдам ;)

Зэльвенскі райвыканкам адмовіўся пераназваць вул. Савецкую ў вул. Геніюш
http://www.euroradio.fm/cgi-bin/get_img?NrImage=2&NrArticle=49745
Адмову з подпісам намесніка кіраўніка выканкаму па ідэалогіі сп. Семянякі атрымаў на свой запыт сябра Партыі БНФ Яўген Скрабутан: "Пазіцыя ўладаў такая, што для бальшыні людзей назва “Савецкая” надае ўпэўненасці ў заўтрашнім дні. Я расцэньваю гэта як абразу, танцы на касцях ахвяраў сталінскіх рэпрэсій".


Скрабатун накіраваў лісты ў міністэрства культуры і палату прадстаўнікоў з прапановай надаць вуліцы Савецкай у Зэльве імя Ларысы Геніюш – вядома, што славутая паэтка жыла тут працяглы час"

"З’яўленне вуліцы, названай у яе гонар, было б добрым падарункам для зэльвенцаў, прымеркаваным да 100-х угодак з дня народзінаў Ларысы Антонаўны".

Падобны ліст Скрабутан накіраваў да мітрапаліта Філарэта, дзе адзначалася, што Зэльвенская Свята-Траецкая царква знаходзіцца на вуліцы, названай у гонар дзяржавы, якая лічыла рэлігію варожым інстытутам – на вуліцы Савецкай.

Адказу ад Філарэта актывіст не атрымаў, а міністэрства культуры ды дэпутаты парламенту перанакіравалі зварот ў Зэльвенскі райвыканкам і Гродзенскі абласны выканкам адпаведна.
У Зэльве распачаты збор подпісаў сярод жыхароў вуліцы Савецкай за наданне ёй імя Ларысы Геніюш.

http://www.euroradio.fm/cgi-bin/get_img?NrArticle=49745&NrImage=3

ERB (http://www.euroradio.fm/by/1264/news/49745/)

Выбачайце, але ўсё, што я магу на "ўпэўненасьць у заўтрашнім дні" адказаць, дык гэта "буґаґа". І гэта толькі без нацыяналістычных сантымэнтаў.

Гэты Семяняка часам не рэзідэнт Comedy Club?

Не, але ў http://community.livejournal.com/by_trash ён патрапіў. :)

перайменаванні радуюць душу, бо хоць і вельмі марудна, але ж мы ўсё роўна рухаемся ў правільным накірунку

Да, не все улицы ещё переименованы, надо почаще менять названия. Хотя бы раз в неделю. А ещё можно сделать несколько переходящих названий, которые бы присваивались различным улицам в разных частях города ежемесячно или ежегодно. Правильной дорогой, идёте, товарищи...

Ress працягвайце жыць на вул. Савецкай, товарищ, спадар Семяняка вам дазваляе...

На новай вул. Еўфрасіньні Полацкай з'явілася першая адпаведная шыльда:
http://forum.esmasoft.com/files/___.______________________646.jpg
Дзіўна толькі, што імёнамі самых вядомых беларусаў зараз называюць невялікія вулачкі-закуточкі, так адбылося нядаўна з вул. Францыска Скарыны, зараз вось і Еўфрасіньні Полацкай адвялі масюсенькі адрэзачак, на мой погляд такія знакамітыя імёны заслугоўваюць цэнтральных прасьпектаў нашай сталіцы, прасьпектам Еўфрасіньні Полацкай напрыклад лепей было б назваць вул. Прытыцкага - на гэтай вуліцы як раз будуецца Сабор, які ў перспектыве мае шанцы стаць Кафедральным, імя Францыска Скарыны ў будучыні без пытаньняў павінна вярнуцца на цэнтральны прасьпект сталіцы, і таксама без сумнёву пераназваньню належыць прасьпект чырвонага забойцы Дзяржынскага, гэты прасьпект можна б было назваць у гонар самага знакамітага шляхецкага роду Беларусі - прасьпект Радзівілаў вуліцу Льва Сапегі таксама незаслужана запхнулі ў закуточак... відавочна, што гэта ўсё пытаньні дзяржаўнай палітыкі - камуністычным дзеячам - цэнтральныя прасьпекты, а сапраўдным сынам зямлі беларускай - невялікія закуточкі, каб на вочы ўладам не траплялі...

Жыхары вуліцы Савецкай падтрымліваюць ініцыятыву Яўгена Скрабутана
(Жыхары вуліцы Савецкай падтрымліваюць ініцыятыву Яўгена Скрабутана)

http://new.racyja.com/sites/default/files/imagecache/full_node_300/big-2006-09_26_0.jpg
У Зэльве завяршаецца збор подпісаў за прапанову перайменаваць вуліцу Савецкая ў вуліцу імя Ларысы Геніюш. Ініцыятарам гэтай акцыі з'яўляецца грамадскі актывіст, сябра партыі БНФ Яўген Скрабутан.

У сувязі з 100-годдзем сваёй славутай зямлячкі, паэткі Ларысы Геніюш, Яўген накіраваў у міністэрства культуры і парламент адмысловы зварот, у якім актывіст прапанаваў перайменаваць вуліцу Савецкую ў Зэльве ў вуліцу імя Ларысы Геніюш. Гэтыя лісты былі перанакіраваныя ў Зельвенскі райвыканкам, з якога Яўгену Скрабутану прыйшоў адказ, маўляў, перайменаваць немэтазгодна, бо вуліца Савецкая ў жыхароў Зэльвы выклікае станоўчыя асацыяцыі, згадкі пра маладосць і веру ў перамогу над фашызмам. Яўген вырашыў звярнуцца да саміх жыхароў вуліцы Савецкай і пачаў збіраць подпісы ў падтрымку сваёй прапановы.

- Зельвенчукі вельмі ахвотна падпісваюцца. Гэта пераважна людзі, якія спакон вякоў жывуць на гэтай вуліцы Савецкай. Але на гэтай вуліцы ёсць два інтэрнаты, дзе жыве працоўная моладзь, якая прыязджае з іншых гарадоў, і жывуць там часова. Гэтыя людзі ў большасці сваёй не ведаюць нічога пра Ларысу Геніюш, прыходзіцца тлумачыць, пераважна ім усё роўна, як будзе называцца вуліца, бо яны доўга ў Зэльве не затрымліваюцца - месяц-два. І таму там было цяжка гэтыя подпісы збіраць. Але ў прынцыпе, у цэлым, людзі вельмі прыхільна ставяцца па збору подпісаў.

Подпісы за перайменаванне вуліцы Савецкай у вуліцу імя Ларысы Геніюш у Зэльве збіралі і іншыя грамадскія актывісты. Бліжэйшымі днямі ўсе сабраныя подпісы аб'яднаюць разам і перададуць у райвыканкам.

Васіль Кроква, Радыё Рацыя.

А дзе знаходзіцца вуліца Еўфрасінні Полацкай??:)

А дзе знаходзіцца вуліца Еўфрасінні Полацкай??:)

вось і я пра тое ж :) яна знаходзіцца там жа, дзе вул. Францыска Скарыны і Льва Сапегі - у закуточку, каб саўковым уладам на вочы не трапляць...

А дзе знаходзіцца вуліца Еўфрасінні Полацкай??:)

Працяг вуліцы Глебкі на поўдзень да Адоеўскага.

«Гавары праўду» занесла подпісы за вуліцу Быкава у Мінгарвыканкам
12 ліпеня актывісты грамадзянскай кампаніі «Гавары праўду» занеслі больш чым 100 тысяч подпісаў за наданне адной з вуліц сталіцы імя Васіля Быкава.
http://nn.by/photos/120710vykank01.jpg

Сярод подпісаў толькі 5 тысяч былі арыгіналамі — рэшту склалі ксеракопіі. Актывісты кампаніі сцвярджаюць, што арыгіналы былі скрадзеныя з арандаванай кватэры.

Лідэр «Гавары праўду», Уладзімір Някляеў так адрэагаваў на каментары аб магчымай несумленнасці сваёй каманды: «Я нават не буду гэтае глупства каментаваць. Няўжо магчыма падрабіць сто тысяч подпісаў? Ідзіце і праверце іх».
Журналістам насамрэч прапанавалі спраўдзіць на ўласны выбар копіі падпісных лістоў. Яны выглядалі на сапраўдныя — надпісы на іх былі зробленыя розным почыркам, а самі подпісы выразна адрозніваліся адзін ад аднаго.

Усе подпісы ў Мінгарвыканкаме былі прынятыя намеснікам кіраўніка аддзела па прыёме заяваў і лістоў грамадзян Андрэем Шэрым. Што праўда, для гэтага А.Шэры досыць доўга кансультаваўся па тэлефоне са сваім начальствам.

«Збор подпісаў за вуліцу Быкава — не палітычная мэта, а маральная. Справядлівасць патрабуе, каб у Мінску існавала такая вуліца. Родныя пісьменніка мяне не папракаюць за тое, што выкарыстоўваю імя пісьменніка, папракаюць іншыя. Каго мне слухаць? А палітыка сёння прысутнічае ва ўсім», — заявіў Уладзімір Някляеў журналістам пасля наведвання Мінгарвыканкама.
http://nn.by/photos/120710vykank02.jpg

Актывісты «Гавары праўду» таксама зазначылі, што не збіраюцца патрабаваць ад Мінгарвыканкама перанайменавання нейкай канкрэтнай вуліцы. Па іх словах, у цэнтры Мінска дастаткова годных вуліц і чыноўнікі змогуць самі выбраць, якая з іх будзе насіць імя Васіля Быкава.

Наша ніва (http://nn.by/index.php?c=ar&i=40867)

Да ўладаў звярнуліся з просьбай перайменаваць праспект Дзяржынскага ў Вітаўта

На круглым стале, прысвечаным ролі Грунвальдскай перамогі ў гісторыі Беларусі і іншых еўрапейскіх краін, прадстаўнікі аргкамітэту па святкаванню Грунвальда агучылі свае ініцыятывы. Мерапрыемства адбылося 8 ліпеня ў Сядзібе ПБНФ. Актыўны ўдзел прынялі гісторыкі Сяргей Тарасаў, Анатоль Тарас, мастак Мікола Купава і святар БАПЦ айцец Акаловіч.

Мікола Купава ў сваёй прамове адзначыў, што на сённяшні дзень трыццаць харугваў, пад якімі выступілі беларускія ваяры на Грунвальдскім полі, ужо даследаваны і адноўлены. Яны павінны стаць нашай гісторыка-культурнай каштоўнасцю, якую трэба папулярызаваць праз творы мастацтва і літаратуры.

З ім фактычна пагадзіўся Сяргей Тарасаў. Ён таксама згадаў, з якім размахам у БССР адзначаўся юбілей Кулікоўскай бітвы. Тады, па словах гісторыка, гэтую тэму не абышло ніводнае беларускае перыядычнае выданне. Аднак да Грунвальдскай бітвы, якая мае куды як большае значэнне ў гісторыі нашай краіны і ўсёй Еўропы, належнай увагі з боку дзяржавы няма.

− Перамога пад Грунвальдам зрабіла істотны станоўчы ўплыў на развіццё нашай дзяржаўнасці. Параўнаць па сваёй значнасці Грунвальд можна хіба што з бітвай пад Оршай. Нам патрэбна папулярызаваць славутыя старонкі беларускай гісторыі, іх не так многа. На жаль, гэта пакуль не з’яўляецца дзяржаўнай палітыкай, − адзначыў са шкадаваннем прамоўца.

Леанід Акаловіч распавёў журналістам пра публікацыі ў незалежнай прэсе, прысвечаныя дзеянням Аргкамітэта па адзначэнню 600-годдзя Грунвальдскай перамогі. Выступоўца пазнаёміў прысутных са зваротамі да мясцовых уладаў з просьбай перайменаваць вуліцы Мінска ў гонар Вітаўта Вялікага і караля Ягайлы ды іншых князёў, а таксама з пісьмовай просьбай да міністра культуры надаць рэканструяваным харугвам статус гісторыка-культурнай каштоўнасці. На думку а. Акаловіча, было б вельмі натуральна назваць імём Вітаўта цяперашні праспект Дзяржынскага, а плошчу Мясніковіча ці Юбілейную перайменаваць у плошчу Грунвальдскай перамогі. Айцец Акаловіч таксама распавёў пра ініцыятыву правесці конкурс праектаў помнікаў у гонар перамогі пад Грунвальдам у Мінску, Віцебску, Мсціславе, Віцебску, Гродна.

Удзельнікі круглага стала наракалі на тое, што з прычыны абыякавасці беларускай дзяржавы да нашай гісторыі славу беларускіх продкаў часта прыпісваюць сабе іншыя народы. Пакуль ўлады часам пагаджаюцца толькі на тое, каб імёны сапраўдных беларускіх гістарычных постацяў надаваць вулачкам на ўскраінах.

Паводле Анатоля Тараса, у дыскусіях з гісторыкамі той жа Літвы трэба абапірацца на нямецкія крыніцы як больш дакладныя. На думку гісторыка, няма сэнсу спрачацца за гістарычную праўду з іншымі краінамі. Трэба прапагандаваць уласную, няхай нават трохі міфалагізаваную гісторыю ў Беларусі, выхоўваць на ёй сваё пакаленне. І праз 10 год самасвядомасць зменіцца.

− Калі будзе матэрыяльны дабрабыт без нацыянальнага і духоўнага стрыжня – нічога добрага ў краіне не атрымаецца. Беларусь альбо выспее ў нацыянальную дзяржаву, альбо ўвогуле знікне, − папярэджвае навукоўца-папулярызатар.

Паводле Анатоля Тараса, нягледзячы на складанасці, трэба пісаць і гаварыць, гаварыць і пісаць. Спачатку – на ўзроўні энтузіястаў, потым падключыцца дзяржава. Закінутая інфармацыя нікуды не знікне. Інтарэс да сваёй гісторыі насамрэч вельмі вялікі, хоць пакуль не яўны.

Намеснік старшыні аргкамітэта Мікола Купава напрыканцы зазначыў, што круглы стол з’яўляецца падрыхтоўчым этапам да навуковай канферэнцыі, прысвечанай вынікам больш дэтальнага даследавання ўдзелу беларускіх продкаў у Грунвальдскай бітве, якая запланавана на кастрычнік.

TUT.BY (http://news.tut.by/society/art176547.html)

http://a.imageshack.us/img265/9027/71048754.jpg (http://img265.imageshack.us/i/71048754.jpg/)
зьвярніце ўвагу, якім чынам падпісана Кастрычніцкая Плошча на лацініцы :)

Так, але гэта не лацінка.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dd/Belarusian_Latin_Alphabet_in_Minsk.jpg/800px-Belarusian_Latin_Alphabet_in_Minsk.jpg (http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Belarusian_Latin_Alphabet_in_Minsk.jpg?uselang=be-tarask)

http://be-x-old.wikipedia.org/wiki/Інструкцыя_па_трансьлітарацыі

В Гродно может появиться улица имени Ольги Корбут

Одну из улиц в Гродно планируют назвать именем Ольги Корбут. Об этом стало известно во время сессии депутатов городского Совета.

Кроме того, поступило предложение присвоить ее имя гимнастическому комплексу на Ожешко, где занималась спортсменка. По словам председателя горсовета Анатолия Никитина, предположительно в августе-сентябре ожидается приезд олимпийской чемпионки в родной город. Здесь ей вручат удостоверение о присвоении звания "Почетный гражданин".
tut.by (http://news.tut.by/sport/art188320.html)

вуліцу жывому чалавеку? яна што, нацыянальны герой?

Станцыя метро “Плошча Леніна” не стане "Плошчай Незалежнасці"?
http://img.tyt.by/n/09/e/img.tyt.by_n_ekonomika_0b_b_ploshcha_lenina1.jpg
Перайменаванне станцыі метро “Плошча Леніна” у “Плошчу Незалежнасці” будзе чарговы раз разглядацца ў Мінгарвыканкаме ў верасні. Аб гэтым карэспандэнту TUT.BY паведаміла начальнік аддзела культурна-асветнай працы Упраўлення культуры Мінгарвыканкама Вольга Лукашук.

Як TUT.BY ужо распавядаў, 15 сакавіка Камiсiя па найменаваннi i перайменаваннi вуліц пры Мiнгарвыканкаме (у яе склад уваходзяць гарадскія чыноўнікі, дэпутаты Мінгарсавету, галоўны мастак і прадстаўнікі грамадскасці) прыняла рашэнне аб перайменаванні шэрагу сталічных артэрый. Гэтак, вуліца Герцэна павінна была стаць Бернардынскай, Дзімітрава - Пятніцкай, Рэвалюцыйная - Койданаўскай, Вызвалення - Уваскрасенскай, Камунальная ўзбярэжная - Траецкай узбярэжнай. Апроч таго, станцыя метро “Плошча Леніна” мусіла атрымаць назву “Плошча Незалежнасці”, якую ўжо насіла з 1992 па 2003 год.

Паводле закону, рашэнне Камісіі было надрукавана ў прэсе, пасля чаго цягам двух тыдняў кожны ахвочы мог дасылаць свае заўвагі і прапановы. З улікам грамадскай думкі дэпутаты Мінгарсавета 25-га склікання мелі прыняць канчатковае рашэнне яшчэ напрыканцы сакавіка - пачатку красавіка. Аднак не паспелі зрабіць гэтага да сканчэння чатырохгадовага тэрміну паўнамоцтваў.

Па словах Вольгі Лукашук, да іх прыйшло шмат водгукаў ад мінчукоў - як станоўчых, гэтак і адмоўных.

“Сітуацыя з перайменаваннем “Плошчы Леніна” неадназначная. Ветэранскія арганізацыі супраць. Таму Камiсiя па найменаваннi i перайменаваннi вуліц пры Мінгарвыканкаме вернецца да разгляду гэтага пытання ў верасні”, - адзначыла ў размове з намі чыноўнік.

Калі ж Камісія ўсё ж ухваліць перайменаванне “Леніна” у “Незалежнасці”, матэрыялы будуць перададзеныя на разгляд Мінгарсавета 26-га склікання.

Праўда, адзін з сяброў сталічнай Камiсiі па перайменаваннi, які прасіў не называць свайго імя, падзяліўся з TUT.BY, што мае вялікія сумневы адносна станоўчага вырашэння гэтага пытання. “Надта ўжо складаная і канфліктная сітуацыя”, - сказаў эксперт.

tut.by (http://news.tut.by/geonews/193476.html)

На перайменаваньне вуліцы Савецкай няма грошай
http://gdb.rferl.org/B31506E9-AE39-466E-A253-9ECF88829580_mw270_s.jpg

Галоўнае ўпраўленьне юстыцыі Гарадзенскага аблвыканкама адмовіла грамадзянам у перайменаваньні вуліцы Савецкай у Зэльве ў вуліцу імя Ларысы Геніюш.

Актывісты падалі скаргу на рашэньне Зэльвенскага райвыканкама аб немэтазгоднасьці перайменаваньня вуліцы. Да скаргі былі прыкладзеныя 173 подпісы грамадзянаў.

У адказе галоўнага ўпраўленьня юстыцыі гаворыцца, што "у апошні час у Гарадзенскай вобласьці перайменаваньне вуліцаў у гарадах і вёсках амаль не практыкуецца". Маўляў, гэта тлумачыцца ня толькі розным стаўленьнем грамадзянаў да мінулага, але й юрыдычнымі нязручнасьцямі пры перарэгістрацыі. Перайменаваньне патрабуе сродкаў, незаплянаваных у раённым бюджэце. Акрамя таго, зьяўляюцца цяжкасьці ў працы аддзяленьняў Белпошты.

Гарадзенскі аблвыканкам раіць раённым тапанімічным камісіям надаваць імёны выбітных асобаў менавіта новым вуліцам у гарадах і вёсках.

Маладафронтавец з Зэльвы Яўген Скрабутан мяркуе высьветліць, колькі ж грошай патрэбна для пакрыцьця выдаткаў на перайменаваньне вуліцы. І ў залежнасьці ад велічыні сумы, распачаць збор сродкаў.

Радыё Свабода (http://www.svaboda.org/content/article/2130357.html)

Гродна: пытанне з вуліцай Быкава завісла
Сябра Гарадзенскай гарадзкой тапанімічнай камісіі Вячаслаў Швед лічыць, што памяць Васіля Быкава рана ці позна будзе ўшанаваная ў горадзе, дзе ён пражыў значную частку жыцьця і напісаў свае вядомыя кнігі.


Аднак рашэньне камісіі наконт вуліцы Быкава пакуль знаходзіцца ў замарожаным стане. Чыноўнікі спасылаюцца на «юрыдычныя моманты», але абяцаюць уключыць гэтае пытаньне, датычнае Народнага пісьменьніка Беларусі, у новую рэдакцыю гарадзкой праграмы «Спадчына», што будзе прымацца ўвосень на 2011–15 гады.

Доктар гістарычных навук прафэсар Вячаслаў Швед зазначае, што калі яны прынялі рашэньне назваць новую вуліцу за Нёманам імем Васіля Быкава, у яго засталася ўпэўненасьць, што гарадзкія ўлады выканаюць гэта. На новай вуліцы пабудаваны жылы гмах, і яшчэ тры будуюцца, праўда, у пашпарце аб’екту пазначана, што яны маюць канкрэтны адрас — на вуліцы Паповіча, якая знаходзіцца побач. Спадар Швед ня лічыць гэта перашкодай, ён нагадвае, што пакуль там няма ні жыхароў, ні фірмаў, таму будаўнічы адрас няцяжка замяніць на паштовы, проста трэба зацьвердзіць назву вуліцы — імя Васіля Быкава.

Як кажа прафэсар Швед, на жаль, цяпер ад тапанімічнай камісіі больш нічога не залежыць, паскорыць справу могуць толькі самі чыноўнікі, калі будуць мець добрую волю. Хадзіць і зноў прасіць наконт вуліцы Быкава няма сэнсу, можна будзе толькі на наступным пасяджэньні тапанімічнай камісіі запытацца, чаму новая назва не зацьверджаная, і калі гэта будзе зроблена.

Прафэсар таксама мяркуе, што мэмарыяльную шыльду неабавязкова мацаваць на адным з дамоў, дзе калісьці жыў Васіль Быкаў, паколькі жыхары супраць гэтага. Гэта можна зрабіць на сьцяне аднаго з двух будынкаў, дзе разьмяшчалася абласная газэта «Гродзенская праўда», у якой працаваў пісьменьнік.

Нагадаем, што актывісты Руху «Гавары праўду!» перадалі ў Гарадзенскі гарвыканкам больш за сем тысяч подпісаў у падтрымку вуліцы Васіля Быкава

НН (http://nn.by/index.php?c=ar&i=42409)

Ці з’явіцца вуліца Грунвальдская ў Полацку?
У красавіку сябры суполкі «Рубон» Наваполацкай гарадской арганізацыі Таварыства беларускай мовы імя Ф.Скарыны накіравалі ў Полацкі гарвыканкам і гарcавет каля 200 подпісаў у падтрымку прапановы надаць адной з полацкіх вуліцаў назву «Грунвальдская». Гэта мела быць у гонар 600-годдзя перамогі войскаў ВКЛ і Каралеўства Польскага над войскам Тэўтонскага ордэну пад Грунвальдам.

Акрамя гэтага сябры суполкі з выкарыстаннем сацыяльных сетак Інтэрнэту правялі мабілізацыйную кампанію па актывізацыі ўдзелу жыхароў Полаччыны ў інтэрнэт-галасаванні па дадзенай прапанове на афіцыйных сайтах гораду.

У выніку пасля падтрымкі ідэі «Грунвальдскай вуліцы» пераважнай колькасцю апытаных рэспандэнтаў, Полацкі гарвыканкам палічыў мэтазгодным надаць адной з праектаваных вуліцаў гораду назву «Грунвальдская» і будзе ўносіць гэтую прапанову на разгляд сесіі гарсавета ў у верасні.

Застаецца чакаць выніковага афіцыйнага рашэння.
НН (http://nn.by/index.php?c=ar&i=43652)

Депутаты утвердили названия некоторых улиц Минска
Именем Героя Советского Союза Виктора Ливенцева будет названа проектируемая улица в границах улиц Одесской - Лазо - Ушакова - Котовского - Челюскинцев.

Проезду в квартале жилого комплекса "Радужный" (малоэтажная застройка в границах улиц Пионерской - Тихой - переулка Тихого) присвоено название переулок Соловьиный.

Безымянное кладбище в границах улицы Червякова - Старовиленского тракта будет называться Минское братское военное кладбище 1914-1918 годов.

А улицу Коммунальная набережная переименуют в Троицкую набережную. Коммунальная набережная находится на территории исторического центра Минска, Троицкая набережная - это ее историческое название. http://news.tut.by/198836.html

а дзе абяцанае вяртаньне гістарычных назоваў вуліцам Рэвалюйцыйная, Вызваленьня, Дзімітрава? Дэпутаты відаць наклалі ў порткі са страху, слабо ім пакуль скасаваць камуністычныя назвы, мо чакаюць вынікі выбараў? ;)

У Баранавічах з'явіцца вуліца імя загінулых лётчыкаў

Лётчыкі Жураўлевіч і Марфіцкі будуць ушанаваныя ў Баранавічах. Іх імёнамі назавуць новую вуліцу ў адным з гарадскіх мікрараёнаў, паведамляе "Intex-press". Такое рашэнне прыняў гарадскі савет дэпутатаў.

Нагадаем, Аляксандр Марфіцкі і Аляксандр Жураўлевіч загінулі 30 жніўня 2009 года падчас паказальнага палёту на авіяшоў у польскім Радаме.

На месцы гібелі на добраахвотныя ахвяраванні палякаў усталяваны помнік. Пад Баранавічамі на могілках таксама пастаўлены помнік лётчыкам.

ERB (http://euroradio.by/by/1352/news/54048/)

Тапанімічная камісія ўхваліла перайменаванне вуліцы Савецкай у Зэльве
Ініцыятар кампаніі па перайменаванні вуліцы Савецкай у Зэльве Яўген Скрабутан атрымаў станоўчае рашэнне Тапанімічнай камісіі пры Савеце Міністраў. У адказе кіраўніка камісіі зазначана, што прапанаваны варыянт надання вуліцы імя вядомай беларускай паэткі Ларысы Геніюш не пярэчыць нормам дзейснага заканадаўства і заслугоўвае ўвагі і павагі.

Тапанімічнай камісіяй таксама прызнала штучнасць назвы “Савецкая”: “сама назва неарыгінальная, шматразова выкарыстоўваецца і паўтараецца на тэрыторыі Беларусі, якая надавалася ў перыяд былога Савецкага Саюза”.

Яўген Скрабутан: “У адказе камісіі было прапанавана прапрацаваць пытанне з мясцовымі Саветамі дэпутатаў, куды сёння я і накіраваў адмысловую заяву, далучыўшы да яе ранейшую перапіску з іншымі ўпаўнаважанымі інстанцыямі, а таксама копіі подпісаў жыхароў вуліцы Савецкай. Спадзяюся, гэта апошняя прыступка, пасля пераадолення якой жыхарам і гасцям горада ўдасца прагуляцца па вуліцы імя Ларысы Геніюш”.

http://euroradio.by/cgi-bin/get_img?NrArticle=53642&NrImage=3

http://euroradio.by/cgi-bin/get_img?NrArticle=53642&NrImage=4

навіна за 22 верасьня

ERB (http://euroradio.by/by/1345/news/53642/)

нечакана :) відаць нешта ў лесе здохла

Проспект Независимости в Минске за свою историю поменял 14 названий http://news.tut.by/society/199971.html

цікавы артыкул пра галоўны прасьпект сталіцы

Адной са школ Мінска прысвоена імя Сімона Балівара (http://nn.by/index.php?c=ar&i=44497)
http://nn.by/photos/s-10-10/nunes_ciciankou101012.jpg

Агульнаадукацыйнай школе № 114 Мінска (вул. Сядых, 66 — Першамайскі раён) 12 кастрычніка прысвоена імя нацыянальнага героя Венесуэлы генерала Сімона Балівара.
На афіцыйнай цырымоніі прысутнічалі пасол Баліварыянскай Рэспублікі Венесуэла ў Беларусі Амерыка Дыяс Нуньес і намеснік старшыні Мінгарвыканкама Міхаіл Ціцянкоў. У школе ўстаноўлены бюст Сімону Балівару.

Адной са школ Мінска прысвоена імя Сімона Балівара (http://nn.by/index.php?c=ar&i=44497)
http://nn.by/photos/s-10-10/nunes_ciciankou101012.jpg

Агульнаадукацыйнай школе № 114 Мінска (вул. Сядых, 66 — Першамайскі раён) 12 кастрычніка прысвоена імя нацыянальнага героя Венесуэлы генерала Сімона Балівара.
На афіцыйнай цырымоніі прысутнічалі пасол Баліварыянскай Рэспублікі Венесуэла ў Беларусі Амерыка Дыяс Нуньес і намеснік старшыні Мінгарвыканкама Міхаіл Ціцянкоў. У школе ўстаноўлены бюст Сімону Балівару.

І тое добра, што хоць не Чавэса...:)

А ў Венесуэле ў сваю чаргу некалькім школам нададуць імёны Леніна, Гітлера і Сталіна, як нацыянальных герояў Беларусі :lol:

Калі ўжо беларускім школам будуць надаваць імёны славутых беларусаў?

Калі ўжо беларускім школам будуць надаваць імёны славутых беларусаў?

Лепш пасьля зьмены ўлады, бо інакш мы рызыкуем атрымаць школы імя Лукашэнкі, Ярмошынай, Шэймана і іншых Ціцянковых

Просяць перайменаваць вуліцу Камуністычную
У Лідзе 80-гадовы актывіст Кансерватыўна-Хрысціянскай Партыі БНФ Станіслаў Ушакевіч патрабуе ад мясцовых вертыкальшчыкаў перайменавання вуліцы Камуністычнай.

Як адзначае ветэран руху, яго на гэты крок падштурхнула пабудова на гэтай вуліцы памятнага знака-капліцы у гонар 2000-годдзя хрысціянства, што на яго думку ніяк не стасуецца з назваю вуліцы, якая атаясамліваецца ў людзей менавіта з перыядам лютага змагання з усім хрысціянскім. Зварот адасланы так сама і на адрас мясцовага духавенства...

далей (http://www.lida.info/prosyac-perajmenavac-vulicu-kamunistychnuyu/)

Мингорисполком отказал в проведении пикета за переименование станции метро "Площадь Ленина"

Мингорисполком отказал в проведения 7 ноября пикета за переименование станции метро "Площадь Ленина". Об этом БелаПАН сообщил заявитель акции руководитель Минской городской организации международного молодежного объединения "Молодой фронт" (Чехия) Эдуард Лобов.

По его словам, субъекты молодежной коалиции "Новое поколение" планировали провести 7 ноября на площади Независимости пикет со сбором подписей за переименование станции метро "Площадь Ленина" в "Площадь Независимости". Соответствующая заявка была подана 21 октября в Мингорисполком.

В ответном письме заместитель председателя Мингорисполкома Владимир Колтович мотивирует отказ запретом проводить пикеты ближе двухсот метров от переходов метрополитена, сообщил Лобов.

"Нас возмущает ответ Мингорисполкома. На площади Независимости всегда проводится много мероприятий, к тому же мы подавали заявку не на массовое мероприятие, а на пикет по сбору подписей", — отметил Лобов.

Он сообщил, что пикет 7 ноября проводиться не будет, но в этот день состоится сбор подписей за переименование станции метро "Площадь Ленина", на что никаких разрешений не требуется.

tut.by (http://news.tut.by/society/art203382.html)

У Беларусі з’явяцца «Магилёу», «Чирвоная Слабада» і «Площа Незалежнасти»?

У Беларусі прыняты закон «Аб найменнях геаграфічных аб’ектаў». Ён быў падтрыманы Палатай прадстаўнікоў 14 кастрычніка, падпісаны кіраўніком дзяржавы 22 лістапада, а цяпер апублікаваны на партале pravo.by . Дакумент вызначае працэдуру перайменавання геаграфічных аб’ектаў, паўнамоцтвы дзяржаўных органаў у гэтай сферы, а таксама моўнае пытанне. Яно падаецца найбольш цікавым і нават рэвалюцыйным.

«Артыкул 17: У Рэспубліцы Беларусь найменні геаграфічным аб’ектам прысвойваюцца на беларускай мове, з якой сродкам транслітэрацыі перадаюцца на рускую мову».

Што было раней?
Да з’яўлення закона гэтае пытанне рэгулявалася законам «Аб мовах» і прадугледжвала аднолькавы статус расійскай і беларускай моў. «У Рэспубліцы Беларусь тапонімы (назвы населеных пунктаў, адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак, вуліц, плошчаў, рэк і да т. п.) выконваюцца на беларускай ці рускай мове»,

— было напісана ў старым законе.

Што значыцца новая фармулёўка? Калі разумець яе літаральна, беларускія назвы мусяць быль транслітэраваныя на рускую мову. Нагадаем, што транслітэрацыя — перавод адной графічнай сістэмы алфавіта ў іншую, то бок перадача літар адной пісьменнасці літарамі другой. Значыцца, словы
«Магілёў», «Ваўкавыск», павінны захаваць сваё «у» і ў расійскай мове — «Магилёу», «Ваукавыск».

Цікава выглядае сітуацыя з тапонімамі, якія ўтрымліваюць у сабе прыметнік ці дзеепрыметнік. Трэба чакаць станцыю метро «Кастрычницкая» і прыпынак «Площа Незалежнасти»?

Камітэт па дзяржаўнаё маёмасці, на якога ўскладзеная адказнасць па фарміраванні правілаў перадачы найменняў з мовы на мовы, рыхтуе адказ на пытанні «Нашай нівы».

http://nn.by/?c=ar&i=46697

вельмі нечаканы закон :cheers: дзіўна, што ён прыняты пры сучаснай, мякка кажучы, непрабеларускай уладзе і падпісаны самім Прэзідэнтам... гэта што - спроба рэабілітавацца перад беларускай мовай? ці спроба стварыць сімбіёз дзьвюх моў: вымаўленьне беларускае, а напісаньне расейскае? чакайце цяпер новых спрэчак аля Беларусь-Белоруссия ;)

На самай справе закон вельмі добры - ён несумненна паспрыяе захаваньню і далейшаму разьвіцьцю беларускай мовы, што не можа не радаваць :banana:

цяпер з мапы Менска назаўсёды зьнікнуць такія вуліцы, як Обойная, Радужная, Октябрьская, Восточная, пр-т Независимости, пр-т Победителей, пер. Стекольный і інш.
вуліцы накшталт Пономаренко, цяпер будуць пісацца Панамаренки

таксама абеларусяцца назвы гарадоў: Капыль, Заславье, Гродна, Смалявичи і інш.

што наконт "МагилёУ", "ВаУкавыск" мне здаецца, што Ў будзе транслітэравацца па-старому - у літары У, Л ці В, у залежнасьці ад слова, таму на выхадзе мы атрымаем Магилёв і Валкавыск, але пачакаем афіцыйнага адказу...

Singidunum рыхтуйцеся пераназываць тэмы згодна з новым законам ;)

спроба рэабілітавацца перад беларускай мовай?

Скорее попытка "подлизнуть" перед выборами всем категориям избирателей. И заодно "уколоть" российское правительство.

Поздравляю, "трасянка" теперь ещё больше узаконена) Уж лучше русский убрать из гос. языков, чем столь ужасно его коверкать.

Скорее попытка "подлизнуть" перед выборами всем категориям избирателей. И заодно "уколоть" российское правительство.

Поздравляю, "трасянка" теперь ещё больше узаконена) Уж лучше русский убрать из гос. языков, чем столь ужасно его коверкать.

Заусёды больш падабалася руская мова, але у такой "першакрасавiцкай" умове лепей на беларускую перайсцi.

Низачто не буду писать на трасянке! :ohno:
Падонки какие-то :bash:

Надо поднимать вопрос о статусе государственного для старобелорусского языка времён ВКЛ. Там никакого Вицебска не было.

трэба чакаць афіцыйных тлумачэньняў, магчыма беларускія назвы і адпаведныя транслітараваныя расейскамоўныя варыянты будуць надаваць толькі новым геаграфічным аб'ектам і асобнай катэгорыі старых - вуліцам, напрыклад... а для ўсіх старых назваў гарадоў, якія маюць сталыя расейскамоўныя варыянты, гэтыя варыянты магчыма пакінуць без зьмяненьняў... думаю такі варыянт не выклікаў бы спрэчак...

дарэчы, гэта толькі на першы погляд выглядае недарэчным - падаваць усе геаграфічныя назвы Беларусі толькі ў беларускім варыянце, нават пры карыстаньні расейскай мовай, нікога ж не зьдзіўляюць такія ж транслітэрацыі, толькі з ангельскай мовы на расейскую - Нью-Йорк, напрыклад... чым Магилёу адрозьніваецца ад таго ж Нью-Йорка? Правільна, нічым, гэта ўсё справа звычкі... я ўжо гатовы звыкацца ;)

Надо поднимать вопрос о статусе государственного для старобелорусского языка времён ВКЛ. Там никакого Вицебска не было.
Мінска і Вільнюса там таксама не было ;)

Мінска і Вільнюса там таксама не было

Я не супраць Менска ды Вільні. Не бачу ў гэтых словах трасянцы, верагодна таму, што гэта гістарычныя назвы. Мо, было б лепей прыняць за аснову старадаўнія назвы, і ўжо з іх транслітэраваць? Берестье, Городно, Новогородок, Могилев.

Кстати, вариант Минск использовался в документах ВКЛ уже в 17 веке (наравне с Менском).

чым Магилёу адрозьніваецца ад таго ж Нью-Йорка?
Тем, что Нью-Йорк в русском с самого начала Нью-Йорк, а Могилев сначала Могилев, а затем Магилёу. Тут и внутренний будет конфликт как говорить, и внешний.

Вы же не Кішінэў говорите по-белорусскі?

Вообще данная новость очень даже радует, единственное сомнительно, что данное «переименование» действительно затронет крупные уже привычные топонимы.
А вообще, проблему надо решать глубже. Большинство наших топонимов даже не орусевшtе, а ополячено. В свяжи с тем, что в Польском языке практически не используется звук [Р] (особенно в сочетании с гласными), они и начали переименовать «труднопроизносимые» для них названия: Белорусский город Берестье, они начали называть как нечто на подобие на [Бжест]. Распевное ГарОдня – начали произносить коротко, [Гродна]. В связи с тем, что у них отсутствует буква «Ё». Белорусские топонимы Мёры и Лёзы, начали писать непонятно Миоры и Лиозы. Менск переименовали на подобие своего Варшавского пригорода…. Так что если наши власти сказали «А» в сторону беларусизации белорусских топонимов, пусть скажут и «Б» и избавятся, наконец, и от ополячивания….

Вообще данная новость очень даже радует, единственное сомнительно, что данное «переименование» действительно затронет крупные уже привычные топонимы.
А вообще, проблему надо решать глубже. Большинство наших топонимов даже не орусевшtе, а ополячено. В свяжи с тем, что в Польском языке практически не используется звук [Р] (особенно в сочетании с гласными), они и начали переименовать «труднопроизносимые» для них названия: Белорусский город Берестье, они начали называть как нечто на подобие на [Бжест]. Распевное ГарОдня – начали произносить коротко, [Гродна]. В связи с тем, что у них отсутствует буква «Ё». Белорусские топонимы Мёры и Лёзы, начали писать непонятно Миоры и Лиозы. Менск переименовали на подобие своего Варшавского пригорода…. Так что если наши власти сказали «А» в сторону беларусизации белорусских топонимов, пусть скажут и «Б» и избавятся, наконец, и от ополячивания….
Тады Мінск нарэшце стане Менскам. :)

Дарэчы, слушнай будзе не Гародня, а Горадня (http://goo.gl/FMloM). :)

Вы же не Кішінэў говорите по-белорусскі?

ведаеце, калі я прыеду турыстам у Кішынёў, і там набуду беларускамоўны турыстычны атлас, у якім будзе транслітаравана на беларускую "Кішынэў", у мяне гэта не выклікае ніякіх адмоўных эмоцый, а наадварот, я буду рады, што мне падказалі, як гэты горад правільна называецца на нацыянальнай мове яго жыхароў ;) Хай расейцы працягваюць называць беларускія гарады традыцыйна па-свойму - гэта іх неад'емнае права, але крыўдзіцца, на тое, што на тэрыторыі Беларусі расейскамоўны варыянт падаецца шляхам транслітэрацыі з нацыянальнай беларускай мовы - гэта непавага да беларусаў... як у адным фільме: "это наша корова, и мы её доим" - гэта нашы гарады, і нам вырашаць, як яны будуць называцца ў нас на расейскай мове, калі ўжо так атрымалася, што яна нараўне з беларускай зьяўляецца дзяржаўнай...

наконт вяртаньня ўсім беларускім гарадам сапраўдных беларускіх назваў згодны, але пры сучаснай уладзе гэтае пытаньне нават уздымаць не будуць ;) Паспрабуйце заікнуцца, што Дзяржынску трэба вярнуць спрадвечную назву Койданава - Вас адразу абвянавацяць у тэрарыстычнай дзейнасьці ;)

.......
наконт вяртаньня ўсім беларускім гарадам сапраўдных беларускіх назваў згодны, але пры сучаснай уладзе гэтае пытаньне нават уздымаць не будуць ;) Паспрабуйце заікнуцца, што Дзяржынску трэба вярнуць спрадвечную назву Койданава - Вас адразу абвянавацяць у тэрарыстычнай дзейнасьці ;)

Тады ўжо не Койданаў, а лепш - Крутагор’е

Горадня: вуліцы Быкава ня будзе. Пакуль…
http://gdb.rferl.org/CC03F5E6-D09B-4CD6-AD63-88F22695A3FB_mw270_s.jpg
Радыё Свабода (http://www.svaboda.org/content/article/2238122.html)
У Горадні пачынаецца засяленьне першага жылога гмаху на новай вуліцы, для якой гарадзкая тапанімічная камісія прапанавала імя народнага пісьменьніка Беларусі Васіля Быкава. Улады не зацьвердзілі прапанову. Вуліца, якая рэальна зьяўляецца бульварам з двухпалосным рухам транспарту, атрымала назву «завулак Паповіча».

Што думаюць гарадзенцы, якіх я сустрэў на гэтай вуліцы, наконт таго, што яна не атрымала імя Васіля Быкава?

Спадар: «Блытаніна тут атрымліваецца з вуліцай Паповіча і з завулкам. Гэта ж выдатны пісьменьнік, якія фільмы пастаўлены паводле твораў яго, клясыка. Сапраўды, Быкаў — вялікі пісьменьнік, зямляк. Напэўна, нейкія непаразуменьні з нашым „першым чалавекам“, таму ўсё ідзе ад гэтага. А народ толькі за Васіля Быкава».

Спадарыня: «Навошта і вуліца, і завулак Паповіча? Мала ў нас вуліц пісьменьнікаў, так што хай бы зрабілі. Было б добра, гэта ж нашыя карані беларускія, трэба ведаць. Гэта ж нядорага было б, пакуль ніхто амаль не жыве тут. Чым ён дрэнны? Пры чым тут — любіць ці не? Усе пісьменьнікі і паэты — на пэўны густ, іх ня могуць усе любіць».

Спадарыня: «На Вішняўцы трэба назваць вялікую вуліцу, а што тут вуліца — пяць дамоў будзе?!»

Спадар: «Ня ведаю, нармальная назва — Быкава, я ня супраць».

http://gdb.rferl.org/72C1A9D9-075C-4A3F-BDF8-01191013E959_w527_s.jpg

Старшыня тапанімічнай камісіі, намесьніца старшыні гарвыканкаму Ірына Сенчанкава так патлумачыла тое, што ўлады не зацьвердзілі вуліцу Васіля Быкава:

«Тапанімічная камісія толькі дае рэкамэндацыі, а прымае рашэньне гарвыканкам, зацьвярджае сэсія гарсавету. Але калі мы прапанавалі гарвыканкаму назваць так вуліцу, то высьветлілася, што там ужо зарэгістраваныя па завулку Паповіча пабудовы. Атрымлівалася, што мы павінны былі ўсё перакройваць, перарабляць. Ну, і таму пакінулі завулак Паповіча».

Трэба ўдакладніць: калі ўдзельнікі тапанімічнай камісіі прапанавалі зрабіць новую вуліцу вуліцай Васіля Быкава, там яшчэ не было гатовых дамоў. Першы здалі толькі цяпер, астатнія яшчэ будуюцца. Спадарыня Сенчанкава тлумачыць: абы-якую вуліцу імем Быкава не назавеш…

Сенчанкава: «Трэба будзе харошую магістраль, вялікую прыгожую вуліцу. Будзем падбіраць. Мы толькі адклалі, мы ня выкрасьлілі, адклалі да лепшых, так сказаць… калі вуліца такая будзе альбо праспэкт, больш саліднае».

В Копыле появились улицы Войниловича и Адама Русака
Решением Копыльского районного Совета депутатов от 2 ноября 2010 года список наименований улиц города Копыля дополнился четырьмя новыми улицами: Войниловича, Адама Русака, Скабинская и Подлесная.
Как сообщила корреспонденту «Кур’ера» Валентина Валетко, главный специалист Копыльского райсовета депутатов, улицы появились в районах новостроек. “Город прирастает новыми кварталами, а значит, улицами, которые, естественно, должны иметь названия, — отметила она. – Теперь в Копыле насчитывается 87 улиц”.
Тем же решением копыльские депутаты заменили наименование «деревня» на «агрогородок» таких населённых пунктов, как Лесное, Новые Докторовичи, Мажа, Камень, Потейки. Также был дополнен список наименований улиц в сельских населённых пунктах. В агрогородке Старица появились улицы Полевая, Озёрная, Южная и Светлая, а в агрогородке Песочное – улица Садовая.
Жанна Авдеева
Справка «Кур’ера»
Адам Русак, белорусский поэт-песенник, заслуженный деятель культуры БССР. Родился в 1904 году в селе Песочное Копыльского района. Известным Адама Русака сделали песни «Бывайце здаровы», «Ой, берёзы да сосны – партизанские сёстры...», «Толькі з табою», «Не шукай», «Песня Марины» из кинофильма «Часы остановились в полночь», «Не за вочы чорныя» и другие.
Похоронен Адам Русак в родной деревне Песочное.
Эдвард Войнилович (1847—1928 гг), политик и общественный деятель, вошёл в историю как основатель и меценат Красного костёла в честь своих преждевременно умерших детей — Симона и Елены. В Копыльском районе в этом году появился новый экскурсионный маршрут — «По усадьбам Эдварда Войниловича». Маршрут разработан районным краеведческим музеем к 100-летию минского храма святых Симона и Елены (Красный костёл), которое отмечалось в ноябре 2010 года.
http://news.21.by/regional-news/2010/11/16/194844.html

Тады ўжо не Койданаў, а лепш - Крутагор’е

усяляк лепш за Дзяржынск ;)

па Капылю добрая навіна, а наконт вуліцы Васіля Быкава не трэба хвалявацца - яна абавязкова будзе і ў Менску і ў Горадні, і ў іншых гарадах Беларусі, бо той, хто не дае ёй зьявіцца - не вечны ;)

У Лідзе вуліцу Чапаева перайменавалі ў бульвар Вялікага князя Гедыміна
Жыхары былой вуліцы Чапаева ў Лідзе пачалі атрымліваць у дакумэнтах на жытло новы адрас — бульвар Вялікага князя Гедыміна. Перайменаваньне адбылося паводле рашэньня раённых уладаў. Бульвар вядзе ад чыгуначнага і аўтавакзалу да помніка архітэктуры першай паловы ХIV стагодзьдзя — замка, збудаванага Гедымінам.
Сёньня ў лідзкай філіі абласнога агенцтва дзяржаўнай рэгістрацыі і зямельнага кадастру было людна. Начальнік агенцтва Чэслаў Васілевіч сказаў, што да абеду прынялі каля дваццаці наведнікаў. Ён зазначае, што новы адрас у дакумэнты гараджанаў уносіцца бясплатна, бо ёсьць рашэньне выканкаму аб перайменаваньні. Зьмена назвы вуліцы ў пашпарце таксама не павінна нічога каштаваць, мяркуе ён.

Заплаціць за перарэгістрацыю адрасу мусіў мала хто. Сем тысяч рублёў каштавала гэта тым лідчукам, хто хацеў неадкладна прадаць або падараваць кватэру, дзеля чаго неабходна было зьмяніць у тэхнічным пашпарце назву вуліцы на новую. На бульвары Гедыміна некалькі пяціпавярховых жылых дамоў, аўтавакзал, невялікая бібліятэка, крамы. Для ўстановаў зьмена адрасу каштуе таксама нядорага, кажа спадар Васілеўскі.
НН (http://nn.by/index.php?c=ar&i=47311)

У Лідзе — бульвар князя Гедыміна, у Полацку — вуліца Грунвальдская!

Астатнія гарады зайздросцяць самым "прасунутым" райцэнтрам

Лідчукі не перастаюць прыемна здзіўляць. У ліпені, да 600-годдзя Грунвальдскай бітвы, там з'явілася вуліца Грунвальдская. А цяпер вось — бульвар імя князя Гедыміна! Заснавальнік горада ўсё ж, і замак збудаваў ён!

— Так і пішам людзям у дакументах — "бульвар князя Гедыміна", — кажа Аляксандр КАСЦЮЧЭНКА, намеснік начальніка Лідскай філіі Гродзенскага абласнога агенцтва дзяржаўнай рэгістрацыі і зямельнага кадастру. — Там шмат прыватных, а таксама шматкватэрных дамоў. Так што жыхароў бульвара князя Гедыміна будзе шмат! Раней гэтая вуліца называлася Чапаева. Некаторыя не зусім разумелі, навошта перайменавалі. Я ім тлумачыў, што Гедымін — заснавальнік Ліды. Тады згаджаліся. А вось жыхары вуліцы Ламаносава, якая стала часткай праспекта Перамогі, абураюцца і дагэтуль. Кажуць, Ламаносаў добры чалавек быў!.. Мы, дарэчы, людзям новы адрас рэгіструем бясплатна, і пашпартысты ім рэгістрацыю бясплатна змяняюць — бо гэта выкананне рашэння выканкама.

Нарэшце прыйшла добрая вестка і з Полацка. Шматпакутная вуліца Грунвальдская зацверджаная! Праўда, не там, дзе планавалася.

— Першапачаткова была ідэя перайменаваць вуліцу Войкава, — кажа Мікалай ІЛЬЮШОНАК, намеснік старшыні Полацкага гарвыканкама. — Аднак жыхары горада ў часе апытання выказаліся не супраць вуліцы Грунвальдскай, але супраць перайменавання Войкава... Таму і прынялі рашэнне назваць Грунвальдскай вуліцу ў новым мікрараёне. Гэта адпавядае нашай канцэпцыі назваў вуліц — бо ў новым мікрараёне вуліцы ў нас будуць названыя толькі ў гонар гістарычных асобаў, звязаных з Полацкам. Там ужо ёсць вуліца Хруцкага, праспект дойліда Іаана...

— Спадар Мікалай, але чаму не перайменавалі Войкава — ён жа ўдзельнічаў у забойстве царскай сям'і?!.

— Я гэта разумею. Але жыхары кажуць, што гэта — таксама гісторыя...

— Вы вельмі хацелі назваць вуліцу Грунвальдскую да 600-годдзя бітвы. Чаму так прыпазніліся?

— Таму што думка людзей была неаднастайная, мы шукалі варыянт, які ўсіх задаволіць. А наконт прыпазнення... Я лічу, што юбілей — гэта не толькі 15 ліпеня, а ўвесь 2010 год. І мы давялі справу да канца ў гэтым годзе!

Спадар Мікалай кажа, што ў новым раёне запраектаваныя яшчэ дзве новыя вуліцы. Так што неўзабаве, будзем спадзявацца, іншыя імёны выбітных палачан адлюструюцца на мапе горада.

Мікалай Ільюшонак кажа, што ў планах на гэты год — усталяваць помнік дойліду Іаану. А лідчукі, дарэчы, хочуць бачыць у горадзе помнік вялікаму князю Гедыміну. Вітайма ж вяртанне вялікіх беларусаў на вуліцы нашых гарадоў!

ТЫМ ЧАСАМ

Наваполацк зайздросціць Полацку!

— Белай зайздрасцю! — кажа Зміцер ШЧЭРБІК, адзін з вялікіх прыхільнікаў перайменавання вуліцы Грунвальскай, выкладчык юрфака Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта, кандыдат юрыдычных навук. — Ім — і Грунвальдская, і Хруцкага, і дойліда Іаана. А нам — адна "беларуская" вуліца на ўвесь горад: Якуба Коласа! Астатнія нейкія "абстрактныя" — Маладзёжная, Алімпійская, Камсамольская... У нас збудаваны новы мікрараён, збіраюцца будаваць яшчэ два. Чаму б не назваць новыя вуліцы ў гонар нашых герояў? Скажам, у нас ёсць бібліятэка Караткевіча, пісьменнік бываў тут — добра было б і вуліцу назваць! Народны пісьменнік Беларусі Васіль Быкаў нарадзіўся не так далёка... Вялікі канцлер Леў Сапега — таксама з суседняга раёна... У наступным годзе спаўняецца 150 гадоў з дня смерці вялікага містыфікатара пісьменніка Яна Баршчэўскага. І ягоную вуліцу хочацца бачыць у горадзе! Можна было б і ў гонар ягонага героя шляхціца Завальні назваць. Годных асобаў шмат, спадзяюся, на іх не забудуцца!..

http://labadzenka.by/?p=11786#more-11786

У Зэльве зноў знайшлася адгаворка ад змены Савецкай на вуліцу Ларысы Геніюш

Еўрарадыё (http://euroradio.by/by/1446/news/59210/)

У зэльвенскіх чыноўнікаў знайшлася чарговая адгаворка ад перайменавання Савецкай на вуліцу Ларысы Геніюш. На гэты раз раённы савет дэпутатаў улічыў зварот мясцовых ветэранаў, якія быццам бы выступаюць супраць перайменавання.

Афіцыйны адказ ініцыятару перайменавання Яўгену Скрабутану датуецца 27 снежнем. Прапанову сябра партыі БНФ зэльвенскі савет дэпутатаў лічыць немэтазгоднай.

Як паведаміў Еўрарадыё сам Яўген, ён намераны высветліць, колькі ветэранаў лічаць недапушчальным існаванне вуліцы Ларысы Геніюш у Зэльве.

Перапіску з чыноўкамі розных узроўняў Скрабутан вядзе з ліпеня 2009 года. Звароты аб перайменаванні Савецкай вуліцы ў Зэльве ён дасылаў ў Мінкультуры і Палату прадстаўнікоў. Адтуль лісты перанакіравалі ў зэльвенскі раённы і гродзенскі абласны выканаўчыя камітэты. Скрабутану адказалі, што "слова "Савецкая" ў большасці жыхароў асацыюецца з упэўненасцю ў заўтрашнім дні, вялікай перамогай над фашызмам, эканамічнымі і сацыяльнымі дасягненнямі краіны". Пасля таго, як грамадскія актывісты сабралі каля 200 подпісаў жыхароў Зэльвы, чыноўнікі аблвыканкама спаслаліся на адсутнасць сродкаў у бюджэце.

халуі не здаюцца :lol: хай апублікуюць гэты ветэранскі зварот, паглядзім, колькі там сапраўдных ветэранаў, калі яны наогул там ёсьць, у чым я вельмі сумняваюся ;) Я думаю, Яўген усё роўна даб'ецца свайго, бо супраць яго "змагаюцца" нейкія недалёкія саўкі, якія нават адмовіць нармальна не могуць, каб цяжка было потым падкапацца, а выдумляюць нейкую лухту :weird:

У Мінску з'явілася вуліца Свіслацкая
Новай вуліцы на ўчастку ад вуліцы Машынабудаўнікоў да вуліцы Інжынернай далі назву Свіслацкая. Такое рашэнне прынята на 6-й сесіі Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 26-га склікання.

Дэпутаты таксама зацвердзілі назву станцыі першай лініі мінскага метрапалітэна, якая праектуецца на Брэсцкай шашы каля вёскі Шчомысліца. Ёй далі назву "Станцыя метро "Шчомысліца".
http://news.tut.by/society/art212473.html

У Мінску з'явілася вуліца Свіслацкая
Новай вуліцы на ўчастку ад вуліцы Машынабудаўнікоў да вуліцы Інжынернай далі назву Свіслацкая.

Её длина какая? Метров 200? И ни одного дома?
Померял по карте - получилось где-то 180 м. между этими улицами (вместе с шириной МКАД).

Её длина какая? Метров 200? И ни одного дома?
Померял по карте - получилось где-то 180 м. между этими улицами (вместе с шириной МКАД).
Если я правильно понимаю, то в ситинфо эта улица ошибочно названа магистральной.

Улады Зельвы і далей не жадаюць вуліцы Ларысы Геніюш
Грамадскі актывіст з Зельвы Яўген Скрабутан атрымаў чарговую адмову ад мясцовых уладаў на сваю ініцыятыву аб перайменаванні вуліцы Савецкай у раённым цэнтры ў вуліцы слыннай беларускай паэткі Ларысы Геніюш, на якой яна жыла.
Гэта ўжо трэцяя адмова — гэтым разам раённы савет дэпутатаў спасылаецца на тое, што прэзідыум раённага савета ветэранаў адзінагалосна выступіў супраць перайменавання Савецкай вуліцы ў Зельве ў гонар паэткі-дысідэнткі, паведаміў Яўген Скрабутан:

— Калі на самым пачатку яны аргументавалі сваю адмову тым, што нібыта вуліца Савецкая асацыюецца ў грамадстве з надзеяй на лепшую будучыню, потым казалі, што нібыта няма грошай на перайменаванне, а цяпер, калі я сабраў усе паперчыны — з тапанімічнай камісіі, адабрэнне абласнога выканаўчага камітэта,-то яны прыдумалі, што нібыта савету ветэранаў гэтая ідэя не падабаецца.

Грамадскі актывіст ужо больш за паўгода дамагаецца з’яўлення вуліцы ў памяць вядомай паэткі. У наступным сваім кроку ён збіраецца падаваць скаргу ў абаласны савет дэпутатаў на неправамоцнае рашэнне мясцовага савета дэпутатаў.
NN.by (http://nn.by/index.php?c=ar&i=50112)

Камэнтар самога Яўгена да артыкула:

У пратаколе савету ветэранам першым выказваецца спадар Кузняцоў - былы рэдарактар мясцовай раёнкі "Праца". У свой час рэдакцыя газеты знаходзілася па суседстве з хатай Ларысы Антонаўны, і ён праз вакно сачыў, за тым, што там адбываецца. гэта ўсімвядомы ў Зэльве факт. Я сустракаўся з цяперашнікм кіраўніком савета ветэранаў, і ведаю, што пераканаць іх абсалютна немагчыма.

Нават калі хтосьці з Зэльвенскага райвыканкама і махнуў бы рукой ды даў бы дазвол на перайменаванне, але тут відавочная справа прынцыпу. З іх боку. З майго таксама пазіцыя прынцыповая.

Папера ў мяне ёсць. Новыя зачэпкі маю. Таму кропку ставіць рана:)

п.с. дарэчы, шмат матэрыялаў па справе перайменавання вуліцы можна знайсці на маёй старонцы ў фэйсбуку. будзе час, закіну ўсё:

ён іх усё ж такі дацюкае :)

Микрорайон «Северный-7» станет «Новинками-1». Что еще переименуют в Минске?
Темпы роста столицы впечатляют: на карте появляются новые районы – и, соответственно, новые улицы. Получат названия и новые столичные микрорайоны.

Время от времени, комиссия по наименованию и переименованию проспектов, улиц, площадей и других составных частей города Минска управления культуры Мингорисполкома присваивает безымянным улицам названия. Обоснованием служит историческая справедливость и, конечно же, мнение самих минчан.

Так проектируемая часть 1-го транспортного кольца на участке от улицы Тимирязева до улицы Московской в ближайшем будущем будет названа улицей Домашевской. Почти на всем протяжении этот участок пролегает вдоль железной дороги Минск – Молодечно по трассе Домашевского переулка, получившего название от урочища и деревни Домашево.

http://www.ctv.by/img/137/2011-03-05_ulicy_01_0x0.jpg

Проектируемую улицу, которая является продолжением улицы Калиновского на участке от проспекта Независимости до улицы Ф. Скорины решено назвать в честь Сымона Будного — гуманиста, философа, просветителя, автора первой напечатанной на территории современной Беларуси книги.

А отходящая от нее также проектируемая улица — в направлении здания Национальной библиотеки — будет именоваться улицей Петра Мстиславца, в честь белорусского и русского печатника и просветителя.

http://www.ctv.by/img/137/2011-03-05_ulicy_05_0x0.jpg

Получат названия и новые столичные микрорайоны. Так, микрорайоны «Северный-1» и «Северный-2» предлагается именовать микрорайонами «Хмаринские пасеки-1 и 2». Микрорайоны возводятся в поле между бывшей деревней Зацень и поселком Новинки. Ранее здесь рос лес, затем его вырубили, а территорию стали называть Хмаринскими пасеками.

Микрорайону «Северный-7» решено присвоить название «Новинки-1». Он будет построен отдельно от остальных микрорайонов данного жилого массива между поселком Новинки и многоэтажными домами уже существующего микрорайона «Новинки».

Микрорайоны же «Северный-3, -4, -5, -6, -8, -9» решено впредь именовать «Цнянка-1, -2, -3, -4, -5, -6». Они будут возведены на месте поселка Цнянка около одноименного водохранилища

http://www.ctv.by/img/137/2011-03-05_ulicy_06_0x0.jpg

http://www.ctv.by/img/137/2011-03-05_ulicy_07_0x0.jpg

Кстати, каждый минчанин может обратиться со своими предложениями по выбору названий улиц и микрорайонов нашего города, написав или позвонив в управление культуры Мингорисполкома, сообщает корреспондент телекомпании «Столичное телевидение».
ств (http://www.ctv.by/tvprogram/~news=50960)

Сталіцу чакае чарговае перайменаванне вуліц.

http://www.tvr.by/lib/playimageb.asp?id=45618

Перш за ўсё гэта закране немілагучныя і неадназначныя назвы. Неабходнасць перайменавання, перш за усё, выклікана цяжкасцямі перакладу на беларускую мову. Часам гучныя рускія назвы пасля гэтага мяняюць сэнс, што становіцца прычынай непаразуменняў і камічных сітуацый. Як падбіраюць назвы новым вуліцам, высвятляў Васіль Паршута.

Праз некалькі месяцаў на месцы гэтага плота з'явіцца новы жылы квартал з новымі вуліцамі. У камітэце культуры ўжо ламаюць галаву над адпаведнымі назвамі. Новыя раёны з'яўляюцца ў розных частках горада, што патрабуе ад спецыялістаў багатай фантазіі. Прыдумаць назву для кожнай новай вуліцы не так і проста, але часам гэта і не трэба.
Вось, напрыклад, участак ад праспекта Незалежнасці да вуліцы Францыска Скарыны вырашана назваць у гонар Пятра Мсціслаўца. Але па сутнасці гэта будзе працягам вуліцы Каліноўскага. Нашто тады прыдумваць новую назву?
(Іван Сацукевіч, выкладчык гісторыі БДЭУ, член камісіі па найменні і перайменаванні вуліц)
Паколькі праект новага раёна "завязаны" на Нацыянальнай бібліятэцы і побач вуліца Скарыны, усе вуліцы тут назавуць імёнамі славутых беларускіх дзеячаў. Камісія, якая займаецца найменнем вуліц і раёнаў, імкнецца перадаць у назвах гістарычныя, геаграфічныя ці бытавыя асаблівасці мясцовасці.
(Іван Сацукевіч, выкладчык гісторыі БДЭУ, член камісіі па найменні і перайменаванні вуліц)
Не заўсёды, праўда, атрымліваецца. Напрыклад, вуліца Маскоўская і станцыя метро "Маскоўская" знаходзяцца на розных канцах горада, што часам выклікае цяжкасці для прыезджых і нават гараджан. Але такія назвы ўжо наўрад ці будуць змяняць. У адрозненне ад немілагучных.
(Іван Сацукевіч, выкладчык гісторыі БДЭУ, член камісіі па найменні і перайменаванні вуліц)
I праблема, якая часта сустракаецца на вуліцах, гэта назвы, напісаныя з памылкамі. Прычым зусім побач могуць вісець дзве розныя шыльды. Завулак Калінінграцкі з літарай ц і дс. З аднаго боку, гэта элементарная няўважлівасць, з другога адсутнасць афіцыйнага даведніка, дзе былі б зафіксаваны назвы вуліц на рускай, беларускай і, нядрэнна яшчэ б, і на англійскай мовах.

tvr.by (http://www.tvr.by/bel/society.asp?id=45618)

прайшло больш за 4 месяцы з моманту вяртаньня Зыбіцкай на мапу сталіцы, і вось нарэшце зьявіліся першыя адпаведныя шыльды:

http://img864.imageshack.us/img864/5600/sdc12831.jpg

але не да ўсіх даходзіць:

http://img833.imageshack.us/img833/7343/sdc12832c.jpg
http://img839.imageshack.us/img839/7791/sdc12829g.jpg

а ў Траецкім Прадмесьці новымі шыльдамі яшчэ "ня пахне"

http://img585.imageshack.us/img585/4808/dsc00742y.jpg

дарэчы, "наберажная", гэта што?

У Мінску з`явяцца вуліцы мастакоў Хруцкага і Сергіевіча, музыканта Цітовіча, пісьменнікаў Баршчэўскага, Навуменкі і Дубоўкі
У Мінску з`явяцца вуліцы імя мастакоў Івана Хруцкага і Пётры Сергіевіча, музычнага дзеяча Генадзя Цітовіча, пісьменнікаў Яна Баршчэўскага, Івана Навуменкі і Уладзіміра Дубоўкі.

Такія рашэнні 29 красавіка прыняла камісія па найменні і перайменаванні вуліц, праспектаў, плошчаў і іншых састаўных частак горада Мінска, пра што паведаміў БелаПАН член камісіі кандыдат гістарычных навук Іван Сацукевіч.

Паводле яго слоў, гэтыя вуліцы будуць знаходзіцца ў новым мікрараёне, які прапаноўваецца назваць Хмарынскія Пасекі і плануецца пабудаваць паміж былым пасёлкам Навінкі і былой вёскай Зацань.

Акрамя таго, вуліцу Чацвёртае транспартнае кальцо паміж праспектам Дзяржынскага і чыгункай Мінск — Брэст, якая напалову ўжо пабудавана, вырашана назваць у гонар літоўскага кампазітара і мастака Мікалоюса Чурлёніса, цешча якога родам з-пад Мінска — з былой вёскі Пятроўшчына, што была побач з гэтай вуліцай, сказаў навуковец.

Радыё Рацыя (http://new.racyja.com/content/u-minsku-zyavyatstsa-vulitsy-mastakou-khrutskaga-i-sergievicha-muzykanta-tsitovicha-pismenni)

ў новым мікрараёне, які прапаноўваецца назваць Хмарынскія Пасекі

Ппц

Прыдумаць назву для кожнай новай вуліцы не так і проста

Смешна, бо ў нас дакладна наадварот - у Варшаве чакае ў чарзе хіба больш за 100 назваў, якіх ўжо прынялі, але няма чаго німі назваць. Не паспяваюць будаваць новых вуліцаў :) Таму называюць німі кожнае кальцо, кожную маленькую плошчу, кожны парк. Да таго гэта вельмі часта розныя ваенныя, непрыемныя назвы. Уявіце, як дамаўляецеся з дзяўчынай у 'Парку імя польскіх ахвяраў украінскага гэнацыду на Валыні'. Мда, рамантычна. :ohno:

Смешна, бо ў нас дакладна наадварот - у Варшаве чакае ў чарзе хіба больш за 100 назваў, якіх ўжо прынялі, але няма чаго німі назваць. Не паспяваюць будаваць новых вуліцаў :) Таму называюць німі кожнае кальцо, кожную маленькую плошчу, кожны парк. Да таго гэта вельмі часта розныя ваенныя, непрыемныя назвы. Уявіце, як дамаўляецеся з дзяўчынай у 'Парку імя польскіх ахвяраў украінскага гэнацыду на Валыні'. Мда, рамантычна. :ohno:
Бо ў вашых чыноўнікаў у гэтай галіне не паболей мазгоў будзе. Адныя нікому не патрэбным саўком называюць, другія — строяць зь сябе ахвяраў усіх войнаў і народаў, і атрымліваюцца такія паркі імя ахвяраў украінскага генацыду...

Спадарства, падкажыце, калі ласка, калі хто ведае, якую спрадвечную назву меў Музычны завулак у Верхнім горадзе Менска? Бо розныя крыніцы даюць розную інфу, адны пішуць, што завулак меў спрадвечную назву Петрапаўлаўскі, ад назвы Петрапаўлаўскага сабора (перабудаваная Сьвятадухаўская Царква), але сабор гэты зьявіўся толькі ў 19 ст. Іншыя пішуць, што завулак насіў назву Манастырскі, але мне здаецца, што гэтая назва таксама зьявілася толькі ў 19 ст., гэта ўсё расейскі перыяд, мяне ж цікавіць спрадвечная назва.

http://img-fotki.yandex.ru/get/4403/vobche.19/0_677f3_6ae09e2e_orig

Отсюда (http://vobche.livejournal.com/85274.html).

неяк так :)

http://forum.esmasoft.com/files/1.3_203.jpg

крытыкуйце ;)

Беларуская тапаніміка ў свеце: ад Мельбурну да Кейптаўну
TUT.BY ужо распавядаў пра славутых нараджэнцаў Беларусі, шукаў “беларускі след” у Галівудзе і дзівіўся частым згадкам Мінска і Беларусі ў амерыканскім кіно і серыялах. Надыйшоў час пагаварыць пра беларускую тапаніміку ў свеце. У якіх краінах можна сустрэць цёзкі беларускіх населеных пунктаў і чаму?

Адразу агаворымся, што мы цікавіліся выключна назвамі гарадоў і іншых населеных пунктаў, гідронімамі, а таксама гарадской тапанімікай (у досыць экзатычных, але не суседніх краінах). Савецкія наватворы кшталту Дзяржынску, якія можна адшукаць ці не ў кожнай рэспубліцы былога СССР, засталіся па-за сферай нашых інтарэсаў.

Такім чынам, адпраўляемся ў падарожжа вакол свету…

Мінск і Брэст

Самыя вядомыя, відаць, тапонімы-цёзкі - Мінск і Брэст.

Паводле найверагоднай версіі, беларуская сталіца атрымала назву “Менск” ад рачулкі Менкі (Мень, Мена), на якой быў заснаваны. Прычым, да 16 стагоддзя ў пісьмовых крыніцах сустракаюцца толькі варыяцыі з “е” - Менск, Меньск, Менеск, Менеськ.

“Варыянт з “і” ўпершыню з’яўляецца ў старажытных лацінскамоўных крыніцах недзе ў 16-17 стагоддзі. Прычым менавіта з лаціны гэта напісанне пазычылі палякі, а ўжо ад іх – расійцы”, - тлумачыў TUT.BY старшыня Таварыства беларускай мовы імя Ф. Скарыны (ТБМ) Алег Трусаў.

У Рэчы Паспалітай было тры буйных Мінска. Каб іх адрозніваць, палякі ўвялі ўдакладненні. Быў польскі Мінск ля Кракава, Мінск-Літоўскі (цяперашняя сталіца Беларусі) і Мінск-Мазавецкі. Назва апошняга дайшла да нашага часу. Сёння ў Мінску-Мазавецкім (Mińsk Mazowiecki) пражывае каля 40 тысяч чалавек.

http://img.tyt.by/n/0c/b/minsk_mazovezki.jpg

У свеце два вядомых Брэста - у Беларусі і ў Францыі.

Наш упершыню згадваецца ў "Аповесці мінулых гадоў" (1019) як “Берестье” (Берасце, Бярэсце). Паводле навукоўцаў, тапонім "Берасце" ўтварыўся ад паняцця "бе́расць" (від вязу) ці "бяроста" (бярозавая кара). Ад 17 ст. часцей выкарыстоўвалася назва "Берасце Літоўскае", пасля падзелаў Рэчы Паспалітай — “Брест-Литовск”. Прычым, згодна адной з версій, сучасная форма - вынік памылковай транслітарацыі з польскай мовы: “Brześć - Бржесть - Брест”.

Французскі Брэст (Brest), размешчаны на крайнім захадзе паўвострава Брэтань, згадваецца ў летапісах на два стагоддзі пазней за беларускі. Паходжанне іхняй назвы - загадка. Горад з насельніцтвам у 150 тысяч ляжыць на паўночным беразе Брэсцкай бухты і з’яўляецца важным гандлёвым і ваенным портам у Атлантычным акіяне.

http://img.tyt.by/n/03/3/brest_france.jpg


Аднак гэта не ўсё. Свой Брэст (Brest) ёсць і ў Германіі - камуна на 800 чалавек у зямлі Ніжняя Саксонія. А ў Македоніі населеныя пункты пад такой назвай (Брест) сустракаюцца прынамсі ў трох адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінках, у Балгарыі - у дзвюх.

Беларуская Сібір

У Краснаярскім краі ў Расіі ёсць вёска Мінск (Минск), у Іркуцкай і Навасібірскай абласцях - вёскі з назвай Віцебск (Витебск), а ў Ханты-Мансійскай аўтаномнай акрузе - вёска Магілёў (Могилев). Прыкладаў такіх багата, што не дзіўна. Беларусы пачалі масава сяліцца ў Сібіры яшчэ напрыканцы 16 стагоддзя. А ў перыяд з 1896 па 1912 год ў выніку аграрнай рэформы ў Расіі з Беларусі ў Сібір добраахвотна мігравала 716600 чалавек. Яны засноўвалі новыя вёскі, пасёлкі, укараняючы ў прамёрзлую глебу беларускія традыцыі. Кіраўнік Іркуцкага таварыства беларускай культуры імя Чэрскага Алег Рудакоў сцвярджае, што ў адной Іркуцкай вобласці сёння застаецца больш за 100 беларускіх вёсак.

Славянская еднасць

Лічыцца, што назва старажытнага беларускага горада Рэчыца паходзіць ад ракі Рэчыцы - старажытнага прытоку Дняпра. Апроч Гомельшчыны вёскі з такім назовам ёсць у Брэсцкай, Віцебскай, Магілёўскай і Мінскай абласцях. У адной Польшчы вёсак Рэчыца (Rzeczyca) больш за дзясятак. Аднайменныя населеныя пункты ёсць у Харватыі (Rečica), Славеніі (Rečica), Македоніі (Речица), Украіне (Річиця), Расіі (Речица), а таксама рэчка ў Румыніі (Reciţa).

Падобная гісторыя з Камянцом, які да рэвалюцыі 1917 года называўся Камянец-Літоўск. Сёння па некалькі Камянцоў налічваецца ва Ўкраіне (самы вядомы - Камяне́ц-Падо́льскі) і ў Балгарыі. А ў Польшчы ўвогуле больш за 20 населеных пунктаў з назвай Камянец (Kamieniec) ці з варыяцыямі (Kamieniec Ząbkowicki, Kamieniec Wrocławski).

У Харватыі месціцца вёсачка на паўсотню двароў, якую можна лічыць цёзкай беларускіх Карэлічаў - Korelići. Затое ў Балгарыі ў маніцыпалітэце Кіркава ёсць свой Астравец (Островец) - вёска на 350 двароў.

У Польшчы, на Беласточчыне можна натрапіць на Стоўбцы (Stołbce), у Куяўска-Паморскім ваяводстве на поўначы краіны - на Гродна (Grodno), а ў Паморскім - на Mosty - рыхтык, як наш райцэнтр Масты.

Ва Ўкраіне на Валыншчыне вы адшукаеце сяло Быхаў (Бихів) - цёзку беларускага райцэнтру. Цікава, што ва ўкраінскім Быхаве нарадзіўся паплечнік Багдана Хмяльніцкага казацкі палкоўнік Гаркуша Філон. Ён ваяваў за землі на паўднёвым ўсходзе Беларусі, якія лічыў часткай будучай украінскай дзяржавы.

У Калінінградскай вобласці знаходзіцца пасёлак Мозыр (Мозырь), а ў Цвярской цячэ рака Орша (прыток Волгі), на якой стаіць аднайменны пасёлак.

“У тым, што многія назвы беларускіх населеных пунктаў сустракаюцца ў іншых славянскіх краінах, няма нічога дзіўнага, - тлумачыць TUT.BY вучоны сакратар Інстытута мовы і літаратуры імя Якуба Коласа і Янкі Купалы Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, спецыяліст па тапаніміцы Ігар Капылоў. - Гэта славянскія назвы. Адна і тая ж мадэль. Адзін гістарычны перыяд узнікнення. Верагодна, падобныя сацыяльна-эканамічныя ўмовы. След гэтых назваў можна знайсці нават на Балканах”.

Укаранёная ў замежную тапаніміку і гарадзенская Зэльва - радзіма паэткі Ларысы Геніюш. Назва беларускага мястэчка паходзіць ад імя рэчкі Зальвянкі (раней Зальвеі). Прычым гідронім мае балцкае, імаверна, яцвяжскае паходжанне. Вынікам, аднайменная вёсачка (Zelva) ёсць у суседняй Літве на мяжы з Латвіяй. У адным з самых маладых гарадоў Літвы Электрэнай радуе вока возера Зэльва.

Беларусь за акіянам

Найбольш захапляюць згадкі беларускіх тапонімаў у далёкім замежжы.

На Сярэднім Захадзе ЗША, у штаце Мічыган, ёсць адразу дзве Брэсцкія вуліцы - у 70-тысячным гарадку Тэйлар/Taylor (Brest Road) і 30-тысячным Саўсгэйт/Southgate (Brest Street). Прычым, што цікава, абодва яны месцяцца ў графстве Уэйн. Да ўсяго ў Мічыгане ёсць яшчэ і Брэсцкі заліў/ Brest Bay. Аднак, выглядае, што мічыганскія Брэсты - наступнікі не беларускага, а французскага цёзкі, бо сама назва штата - французскамоўны варыянт індзейскага наймення.

http://img.tyt.by/n/0f/d/brestrd.jpg


У другім па велічыні горадзе паўднёва-атлантычнага штата Вірджынія Норфалк/Norfolk ёсць Брэсцкі праспект (Brest Avenue), а ў адным з буйнейшых гарадоў Паўднёвай Караліны Чальстан/Charleston - Гомельская плошча/ Homel Place.

У адным са шматлікіх амерыканскіх гарадоў пад назвай Сіракіюз/Syracuse (тым, што ў штаце Нью-Ёрк) мы знайшлі вуліцу Гродзенскую/Grodno Street, а ў некалькіх

Смаргонскі сквер у прадмесці Мельбурна.
гарадах штата Нью-Джерсі - экзатычную Kletsk Hill Road.

На паўднёвым захадзе Францыі ёсць гарадок Эсказо/Escazeaux, адна з вуліц якога мае назоў рыхтык, як беларускі горад Барань на Аршаншчыне - Baragnes. На поўдні Нідэрландаў стаіць старажытнае паселішча Lepelstraat, якое даслоўна можна перакласці як Лепельская вуліца. Дарэчы, у гістарычных дакументах яно ўпершыню згадваецца ў 1298 годзе як "Den Leepel Straet".

Не забыліся за акіянам і на Мінск. Па дарозе ў Лас-Вегас падарожнікам трапляецца горад Спрынг-Вэлі/Spring Valley, у якім пры жаданні можна натрапіць на Мінскую вуліцу/Minsk court.

У далёкай Аўстраліі, у прадмесці Мельбурна Кенсінгтоне, ёсць Смаргонскі сквер/Smorgon Square.

Навукоўцы мяркуюць, што назва старажытнага беларускага горада Ліда ўтварылася ад балцкага lydimas - “высечка”, блізкага да тэрміну "ляда". Іншая версія прасочвае сувязь тапоніма з літоўскім lydis - “ход, плынь”. Цяжка сказаць, якім чынам назва пераплыла праз акіян, але ў ЗША ёсць прынамсі дзве Ліды/Lida.
http://img.tyt.by/n/04/5/smorgon_usa.jpg

Першая з іх - у штаце Невада, на самай мяжы з Каліфорніяй. У другой палове 19 - пачатку 20 ст. Ліда была тыповым шахцёрскім гарадком. Аднак калі запасы вугля ў шахтах вычарпаліся, людзі пацягнуліся адсюль прэч. Сёння невадская Ліда - горад-прывід, а на даўно занядбаныя хаты ды парослыя пустазеллем вуліцы любяць падзівіцца турысты.

http://img.tyt.by/n/08/9/lida.jpg

Другая - ў Мінесоце. “Тауншып” (альбо па-нашаму - пасёлак гарадскога тыпу) Ліда з насельніцтвам у 700 чалавек запазычыў імя ад аднайменнага возера. Яшчэ некалькі разоў Ліда сустракаецца ў назвах вуліц гарадкоў у той жа Невадзе і Каліфорніі.

http://img.tyt.by/n/01/a/lida_lake.jpg

Але ці не самае нечаканае - тапонімы, якія ўтрымліваюць назву нашай краіны. Гэтак у раёне паўднёваафрыканскага Ёханэсбурга Рудпурт/Roodepoort побач з Украінскай, Адэскай, Косаўскай, Вугорскай вуліцамі ляжыць і Беларуская/Belarus Street, якая ўпіраецца ў Мінскую/Minsk Crescent.

http://img.tyt.by/n/0a/4/belarus_par.jpg

TUT.by (http://news.tut.by/society/art227357.html?utm_source=rss-news&utm_medium=rss&utm_campaign=news-feed)

У Гродна з’явяцца вуліцы Агінскага, Багушэвіча, Караткевіча і Орды
Адпаведнае рашэнне прыняў Гродзенскі гарадскі савет дэпутатаў.
Вуліцы імя Міхала Агінскага, Францішка Багушэвіча, Уладзіміра Караткевіча і Напалеона Орды з’явяцца ў новым жылым раёне Гродна «Альшанка». Такое рашэнне 26 мая прыняў гарадскі савет дэпутатаў. Пры гэтым ён кіраваўся прапановамі тапанімічнай камісіі.

Сваю назву новы раён, які месціцца побач з мікрараёнам «Паўднёвы», атрымаў з улікам гістарычных тапанімічных назваў дадзенай мясцовасці — Малая Альшанка і Вялікая Альшанка. Таксама, адну з новых вуліц назавуць у гонар нямецкага горада Міндэна, пабраціма Гродна.
НН (http://nn.by/index.php?c=ar&i=55051)

неяк так :)

http://forum.esmasoft.com/files/1.3_203.jpg

крытыкуйце ;)

Shto tut krytykavać? Dla mianie - super! Sam hacieu zrabić padobnuju mapku.

http://www.infopol.lt/upload/form/not_image/racyja.gif
Улады Магілёва прапаноўваюць гараджанам даць назвы новым вуліцам (http://new.racyja.com/content/ulady-magileva-prapanouvayuts-garadzhanam-dats-nazvy-novym-vulitsam)

06-06-2011

Больш за 40 новых вуліц Магілёва, забудова якіх плануецца найбліжэйшым часам, могуць атрымаць назвы ў выніку акцыі, аб'яўленай Магілёўскім гарвыканкамам.

Як паведаміла галоўны спецыяліст сектара капітальнай забудовы аддзела архітэктуры і горадабудаўніцтва гарвыканкама Вольга Бабовік, цяпер вядзецца праектаванне 31 вуліцы індывідуальнай забудовы ў раёне вёскі Гародшчына каля абласной бальніцы, а таксама каля дзясятка вуліц на месцы так званага "маркоўнага поля" ў раёне праспекта Шміта — вуліцы Сіманава.

"Грамадзяне могуць прапанаваць варыянты, а потым іх будзе разглядаць тапанімічная камісія. Калі ёй што-небудзь спадабаецца, то гэта будзе зацверджана", — сказала Бабовік.

Паводле яе слоў, найбольшы шанс у камісіі па тапаніміцы і ўвекавечанні гістарычнай і культурнай спадчыны Магілёва маюць назвы, якія нейкім чынам звязаны з мікратапанімікай месцаў, што забудоўваюцца. "У другую чаргу перавага аддаецца якім-небудзь гістарычным асобам ці гістарычным датам. Потым ідуць проста прыгожыя назвы", — растлумачыла галоўны спецыяліст.

Як адзначыла Бабовік, акцыя працягнецца каля двух месяцаў. У гарадскім аддзеле архітэктуры і горадабудаўніцтва спадзяюцца, што ў тэхнічных пашпартах новых дамоў ужо будуць указаны назвы новых вуліц.

Брест, как и Ашмяны, Лида, Мядель и еще некоторые белорусские города - литовские топонимы. Брест - от литовского слова "brasta" - брод, переправа.

На конт Брэста:
На думку навукоўцаў, тапонім «Берасьце» ўтварыўся ад паняцьця «бе́расьць» (від вязу)[1] ці «бяроста» — бярозавая кара[5].
Упершыню згадваецца ў «Аповесьці мінулых гадоў» як горад Кіеўскай Русі пад назваю Берестье (Берасьце, Бярэсьце[6]). Націск у гэтай назьве трэба ставіць на першым складзе (так, як гэта яшчэ дагэтуль робяць некаторыя карэнныя жыхары старэйшага веку ў навакольных вёсках).
Пачынаючы з XVII стагодзьдзя часьцей выкарыстоўвалася назва Берасьце Літоўскі (па-польску: Brześć Litewski). Пасьля далучэньня места да Расейскай імпэрыі назву зьмянілі на Брэст-Літоўск (па-расейску: Брест-Литовск). Паводле аднаго з тлумачэньняў, найменьне Брэст зьявілася праз памылковую трансьлітарацыю з польскай мовы — польскі варыянт назвы Brześć перанесьлі ў расейскую як Бржесть, што пасьля трансфармавалася ў Брест і сучасную афіцыйную беларускую назву Брэст[7][8]. Гэтую трансфармацую назвы ў расейскай мове зафіксавалі справаздачы пра баявыя дзеяньні ў ваколіцах гораду расейскага палкаводца А. Суворава і іншых расейскіх чыноўнікаў: спачатку пісалі Бржесць, Бржесть, пазьней Бржест і Брест.
з Вікіпэдыі (http://be-x-old.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%B5%D1%80%D0%B0%D1%81%D1%8C%D1%86%D0%B5)

Брест, как и Ашмяны, Лида, Мядель и еще некоторые белорусские города - литовские топонимы. Брест - от литовского слова "brasta" - брод, переправа.

Данные топонимы произошли не от «литовского» жемайтский языка, а от древнебалтийского. От которого помимо «литовского» (+аукштайтское наречие) произошли также и латышский, прусский, ятвяжский, галиндский, куршский, поморско-балтийский, голядский языки. Названия которые Вы упоминаете, были либо из ятвяжского, либо из прусского. В 13 веке ареал ятвяжского находился как раз на территории современной Гродненщины и Белостотчины. Что касается прусов, то часть их во время насильственной христианизации бежали в Литву и поселились на территории современной Северо-Западной части Беларусм (Гродно, Слоним, Вороновский и др. районы), где по сей день существуют поселения с названиями Прусаки, Прусы…
Ашмяны это вообще фино-угорское название.

Данные топонимы произошли не от «литовского» жемайтский языка, а от древнебалтийского. От которого помимо «литовского» (+аукштайтское наречие) произошли также и латышский, прусский, ятвяжский, галиндский, куршский, поморско-балтийский, голядский языки. Названия которые Вы упоминаете, были либо из ятвяжского, либо из прусского. В 13 веке ареал ятвяжского находился как раз на территории современной Гродненщины и Белостотчины. Что касается прусов, то часть их во время насильственной христианизации бежали в Литву и поселились на территории современной Северо-Западной части Беларусм (Гродно, Слоним, Вороновский и др. районы), где по сей день существуют поселения с названиями Прусаки, Прусы…
Ашмяны это вообще фино-угорское название.

При чем тут Жемайтия я не понимаю. Литовский язык он и есть литовский. Жемайтский сильно отличается от него.
Ашменис - по литовски лезвие и литовское происхождение этого города очевидно. Так что про финно-угорский язык - бред полный.
Похоже что у вас идет настоящая антилитовская истерия... Самоутверждение за счет оскорбления соседей ни к чему хорошему не приведет.

При чем тут Жемайтия я не понимаю. Литовский язык он и есть литовский. Жемайтский сильно отличается от него.
Ашменис - по литовски лезвие и литовское происхождение этого города очевидно. Так что про финно-угорский язык - бред полный.
Похоже что у вас идет настоящая антилитовская истерия... Самоутверждение за счет оскорбления соседей ни к чему хорошему не приведет.

Что касается Ошмян. То наиболее распространенная версия на сегодняшний день – фино-угорского происхождения и переводится на русский как «медведь». Он даже на гербе у них изображён (хотя это, безусловно, не показатель). В летописях крестоносцев сохранилось слово «asschemynne», что переводится как «место с деревянными строениями». Лично мне эта версия кажется наиболее логичная. Что касается версий балтского происхождения, то они, безусловно, имеют место быть. В таком случае виноваты здесь не «литовцы» а опять так прусы или ятвяги.

Что касается Ошмян. То наиболее распространенная версия на сегодняшний день – фино-угорского происхождения и переводится на русский как «медведь». Он даже на гербе у них изображён (хотя это, безусловно, не показатель). В летописях крестоносцев сохранилось слово «asschemynne», что переводится как «место с деревянными строениями». Лично мне эта версия кажется наиболее логичная. Что касается версий балтского происхождения, то они, безусловно, имеют место быть. В таком случае виноваты здесь не «литовцы» а опять так прусы или ятвяги.

Ну да, конечно. Стоял деревянный город, но без названия. А тут проходили крестоносцы и сказали "вот место с деревянными строениями"
Местные жители прочитали летопись крестоносцев и подумали - а почему бы нам не назвать так свой город? :lol:
Так все было?
Чувак, брось читать псевдолитературу, она загрязняет мозг.

Медведь на гербе Ошмян потому, что там было Школа их дрессировке, учрежденная Радвилой.

Ну да, конечно. Стоял деревянный город, но без названия. А тут проходили крестоносцы и сказали "вот место с деревянными строениями"
Местные жители прочитали летопись крестоносцев и подумали - а почему бы нам не назвать так свой город? :lol:
Так все было?
Чувак, брось читать псевдолитературу, она загрязняет мозг.

Медведь на гербе Ошмян потому, что там было Школа их дрессировке, учрежденная Радвилой.

У Вас в голове всё точно запуталось. «Медвежья академия» была в Сморгони. Именно поэтому на их гербе и появился медведь. На Ошмянском гербе медведь был только в имперском варианте.
Если бы ты читал внимательно, то должен был заметить, что это было просто к слову сказано. Герб этот вообще в конце 19 века появился и долго не просуществовал. Что касается крестоносцев, то таких примеров в истории уйма, когда завоеватели приносят с собой и новые топонимы. Не нравится эта версия, вот бери фино-угорскую.
Вымоўным сьведчаннем паходжаньня племя Літва зь фіна-уграў, а не з балтаў, зьяўляецца вялікая колькасьць назваў з ва на Беларусі. Ласкоў налічыў іх 33, тыпу: Зэльва, Літкава, Маргва, Жытва, Восава, Кернава, Нарва, Лонва, Тонва ды іншыя. Некаторыя словы з ва І. Ласкоў расшыфроўвае. Напрыклад: дзіва азначае ‘глухі, густы лес’, прорва – ‘топкае месца’, ізва – ‘камень’, нарва – ‘нары’, лахва – ‘даліна’, тонва – ‘мёрзлы, абледзянелы’.
Шмат ёсьць у Беларусі назваў рэк і паселішчаў угра-фінскага паходжаньня, якія ня маюць складу ва, напрыклад: Ашмяны – гэта значыць ‘мядзьведзь’, Іўе – ‘выток ракі’, Жодзішкі – ‘кіслае малако’, Кушляны – ‘голы, лысы’, Ардашы – ‘рыба’ і г.д. (Тамсама)
Подробнее можешь прочитать тут (http://www.kamunikat.org/7942.html).

Тут кстати никто и не отрицает. Что на Беларуси много балтских топонимов, как, я думаю, и на территории Литовской Республики славянских. Но следует чётко разграничивать понятия Литва и Литовская Республика. Литовцы (как жители Литвы) и «литовцы» (летувисы, жмудины (как основа этноса) кому как больше нравится). Балтские топонимы и «литовские» топонимы.

"Сегодня прошла 8-я сессия Минского городского Совета депутатов 26-го созыва.
...
В целом принято решение о присвоении наименований составных частям Минска. Правда, над переименованием площади 8 Марта депутаты Мингорсовета решили поработать еще и обосновать историческую необходимость нового названия."

хто б сумняваўся, што гэтыя лукаботы прымуць іншае рашэньне...

У Магілёве з'явіцца Віленскі мост (http://mahilou.org/2011/06/10/buduem_buduchynju_razam.html).
47 магілёўцаў сталі ініцыятарамі надання масту праз р. Дубравенка па вул. Лазарэнкі назвы “Віленскі мост” і звярнуліся са сваёй прапановай да старшыні Магілёўскага гарвыканкама:

Паважаны Станіслаў Пятровіч!
Мы, жыхары горада Магілёва, звяртаемся да Вас з просьбай разгледзець пытанне аб наданні масту праз р. Дубравенка па вул. Лазарэнкі назвы “Віленскі мост”.
Рэшткі прыгожай гістарычнай забудовы былой вуліцы Віленскай захаваліся да нашага часу. Новыя траса і мост знішчылі частку гістарычнага цэнтра і змянілі ландшафт мясцовасці. Ацалелыя гістарычныя будынкі сёння знаходзяцца нашмат ніжэй праезнай часткі. Лічым неабходным тапанамічнымі сродкамі – наданнем новаму масту назвы “Віленскі мост” – падтрымаць гістарычны характар месца і пераемнасць горадабудаўнічых традыцый.


Ініцыятыва знайшла водгук і ў гарвыканкаме - прынятае рашэнне яе падтрымаць.

http://mahilou.org/uploads/posts/2011/Most.jpg

http://mogilev.mobi/wp-content/uploads/2007/10/most3.jpg

На карте Минска появилось 17 новых названий
http://www.ctv.by/img/16/~ulicy_43587_0x0_mc.jpg

Теперь 4-ое транспортное кольцо будет называться улица Чюрлёниса. Рядом с ней — Каролинский проезд.

В микрорайонах Северный-1 и Северный-2 появятся улицы Хруцкого, Дубовки, Сергеевича, Борщевского, Цитовича и Науменко. Недалеко возведут микрорайон Долгиновский. В Московском районе появится улица Вирская, а в Первомайском — Дачный проезд.

В списке новых названий также Геологический проезд, улица Лесопарковая, проезд Дрозды, Свислочский и Инженерный переулки.
СТВ (http://www.ctv.by/news/~news=53888)

Вячорка: У Мінску — Быкаўскі праспект
http://euroradio.by/files/imagecache/in_report/files/37983.jpg

Нядаўна пры Таварыстве беларускай мовы была адноўлена праца тапанімічнай камісіі. Яе старшынём абраны вядомы беларускі мовазнаўца Вінцук Вячорка.

Еўрарадыё: Чаму камісія аднавіла сваю працу менавіта цяпер?

Вячорка: “Нашая камісія аднавіла сваю працу невыпадкова. Па ўсёй краіне становяцца ўсё больш бачнымі культурныя ініцыятывы нацыянальна-свядомых людзей дзеля аднаўлення старажытных назваў і паселішчаў, вуліц, пляцаў і іншых гарадскіх трасаў. Гэтую працу трэба каардынаваць і ставіць яе на навуковую аснову, бо інакш атрымліваецца аматаршчына і разнабой”.

Еўрарадыё: 19 чэрвеня, у дзень нараджэння Васіля Быкава валанцёры кампаніі "Гавары праўду" ў Мінску сімвалічна пераназвалі вуліцу Ульянаўскую ў вуліцу Быкава. У такім выпадку, лепш вуліцы Ульянаўская надаць больш старажытную назву, а надаць імя Васіля Быкава новай вуліцы?

Вячорка: “У кожным старажытным беларускім горадзе ёсць цэнтр, у якім часам ад 15-га, як у Берасці, 16-га стагоддзя, як у Горадні, зафіксаваныя старажытныя назвы. І яны павінны быць прызнаныя культурнымі каштоўнасцямі і паводле адпаведнай канвенцыі, якую ратыфікавала Беларусь, павінны быць адноўленыя.

Пазнейшыя ўсе назвы ўжо трэба пераглядаць, бо сярод іх нямала назваў нададзеных дзеля чужацкіх ідэалогіяў, тэарэтыкаў і практыкаў масавага або індывідуальнага тэрору. Вось гэтыя вуліцы безумоўна трэба перайменоўваць. Напрыклад, у Берасці тамтэйшая грамадскасць распачала кампанію за перайменавання вуліцы Халтурына. Халтурын — гэта тэрарыст, самы натуральны ў сучасным сэнсе гэтага слова. Перайменаваць вуліцу Халтурына у Васіля Быкава — гэта цалкам правільная прапанова, бо вуліца гэта не гістарычная. І тут мы ўшаноўваем памяць вялікага беларуса.

Што да Мінску, Васіль Быкаў — гэта на столькі велічная постаць, паводле іерархіі пэўнай ён мае права на праспект, прычым паводле правілаў беларускай граматыкі і тапанімічнай традыцыі ў прыметнікавай форме ён бы мусіў гучаць: Быкаўскі праспект. Трэба глядзець, якія густа населеныя, з насычаным рухам вуліцы носяць або таталітарныя імёны, або выпадкова нададзеныя, або імёны людзей хай сабе харошых, але далёкіх ад Беларусі.

Што да Ульянаўскай, то яна належыць да комплексу вуліцаў старажытнага гарадскога абшару — Ляхаўскага прадмесця. Цяпер гэтыя вуліцы, так званая Ульянаўская, так званая Кастрычніцкая, так званая Беларуская, калісьці так званая вуліца Лодачная, — усе гэтыя вуліцы належаць да паселішча, зафіксаванага яшчэ ў 16-м стагоддзі. І натуральна ўсе яны мелі свае прыгожыя, унікальныя беларускія назвы. Скажам цяперашняя Ульянаўская з трох фрагментаў складаецца, а зваліся яны — Ільінская — ад адпаведнай царквы, Гарбарная — ад майстроў адмыслоўцаў, якія яе насялялі, Ніжняя Ляхаўская. Безумоўна, што адна з трох або нават тры павінны быць адноўленыя”.

Еўрарадыё: Ці можна ў цяперашняй сітуацыі змяніць савецка-камуністычныя назвы, якія пануюць у цэнтрах беларускіх гарадоў? Калі казаць пра праспекты, то як тапанімічная камісія ставіцца да перайменавання праспектаў Скарыны і Машэрава ў праспекты Незалежнасці і Пераможцаў?

Вячорка: “Нейкі час таму мы правялі канферэнцыю, на якой сабраліся спецыялісты з розных гарадоў і з розных пакаленняў. Была ўхвалена канцэпцыя. У камісіі ёсць канцэптуальны падыход да пытання — гэта значыць, у межах старажытных гарадоў, спрадвечныя назвы павінны быць адноўленыя безумоўна. Што да перайменаванняў двух асноўных праспектаў у цэнтры Менску, зробленых з ініцыятывы кіраўніка дзяржавы, то гэта з ягонага боку была вельмі няўдалася спроба. Усе сацыялагічныя апытанні паказваюць, што гэта было ўспрынята вельмі негатыўна фактычна ўсімі пластамі насельніцтва, уключна з ветэранамі, ад імя якіх, быццам бы такое перайменаванне адбывалася”.

Еўрарадыё: Калі ўявіць, што ў Беларусі будуць спрыяльныя змены, каб стала магчыма перайменоўваць вуліцы і плошчы, ці не адбудзецца так, што раптам пачнецца стыхійны працэс?

Вячорка: “У дэмакратычнай дзяржаве, па-першае, шануецца голас спецыялістаў. Па-другое, сапраўды дэмакратычная Беларусь можа быць дзяржавай угрунтаванай на гістарычнай памяці”.
euroradio (http://euroradio.by/report/vyachorka-u-minsku-bykawski-praspekt)

Фота — svaboda.org

Улица Льва Сапеги и улица Грюнвальдская могут появиться в Могилёве
Городской комиссией по топонимике и увековечиванию исторического и культурного наследия города Могилёва предложены названия для 14 улиц и переулков областного центра. Все они расположены в районе новостроек. В случае если завтра горисполком примет соответствующее решение, в Могилёве появятся улицы Спиридона Соболя, Льва Сапеги, Грюнвальдская и др.

Всего члены Комиссии предложили увековечить память 8-ми исторических и культурных деятелей нашей страны. Так, одна из улиц будет называться улицей братьев Горецких. В городской топонимике появится имя канцлера ВКЛ Льва Сапеги — одного из авторов церковной унии 1596 г. и инициатора создания Литовского статута. Будет увековечено имя просветителя и печатника Спиридона Соболя. Отметим, что для истории Могилёва это имя знаковое — именно в нашем городе Соболь напечатал свои книги, в том числе «Псалтирь» 1635 г.

В Могилевской области родился деятель белорусского национального возрождения, учёный в области экономики, сельского хозяйства, картографии и географии Аркадий Смолич. Одна из улиц будет носить его имя. Топонимическая Комиссия приняла также решение увековечить память Николая Гортынского, представителя древнего шляхетского рода, который на свои средства построил «Дом калек» при Могилёвском Николаевском приюте и перевел с польского языка «Хронику Могилёвскую». Появится в нашем городе и улица Дембовецкого — бывшего главы Могилёвской губернии, редактора уникального труда «Опыт описания Могилевской губернии».

Имя святой покровительницы православной Беларуси Ефросиньи Полоцкой также предложено увековечить в названии улицы. Появится улица Тишки Гартного — главы Временного рабоче-крестьянского правительства Советской Социалистической Республики Белоруссия. Одну из улиц предложено назвать Грюнвальдской, в память о победе белорусско-литовско-польского войска над рыцарями-тевтонами в 1410 г.

mycity.by (http://www.mycity.by/content/view/34556/11/)

В Могилёве появились улицы Льва Сапеги и Грюнвальдская
Вновь образованные улицы и переулки города Могилёва получили свои названия. Соответствующее решение сегодня принято на очередной сессии городского Совета депутатов. В областном центре появились улицы Льва Сапеги, Грюнвальдская, Николая Гортынского, Тишки Гартного, а также переулки 1, 2, 3, 4-й Снежные. По словам историка Игоря Пушкина, каждый государственный и общественный деятель, именем которого названа улица, имеет непосредственное отношение к нашему городу.

далей (http://www.mycity.by/content/view/35136/11/)

Добрая навіна :)

В Пинске появится улица Казимира Свёнтэка

Одна из улиц Пинска будет носить имя Казимира Свёнтэка. Такое решение принято на заседании облисполкома, которое состоялось в понедельник.

Губернатор Константин Сумар особо отметил заслуги кардинала в восстановлении католических храмов, создании духовной семинарии в Пинске и поддержании конструктивных межконфессиональных связей. Таким образом, облисполком поддержал предложение Пинского горисполкома об увековечении памяти выдающегося священнослужителя. Все процедурные вопросы будут рассмотрены на очередной сессии Пинского городского Совета депутатов.
tut.by (http://news.tut.by/society/246040.html?utm_source=rss-news&utm_medium=rss&utm_campaign=news-feed)

Жыхары Баранавіч хочуць пераназваць вуліцы ў гонар загінуўшых баранавіцкіх лётчыкаў
Каб перайменаваць вуліцы Войкава, Арджанікідзе і Свярдлова ў гонар загінуўшых баранавіцкіх лётчыкаў, жыхары горада сабралі 757 подпісаў.

Грамадскую кампанію “Баранавіцкім вуліцам – імёны герояў нашага часу” ініцыявала пенсіянерка, актыўная жыхарка Ганна Аніскевіч. Яна разам другімі актывістамі звярнуліся да кіраўніцтва горада з прапановай перайменавання вуліц Войкава ў вуліцу Уладзімера Карвата, Арджанікідзэ – у Аляксандра Жураўлевіча (на якой жыў ён сам і дасюль жывуць яго родныя), Свярдлова – у Аляксандра Марфіцкага. “Нашые лётчыкі-героі коштам свайго жыцця адвялі баявыя машыны ад населеных пунктаў і выратавалі сотні жыццяў мірных жыхароў” – адзначаецца ў заяве.

Збор подпісаў адбываўся з 15 ліпеня да 23 жніўня. Арганізатары сустрэліся і пагутарылі з некалькімі тысячамі гараджан, раздалі буклеты, прысвечаныя подзвігу лётчыкаў і гісторыі Авіягарадка.

Дарэчы, гэта не першая ініцыятыва Ганны Аніскевіч. Дзякуючы ёй, пры актыўнай падтрымцы жыхароў горада і кіраўніцтва аўтобуснага парка, на чале з дырэктарам Уладзімірам Пучко, паспяхова вырашана змена руху аўтобуснага маршрута № 16 . Наступная праблема, якую думае вырашыць шляхам збору подпісаў Ганна Аніскевіч, наданне назвы аўтобуснага прыпынку імя Сяргея Грыцаўца - лётчыка, двойчы Героя СССР, ураджэнца баранавіцкай зямлі. На гэтым прыпынку стаіць ягопомнік.

Згодна інфармацыі www.varuta.info

У цэнтры Пінска з'явіцца вуліца Казіміра Свёнтка
Пазбаўленне звання “Ганаровага грамадзяніна Пінска” экс-старшыні “Пінскдрэва” Ларана Арыныча і наданне яго гісторыку Пятру Лысенку, а таксама перайменаванне часткі вуліцы Веры Харужай у гонар Казіміра Свёнтка прынята на 14-й сесіі Пінскага гарадскога Савета дэпутатаў 26 склікання.

Біскуп дапаможны Пінскай дыяцэзіі Казімір Вялікаселец вітае ўхваленне рашэння аб з’яўленні вуліцы кардынала ў гістарычным цэнтры, каля касцёлу, які быў жыццём для Казіміра Свёнтка.

- У 1939-ым зачынілі Вышэйшую духоўную семінарыю ў Пінску, пасля пачалася Другая сусветная вайна, пераслед касцёла. На тэрыторыях Пінскай дыяцэзіі, якія засталіся пад атэістычнай уладай, да 1939 года працавала 120 святароў, пасля турмы вярнулася толькі 12. І вось яны былі той пераходнай ступенню на працягу доўгіх-доўгіх гадоў ад 1939 да, прыкладна, 1991 года.

Рашэнне аб наданні звання “Ганаровага грамадзяніна Пінска” археолагу, гісторыку Пятру Лысенку выклікала сярод грамадзянскай супольнасці Пінска крытыку, бо па іх меркаванню менавіта дзякуючы Лысенку, які прыкрывае дзеянні ўладаў, горад згубіў шэраг каштоўнасцяў і цяпер археолаг не звяртае ўвагі на руйнаванне спадчыны.

Зміцер Кісель, Радыё Рацыя (http://new.racyja.com/news/u-tsentry-pinska-zyavitstsa-vulitsa-kazimira-sventka?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+racyja+%28%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D1%8B%D1%91+%D0%A0%D0%B0%D1%86%D1%8B%D1%8F%29).

Баранавіцкія вуліцы застаюцца савецкімі (http://news.tut.by/society/252563.html?utm_source=rss-news&utm_medium=rss&utm_campaign=news-feed)
Вуліцы Войкава, Арджанікідзэ, Свярдлова і 50 год УЛКСМ у Баранавічах пакуль застаюцца. Каб пераназваць вуліцы у гонар баранавіцкіх лётчыкаў, гарвыканкаму патрэбны дадатковыя сродкі.

Месяц таму пенсіянерка Баранавіч Ганна Аніскевіч сабрала 757 подпісаў пад зваротам да кіраўніцтва горада з прапановай перайменавання вуліц Войкава ў вуліцу Уладзіміра Карвата, Арджанікідзэ – у Аляксандра Жураўлевіча (на якой жыў ён сам і дасюль жывуць яго родныя), Свярдлова – у Аляксандра Марфіцкага, 50 год УЛКСМ – на Авіятараў. "Нашы лётчыкі-героі коштам свайго жыцця адвялі баявыя машыны ад населеных пунктаў і выратавалі сотні жыццяў мірных жыхароў", – было напісана ў заяве.

У адказе Баранавіцкага гарвыканкама адзначана, што ў 2010 годзе ў гонар Марфіцкага і Жураўлевіча ўжо названа вуліца ў мікрараёне "Бараўкі". А ў 1997 годзе ў гонар першага Героя Беларусі Уладзіміра Карвата быў названы пешаходны бульвар у мікрараёне "Паўночны-1". "Пры разглядзе пытання пра пераназванне вуліц горада неабходна вызначыць сапраўдную крыніцу фінансавання выдаткаў на гэта мерапрыемства (выраб новых уліковых і рэгістрацыйных дакументаў грамадзянам, жыллёва-будаўнічым кааператывам, арганізацыям і прадпрыемствам, выраб новых аншлагаў і г.д.) і мець адпаведныя грашовыя сродкі", – адзначана ў адказе.

"Вельмі шкада, што вуліцы ў гонар нашых летчыкаў-герояў назвалі ў іншых мікрараёнах, а не там, дзе яны хадзілі, працавалі і жылі, – падзялілася з "ІР" Ганна Аніскевіч. – Магчыма, гэта ідэя была пададзена ўладам несвоечасова, цяпер цяжкія часы. Аднак мы маем надзею, што прыйдзе час, калі нашы лётчыкі будуць ушанаваны, а вуліцу 50 год УЛКСМ назавуць Авіятарскай".

Как предложили назвать новый микрорайон в Гомеле (http://news.tut.by/kaleidoscope/257480.html?utm_source=rss-news&utm_medium=rss&utm_campaign=news-feed)
Подведены итоги объявленной недавно администрацией Новобелицкого района акции "Назовем микрорайон вместе". Гомельчанам было предложено придумать звучное название строящемуся микрорайону № 104.

По информации отдела идеологической работы администрации Новобелицкого района, жители города предлагали такие названия, как Дружный, Лучезарный, Молодежный, Радужный, микрорайон Радости и многие другие.

В дореволюционной России была распространена практика называть дома именами их состоятельных владельцев или архитекторов. Такой путь решения вопроса был предложен и гомельчанами: в числе оригинальных названий – "Микрорайон Мунца", "Микрорайон Шабуневского" — известные архитекторы города Гомеля.

Встречались и такие названия, как "Римские каникулы", "Кельнские закаты", "Радужная долина", "Алые паруса" и другие.

Среди названий были и совсем неожиданные: один человек предложил назвать 104-й микрорайон на английский манер — "Грин Холл", что в переводе означает "зеленая гостиная", другой, то ли в шутку, то ли всерьез, утверждал, что самое лучшее название — "Пожарный" (видимо, номер микрорайона у него ассоциируется с телефонами экстренных служб).

В десятку самых популярных названий 104 микрорайона вошли "Восточный", "Дружный", "Зеленый", "Лесной", "Молодежный", "мкр. Оськина", "Радужный", "Сосновый", "Семейный" и "Триумфальный". Далее судьбу названия микрорайона будет решать топонимическая комиссия Гомельского горисполкома.

У Пінску афіцыйна з’явілася вуліца Казіміра Свёнтка
Камунальнікі ўжо мацуюць адпаведныя шыльды

http://euroradio.fm/files/imagecache/in_report/67999.jpg

Дэпутаты Пінскага гарсавету прынялі рашэнне аб перайменаванні часткі вуліцы імя Веры Харужай у гонар спачылага кардынала. На некаторых дамах ужо з’явіліся адпаведныя шыльды.
Нагадаем, што кардынал Казімір Свёнтак сышоў з жыцця 21 ліпеня. Ён быў пахаваны ў Пінску. Гарадскія ўлады адразу ж пагадзіліся назваць адну з вуліц горада яго імем

euroradio.fm (http://euroradio.fm/report/u-pinsku-afitsyina-z%E2%80%99yavilasya-vulitsa-kazimira-sventka-73426)

Новым минским улицам дали имена Кириллы Туровского и Петра Мстиславца. А на севере города появятся Хмаринские Пасеки (http://realt.onliner.by/2011/11/30/deput)
http://realt.onliner.by/wp-content/uploads/2011/11/0142.jpg
есколько проектируемых улиц и микрорайонов сегодня официально получили свои имена. Решение принято на сессии Мингорсовета, передает БЕЛТА. Так, улица Кириллы Туровского станет продолжением улицы Калиновского на территории комплекса «Маяк Минска». «Эта улица расположена рядом с Национальной библиотекой и Домом Милосердия, поблизости с комплексом Храма всех Святых. Поэтому логично назвать ее в честь Кириллы Туровского, одного из наиболее почитаемых белорусских святых», — пояснили в Мингорисполкоме.
Еще одна новая улица, расположенная в районе Национальной библиотеки, названа в честь Петра Мстиславца, белорусского печатника и просветителя.
Проектируемую улицу в Брилевичах, расположенную в месте строительства новых домов, назвали улицей Некрашевича. Степан Некрашевич — белорусский языковед, разработчик теоретических основ и принципов создания диалектологических словарей белорусского языка. Улицей Домашевской названа проектируемая часть 1-го транспортного кольца на участке от улицы Тимирязева до улицы Московской. Этот участок пролегает вдоль железной дороги Минск — Молодечно по трассе Домашевского переулка, название которому было дано от ранее находившейся здесь деревни Домашево.
Депутаты горсовета также присвоили микрорайонам Северный-1 и Северный-2 названия Хмаринские Пасеки-1 и Хмаринские Пасеки-2. Так назывались эти места во второй половине XIX века. Микрорайоны Северный-3, -4, -5, -6, -8, -9 будут называться Цнянка-1, -2, -3, -4, -5, -6. Поблизости находится Цнянское водохранилище.
Ранее сообщалось, что одну из улиц Минска депутаты могут назвать в честь хоккеиста Руслана Салея.
«К этому предложению мы вернемся позже, — рассказали нам в Мингорисполкоме. — По понятным причинам улицы в районе Национальной библиотеки названы в честь просветителей. Улица Салея будет в новом микрорайоне возле “Минск-Арены”. Это логично. Улица Василя Быкова также появится в одном из новых микрорайонов города. Решения будут приняты на новых сессиях горсовета».

З вуліцай імя Салея мінчукам давядзецца пачакаць
Тапанімічная камісія прапануе зрабіць “рэжым чакання” ў 10 гадоў ад смерці чалавека да таго, як яго імем можна будзе назваць вуліцу ў Мінску

Іван Сацукевіч: “Кожны тыдзень розныя людзі просяць назваць вуліцу ў гонар іх знаёмых, сяброў. Ведаеце, нават хворыя на галаву сярод іх трапляюцца. І арганізацыі, і прыватныя асобы. І вось гэтыя людзі просяць: назавіце вуліцу ў гонар Васі Пупкіна!”

Ужо праз 2 дні пасля таго, як яраслаўскі “Лакаматыў” разбіўся ў авіякатастрофе, нехта AndrejN праз сайт Мінгарвыканкама прапанаваў даць імя Руслана Салея вуліцы ў новым мікрараёне “Ржавец”. Еўрарадыё зацікавілася, ці сапраўды “назваць” вуліцу ў сталіцы можна праз сайт гарадской адміністрацыі.

“Кожная прапанова прымаецца. Прычым нават самая фантастычная, якая, з розных прычынаў, ніколі не будзе задаволеная!” — сцвярджае адзін з сяброў тапанімічнай камісіі пры Мінгарвыканкаме, гісторык горада Мінска Іван Сацукевіч. Менавіта гэтая камісія, якая, дарэчы, працуе на грамадскіх пачатках, з’яўляецца першай інстанцыяй, што разглядае прапановы аб найменні і перайменаванні вуліц.

“Камісія складаецца з вялікай колькасці людзей, кампетэнтных. Яны паднімаюць усе гістарычныя дакументы наконт таго, наколькі абгрунтаваная наяўнасць вуліцы з такой назвай менавіта ў гэтым месцы. Працуюць у архівах. І пасля на пасяджэнні камісіі робяць даклад”, — распавядае пра працу тапанімічнай камісіі Ганна Старавойтава. Ганна Валянцінаўна — старшыня камісіі Савета па адукацыі, навуцы, культуры і спорце Мінгарвыканкама. Гэта наступны дзяржаўны орган, куды трапляюць прапановы аб найменні мінскіх вуліц. Амаль усе прапановы.

“Прапанова можа быць адкладзеная камісіяй. Вось, напрыклад, была прапанова па вуліцы Івана Фёдарава ў раёне Нацыянальнай бібліятэкі. Але вуліца Фёдарава ўжо ёсць! Гэта вуліца акадэміка Фёдарава. А гэтае слова — "акадэміка" — нехта, можа, і не прачытае… Каб не было блытаніны, найперш, для тых жа жыхароў — давялося гэтую прапанову адхіліць”, — працягвае Ганна Старавойтава.

Не будзе каля Нацыянальнай бібліятэкі і вуліцы імя Сымона Буднага. У адрозненне ад расійскага друкара, які “адсеяўся” на самым пачатку шляху да мінскай вуліцы, гэтая прапанова дайшла да пасяджэння Савета дэпутатаў. Менавіта ён галасаваннем і прымае канчатковае рашэнне: назваць вуліцу так ці па-іншаму. Дэпутатаў Будны “прабіць” не здолеў.

Дык што ж наконт вуліцы імя Руслана Салея? Старшыня ўпраўлення культуры Мінгарвыканкама Віталіна Рудзікава паведаміла, што прапанова ўключаная ў план наймення новых вуліц.

“Гэта план-спіс прапановаў, як можна назваць вуліцы. Мы туды ўключаем прапановы з 2007 года. Чатыры гады прайшло. Здаецца, у спісе ўжо 80 імёнаў”, — працягвае Іван Сацукевіч.

Тое, што імя чалавека трапіла ў гэты спіс, зусім не азначае, што неўзабаве ў яго гонар назавуць сталічную вуліцу.

Іван Сацукевіч: “Прапанова гэтая [назваць вуліцу імем Руслана Салея. — Заўв. Еўрарадыё] цікавая і арыгінальная. Але асабіста мне падаецца — заўчасная. Ды і варта падумаць: можа, лепш назваць імем Руслана Салея адну са спартовых арэнаў, якія зараз будуюцца? Чаму б і не? Таму што ўсё ж такі трэба разумець, што для жыхароў вуліцы Салей будзе ніхто. А вось для маладых хакеістаў, якія будуць прыходзіць на заняткі і на хакейныя гульні, Салей — гэта ўсё!”

Як даведалася Еўрарадыё, у спісе нават славуты савецкі дыпламат, “Спадар “Не” Андрэй Грамыка.

Іван Сацукевіч: “Напрыклад, у нас у спісе ёсць Павел Масленнікаў — вядомы мастак і дзеяч мастацтва. Самае дзіўнае, што да нас у Мінгарвыканкам звярнуўся з прапановай назваць вуліцу ў гонар Масленнікава… Магілёўскі аблвыканкам! Але, выбачайце, у Магілёве вуліцы Масленнікава дагэтуль няма!”

А вось прапанова назваць мінскую вуліцу імем Аляксандра Лукашэнкі ў тапанімічную камісію пакуль што не прыходзіла. На думку Івана Сацукевіча, гэта слушна. Бо каб ацаніць, ці варта называць вуліцу ў гонар сучасніка, патрэбен час.

Іван Сацукевіч: “Мы ўжо некалькі разоў прапаноўвалі зрабіць такі “рэжым чакання” — 10 гадоў пасля смерці. А раней каб і не звярталіся па тое, каб назваць імем чалавека вуліцу”

euroradio.fm (http://euroradio.by/report/z-vulitsai-imya-saleya-minchukam-davyadzetstsa-pachakats-77227)

У Віцебску зноў з’явіцца Канатная вуліца
На карце Віцебска зноў з’явіцца вуліца Канатная. Яна знікла ў 1933 годзе, калі была перайменаваная ў вуліцу імя Георгія Дзімітрава.

http://news.vitebsk.cc/wp-content/uploads/2011/12/kanatnaya-450x285.jpg

На жаль, гістарычная назва вяртаецца не да вуліцы, якая насіла яе раней: у Канатную, згодна рашэння Віцебскага гарсавета, пераймяноўваюць вуліцу Палявую ў Кастрычніцкім раёне, якая праходзіць сярод садовых участкаў.

Акрамя таго, прынята рашэнне назваць існуючыя элементы вулічна-дарожнай сеткі наступным чынам: перавулак ад вуліцы 6-й Задарожнай да 1-й Задарожнай, які з’яўляецца часткай праектуемага перавулка 2-га Дугавога — 2-м Дугавым; частку дарогі паміж вуліцамі 27-й Дывізіі і 1-й Задарожнай, які з’яўляецца працягам праектуемай вуліцы Дугавой — вуліцай Дугавой. Перавулак Чыгуначны ў Кастрычніцкім раёне Віцебска будзе перайменаваны ў Кабельны, а вуліца Маладзёжная ў былой вёсцы Шпілі, якая ўвайшла ў рысу горада, стане пачаткам 1-й Слабадской. Участку дарогі ад праспекта Фрунзэ да перасячэння з вуліцай Баумана і далей рашэннем гарсавета прысвоены від элемента — вуліца і назва — 1-я Даватара.

ННВ (http://news.vitebsk.cc/2011/12/12/u-vitsebsku-znow-zyavilasya-kanatnaya-vulitsa/)

На жаль, гістарычная назва вяртаецца не да вуліцы, якая насіла яе раней: у Канатную, згодна рашэння Віцебскага гарсавета, пераймяноўваюць вуліцу Палявую ў Кастрычніцкім раёне, якая праходзіць сярод садовых участкаў.

ідзіоты самыя настаяшчыя :bash:

У Глыбокім патрабуюць перайменаваць вуліцу Савецкую (http://new.racyja.com/news/u-glybokim-patrabuyuts-peraimenavats-vulitsu-savetskuyu)

http://new.racyja.com/sites/default/files/imagecache/full_node_300/saveckaya.jpg

Другі зварот да мясцовых уладаў накіравалі жыхары горада Глыбокае, якія патрабуюць змяніць назву вуліцы Савецкая.

Пад зваротам свае подпісы паставілі некалькі дзясяткаў гараджан. А яго ініцыятарамі выступілі актывісты кампаніі “Гавары праўду” і Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі. Актывісты лічаць, што на замену назвы вуліцы не патрабуецца вялікіх грашовых сродкаў.

Пра сітуацыю распавядае адзін з ініцыятараў звароту:

- У наступным годзе ў Глыбокім пройдзе фестываль беларускай пісьменнасці. А назвы вуліцаў у нас засталіся савецкія. Вуліцы Купалы, Коласа другарадныя, а цэнтральныя – гэта Маскоўская, Дзяржынскага, Кірава, Энгельса. Думаю, што варта памяняць назвы вуліц. Маладзейшае пакаленні нічога не ведае пра гэтых людзей, тым больш, што да нашага горада яны ніякага дачынення не маюць.

Па словах нашага суразмоўцы, адметнасць сітуацыі яшчэ і ў тым, што вуліца Савецкая пачынаецца судом і завяршаецца турмой. Вуліца Маскоўская ў Глыбокім вядзе ў напрамку Мінска, а Мінская, наадварот, у напрамку Масквы.

Яна Запольская, Радыё Рацыя.

Микрорайон Северный назвали Цнянкой. Жители района возмущены и требуют прекратить тратить деньги на бесконечные переименования (http://realt.onliner.by/2011/12/22/sever-3)
http://realt.onliner.by/wp-content/uploads/2011/12/detal11111.jpg

Как мы уже сообщали, на недавней сессии Мингорсовета несколько проектируемых улиц и микрорайонов города официально получили свои имена. Среди прочих было принято такое решение: микрорайонам Северный-1 и Северный-2 присвоили названия Хмаринские Пасеки-1 и Хмаринские Пасеки-2. Микрорайоны Северный-3, -4, -5, -6, -8, -9 теперь будут называться Цнянка-1, -2, -3, -4, -5, -6. Инициатива чиновников вызвала недовольство у некоторых жителей города, направивших письмо в Мингорисполком. Они считают, что в нынешней экономической ситуации тратить деньги на «бессмысленное» переименование глупо.
— Возмущению нет предела. Нет, мы не против самого названия «Цнянка-1, -2..». Мы против самой сути переименования в данный конкретный промежуток времени, — сказано в обращении. — Ведь на это требуется очень много денег, которых в государстве и так не хватает (судя по займам и кредитам, о которых говорится во всех СМИ). Так зачем это делать вообще? Или зачем это делать сейчас? Кому это выгодно и кому это нужно? Или опять скажут, что этого очень желали ветераны и жители столицы? Что-то ни одного такового не встречали! Ведь этим деньгам найдется другое назначение. Надо подымать уровень жизни и поднимать медицину, образование, социальную защиту... А мы просто разбазариваем наши и не наши деньги.
Авторы письма предлагают неравнодушным высказать свое мнение о практике изменения названий улиц и микрорайонов в столице. В управлении культуры Мингорисполкома, впрочем, не считают вопрос столь серьезным.
— Действительно, проектируемым микрорайонам присвоены новые наименования. Но это не влияет на изменение доходов-расходов населения города, дефицита бюджета и внебюджетных фондов, — ответили гражданам чиновники.
Из ответа Мингорисполкома можно сделать вывод, что процедура переименования в данном случае не несет дополнительных затрат, а опасения граждан беспочвенны. К слову, как мы писали, в ближайшей перспективе «Северный» (или «Цнянка», как ни назови) застраиваться не будут — использовать пахотные земли для развития города запрещено на высшем уровне.

шкалата нейкая скаргу пісала

шкалата нейкая скаргу пісала

«Цнянка» адназначна лепш чым "Паўночны/Северный", назва аднолькавая на дзвюх мовах і гэта велізарны плюс...

«Цнянка» адназначна лепш чым "Паўночны/Северный", назва аднолькавая на дзвюх мовах і гэта велізарны плюс...

у тым ліку і па гэтай прычыне ;)

ЗЫ Вітаю новага фарумчаніна :cheers1:

Хмаринские пасеки?!! Ужас какое убогое название. Действительно есть на что пожаловаться.

Хмаринские пасеки?!! Ужас какое убогое название. Действительно есть на что пожаловаться.

О, вось і люмпены падцягнуліся :) Абаснаваць сваю кропку гледжаньня СЛАБО? Тапаніміст Вы наш :)

ЗЫ Вітаю новага фарумчаніна :cheers1:[/QUOTE]
Дзякуй!:)

Жители Глубокого просят переименовать улицу Ленина, власти не спешат (http://news.vitebsk.cc/2012/01/03/zhiteli-glubokogo-prosyat-pereimenovat-ulitsu-lenina-vlasti-ne-speshat/)
Очередное обращение в Глубокский райисполком с предложением переименовать улицу Ленина направил местный активист Дмитрий Лупач, который собрал под этим документом ряд подписей жителей райцентра. Незадолго до этого с подобным предложением в исполком обращался Геннадий Плавинский.

Местные власти в лице председателя исполкома Олега Морхата и начальника идеологического отдела Михаила Черепковского считают, что таблички со спорными названиями (активисты предлагают изменить не только название улицы Ленина, но и Московской, а также площади 17 Сентября) останутся на своих местах, по крайней мере, в ближайшее время. Причина - затраты, которые потребуются на корректировку топонимики.

Вопросы переименования объектов, названных в честь исторических личностей, сыгравших весьма неоднозначную роль в исторической судьбе Беларуси, время от времени возникают в различных регионах страны. Интересное решение было принято в этой связи в Полоцке - в 2008 году улице Ленина в этом городе вернули историческое название “Нижне-Покровская”, а в улицу Ленина переименовали бывшую улицу Сакко и Ванцетти.

Микрорайон Хмаринские Пасеки появится в Минске
Микрорайон Хмаринские Пасеки появится в Минске. Соответствующее решение принято на сессии Мингорсовета в конце 2011 года, прошло согласование в Минюсте и вступило в силу, сообщили корреспонденту БЕЛТА в горсовете.

Название микрорайоны Хмаринские Пасеки -1, -2 присвоено микрорайонам Северный -1, -2. Микрорайоны будут построены в поле около поселка Новинки. По материалам Национального исторического архива Беларуси на этой территории находился лес, земля принадлежала помещикам Хмарам. Во второй половине XIX столетия лес был вырублен, эти места начали называть Хмаринскими пасеками. Поэтому название для нового микрорайона исторически оправдано.

Микрорайонам Северный -3, -4, -5, -6, -8, -9 дали название микрорайоны Цнянка -1, -2, -3, -4, -5, -6. Микрорайоны будут построены на месте поселка Цнянка около Цнянского водохранилища и их название "Цнянка", которое, в отличие от названия "Северный", одинаково звучит на белорусском и на русском языках, поможет минчанам и гостям столицы ориентироваться на территории города.

Кроме того, одобрено решение о наименовании 4 новых улиц в столице. Так, проектируемая часть 1-го транспортного кольца на участке от улицы Тимирязева до улицы Московской названа улицей Домашевской. Проектируемый участок является частью 1-го транспортного кольца, который объединит проспект Машерова и улицу Толстого. Почти на всем протяжении этот участок пролегает вдоль железной дороги Минск-Молодечно по трассе Домашевского переулка, название которому было дано от ранее находившейся здесь деревни Домашево.

Улицей Кирилла Туровского названа проектируемая улица, которая является продолжением улицы Калиновского на участке от проспекта Независимости до улицы Франциска Скорины. Проектируемая улица, как и весь жилой комплекс "Маяк Минска", расположена рядом с Национальной библиотекой и Домом Милосердия, поблизости с комплексом Храма всех Святых. Поэтому логично назвать эту улицу в честь Кирилла Туровского, одного из наиболее почитаемых белорусских святых.

Проектируемая улица, которая отходит от проектируемой улицы (продолжение улицы Калиновского на участке от проспекта Независимости до улицы Ф. Скорины, улицы Кирилла Туровского) в направлении здания Национальной библиотеки названа улицей Петра Мстиславца - белорусского печатника и просветителя, возродившего книгопечатание на кирилице.

Проектируемую улицу в микрорайоне Брилевичи, которая находится между улицами Каролинской и Проектируемой №1, назвали улицей Некрашевича. Степан Некрашевич - белорусский языковед, академик Национальной академии наук Беларуси, разработчик теоретических основ и принципов создания диалектологических словарей белорусского языка.

Минский городской Совет депутатов присваивает наименования составным частям Минска (улицам, проспектам, магистралям, площадям, бульварам, трактам, набережным, шоссе, переулкам, проездам, микрорайонам, кварталам и иным элементам градостроительной планировочной структуры) в соответствии с пунктом вторым статьи десятой закона "О наименованиях географических объектов".

Белта

Улица Евфросинии Полоцкой появится в Витебске (http://news.tut.by/culture/267226.html?utm_source=rss-news&utm_medium=rss&utm_campaign=news-feed)
Улица Евфросинии Полоцкой может появиться в Витебске уже в ближайшее время, сообщил корреспонденту БЕЛТА начальник отдела архитектуры и градостроительства Витебского горисполкома, главный архитектор, председатель городской топонимической комиссии Виталий Дубик.

В год празднования 1150-летия Полоцка в областном центре решается вопрос о переименовании одной из улиц в Железнодорожном районе в честь преподобной Евфросинии - просветительницы, одной из величайших женщин средневековой Европы, основавшей в своем родном граде женскую обитель - Спасо-Евфросиниевский монастырь, существующий и поныне. По словам Виталия Дубика, готовятся предложения, которые затем будут вынесены на общественное обсуждение. "Вопрос переименования одной из улиц в северо-западной части города, выходящей на полоцкое направление, актуален и будет решен в ближайшее время", - добавил он.

В Витебске более 500 улиц, переулков, проспектов и площадей. Одни носят имена героев Великой Отечественной войны: Гастелло, Заслонова, Черняховского, другие - деятелей революции: Володарского, Калинина, известных исторических персонажей: Разина, Пугачева. Немало улиц названо в честь писателей и поэтов: Пушкина, Гоголя, Короткевича, Петруся Бровки. Некоторые улицы носят романтичные названия вроде Кленовой, Цветочной или Фруктовой, есть улицы с геологическим подтекстом: Известковая, Песочная, Торфяная и даже Алмазная. Однако при всем топонимическом разнообразии в областном центре едва ли наберется с несколько десятков улиц в честь знаменитых земляков: есть улица Франциска Скорины, не так давно появилась улица Шагала.

Мінгарвыканкам прыняў рашэнне захаваць назву станцыі метро «Плошча Леніна»

Прычына — «неадназначныя меркаванні» жыхароў горада

http://nn.by/image-cache/ebe193fcaadc59da579678387e6e60dd_w600_h722.jpg

Упраўленне культуры Мінгарвыканкама ў чарговы раз выказалася пра перайменаванне станцыі метро «Плошча Леніна». Нагодай стаў запыт жыхара горада на сайце ўстановы. Наведнік сайта пад нікам stepanych у пачатку снежня мінулага года запытаў: «Калі будзе пераагучана станцыя метро “Плошча Леніна” ў “Плошча Незалежнасці”? Бо непасрэдна на самім вакзале на ўказальных таблічках выкарыстоўваецца назва “Плошча Незалежнасці”.

Увесці гэта ў інфарматар будзе нескладана, так як туды нярэдка дадаюцца новыя запісы. Навошта нам гэтая блытаніна Леніна-Незалежнасці?»
Праз тыдзень ён атрымаў адказ, падпісаны начальнікам упраўлення культуры Мінгарвыканкама Віталіны Рудзікавай. У ім гаворыцца, што дадзенае пытанне неаднаразова разглядалася камісіяй Мінгарвыканкама па найменаванні і перайменаванні вуліц, праспектаў, плошчаў ды іншых складовых частках Мінска, а таксама абмяркоўваўся грамадскасцю і зацікаўленымі арганізацыямі.

З адказу вынікае, што жыхары горада накіравалі ў камісію больш за 30 калектыўных зваротаў супраць перайменавання станцыі метро «Плошча Леніна».
«Прымаючы да ўвагі неадназначныя меркаванні жыхароў горада, камісія, якая ўпаўнаважаная ў адпаведнасці з рашэннем Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў ад 12.03.2008 №127 прымаць рашэнні аб перайменаванні складовых частак г. Мінска толькі з улікам станоўчых меркаванняў жыхароў горада, прыняла рашэнне захаваць існуючую назву станцыі метро “Плошча Леніна».

***

Станцыя метро «Плошча Леніна» запрацавала ў чэрвені 1984 года. У 1992 годзе была перайменаваная ў «Плошчу Незалежнасці». Гэту назву насіла да 2003 года, калі ёй вярнулі савецкую назву. Тады кіраўніцтва метрапалітэна заявіла, што назвы «Плошча Незалежнасці» па дакументах ніколі афіцыйна не існавала.

У сакавіку 2010 года Мінгарвыканкам агучыў рашэнне афіцыйна перайменаваць станцыю метро. Адначасова мусілі перайменаваць шэраг вуліц сталіцы. Аднак у маі таго ж года стала вядома, што змена назваў адкладаецца па прычыне змены складу Мінгарсавета і негатыўных водгукаў з боку пенсіянераў і ветэранскіх арганізацый

nn.by (http://nn.by/index.php?c=ar&i=66212#!nn)

Значит будут и дальше заклеивать зацарапанную фамилию.

Минские улицы: от Омара Хайяма до Полоцкой
Вы можете не задумываться о городской топонимике, но власти думают об этом постоянно. Когда мы с вами увидим результат - вопрос второй. О том, как переименовывают белорусские улицы, говорим с Сергеем Вечером, директором Национального исторического музея Беларуси и членом комиссии по наименованию и переименованию проспектов, улиц, площадей Минска. Свое мнение по этому вопросу также высказал известный блогер, физик по профессии Вадим Зеленков.


ВІДЭА (http://news.tut.by/tv/269312.html?utm_source=rss-news&utm_medium=rss&utm_campaign=news-feed)

“Вуліца Караткевіча названая ў гонар Караткевіча, але не таго”
У Мінску дагэтуль няма вуліцы імя славутага пісьменніка Уладзіміра Караткевіча, хоць вуліца Караткевіча ёсць.

Чытаць далей: http://euroradio.fm/report/vulitsa-karatkevicha-nazvanaya-w-gonar-karatkevicha-ale-ne-tago-93511

40 лет победы комсомольского Ленина
Сколько в городах Беларуси улиц с советскими названиями?
Есть улицы центральные, высокие и важные,
С витринами зеркальными, с гирляндами огней.
А мне милей нешумные, милей одноэтажные -
От их названий ласковых становится светлей.
Юрий Антонов
По какой улице в Минске прописан Дом правительства? По Советской. А Национальный художественный музей? По Ленина. Монумент Победы, понятное дело, стоит на Площади Победы. Один из главных телеканалов страны - в здании на Коммунистической. Юридический колледж БГУ - на Комсомольской. Концертный зал "Минск" - на Октябрьской. Хладокомбинат №1 - на Первомайской. Резиденция президента - на Карла Маркса. Многим не нравится: сплошь "совковые" названия. И такие названия встречаются в каждом городе нашей страны. Или почти в каждом.

http://img.tyt.by/n/0a/8/neizvestnaya_ulica.jpg

А вот действительно: в каждом ли райцентре Беларуси есть улицы Советская и Ленина? Улиц с каким "советским" названием больше всего? Правда ли, что самая главная улица города должна непременно называться Советской или Ленинской? Да что там - в Беларуси! Во всех республиках СССР были такие улицы. И если в странах Балтии, Украине, Молдове, Кавказе и Средней Азии большинство из них переименовали, то в России, наоборот, многие так и остались "советскими". По сведениям замдиректора Института российской истории РАН доктора исторических наук Владимира Лаврова, в России самые популярные улицы такие:

Советская - 8409
Молодежная - 8372
Центральная - 8027
Школьная - 7477
Новая - 6122
Садовая - 6024
Лесная - 5885
Набережная - 5629
Ленина - 5616
Мира - 5159

А что же в нашей стране? Мы выписали в табличку все областные и райцентры (их у нас, как известно, 118) и некоторые города, которые райцентрами не являются (еще 16 штук: Барань, Белоозерск, Березовка, Василевичи, Высокое, Давид-Городок, Дисна, Жодино, Заславль, Коссово, Микашевичи, Новолукомль, Новополоцк, Туров, Скидель, Фаниполь), - всего получилось 134 главных населенных пункта страны. В заголовки колонок таблицы вписали самые популярные, как нам виделось, названия улиц советской эпохи: Советская, Ленина, Маркса, Октябрьская, Коммунистическая, Комсомольская, Победы, Первомайская. Вооружились толстой пачкой карт и схем, справочником улиц от "Белпочты" и вездесущими релевантными поисковыми системами и принялись ставить галочки. Итак, читатель, делай ставки: какая улица встречается в этих населенных пунктах чаще всего?

Но прежде, чем перейти к статистике, скажем несколько слов о названиях вообще. Интересные названия улиц - это тема для отдельной большой статьи, но не упомянуть отдельные вывески здесь мы не можем. Вот, например, хороший город Гомель. Как и любой крупный город, со временем он разросся и захватил в себя окрестные деревни и поселки. На старых картах на северо-западном берегу Сожа указан Гомель, а на юго-восточном - город Белица. В 1854 году Белица была присоединена к Гомелю как предместье, сейчас это Новобелицкий район города. Потом случилось очередное разлучение, Белица успела разделиться на Новую Белицу и Старую Белицу, а после Октябрьской революции Белица и вовсе вошла в состав РСФСР, и только в 1926 году вернулась обратно. Но к тому времени она уже успела обзавестись собственными советскими названиями. В результате сегодня в Гомеле есть улица Ленина, а в Новобелицком районе города главная улица носит имя Ильича, таким образом в честь вождя названы сразу две улицы. Аналогично получилось и с социализмом: в центре города есть улица Социализма, а в Новобелице - улица Социалистическая. Названия разные, а суть - одна. А в Жодино, к слову, в честь Ленина тоже названы две улицы: проспект Ленина и улица Ленинская, причем они еще и пересекаются. В Чечерске, помимо улицы Ленина, есть еще и улица Ульянова. В Узде и Турове можно найти Красную Площадь. А если уж в поисках названий заходить совсем далеко, то в Ростове-на-Дону есть переулок ОГПУ, хотя сама организация была преобразована и потеряла название еще в 1934-м. Впрочем, вернемся в Беларусь.

При подсчете улиц мы, конечно, столкнулись с таким явлением, как повторные наименования улиц. Скажем, 1-я Октябрьская улица, 2-я Октябрьская и так далее (а в Витебске, например, аж два десятка Городокских улиц). В таком случае эти клоны считались за одну и ту же улицу; равно как не стали считать за разные топонимы площадь, проспект, улицу и переулок с одним и тем же именем. А вот вариации Ленина и Ленинская в одном городе принимались за два названия. В случае с улицами Октябрьскими встречалось немало "юбилейных" названий - 10 лет Октября, 40 лет, 50, 60 и 70 (другие юбилеи почему-то не попадались) - здесь мы отдельно посчитали улицы Октябрьские в "чистом" виде и в "расширенном". Как два разных топонима посчитали улицы Октябрьскую и Октябрьской Революции в Бресте (эти хоть не пересекаются). Подобные "юбилеи" встречались и в связи с улицами Победы: чаще всего это были 30-летняя, 40-летняя и 50-летняя годовщины, хотя вот Дрогичин выделился улицей 55 лет Победы, а Буда-Кошелево празднует 16 лет Победы. Кроме того, в вариации улицы Победы мы записали и улицы 9 Мая. Гомелю, Жлобину, Речице, Ельску, Лельчицам и Волковыску одной улицы показалось мало, поэтому там есть одновременно и улица Победы, и улица 9 Мая. А в Клецке - Победы и Победоносная. В случае с Первомайской улицей за один топоним мы посчитали вариации написания "улица Первомайская" и "улица 1 Мая". Что касается улицы Комсомольской, то тут отдельную подгруппу составили юбилейные улицы вида 30 (50, 60) лет ВЛКСМ. В Дятлово есть как просто Комсомольская, так и улица 50 лет ЛКСМБ, а в Солигорске вместо Комсомольской - улица Ленинского Комсомола.

Среди всех 134 населенных пунктов нашей таблицы мы насчитали лишь 11 "полных лауреатов" всех восьми разыскиваемых нами улиц: Березино, Бобруйск, Витебск, Дзержинск, Жлобин, Климовичи, Кричев, Лельчицы, Лида, Минск, Слоним. Во всех остальных городах и поселках недоставало то той, то иной улицы. А полным антирекордсменом оказался Новолукомль: ни одной искомой "советской" улицы, хотя город и возник еще в 1964 году. На удивление, больше всего городов, где отсутствуют улицы Советская или Ленина, не в Гродненской области, а очень даже в Витебской: в пяти городах нет Советских и в шести - Ленина. Более того, в Новолукомле (уже сказали), Дубровно и Новополоцке вообще нет ни Советской, ни Ленина. Не менее удивительно и то, что в Новополоцке с его более чем тремя десятками улиц из нашего списка есть только Комсомольская

http://img.tyt.by/n/0c/10/sovetskie_ulicy_01.jpg

http://img.tyt.by/n/07/c/sovetskie_ulicy_02.jpg

http://img.tyt.by/n/00/5/sovetskie_ulicy_03.jpg

http://img.tyt.by/n/0f/1/sovetskie_ulicy_04.jpg

Что же, пришло время назвать победителя. Признайся, читатель: ты думал, что на первом месте будет улица Ленина, на втором - Советская, а на третьем - Коммунистическая? Тогда удивись: по "чистым" названиям на первом месте оказалась Советская: 119 упоминаний, на втором - Комсомольская: 115 названий. Лишь на третьем - Ленина/Ленинская (112), на четвертом - Первомайская (107), на пятом - Октябрьская (96). Замыкают список Карла Маркса (59), Коммунистическая (43) и Победы (42). Однако же если мы посчитаем и все "юбилейные" и иные модификации, то расстановка сил уже будет такой:

Октябрьская - 142
Комсомольская - 122
Советская - 119
Ленина - 114 (добавилась гомельская ул. Ильича и чечерская ул. Ульянова)
Первомайская - 107
Карла Маркса - 59
Победы - 52

А как в столице?

Утро, вечер, день и ночь - всё душа волнуется
От того, что ты живёшь на соседней улице.
группа "Дискомафия"

Иной раз можно услышать, что в Минске тоже несколько улиц названы в честь Ленина: собственно Ленина и Ульяновская. Однако это не так. В отличие от других городов, где улицы в честь вождя могут быть названы как Ленина, так и Ленинская, в столице в конце концов пришли к единообразному написанию. Если улица названа в честь человека, то название и отвечает на вопрос "в честь кого?" - Ленина, Кирова, Калиновского, Фрунзе, Кульман, Академика Вышелесского и так далее. Пожалуй, лишь улица Разинская является исключением. А названия улиц, которым даны имена городов, отвечают на вопрос "какая?" - Ульяновская, Ленинградская, Могилевская, Харьковская. Стало быть, Ульяновская и Ленинградская названы в честь городов, которые, в свою очередь, названы в честь вождя мирового пролетариата.

http://img.tyt.by/n/03/e/sovetskie_ulicy_05.jpg

http://img.tyt.by/n/09/4/sovetskie_ulicy_06.jpg

http://img.tyt.by/n/06/c/sovetskie_ulicy_07.jpg

Когда в Минске появились советские названия из нашего списка?
Советская - 1919 (бывшая Захарьевская)
Ленина - 1945 (ранее - Карла Маркса, Губернаторская, Францисканская)
Карла Маркса - 1922 (ранее - Свердлова, Подгорная, Новый рынок)
Октябрьская - 1961 (ранее - Ворошилова, Лекерта, Нижнеляховская, Ляховская слобода)
Коммунистическая - 1961 (ранее - Калинина, Мопровская, Госпитальная, Михайловская)
Комсомольская - 1922 (до того - Богадельная, Богоявленская, Фелицианская)
Победы площадь - 1958 (бывшая Круглая площадь)
Первомайская - 1922 (часть бывшей ул. Веселой)
Мы еще вернемся к теме похожих названий улиц (вроде Бельского - Белецкого - Белинского, Жиновича - Жилуновича, Искалиева - Асаналиева) и одинаковых названий в разных частях города (столичных примеров - навалом), а пока что повеселим вас таким забавным фактом. В Екатеринбурге в одном районе есть улицы Красных Борцов, Красных Командиров и Красных Партизан и тут же Краснознаменная, а в центре города - Красноармейская и Красный переулок.

tut.by (http://news.tut.by/society/279412.html?utm_source=rss-news&utm_medium=rss&utm_campaign=news-feed)

Новыя вуліцы Мінска: Праграмістаў і герояў Сталінграда
Апроч таго, увекавечаць імёны акадэміка Карскага і кампазітара Юрыя Семянякі
Хто і якім чынам прыдумляе назвы для новых сталічных вуліц, шмат у чым загадка. Мінчукі не разоў звярталіся ў профільную гарадскую камісію з просьбай назваць адну з вуліц у гонар Васіля Быкава, іншых вядомых беларусаў, імёны якіх незаслужана ігнаруюцца. Пасля трагічнай смерці Руслана Салея многія прапанавалі ўвекавечыць у горадзе і яго імя. Але пакуль такое рашэнне не прынята. На падыходзе чарговая «партыя» вуліц, якім трэба прыдумаць назвы. Што прапанаваў Мінгарвыканкам?

Пра ідэі спецыялістаў піша «Мінскі кур'ер».

Большасць новых вуліц знаходзяцца ў мікрараёнах Ржавец (Лебядзіны), Сухарава, Вялікі Лес.
Калі мінчукі ўхваляць прапановы камісіі, то неўзабаве дзве вуліцы будуць звацца ў гонар аграгарадкоў:

— праектуемая вул. №1 ад вул. Ціміразева да праектуемай вул. №3 — вул. Княгінінская, у гонар аграгарадка Княгінін, што ў Мядзелскім раёне;

— праектуемая вул. №5 ад праектуемай вул. №1 да вул. Нарачанскай — вул. Іллянская, у гонар аграгарадка Ілля ў Вілейскім раёне.

Таксама ў Ржаўцы з'явяцца вуліцы Камайская (у гонар Камайскага возера), вул. Мястроўская (па імені возера Мястра) і вул. Браслаўская.

У мікрараёне Вялікі Лес з'явіцца вуліца Герояў Сталінграда. Прапануецца назваць існуючы праезд паміж вул. акадэміка Купрэвіча і Францыска Скарыны вуліцай Праграмістаў (у гонар Парка высокіх тэхналогій).
У Сухарава можа з'явіцца вуліца акадэміка Карскага (вядомы навуковец, этнограф, філолаг) і вуліца Юрыя Семянякі (кампазітар, народны артыст БССР).

Нарэшце, праектуемую вуліцу №1 (пройдзе ад вул. Герояў 120-й дывізіі да вул. Рагачоўскай) прапануюць назваць вуліцай курсанта Гвішыяні у гонар 21-летняга хлопца, які ў 1999 годзе кінуўся тушыць пасажырскі цягнік, які які загарэўся ў раёне станцыі Драгічын, па-геройску загінуў. Цікава, што

такая вуліца ў горадзе ўжо ёсць, праўда, на закрытай тэрыторыі ваеннага гарадка

nn.by (http://nn.by/index.php?c=ar&i=70441)

у дзядзі Сашы і яго халуёў чарговае абвастрэньне? не хапала яшчэ, каб у Менску зьявілася вуліца ў гонар забойцы беларусаў - Сталіна :bash:

а як вам назвы ў гонар аграгарадкоў? :weird:

а як вам назвы ў гонар аграгарадкоў? :weird:

Отлично! Во-первых необычно, во-вторых по белорусски тепло и в третьих просто благозвучно. :cheers:

а як вам назвы ў гонар аграгарадкоў? :weird:

засталося даведацца, хто з нашых выканкамаўскіх шляхцічаў нарадзіўся ў тых вёсачках Княгініне ды Ілле, ці то на паляваньне з гарэлачкай і лазьняй езьдзіў туды :cheers: )

Кампанія "Гавары праўду" агітуе за станцыю метро імя Васіля Быкава
У сераду актывісты кампаніі мяркуюць занесці ў кіраўніцтва метрапалітэна сабраныя подпісы.

Пра гэта Еўрарадыё паведаміў прадстаўнік кампаніі Сяргей Вазняк. Нагадаем, што гарадскія ўлады абвясцілі, што хочуць даведацца думкі мінчукоў наконт назваў станцый трэцяй лініі метро. У адказ кампанія "Гавары праўду!" прапанавала надаць імя Васіля Быкава станцыі метро каля Юбілейнай плошчы.

Вазняк: "Па-першае, у нас ёсць 40 тысяч подпісаў, якія мы збіралі яшчэ летась за тое, каб адной са станцыяў метро надалі імя Васіля Быкава. І плюс да гэтага, у гэты тыдзень, калі гарвыканкам абвясціў пра збор прапановаў, мы таксама збіраем подпісы ў раёне Юбілейнай плошчы. Мы мяркуем, што там у нас да тысячы подпісаў можа быць".

Акрамя таго, свой голас за станцыю імя Васіля Быкава можна аддаць праз форму на сайце кампаніі "Гавары праўду". Прапановы Мінгарвыканкам прымае да 28 сакавіка

http://euroradio.fm/report/kampaniya-gavary-prawdu-agitue-za-stantsyyu-metro-imya-vasilya-bykava-103426

І хто іх толькі кансультуе?! Чарговы раз добрую ідэю завальваюць ніякай рэалізацыяй. Што ў выпадку з Ульянаўскай, якая мае сваю гістарычную назву — Гарбарная, што цяпер зь Юбілейнай плошчай, якая мае гэтую назву з 1826 (!) году.

Найлепшы варыянт, які недзе ўжо прапаноўваўся, гэта пераназваць вуліцу Ціміразева, якая мае ўсе шанцы стаць праспэктам, да таго ж у яе пачатку і жыў Быкаў. Будзе хоць неяк аргумэнтавана.

"Не ўсякая назва, што падаецца савецкай, такой і з’яўляецца"
Калі праглядзець, чые імёны сёння носяць вуліцы Мінска — ці назвалі б іх так праз 20 гадоў? Пра тапаніміку Мінска Еўрарадыё гутарыла з Вадзімам Зелянковым
http://euroradio.by/files/imagecache/in_report/90037.jpg
Еўрарадыё: Калі ідзе гаворка пра беларускую тапаніміку, заўсёды ўзнікае пытанне: чаму ў нас дагэтуль так шмат савецкіх назваў? Гэта больш ідэалагічны момант ці, можа, тэхнічны (цяжка змяняць назвы і г.д.)?

Вадзім Зелянкоў: У параўнанні з іншымі буйнымі гарадамі былога СССР, Мінск, натуральна, у значна большай ступені захаваў долю савецкіх імёнаў, з шмат якіх прычынаў. Беларуская ССР у свой час у нейкім сэнсе бегла наперадзе прагрэсу — і цэрквы тут зачынялі ў 1960-я гг. больш актыўна, чым у іншых месцах саюза, і вуліцы таксама пераймяноўвалі. Тут нашмат менш засталося старых назваў. Пасля, калі прыйшоў час вяртаць усё назад, некалькі імёнаў вярнулі, але далей, як вы правільна сказалі — тэхнічныя цяжкасці.

Увогуле масавыя перайменаванні ў Мінску пачаліся задоўга да Кастрычніцкай рэвалюцыі, пасля паўстання 1860-х гг.. Вельмі шмат вуліц Мінска, якія так ці інакш насілі імёны, звязаныя з Польшчай або каталіцтвам, былі перайменаваныя на праваслаўны лад. Францысканская стала Губернатарскай, Дамініканская — Петрапаўлаўскай, Феліцыянаўская — Багадзельнай і г.д. Сёння, натуральна, у гэтых вуліц трэцяя назва, адпаведна — Леніна, Энгельса і Камсамольская.

Другая хваля масавых перайменаванняў прайшла ў 1920-я гады, пасля, ў 1930-я гады, сталі пазбаўляцца ад назваў, звязаных з нацыямі — адразу перайменавалі Кітайскую, Турэцкую, Яўрэйскую вуліцы, далі ім нейкія нейтральныя імёны. Пасля яшчэ была маленькая хваля перайменаванняў у добры бок. На пачатку 1990-х гг. з’явіліся Гарадскі Вал, Кальварыйская ды інш., а пасля справа ізноў застапарылася, не лічачы некалькіх усім вядомых перайменаванняў — кшталту перайменаванне галоўнага праспекта.

Зразумела, калі чалавек жыве на вуліцы Карла Маркса, дзе мы цяпер знаходзімся, калі ёй вернуць старую назву, яму трэба будзе ўносіць праўкі ў дакументы — гэта яшчэ паўбяды. А фірмам унесці праўкі ў статутныя дакументы — яшчэ большая валтузня. Але, з іншага боку, калісьці ўсё адно гэта рабіць давядзецца. Калі? Гэта іншае пытанне.

Еўрарадыё: Калі пераймяноўваць вуліцы, то як? Якія даваць назвы — вяртаць старыя, гістарычныя? Або даваць новыя? Вось, напрыклад, Карла Маркса, калі мы ўжо яе ўзгадалі…

Вадзім Зелянкоў: Вуліца Карла Маркса акурат мае ўсе шанцы на перайменаванне. На ёй не так шмат жылых дамоў, а дзяржаўным установам перайменавацца лягчэй. Ну, і калі нарэшце вырашаць яе зрабіць пешаходнай вуліцай, то пешаходная вуліца Карла Маркса — гэта выглядае дзіўна. Старая назва Падгорная будзе нашмат больш прыдатнай.

Еўрарадыё: А з іншымі вуліцамі?

Вадзім Зелянкоў: Тут падышоў бы кампраміс. Скажам, пераймяноўваць Камсамольскую ў Багадзельную — зусім кепска. Лепш — Феліцыянаўская. А Леніна — Губернатарская — гэта зусім нядрэнны варыянт. А вось стане Энгельса Дамініканскай або Петрапаўлаўскай? Калі ўзновяць Дамініканскі касцёл, а такія планы ёсць, то, натуральна, Дамініканская.

Карацей, тут зусім не так усё відавочна — што вось давайце цяпер усё возьмем і пераймянуем. А як перайменаваць — гэта трэба таксама вельмі добра думаць.

Еўрарадыё: А што наконт варыянта даваць вуліцам новыя назвы?

Вадзім Зелянкоў: Мне не вельмі падабаецца традыцыя савецкіх часоў даваць вуліцам імёны людзей. А тым больш пераймяноўваць вуліцы ў гонар людзей! У прынцыпе, у Мінску да рэвалюцыі толькі тры вуліцы былі названыя імёнамі канкрэтных людзей, якія не з’яўляліся домаўладальнікамі. Захар’еўская вуліца — у гонар першага губернатара Мінска, які па сутнасці і спланаваў гэтую вуліцу. Скобелеўская вуліца, цяперашняя Чырвонаармейская — так перайменавалі Батальённую, таму што там жыў ганаровы грамадзянін Мінска генерал Скобелеў. І трэцяя вуліца — Пушкінская (цяпер Фізкультурная), названая так да стагоддзя са дня смерці паэта па просьбе жыхароў горада.

Усе астатнія вуліцы насілі назвы або паводле храмаў, або паводле прыродных прыкметаў (тая ж Падгорная). Пасля вуліцы пачалі называць імёнамі людзей. У прынцыпе, калі вяртаць імёны, то я за тое, каб у цэнтры вярнуць гістарычныя імёны. А годныя прозвішчы няхай носяць новыя вуліцы ці тыя, у якіх гістарычнай назвы не было (напрыклад, нядаўняя ініцыятыва перайменавання Ульянаўскай вуліцы ў вуліцу Васіля Быкава).


Вуліца Быкава

Вадзім Зелянкоў: Вуліца Быкава, безумоўна, павінна быць. Але Ульянаўская вуліца мае сваю гістарычную назву — Гарбарная. І не трэба ад яе адмаўляцца, гэта даволі вялікі кавалак гісторыі Мінска. А ў гонар Быкава, я ўжо некалькі разоў прапаноўваў, можна назваць вуліцу Ціміразева, у якой няма гістарычнай назвы. Гэта вуліца пачынаецца каля дома, дзе шмат гадоў жыў пісьменнік. Цяпер яна ў стадыі рэканструкцыі, але праз некалькі гадоў стане раскошным праспектам, які будзе весці на Вільню. І таму — будзе цалкам прыстойны варыянт.

У Англіі ёсць цудоўны закон. Там перайменаванні, прысвойванне імёнаў і нават вывешванне мемарыяльных дошак дазваляецца толькі праз 20 гадоў пасля смерці чалавека. Выключэнне не зрабілі нават для Джона Ленана. І таму ў снежні 2000 года па ўсёй Англіі масава вешалі мемарыяльныя дошкі там, дзе ён пабываў. Раней было нельга. Вось калі сёння праглядзець, чыімі імёнамі названыя вуліцы Мінска, — ці назвалі б іх так праз 20 гадоў? Ох, баюся, што не. І выключэнняў няшмат.

Натуральна, вельмі шмат вуліц, пра носьбітаў імёнаў якіх мала што вядома. Насамрэч гэта не толькі палітычныя дзеячы і героі вайны, а таксама дзеячы культуры, пісьменнікі. Магчыма, трэба адразу ставіць часовыя шыльды — у гонар каго названая вуліца.

Вось цяпер у Брылевічах з’явілася шмат вуліц: Напалеона Орды, Яна Чачота... Я бачыў, як на прыпынку мужчына размаўляў па тэлефоне: “Я цяпер на вуліцы нейкага Чачоткіна”. Ну, стаяла б шыльда з тлумачэннямі, хаця б кароткімі, хто гэта такі. Часовая таблічка, кардонная — не важна! Было б лягчэй.

Мала перайменаваць — патрэбная нейкая прапаганда, патрэбныя тлумачэнні. Ці ўсе жыхары Лошыцы ведаюць, напрыклад, хто такі Карусь Каганец? Ці ўсе жыхары будучага мікрараёна, які называўся Паўночны, а цяпер — Навінкі, будуць ведаць, хто такі, напрыклад, цудоўны музыкант Генадзь Цітовіч?

Еўрарадыё: Як адбіваецца на іміджы горада захаванне шматлікіх савецкіх назваў?

Вадзім Зелянкоў: Тут ёсць парадокс. З аднаго боку, архітэктурная "фішка" Мінска — гэта ўсё ж такі, як ні круці, сталінская забудова. Таму нейкае спалучэнне тут ёсць. Але савецкае савецкаму не роўнае. То бок вуліца Валадарскага да гэтай забудовы і гэтага стылю ніякіх адносінаў пры любым раскладзе не мае!

Я чытаю водгукі тых, хто прыязджае да нас. Сапраўды, тое, што кажуць, што тут запаведнік Савецкага саюза, шмат у чым адбываецца і дзякуючы назвам вуліц. Адразу з вакзала вас сустракаюць вуліцы Кірава, Ленінградская, Ульянаўская. Натуральна, першае ўражанне даволі моцнае.

Хаця тут таксама не ўсё так проста. Я ўдзельнічаў у радыёперадачы, куды датэлефанаваўся слухач і спытаў: калі нарэшце знікнуць такія савецкія назвы, як Красная вуліца (у сучаснай тапаніміцы — Чырвоная)? Назве "Красная вуліца" некалькі стагоддзяў! Яна да савецкай улады ніякіх адносінаў не мае, бо была названая абсалютна не ў савецкія часы.

Тут таксама важна не перастарацца. І, пазбаўляючыся ад савецкіх назваў, не пазбавіцца заадно ад тых, якія былі да рэвалюцыі.

Дарэчы, куток у Мінску, дзе працэнт захавання старых дарэвалюцыйных назваў самы высокі, — гэта раён, які цяпер называецца незразумелай назвай “мікрараён Чкалаўскі”, хаця ад вуліцы Чкалава ён даволі далёка. Вось там захавалася даволі шмат дарэвалюцыйных назваў — завулак Вішнёвы, Полацкая вуліца, Пензенская, вуліца Уфімская…

Падавалася б, назвы — па гарадах Савецкага Саюза. Але нічога падобнага: гэта дарэвалюцыйныя назвы. Калі будавалі чыгунку і дамы для чыгуначнікаў, называлі вуліцы акурат па гарадах Расійскай імперыі. Вуліца Прыгожая, дзе жыў адзін з галоўных інжынераў Маскоўска-Брэсцкай дарогі — таксама дарэвалюцыйная назва. Студэнцкая — назва даваенная, але невыпадковая… На Студэнцкай вуліцы жыла шмат студэнтаў. То бок не ўсякая назва, што падаецца савецкай, такой і з’яўляецца.

Еўрарадыё: Якія самыя старыя назвы вуліц ў нас засталіся? То бок — не перайменаванымі з моманту заснавання?

Вадзім Зелянкоў: Скажам, Бабруйская вуліца. Яна была так названая першапачаткова ў 1870-я гг., калі будаваўся Віленскі вакзал, вакзал Лібава-Роменскай чыгункі. Ці Маскоўская вуліца: яна, праўда, аднойчы мяняла назву ў самым пачатку, але ўжо гадоў 130 як мінімум — Маскоўская.

Некаторыя вуліцы мянялі імёны чыста касметычна. Напрыклад, Няміга шмат гадоў называлася Нямігская. Але гэта, напэўна, не так істотна… Іванаўская, Андрэеўская, Антонаўская...

Еўрарадыё: Ці былі выпадкі, калі вуліцу пераймяноўвалі, але назва была не савецкая? Такія “псеўда-савецкія” перайменаванні?

Вадзім Зелянкоў: Было наадварот. Была ў Мінску вуліца Казакоўская, названая ў гонар домаўладальніка Казакова, які, зразумела, камуністам, мякка кажучы, не быў, але ў прынцыпе ні ў чым абсалютна не быў заўважаны. Пасля рэвалюцыі вырашылі, што гэта вуліца названая ў гонар белага казацтва і перайменавалі ў Пугачоўскую. Пугачоў таксама казак, але ўмоўна кажучы — добры.

А каб перайменавалі псеўдасавецкую вуліцу? Так адразу не назаву… Але, з іншага боку, што ўспамінаць, калі такіх перайменаванняў былі адзінкі.

Еўрарадыё: Як доўга ў памяці людзей жывуць старыя назвы вуліц?

Вадзім Зелянкоў: Вельмі шмат мінчан дагэтуль кажуць "Круглая плошча", маючы на ўвазе не тое, што ў раёне Радыяльнай вуліцы, а менавіта плошчу Перамогі. Шмат хто кажа "Варвашэні", маючы на ўвазе пачатак сучаснага праспекту Машэрава. І ўжо дакладна шмат хто кажа "праспект Машэрава", маючы на ўвазе праспект Пераможцаў. Тут, натуральна, узнікла вялікая блытаніна.

Зразумела, ёсць людзі, якія памятаюць старыя назвы вельмі доўга. У Мінску трошкі іншая сітуацыя, таму што ўсё ж такі ў Мінску пара масавых перайменаванняў прайшла даўно. Толькі вось Круглая плошча яшчэ жыве. Галоўны праспект як правіла называюць проста "Праспект" — каб не блытацца, як ён цяпер называецца.


Еўрарадыё. (http://euroradio.fm/report/vvvv-103533)

Названия улиц в историческом центре Витебска не соответствуют духу старого города

Большинство витебских улиц до сих пор носит названия, присвоенные им во времена Советского Союза. Городская ратуша возвышается на улице Ленина, вечерний променад от расположенной в историческом здании гостиницы «Эридан» до восстановленного храма на Успенской горе туристы совершают по пешеходным Советской, Суворова и генерала Крылова. По мнению ученых, это вносит диссонанс в исторический облик города.Когда в Витебске появились первые названия улиц, какими они были, как их переименовали и были ли попытки вернуть их исторические имена, корреспондент TIO.BY узнал у профессора, доктора филологических наук, заведующей кафедрой общего и русского языкознания ВГУ имени П. Машерова Анны МЕЗЕНКО на встрече в Духовском круглике.

«Великие» названия первых витебских улиц

Первое упоминание об одной из витебских улиц приходится на конец XV века. «Ее название в архивах мне не встретилось, – признается Анна Мезенко, – но в работах исследователя Ольги Левко она называется Пробойной. Предположительно улица проходила от Верхнего замка к Нижнему, согласно описаниям, там, где сегодня стоит городской универмаг». К слову, многие историки утверждают, что улицы в городе появились еще в XI-XII веках. С этим сложно поспорить. Сомнения скорее вызывает утверждение, что в те времена они уже имели названия. По словам Анны Мезенко, это маловероятно.

Второе официальное название одной из улиц Витебска было зафиксировано в 1522 году и звучало как Великая дорога уличная – сегодня это улица Замковая в центральной части города. К слову, она одна из немногих, которой вернули первоначальное имя. Однако прежде на долю этой улицы выпали многочисленные переименования. Недолго побыв Великой дорогой уличной, она стала просто Великой. Затем получила название Замковой. В XVII-XVIII веках ее переименовывают в Доминиканскую – улица вела к месту, где находился Николаевский собор. Храм переходил от одной конфессии к другой, одно время принадлежал и доминиканцам, от ордена которых и пошло название улицы. (Николаевский собор находился на нынешней площади Свободы. Восстановление храма на одной из центральных площадок Витебска предусмотрено генеральным плано&