Gisteren is de Wet ruimtelijke ordening van kracht geworden. Vrom blijft hoog van de toren blazen dat we er allemaal sterk op vooruit gaan. In praktijk (maar daar hebben ze in Den Haag niet zo heel veel verstand van) zal dat erg tegenvallen. Een bewijs daarvan (maar tegelijkertijd ook een groot voordeel op de korte termijn!) is het feit dat maandagavond de ontwikkelaars, zoals verwacht, in de rij stonden bij de afdeling Vergunningen van de gemeente Rotterdam om al hun plannen nog voor 1 juli in te dienen. Ze wilden allemaal een stempeltje dat het werkelijk nog op 30 juni was ingediend. Dit betekent dat er een grote hoeveelheid plannen is neergelegd die nog volgens de oude procedure en met gebruik van de oude bevoegdheden moet worden afgewikkeld. Een stuk eenvoudiger en sneller dan onder de nieuwe wet!

Wellicht wel een 'push' voor de aanbouw voor de komende tijd ;)
Is het namelijk niet zo dat binnen een bepaalde termijn met deze ontwikkelingen moet worden gestart, omdat ze anders vervallen?

Wellicht wel een 'push' voor de aanbouw voor de komende tijd ;)
Is het namelijk niet zo dat binnen een bepaalde termijn met deze ontwikkelingen moet worden gestart, omdat ze anders vervallen?

Ik denk dat die tijdelijke 'push' op een aantal jaar gezien verwaarloosbaar is. Gewoon een deadline toevallig door de overheid gesteld.

Wat zijn inhoudelijk de veranderingen in de nieuwe Wet Ruimtelijke Ordening?

@SkyBridge

Is die termijn niet één jaar? Ik kan me vergissen hoor :)

Wat zijn inhoudelijk de veranderingen in de nieuwe Wet Ruimtelijke Ordening?Dat zijn er een hele hoop. Een paar belangrijke zijn:

Verandering van de rol van de provincie in het vaststellen van bestemmingsplannen;
De mogelijkheid voor hogere overheden om ook bestemmingsplannen te maken (bijvoorbeeld voor projecten die in meerdere gemeenten liggen);
Het verdwijnen van het Artikel 19: bouwplannen die niet in een bestemmingsplan passen moeten voortaan een "projectprocedure" ondergaan, of er moet een compleet nieuw bestemmingsplan worden vastgesteld;
Voor ALLE gebieden moet er een bestemmingsplan zijn, dat minimaal elke 10 jaar wordt vernieuwd;
Vernauwing van het begrip "belanghebbende" in bezwaarprocedures;
Koppeling van grondexploitatiewetgeving aan bestemmingsplannen (via het "exploitatieplan")
Vergroting van het aantal weigeringsgronden voor bouwvergunningen.
Twee onderdelen die nu nog niet ingaan, maar waarschijnlijk wel op niet al te lange termijn:

De "omgevingsvergunning"
Alle bestemmingsplannen digitaal
Of het hiermee allemaal sneller zal gaan? Ik vermoed van niet.

Het belangrijkste is dat de rol van het bestemmingsplan wijzigt. Het bestemmingsplan zal vanaf nu hét ontwikkelinstrument worden binnen de RO. De ambtenaren van VROM zijn over het algemeen in de veronderstelling dat altijd al zo was, vandaar dat men door het 'inkorten' van de bestemmingsplanprocedure verwacht dat ontwikkelingen nu sneller van de grond zullen komen. Daarbij worden echter twee denkfouten gemaakt: in de eerste plaats is het bestemmingsplan nooit het primaire instrument geweest op basis waarvan een ontwikkeling wordt vergund (90% van alle bouwplannen wordt vooruitlopend op een bestemmingsplan vergund via een veel snellere art.19-procedure). In de tweede plaats is de procedure van het bestemmingsplan helemaal niet de bottleneck waardoor het zo lang duurt voordat een plan onherroepelijk wordt; het is de voorbereidingstijd, waarvoor andere wetgeving dan de Wro verantwoordelijk is, die benodigd is voordat een bestemmingsplan überhaupt in procedure kan worden genomen. Die voorbereidingstijd wordt onder de huidige wet mogelijk nóg langer, juist doordat de goedkeuring van de provincie is geschrapt. Hierdoor is de kans op zienswijzen en beroepsprocedures groter, hetgeen een nóg nauwkeuriger voorbereidingsproces vereist alvorens de gemeenteraad een plan in procedure zal brengen.
Zeker in de grote steden met veel binnenstedelijke ontwikkelingen en herstructureringen kan deze wet weleens heel vervelend gaan uitpakken. Neem bijvoorbeeld een gebied als Hoogvliet, daarvoor is het tot op heden nooit gelukt om een bestemmingsplan te kunnen maken, simpelweg omdat alle 'neven'wetgevingen dat beletten. De alom geprezen voortvarendheid van ontwikkelingen in deze deelgemeente heeft geheel plaatsgevonden op basis van art.19.2 procedures; met inspraak en rechtsbescherming! Was de nieuwe Wro 5 jaar geleden van kracht geworden dan was er waarschijnlijk nog geen spade in de grond gegaan, aangezien juist die eenvoudige, snelle en meest gebruikte procedure is geschrapt!

Zover ik heb begrepen zou bij vrijstelling zoals voorheen bepaald in art. 19 WRO nu de gemeenteraad gaan beslissen. En laat nou net raadsleden vaak over bijzonder slechte dossierkennis te beschikken. Niet alleen in Weert, maar ook in andere gemeenten.

Edit: kan deze topic niet naar het forumcafé i.p.v. alleen het Rotterdams café?

Ze wilden allemaal een stempeltje dat het werkelijk nog op 30 juni was ingediend. Dit betekent dat er een grote hoeveelheid plannen is neergelegd die nog volgens de oude procedure en met gebruik van de oude bevoegdheden moet worden afgewikkeld. Een stuk eenvoudiger en sneller dan onder de nieuwe wet!
Vreemd genoeg had VROM het overgangsrecht niet of anders zeer slecht gepubliceerd (het koste mij veel telefoontjes en uiteindelijk gevonden op een site van een of andere provincie). De algemene regel van het overgangsrecht is dat de oude procedure alleen dan wordt gevolgd als er in die procedure reeds een besluit is genomen. Het indienen van een verzoek of aanvraag op 30 juni is daarmee behoorlijk zinloos om nog onder de oude WRO te vallen. Belanghebbenden die zich benadeeld voelen door het feit dat de oude WRO gevolgd wordt, kunnen er in deze gevallen goed aan doen nauwkeurig het overgangsrecht te bestuderen.

Sommige gemeenten lieten aanvragen die half juni binnenkwamen al niet meer onder de oude WRO vallen. Op grond van het overgangsrecht is dat simpel: gewoon even wachten met het nemen van een besluit.

Wat betreft de nieuwe WRO zelf denk ik dat er wel flink meer werk komt. Vooral de afschaffing van art. 19 en de voorwaarden die aan het projectbesluit gebonden zijn (een nieuw bestemmingsplan vaststellen) zullen voor veel extra werk zorgen.
In dit licht vraag ik me af of gemeenten wel zitten te wachten op projectbesluiten. Zeker in gevallen waarin vroeger art. 19 lid 2 geldde. Een goede ruimtelijke onderbouwing en men was al weer bijna klaar. Nu moet er een heel nieuw bestemmingsplan komen inclusief alle procedures. Op deze wijze vallen veel ontwikkelingen stil. Dat is jammer en toch niet de bedoeling?

Wellicht wel een 'push' voor de aanbouw voor de komende tijd ;)
Is het namelijk niet zo dat binnen een bepaalde termijn met deze ontwikkelingen moet worden gestart, omdat ze anders vervallen?
Ik weet niet precies waar jij op doelt.
Als iemand een vergunning laat liggen, hebben gemeenten op grond van de jurisprudentie het recht om na een halfjaar na het verlenen van de vergunning de vergunning weer in te trekken. Daarin verandert niets.
Afhankelijk van hoe je verhouding met het college is, krijg je wel wat respijt. Soms zelfs jaren.

Wat betreft de nieuwe WRO zelf denk ik dat er wel flink meer werk komt. Vooral de afschaffing van art. 19 en de voorwaarden die aan het projectbesluit gebonden zijn (een nieuw bestemmingsplan vaststellen) zullen voor veel extra werk zorgen.
In dit licht vraag ik me af of gemeenten wel zitten te wachten op projectbesluiten. Zeker in gevallen waarin vroeger art. 19 lid 2 geldde. Een goede ruimtelijke onderbouwing en men was al weer bijna klaar. Nu moet er een heel nieuw bestemmingsplan komen inclusief alle procedures. Op deze wijze vallen veel ontwikkelingen stil. Dat is jammer en toch niet de bedoeling?

Klopt, gemeenten zitten ook niet te wachten op het projectbesluit. Het kost veel extra tijd en betekent ook nog eens een uitgestelde legesinning. Toch is het ook niet altijd mogelijk om alleen voor het bestemmingsplan te gaan. Zo gaat bijvoorbeeld aan veel grote ontwikkelingen een aantal jaar van "voorbelasting" (zandlichaam t.b.v. inklinking) vooraf. Tot op heden werd dat mogelijk gemaakt mbv een vrijstelling op grond van art.19. We kunnen voor een dergelijke activiteit moeilijk een heel bestemmingsplan maken, terwijl wachten op het bestemmingsplan dat de eindbestemming regelt in praktijk ook geen optie is (dan gaat immers direct een aantal jaar wachttijd verloren). Een ontheffing mbt een projectbesluit lijkt dan toch het meest logisch. Bepaalde praktijkcases zijn echter niet goed doordacht bij het opstellen van de wet.

Ik blijf me verbazen dat iedereen die echt direct betrokken is bij de concrete ruimtelijke ordening bijzonder kritisch is over deze wet, maar dat niet lijkt aan te komen bij VROM (met de minister voorop). De website www.vrom.nl/ruimteforum wekt bij mij vooral ergenis.

Overigens praat ik geregeld met ambtenaren van VROM en kaart ik de problemen ook aan. Individueel snappen ze het dan wel.

Overigens praat ik geregeld met ambtenaren van VROM en kaart ik de problemen ook aan. Individueel snappen ze het dan wel.

Maar ze zijn gezamelijk niet in staat om dit op hoger niveau te tillen?

^^
Kennelijk niet.

Ik ben best somber. Zelf heb ik een ontwikkeling die in twee gemeenten ligt en dat tegen de bestemmingsplannen ingaat. Was eerst een relatief eenvoudige art. 19 lid 1 procedure nodig, nu moeten er twee nieuwe bestemmingsplannen komen. De ene gemeente heeft (na een jaar wachten op een uitspraak van de RvS) net zijn bestemmingsplan er doorheen en mag dus weer opnieuw beginnen. De andere gemeente begint net met het maken van een nieuw bestemmingsplan (inventarisatie), maar laat me dus zeker wachten totdat ook dat bestemmingsplan af is (wat dus nog wel even gaat duren omdat men nu net begonnen is met de inventarisatie).
Nu betreft dit een ontwikkeling die vanwege de verschillende belangen zijn tijd nodig heeft, dus ik kan wel even wachten, maar voor andere, wat minder complexe, ontwikkelingen kan de nieuwe WRO wel eens een voortijdig einde betekenen.
Nederland is eigenlijk alleen nog leuk voor de echte die hards.

^^De praktijk was tot op heden dat nieuwe ontwikkelingen voor het overgrote deel werden mogelijk gemaakt middels 19.1 en 19.2. In Rotterdam zijn hele herstructureringswijken op die manier van start gegaan. Hadden we moeten wachten op bestemmingsplannen, dan was in een gebied als bijvoorbeeld Hoogvliet nog geen spade de grond in gegaan. Bestemmingsplannen zijn gedrochten en met een ogenschijnlijke inperking van de procedure verander je daar weinig aan... het gaat namelijk niet om de procedure, het gaat om alle wetgeving die in de loop der jaren aan die dingen is gehangen waardoor het 'eeuwen' duurt voordat een plan (met daarin nieuwe ontwikkelingen) eindelijk eens in procedure kan worden gebracht. Geen wonder dus dat het bestemmingsplan allang had afgedaan als ontwikkelinstrument en we nu dus een ècht probleem hebben.

@Sol
nog even terugkomend op je eerder opmerking over het overgangsrecht. In Rotterdam wordt elk verzoek om een vrijstelling welke vóór 1 juli is binnengekomen behandeld onder de oude wet.

...(90% van alle bouwplannen wordt vooruitlopend op een bestemmingsplan vergund via een veel snellere art.19-procedure!)...Als ik dit zo lees dan lijkt het erop dat het hele idee van een bestemmingsplan niet werkt. Het zal best de bedoeling wezen om de buitenwacht een bepaalde mate van zekerheid te geven, maar wanneer daar in die mate van afgeweken wordt, dan is dat ook een fopspeen. Wellicht is het aardig om eens te kijken welke systemen er mogelijk zijn zonder bestemmingsplannen, oftewel zonder concrete kwantificeerbare kriteria, bijvoorbeeld met een ambitiekader met kwalitatieve toetsingscriteria.

Een belangrijk doel van wetgeving is inderdaad het verschaffen van rechtszekerheid. Als ik zie hoe men in deafgelopen jaren in Rotterdam art. 19 heeft gehanteerd dan is dat m.i. teveel een salami-beleid.

Als men nu gewoon in het wijde centrum omhoog wil, maak dan een bestemmingsplan zonder hoogtebeperkingen, dan weet iedereen waar die aan toe is (kopers, huurders, ontwikkelaars).

Nu is de inkt van het bestemmingsplan nog niet droog of men gaat alweer afwijken (dat heet nieuwe inzichten, ofwel een nieuwe projectontwikelaar op de stoep).

Bij dSV heb ik weinig constantheid in hun visie op hoogbouw kunnen bespeuren in de afgelopen 12 jaar. Mede daarom worden veel mensen pissig als er iets nieuws voor hun neus wordt ontwikkeld en gaan ze uitgebreid in beroep (met geef ik toe vaak oneigenlijke argumenten (luchtkwaliteit bijv.).

Erik

P.S.: de Raad van State heeft al bij het wetsontwerp gewaarschuwd dat het wegvallen van de provinciale toets kan leiden tot het procedureel afkeuren van veel bestemmingsplannen. Veel gemeenten hebben niet (meer) de capaciteit in huis om een goed bestemmingsplan te maken, wat voldoet aan alle (Europese) sectorwetgeving. Nu haalt de provincie veel fouten uit de ontwerp-plannen, voordat een en ander eventueel bij de RvS komt.

^^

Klinkt leuk dat bestemmingsplan zonder hoogtebeperktingen. Jammer alleen dat dit niet kan. Zo'n flexibel plan is niet te maken omdat er zoveel milieuwetgeving aan de bestemmingsplannen hangt en dat is dan niet meer te onderbouwen. Het mag dus niet.

Is dus niet de schuld van de gemeente, maar van de wetgever.

@Bulgerhoog
met alle respect, maar dit is een typische reactie van iemand die weinig kaas heeft gegeten van hoe bepaalde zaken in praktijk werken. Bestemmingsplannen dienen altijd gelimiteerd te zijn, zoals SCC ook schrijft. Bovendien mag slechts dat mogelijk worden gemaakt wat redelijkerwijs binnen 10 jaar te realiseren is (plantermijn van een bestemmingsplan). En zou je dan kiezen voor ruime bepalingen, dan moet alles milieutechnisch én financieel zijn onderbouwd en mogelijk zelfs zijn voorzien van een Milieueffectrapportage. Juist om die reden zie je dat bij de actualisatie van bestemmingsplannen deze steeds conserverender van aard worden (er is immers haast want er móet geactualiseerd worden, tijd voor ellenlange onderzoeken voor nog niet concrete ontwikkelingen is er dus niet) en dus steeds minder rechtzekerheid bieden: we zullen in praktijk immers nooit de stad op slot gooien (SSC ;)), waardoor straks een karrevracht aan 'project'bestemmingsplannen gemaakt zal moeten worden om gewenste ontwikkelingen (die zich pas vaak aanbieden op het moment dat de ontwikkelaar concreet wordt) toch mogelijk te maken. Ook onder de nieuwe wet stelt het bestemmingsplan qua rechtzekerheid dus weinig voor, het enige verschil is dat de procedure om een nieuwe ontwikkeling mogelijk te maken véél langer gaat duren dan voorheen. En dat simpelweg vanwege dat eerder door mij genoemde gat tussen theorie (Den Haag) en werkelijkheid.

^^

Is het mogelijk om voor 1 plan een nieuwe bestemmingsplan te maken wat dan vervalt binnen het grotere bestemmingsplan? Want dan lijkt me dat dat veel zal gaan gebeuren, elk project zijn eigen bestemmingsplan, en dan in een later stadium eventueel weer opnemen in een groter plan.

^^

Is het mogelijk om voor 1 plan een nieuwe bestemmingsplan te maken wat dan vervalt binnen het grotere bestemmingsplan? Want dan lijkt me dat dat veel zal gaan gebeuren, elk project zijn eigen bestemmingsplan, en dan in een later stadium eventueel weer opnemen in een groter plan.Ja, dan heb je het over de "postzegelplannetjes" respectievelijk de "veegplannen".

Wat ook een belangrijke en jammerlijke wijziging is, is dat het aantal weigeringsgronden voor een bouwvergunning is uitgebreid. Tot 1 juli was je zeker van een bouwvergunning als je plan paste in het bestemmingsplan en voldeed aan de bouwregels en de criteria van Welstand. Nu moet een aanvraag daar nog steeds aan voldoen, maar moet het bijvoorbeeld ook passen in allerlei provinciale verordeningen (ten aanzien van zoneringen, contouren, etc etc), die bij wijze van spreken van de ene op de andere dag kunnen veranderen en dus helemaal los staan van oudere bestemmingsplannen. Concreet voorbeeld: een maximale bouwhoogte in een bestemmingsplan betekent vanaf nu niet langer dat je daar ook echt tot aan die bouwhoogte mag bouwen, terwijl dat tot 1 juli wel het geval was.

Inderdaad, dit hoorde ik al eerder van bestuurders en ontwikkelaars. Kortom, niet goed doordacht de nieuwe WRO.

^^

Is het mogelijk om voor 1 plan een nieuwe bestemmingsplan te maken wat dan vervalt binnen het grotere bestemmingsplan? Want dan lijkt me dat dat veel zal gaan gebeuren, elk project zijn eigen bestemmingsplan, en dan in een later stadium eventueel weer opnemen in een groter plan.

Dat zal inderdaad de praktijk worden. Voorkomen moet echter worden dat in gebieden waar veel ontwikkelingen plaatsvinden, rechtsgrond ontstaat om deze postzegelplannetjes aan te vechten vanwege vermeende salamitactiek (opknippen van een samenhangend project, waardoor de MER-plicht wordt omzeild). Indien dat risico bestaat kun je niet anders dan al die andere (vaak nog vage) ontwikkelingen ook mee te nemen in je milieu-onderzoeken t.b.v. dat ene bestemmingsplan en loop je in je voorbereiding naar de procedure enorme vertraging op.

Duidelijk, dus voor bijvoorbeeld het stationsgebied kun je niet met die postzegelplannen werken omdat je dan toch ook alle andere nog vage projecten moet meenemen. En tegen de tijd dat je de procedure ingaat zijn de onderzoeken alweer achterhaald omdat de plannen voor andere plekken concreter en dus groter/kleiner zijn geworden. Ben benieuwd hoe dit allemaal gaat lopen, als het allemaal heel strikt genomen wordt krijg je enorme problemen waar je niet meer uit komt. De werkelijkheid is grilliger dan waar de wetgever rekening mee heeft gehouden.

Wie heeft in vredesnaam besloten dat dit wel een goede wet is? Voor zover ik het goed heb begrepen zal dit dus de uitvoering alleen maar vertragen. Dit terwijl nota bene de regering als doelstelling heeft om in de komende 25 jaar 150.000 extra woningen in NL te gaan bouwen. Dan moet je vooral dit soort wetgeving maken. En uitgerekend een stad zoals Rotterdam waar enorm veel binnenstedelijke vernieuwing plaatsvindt zal hierdoor worden geraakt. Eerst die wonderbaarlijke constatering dat de lijnbaan een 'monument' is en nu een Wro die de economische en demografische ontwikkeling van een stad als Rotterdam aantast.

Ik geef toe ik heb geen RO maar een milieu-economische achtergrond. Ik laat mij dus graag goed voorlichten (N.B. ik meen het).

Is bijv. een beperking van bijv. max 250:banana: meter in het centrum wel toegestaan.

Die 10 jaar termijn wordt trouwens een probleem in het op de lange termijn gerichte klimaatadaptatiebeleid, waar ik nu mee bezig ben (bijv. een ruimtereservering voor iets wat je pas na 40 jaar denkt nodig te hebben)(ik dacht dat bijv. bestemmingsplan Schieveen hier ook op gesneuveld is bij de RvS).

Ik zie wel een verschil met het milieubeleid waarin (meestal) veel meer lange termijn duidelijkheid wordt verschaft richting bijv. bedrijven. Bijv. de emissiereductie-doelstellingen vastgelegd in het NMP (1989) gaven de grote bedrijven (op hoofdlijnen) duidelijkheid tot 2010. In de praktijk hebben ze daar hun investeringen op kunnen aanpassen (met Shell zijn hier ooit zeer duidelijke afspraken over gemaakt).

Als burger zie ik dat een paar jaar na vaststelling van het bestemmingsplan Laurenskwartier (met expliciete motie in de Raad t.a.v. de hoogte van bouwen) bij het tweede project alweer een volledig gewijzigd stedebouwkundig inzicht wordt gegeven. Vanuit het beleid kan dat logisch zijn, als burger komt het gewoon niet over en geeft het weinig vertrouwen (bij de provincie is het trouwens hetzelfde, continu streekplanwijzigingen; heeft natuurljk ook met gebrek aan politieke lange termijnvisie te maken).

In de praktijk betekent bovenstaande huren i.p.v. kopen (dan kunnen we als het het niet meer leuk vinden, gewoon verkassen (misschien naar de top van Zalmhaven als er een schip met geld langs komt (:lol:).

Erik

Als burger zie ik dat een paar jaar na vaststelling van het bestemmingsplan Laurenskwartier (met expliciete motie in de Raad t.a.v. de hoogte van bouwen) bij het tweede project alweer een volledig gewijzigd stedebouwkundig inzicht wordt gegeven. Vanuit het beleid kan dat logisch zijn, als burger komt het gewoon niet over en geeft het weinig vertrouwen (bij de provincie is het trouwens hetzelfde, continu streekplanwijzigingen; heeft natuurljk ook met gebrek aan politieke lange termijnvisie te maken).


Als burger heb je niets te klagen. Bij het wijzigen van streekplannen, bestemmingsplannen of buitenplanse ontheffingen kun je gewoon zienswijzen/bezwaren indienen.

Het zou toch te gek zijn als het land op slot wordt gezet doordat de ambtenaren niet goed doordacht hebben wat er allemaal voor initiatieven van particulieren kunnen komen. Dat goed doordenken kunnen ze ook niet. Ik kan het ook niet en waarschijnlijk kan niemand het. Want ook hier is de werkelijk weerbarstiger dan op het eerste gezicht lijkt.

Belangrijk doel van de Wro is het realiseren van een "goede ruimtelijke ordening". De wet werkt dit begrip nauwelijks uit, maar in de praktijk bevat het begrip gewoon heel veel aspecten, waaronder de wat zachtere waarden op het gebied van milieu, natuur, landschap, waterhuishouding, naast economie, verstedelijking en infrastructuur (zie realiseren basiskwaliteit Nota Ruimte).

Dat sommigen problemen op dit gebied alleen maar neerzetten als "op slot zetten en nu kunnen we niet bouwen", geeft aan dat men in delen van stedebouwkundig Nederland m.i. te lang met kleppen op heeft gelopen.

Het steeds strenger interpreteren van de luchtkwaliteitswetgeving door de RvS was ook voor milieumensen een redelijke verrassing (lang is het niet in de wet opgenomen begrip "gevoelige bestemmingen" gehanteerd, i.p.v. het overal in de buitenlucht voldoen aan de grenswaarde). Heel veel plannen zijn trouwens gesneuveld op gebrek aan onderzoek (dus geen goede voorbereiding van besluitvorming). De Maastoren bijv. is gewoon in aanbouw, gewoon netjes onderzoek doen en bouwen maar (OVG deed daar destijds niet moeilijk over, hoort er gewoon bij).

Ik vind het de facto triest dat pas nadat er juridische problemen kwamen met bouwen, men serieus aan de gang is gegaan met het luchtkwaliteitsprobleem (via het NSL). Het volksgezondheidsaspect zelf was blijkbaar politiek te weinig van belang.

Zelf had ik natuurlijk graag gezien dat het verkeer veel sterker was aangepakt, maar die lobby was op Europees niveau te sterk (nog los van clubs als Nederland Distributieland etc).

RO'ers moeten het bij elkaar brengen van heel veel verschillende belangen in een klein en vol land als Nederland gewoon zien als een uitdaging:) om met creatieve oplossingen te komen:banana:. Stad en milieu heeft bijv. bewezen dat er vaak veel meer kan als er maar vroegtijdig in het planproces wordt nagedacht. En soms kan er op een lokatie niet gebouwd worden, ook geen ramp.

Erik

Sol, excuus iets te snel op "op slot zetten gereageerd":bash:. Heeft hier niets met M-RO te maken. Mischien last van wat beroepsdeformatie op dit late tijdstip:nuts:.

Zie het dus maar als een generiek statement en niet als reactie.

Erik