"Dajti" eshte nje ndertese historike e qytetit perkrah blv "Dëshmorët E Kombit" qe po i nenshtrohet nje restaurimi te plote.Ndoshta pas nje viti do kete fytyre te re.

http://www.knninfo.com/repository/images/rajon_banka_e_shqiperise.jpg

http://farm7.static.flickr.com/6176/6186176634_31912c2d2d_b.jpg
blackcharliepho

Si do jete restaurimi? ka ndonje info perreth si do e bejne fasaden?

Hotel Dajti i ka fillimet e hershme qe nga periudha e Luftes se 2-te Boterore. Projekt-idea per ndertimin e tij u hartua nga arkitekti i famshem italian i asaj kohe Gherardo Bosio si nje nder hotelet me te medhenj te Ballkanit dhe nder me modernet ne te gjithe Europen.
Hartimi i projektit u komisionua nga Agjencia Kombetare e Turizmit ne Shtator 1939 dhe nje vit me pas punimet perfunduan.

http://i1209.photobucket.com/albums/cc392/e3263518/ScreenShot2011-10-12at82727AM.png

Per Hotel Dajtin eshte shkruar nga shtypi i huaj i asaj kohe kur flitej per Shqiperine. Hoteli sherbente si nje pikelidhje per diplomatet e huaj qe vizitonin vendin.

Po ç'janë këto kalamanlliqe që po bëni.... Shyqyr që po shofim ndërtime, si në Tirane dhe ne Prishtine. Se u hap nje teme ekstra nuk u be qameti. Se komentoi nje Kosovar nuk u be qameti...mos i hidhni benzine zjarrit te njeri-tjetrit. Dhe Tirana dhe Prishtina tonat jane, qefi me behet per ç'do tulle qe vendoset ne secilen.

Djatit shyqyr qe i erdhi kjo dite, eshte Hotel me shume vlera per kohen qe eshte ndertuar dhe per karakterin shume klasik qe ka. Tiranes i duhen ndertesat e vjetra qe ti rrisin vleren kulturore. Mbase do Zoti i mbajne shume nga pjeset e vjetra arkitekturore qe ka.

Pune te mbare.

P.S - Sapo i hodha nje sy faqes se Prishtines...dhe aty eshte nje teme shume e gjate per nje hotel "Arena" qe nga menyra arkitekturore nuk eshte azgje me teper se nje pallat 5 katesh, e perseri mua me behet qefi qe eshte hapur nje teme sepse eshte dicka pozitive qe i shtohet Prishtines.

Shembja e një idhulli
http://revistamapo.com/img/foto_artikujt/Bulev-HOTE~1.jpg
Nga: Ben Andoni


Edhe Hotel Dajti nuk do të jetë më simbol i Tiranës. Vandalët e pa emër, në sytë e një shteti krejt indiferent (ku ta dish mbase dhe me qëllim), kanë shkatërruar gjithçka, që mund të prishet brenda tij. Një nga veprat më të mira të racionalizmit imperial dhe identifikimi të Tiranës ndër vite, tashti e tutje do e kemi thjesht përmes ‘dëshmive’ të Gjeneralit të Kadaresë dhe fotove, të ardhura në ditët tona


Nëse do të bësh një film për Luftën e Tiranës ose ndoshta për ndonjë nga luftërat e sotme kudo në botë, nuk ke nevojë të ndërtosh rekuizita dhe butafori me efekte kompjuterike. Në qendër të Tiranës, atje ku është ngritur edicioni i katërt i Bienales së Tiranës- të pret gati interieri i Hotel ‘Dajtit’. Ndoshta, po të mos këmbëngulte kaq shumë koleksionisti A. Lame për ta parë gjendjen e tij, si të gjithë edhe ne do të neglizhonim... Vetëm se kur merr ‘guximin’ dhe hyn atëherë do bindesh se nga ajo që është sigluar në projektin përfundimtar: Gherardo Bosio, Albertoni, Francesconi, 26 prill 1942, Tiranë-ka mbetur thjesht fasada e jashtme dhe mermeri i hollit kryesor...atëherë kur ishte njëherë “Dajti”

Shkatërrimi
Mermeri i dyshemesë të lobit e përshkojmë në kohën e një pastrimi të sforcuar, që bëjnë gratë e shërbimit, teksa nguten nga djemtë e ruajtjes së objektit. Por shkëlqimi i zbehtë i vjeshtës 2009 ta sjell dhimbshëm kujtimin e dikurshëm. Llambadarët, që varen nga panelet e lartë, janë të vetmit dëshmitarë, të mbetur. Të vetmit aksesorë, të ruajtur si dikur, por edhe ata krejt të zbërdhulur. Në projekt thuhet se aksesorët e tij, të realizuara nga Ponti dhe vetë Bosio janë nga më të gjeturit në Ballkan, dhe veçojnë të gjitha karakteristikat e njërit prej hoteleve më luksozë të kohës. Struktura e tij origjinale (ashensor, ngrohje qëndrore, ndriçim etj) janë ruajtur deri vitet e fundit, kur për t’i lënë vend barbarisë së viteve të fundit. Si për ironi, salla e hyrjes shpërndarë në vëllim të dyfishtë, e mbështetur nga shtyllat që të jepnin efektin e madhështisë dhe shkëlqimin e dritës dhe hapësirës, sot të ngjall trishtim dhe vetmi... Për fat, ka pak njerëz në mëngjes, kështuqë këmbët na përcjellin poshtë, atje ku ka qenë infrastruktura ndihmëse e hotelit. Sapo, kalon djathtas një paneli të Bienales, i dorëzohesh vetvetiu shkatërrimit, që identifikohet me mbeturina dhe hedhurina të gjithfarëllojshme. Në pak shkallët, kuadratikë, që të dërgojnë poshtë Hotelit, mund të identifikosh vetë se ç’mund të bëjë robi çakërrqejf shqiptar nën ‘vëzhgimin’ e kinseve Rojeve të hotelit. Shkatërrimet dhe mbeturinat, që të shfaqen para syve, e që dikur ishin vërtet krenaria e këtij hoteli, duhet t’i shmangësh me kujdes mos t’i shkelësh. Ngado porcelanë të thyer; fragmente enësh, servisët nuk ekzistojnë; copëra pllakash; gjëra hekuri, që i kanë shpëtuar mbartjes së mbrame të gjithçkaje; panelin vetmitar e të madh të gatimit, që i kanë marrë pllakat e gizës, por prej inkastrimit ka shpëtuar; letra, libra inventari, pjesa abazhuresh, pak qelqurina, fletëpalosje të dikurshme etj etj, gjenden të shpërndara. Përshkojmë të gjithë korridoret poshtë, por shkatërrimi i ngjan krejt pasojave të një bombe. Epilogu i shkatërrimit është se kudo janë të pëgëra dhe urinime. Si për ironi, në disa blloqe, të hedhura tutje, ka një inventar të pastër për diçka. Kuptohet, të lëna në mëshirë të fatit. Askujt nuk i duhen më. Më tej thyerje, prishje të ngeshme me daltë, korniza të prishura; dhe tavanë të çjerrë; dhoma-e bastisur, e asaj që dikur i ka shërbyer mjedisit të parë frigoriferik shërbimit hotelier në vend; panele druri, të hequra ose përgatitura për t’u hequr, shishe bosh të kohëve të reja. Në një si tip dhome gatimi, gjenden të dëmtuar afresket e murit, ndërsa asgjë nuk të sjell më ndërmend, që ky ka qenë dikur simboli i vërtetë i Tiranës. Kur merr veten nga kjo katrahurë dhe shkon një kat më sipër, sërish je para shkatërrimit. Janë marrë pikturat e inkastruara të sallës së madhe , që sipas Artan Lames- janë pikturat e para moderniste në Shqipëri. “Tash i ka hajduti dhe jemi rehat”, na thotë me humorin e zi, që e shoqëron në çdo mjedis. Në ish barin e vogël, që ka shërbyer deri vonë- banaku i tavernës qëndron i vetëm. Është mufatur pak nga lagështira, por qëndron krenar sikur e di, që është i vetmi objekt, që ruan dizajnin origjinal, të një artisti të 70 viteve të fundit. I punuar me rimeso, me kurbëzime fine, ai i shkon frymës së interierit në përgjithësi. Gio Ponti, një nga mjeshtërit e interierit të tij, do ishte shumë i mirënjohur pas punës në katalogët ndërkombëtarë të interierëve, pas punës te Dajti. Gjithsesi, në katet e sipërme shkatërrimi është më ‘fin’. Një hajdut i paduruar, ka filluar të heqë edhe mermerin e rampave të shkallëve. Dyert janë pa doreza dhe elementët, që përbëjnë aksesorët e zgjedhur të tij, kanë firuar. Lagështira ka bërë në mure harta tip NASA. Nëpër kënde, pllakat, që dikur kurbëzoheshin me shumë finesë nëpër kënde, janë prishur ngado. Sa për ashensorin dhe gjërat e tjera, ato harroji. Në një dhomë në katin e dytë janë mbeturina të mbledhura, kurse një kat më sipër... roja na tregon derën...Nuk lejohet më. Më mirë, ndoshta për të mos e prishur gjakun.

Intermexo
“Duhet me thënë që këtu në Tiranë në qetësi por me një ritëm në rritje po zhvillohet ajo që ne duam ta quajmë ‘ofensiva e hoteleve të rinj’ kundrejt të vjetërve. Flitet për 11 hotele në ndërtim apo në projekt. Më i madhi ndër këtë grup është ai që po avancon në punime, hotel Dajti në Viale dell’Impero, që është një nga hotelet më të mëdhenj në Ballkan dhe një nga më modernët në Evropë: ka 91 dhoma me 125 shtretër, ujë të vazhdueshëm dhe banjë me të gjithë komoditetet. Është hoteli i parë me ashensor. L’Ente Turistico Alberghiero, që është pronari i këtij hoteli që ka kushtuar 30 milionë lira, ka ndërtuar dhe një aneks për të akomoduar personelin e shërbimit në mënyrë që në shtatorin apo në tetorin tjetër të inaugurohet. Në Tiranë janë 24 hotele, ku vetëm njëra është e kategorisë A, dy të kategorisë B dhe të tjerat ndajnë kategorinë C dhe D”. Këto janë fjalët e F. Valle, nënsekretari i shtetit për Çështjen shqiptare. Gjithçka do të lihet në dorë të Gherardo Bosio, që bën një punë të përzgjedhur duke e orientuar ndërtesën drejt racionalizimit imperial. Godina do të zërë 2000 metra katror dhe bashkë me parqet shkon në 12 metra katror.

Si ishte
Kur para panelit të aprovimit, do të shpaloseshin 10 plan-projektet kryesore për Hotelin e Madh të Tiranës, Gherardo Bosio arkitekti kryesor i tij tashmë ishte i vdekur. Ishte vetëm 38 vjeç dhe puna e fundit, kishte qenë interieri i Hotelit, që do merrte emrin “Dajti”. 25 vjet më vonë, një gjeneral i ushtrisë së tij, personazh kryesor i Kadaresë, në të njëjtin vend pi pa fund dhe nëm ushtarët dhe kolegët e tij. Por, s’ka ç’të bëjë,. Hotel “Dajti” s’i jep asnjë përgjigje. Përveç ikje-ardhjeve të një kamerieri vendas, që atij i duket sikur të jetë ndonjë tetar ushtrie dhe që e lajmëron për një telefon. Në atë pak segmente që bën Sandër Prosi, më vonë Mishel Pikoli dhe pastaj Bujar Lako, ishin segmentet e vetme, ku masa e publikut shqiptar, për dekada të tëra, theu kureshtjen për hotelin. Pastaj, heshtje. Të vetmit, që pranoheshin aty, mbeteshin të përkëdhelurit e regjimit, pak personeli shqiptar dhe ata të veçantët, që atje shërbejnë më shumë për të maturuar çimkat, për të huajt e pakët, që bujtin atje. Hoteli kthehet në simbol i Tiranës dhe regjimi i Enver Hoxhës e ruan me fanatizëm. “Hoteli, si një nga objektet e para që realizohen dhe konkretizuan përgjatë aksit kryesor tiranas, është ai që mbush në sens vertikal e volumor atë rrugë të gjerë e fillimisht absurde, e cila qysh herët preu në mes si me thikë Tiranën e vjetër, me të renë dhe ku ndahej fronti i luftës së Tiranës”, do shkruajë arkitektja A. Tollkuçi. Në Rregulloren Urbanistike, 9 janar 1940, miratuar e bashkëngjitur Planit të Qendrës, hoteli i ri shkon konform të gjitha kritereve arkitektonike e volumore të shpalosura qartë në këtë rregullore, duke patur parasysh lartësinë e gjerësinë e tij, në përpjesëtim e raport vizual me atë të rrugës (bulevardit), normat e kriteret e trajtimit të fasadës, të cilat duhet të reflektohen më pas edhe në objektet e tjera përgjatë rrugës, do thotë Bosio, duke mos e parë dot inaugurimin e Hotelit të tij dhe dekada më vonë degradimin e kryeveprës së tij nga shqiptarët...Ikim. Kështu ishte njëherë Hotel ‘Dajti’.

Shkrimi u mbështet në librin e Maria Adriana Giusti-Albania-Architettura e citta (1925-1943) dhe në konsultimin e Artan Lames


mare nga: http://revistamapo.com/lexo.php?id=1950

Ta shnderrojne ne dicka me xhama duke mbajt origjinalitetin e saj.

duhet ti presin ca pisha qe ka para se ia mbulojne ter pamjen

duhet ti presin ca pisha qe ka para se ia mbulojne ter pamjen

Edhe ato pak pisha qe ka aty ti do ti presish?

Pra Hotel Dajti do te kthehet ne zyra per Banken e Shqiperise ?

l8CluJ0zwzM

^^ Ky eshte lajm i vjeter. Mesa morra vesh atehere, do shitet perkohesisht, dmth. nuk jete gjithemone ne pronesi te BSH-se. BSH-ja do e perdore deri sa te ndertohet pjesa shtese e godines. Pastaj do e shese, dhe mund te kthehet prap ne hotel.

Hotel Dajti, si Piramida, në rrezik

“Dajtit” po i shfytyrohen përfundimisht tiparet monumentale – me të cilat u vijëzua nga Gherardo Bosio, si Hoteli luksoz i Ballkanit të viteve dyzetë, sot pasuri kombëtare. Fati i Dajtit duket i përcaktuar në deklaratën përçmuese të kryeministrit Berisha për trashëgiminë arkitekturore të viteve ’60-’80. Megjithatë Banka e Shtetit duhet të bëjë transparencë një orë e më parë e të dëftojë ç’bëhet me projektin e godinës.

Nga Artan Shkreli
Njëlloj si Piramida, edhe Hotel Dajti rrezikon. Shtyn ditët krejt i braktisur, në një shprishje të kastentë mu para syve të sekushit nga ne. Me një pehlivanllëk trashaman oriental që u rrek të arnonte zgropjen e financave publike, hoteli “iu shit” Bankës së Shtetit e cila nuk di ç’të bëjë me të.

Pasi u zhvat e u vodh më zi se vila e Zogut në Durrës (që nga shandanët Murano deri te serviset e argjendta), godina ka dy vjet që po shndërrohet në një gërdallë te pashëlbueshme, dhe ngjan se kërkush nuk po ka nevojë për të. Jo vetëm kaq, por qindra metra katror skela të kushtueshme, me të cilat është pështjellë, po paguhen prej kohësh me paret tona.

E sikur të mos mjaftonte kjo, një mendje perverse ka bërë që shëmtia e lakuriqësisë senile në të cilën është katandisur “hoteli më luksoz i Ballkanit të viteve Dyzetë (nga Peloponezi në Slloveni)”, po na serviret e ndriçuar “artistikisht” (mbrapa rrjetave e skelerive!!!) – si për të na e bërë më të prekshëm mjerimin në të cilin ndodhet trashëgimia tek ne.

I gjithë bulevardi brazinian është në një teposhtje dhe kaos si ç’mos kurrë më parë: ansambli Nënë Tereza është cënuar dhe po bëhen plane për ngallmimin e mandejshëm të tij; stadiumit “Qemal Stafa” i është vënë syu prej kohësh, ndërsa Kryeministria është shndërruar tashmë në objektin më arlekin të Tiranës, hakshe-hakshe në një portmanto e dekoreve të festës së radhës.

Vetë ministritë po ç’identitohen dhe ky ç’identitet ka nisur prej trotuareve dhe ndriçuesve revival që janë shkulur pa pikën e vramendjes ndoca javë më pare – sakur vetë ushtarët që duhet t’i ruajnë, kanë marrë zemër nga gjithë ky zullum, që të vjedhin tubacionet e remta (fitimprurëse kur shiten në tregun e plaçkës), të cilat shkarkonin ujët e shiut; e tash prej kësaj plaçkitjeje fasadat e lagështitura po rrënohen keqas.

Kjo sa u takon objekteve italiane dhe trashëgimisë së arkitektëve italianë: Berté, de Fausto, Bosio, Lambertini etj.

Një hise “ruajna Zot” duket se i ka rënë trashëgimisë së pasur të arkitektëve shqiptarë: Pallatit të Kongreseve, Piramidës, Pallatit të Kulturës, Muzeut Kombëtar (shyqyr të paktën që është privatizuar Hotel Tirana – e stigmatizuar veçanërisht). Para disa muajsh zoti Berisha sulmoi me një pathos të paarsyeshëm gjithë trashëgiminë tonë arkitekturore të ndërtuar gjatë viteve ‘60-‘80 në qendrën e Tiranës. Qe një retorikë e hidhur plot vrer e mllef. Madje deklaroi aty për aty se kjo ndjesi i vinte prej pasionit që kish ndaj arkitekturës (vallë edhe arkitektura është ëndërr e tij në vogjëli?!). Askush nuk pati zemër t’i gjegjet flakë për flakë një fyerje kaq të ulët ndaj kulturës kombëtare arkitekturore (përpos asaj urbanistike): as autorët, as miqtë e tyre, as komuniteti i arkitektëve, as profesorët e shumtë apo rektorët e fakulteteve private të arkitekturës, as inxhinierët projektues, as kritikët e artit madje as opinionistët e panumërt që zhaurijnë si gjinkalla në mediat tona. Sulmi qe i beftë e i pashoq, dhe bënte ferk ashiqare se ku e hidhte llafin. Mesazhi qe i qartë: e gjithë trashëgimia arkitekturore e krijuar në kohën e socializmit, pavarësisht cilësisë apo autorëve, duhet vërvitur në plehra.

Në diskurset mbi arkitekturën, nuk i kam dëgjuar kurrnjëherë të jenë shprehur kështu si ky yni as diktatorët që e bënin vetë urbanistikën, si Mao e Stalini; e madje as Enveri nuk pat ndonjë “mëní” histerike ndaj arkitekturës të së kaluarës.

Kjo është e padëgjuar – murmurisnin arkitektët e vjetër – turp i madh për ne! Sigurisht, këtë “ne”, e thoshin në rrafsh kombëtar, pasi individualisht pesha morale e një prononcimi të tillë binte e bie vetëm mbi kryeministrin përdëllimtar (nuk kam informacion në është konsultuar për këtë gjetje me këshilltarët e tij përkatës).

Mjerim i madh të udhëhiqesh nga njerëz me vetëdije kombëtare të turbulluar, e që përfaqësojnë po ashtu një klan që s’ka pikën e nderimit dhe të besimit në vlerat që kombi prodhoi ndër vite!

U fyen një pjesë e mirë e arkitektëve me në zë të Shqipërisë, të vdekur e të gjallë: Besim Daja, Sokrat Mosko, Klement Kolaneci, Niko Lako, Enver Faja, Valentina Pistoli etj. – kjo sa për të ndërmendur disa emra. Të sulmohet krejt paradigma arkitekturore e viteve të socializmit në Shqipëri është fiks njëlloj si të sulmohet gjithë produkti skenik i atyre viteve, në daçi edhe ai muzikor. Pra është njëlloj si të kish sulmuar me tërbim Naim Frashërin, Margarita Xhepën, Reshat Arbanën, Sandër Prosin a Tinka Kurtin; apo Çesk Zadenë, Pjetër Gacin, Avni Mulën, Feim Ibrahimin a Aleksandër Lalon.

Njëlloj si Piramida, edhe Hotel Dajti rrezikon. Nëse Piramidës i është vënë syri për ta vithisur, “Dajtit” po i shfytyrohen përfundimisht tiparet monumentale – me të cilat u vijëzua nga Gherardo Bosio. Hotel Dajti nuk është thjesht plaçkë e blerë nga Banka, po është pasuri kombëtare. Kësodore, nëse don ta quajë veten dorëjashtë marifeteve në kurriz të trashëgimisë, Banka e Shtetit duhet të bëjë transparencë një orë e më parë e të dëftojë ç’bëhet me projektin, me kohën e ndërhyrjes dhe me kriteret e përcaktuara.

Qofsha më kot i shqetësuar! Por “vestigia me terrebant” – gjurmët më tmerrojnë – do thosh Fedri 21 shekuj më parë.

http://noa.al/3/artikull.php?id=134869

^^ Sic e kam thene me larte, eshte parashikuar te perdoret vetem perkohesisht si ndertese per zyrat e Bankes se Shqiperise, deri sa te ndertohet shtesa e BSH-se. Pastaj BSH-ja do e nxjerri ne shitje Hotel Dajtin per ta kthyer perseri ne hotel.

Janar 2012

http://img716.imageshack.us/img716/5637/dsc09647h.jpg

http://img710.imageshack.us/img710/6812/dsc09646g.jpg

Flm. shume Albalover! Ne Shqiperi je?

Flm. shume Albalover!

:cheers:

Ne Shqiperi je?

Ne fakt tani u riktheva ne Gr por qesh per dy jave.

me le pershtypjen se nuk punohet aspak!!

me le pershtypjen se nuk punohet aspak!!

Sakte! :cheers:

Rikonstruksioni i "Hotel Dajtit" , interviste e guvernatorit Ardian Fullani ne OPINION - 05/03/2012

MIm5Iq7GcVM

fullani te ben optimist me ato qe thote, uroj te realizohen keto projekte me kaq rendesi per tiranen

http://static.panoramio.com/photos/large/74949203.jpg

Vasil Miho

Vendimi Banka e Shqipërisë merr 1 hektar trotuar rreth “Hotel Dajtit.

Qeveria i dha për përdorim Bankës së Shqipërisë 982 metër katror trotuar, me një vendim të posaçëm gjatë mbledhjes së djeshme. Sipërfaqja e tokës rreth 1 hektar shtrihet në segmentin e Unazës pranë Kishës Ortodokse, në anë të “Hotel Dajtit”. Siç dihet tashmë, “Hotel Dajti” prej më shumë se dy vjetësh është në pronësi të Bankës së Shqipërisë, e cila nga ana e saj e ka përfshirë hotelin në proces rikonstruksioni. Kjo pasuri që kalon në administrim të Bankës së Shqipërisë me numra pasurie 6/151 dhe 6/153, ndodhet në zonën kadastrale 8380, Tiranë. Prona e përcaktuar i shtohet listës së inventarit të pronave të paluajtshme shtetërore, e cila i bashkëlidhet vendimit nr.762, datë 13.11.2003, të Këshillit të Ministrave. Sipas vendimit të djeshëm Bankës së Shqipërisë, i ndalohet ta ndryshojë destinacionin e pronës së përcaktuar në pikën 1, të këtij vendimi, ta tjetërsojë ose t’ua japë në përdorim të tretëve. Ministri i Brendshëm, guvernatori i Bankës së Shqipërisë dhe kryeregjistruesi i Pasurive të Paluajtshme të Republikës së Shqipërisë, janë të ngarkuar sipas vendimit të qeverisë të ndjekin procedurat e nevojshme për zbatimin e këtij vendimi.

http://www.mapo.al/wp-content/uploads/2012/01/mapo_online1.gif

Journalism Level: Over 9000!!!! "Katedralja Katolike e Shen Palit" u quajtka "Kisha Ortodokse" ndersa 982m² ≈ 1 HA !! :bash:

O Zot e pabesueshme injoranca e ketyre...

2° Biennale di Tirana - Hotel Dajti - Laura Brazzo

"Una stanza d’albergo, un’istallazione, la Biennale d’arte. Le carte si confondono. Passato e presente ridefiniscono lo sguardo. In sottofondo, melanconia allo stato puro"

http://farm3.staticflickr.com/2427/4008565717_5b0bfc6ff9_b.jpg

http://blog.jpeggy.it/wp-content/uploads/yapb_cache/hoteldajiti2.9dqz432tby0wwocgoswkokkcc.27ro4n40za1w8okwc4gswcw04.th.jpeg

http://farm3.staticflickr.com/2673/4005589642_7faa7b87f2_b.jpg

http://farm3.staticflickr.com/2667/4008491937_1e8d48200a_b.jpg

http://farm3.staticflickr.com/2486/4009274030_fd227d1afa_b.jpg

Kane punuar e kane grryer dhe e kane lene ne kete gjendje... nuk di cfare do te thote, per ecurne e punimeve, po nuk ka me skela...

http://imageshack.us/a/img827/401/20130410721.jpg
http://imageshack.us/a/img507/9713/20130410722.jpg

:ohno: