This thread is dedicated to posting news and any other kind of information from both Albania and Kosovo on Arts and Culture in general.

This will help us to know each others artists (e.g. musicians, actors, painters etc) and inform us about the intensity of our art scene and state of culture in general!!!

:)

Ja sa per fillim nje artikull mbi ate se sa i mire leximi per mendjen dhe trurin tone, nese dikush ka probleme me mbi peshe mund te gjeje zgjidhjen edhe per ate :):)

Obeziteti kurohet duke lexuar një libër

Të lexosh i bënë mirë trurit dhe mendjes. Një libër i mirë mund të ndikojë në peshën e adoleshentëve, por duke respektuar një pakt, që libri të jetë i tipit “Lake Rescue”, të autores amerikane Annie Bryant, ku heroina është një vajzë në mbipeshë. Truku letrar i obezitetit është një ide e një grupi kërkuesish amerikanë të “Duke University” në North Carolina që kanë menduar të lançojnë një sms mbi stilin e jetës tek të rinjtë.

Studiuesit i kërkuan 31 vajzave obeze të moshës 9 deri në 13 vjeçe, të lexojnë një libër të serisë “Beacon Street Girl” me titullin “Lake Rescue”. Kjo është historia e një grupi adoleshentesh që shkojnë për pushime në mal dhe kënaqen shumë duke u ngjitur në shkëmbinj, duke bërë xhiro me kanoa apo duke bërë ekskursione në pyje.

Një prej presonzheve është një vajzë në mbipeshë që bëhet preh e talljeve të shokëve të saj. Gjatë pushimeve ajo mëson të hajë ushqime më vitamina, të duhura për dietën e saj si dhe bëhet e vetëdijshme për aktivitetet fizike.

Një grupi tjetër me 33 vajza po ashtu obeze, u është sygjeruar të lexojnë një tjtër novele të të njëjtës seri, “Charlotte in Paris”, historia e një vajze që kërkon macen e saj në Paris, por këtu nuk kemi një personazh të shëndoshë. Ndërsa, 17 të tjera morën pjesë në studim por nuk lexuan asnjë libër.

Pas 6 muajsh vajzat që kishin lexuar “Lake Rescue” kishin rënë në peshë, duke fituar parametrat e duhura me gjatësinë e tyre. Ato kishin humbur disa kile më shumë nga ato që kishin lexuar “Charlotte in Paris” dhe akoma më shumë nga ato që nuk kishin lexuar asgjë. Këto të fundit përkundrazi ishin shëndoshur pak në masën 0.5 %.

Edhe pse për grupin e parë nuk bëhet fjalë për një humbje të madhe në pëshë, studimi gjithësesi i ka dhënë një shtysë vajzave, që shërben për t’i motivuar të bëjnë kujdes me atë ç’ka hanë. Pra të lexosh librin e duhur është edhe një terapi e mirë.

ja dhe nje lajm me titull idiotik sa nuk ka me...


"Dhunohet motra e Elsa Lilës"
Motra e këngëtares së njohur shqiptare Elsa Lila, Eni, interpreton rolin e saj të parë në një telefilm të emërtuar "Dhimbjet e dashurisë", ndërkohë që në Internet përflitet se ajo ka marrë dhe një ofertë italiane për të marrë pjesë në stafin e telefilmit italian "Skuadra".
Karakteri i Enit është një adoleshente me një nënë që e ka mendjen vetëm te paratë dhe që nuk gjendet kurrë pranë saj. Është një gjimnaziste që i mungon dashuria prindërore. Ajo drogohet dhe nga momentet më të vështira të jetës së saj është përdhunimi.

Eni nuk ka dëshiruar të japë detaje në lidhje me skenën, mirëpo mësohet që është xhiruar një marrëdhënie e dhunshme në shtrat, ndërsa vajza e dëshpëruar është filmuar me gjurmë gjaku në trup.

Synopsis for the movie...Time of the Comet


It is 1914. The Haley-comet is shining in the sky and Albania is finally free from 500 years of Ottoman rule. Instead of freedom, anarchy reigns. The neighboring countries want a piece of Albania, the Ottoman sympathizers want the return of the Great Sultan and European powers want to establish their influence. Divided in protectorates between different European countries Albania at that time resembles very much the today's Iraq, Afghanistan, Bosnia, Kosovo etc. Wielhelm Wied an unanimous German Prince was crowned King of Albania with the task of establishing peace and creating a modern state of Albania modeled by the European states. In his post he lasted only six months. This period was turbulent, violent, cynical, tragic-comical and for some people it raised false hopes for a better future. In a small insignificant village in south Albania, a young man, Shestan, decides to take action. He sees the European presence as an historical chance for a new beginning. He wants to be participant and wants to serve and go to war for the new European King. With some of his friends he creates a small unit of fighters that sets of on a long journey to find the just war that will finally lead to freedom. But very soon this detachment of freedom fighters find themselves lost in the different landscapes of their own country. A tragic-comical series of events leads them from one area of Albania to the other. Their outdated Ottoman map does not show the new borders of the different protectorates. The detachments ideal of the quest for freedom soon clashes with the cynical geo-political strategies of the great powers and the diverging wills of different extremist movements (political and religious). A gallery of "apocalyptic" figures feature through the movie creating the tragic-comical frame in which the story is developed, like: The cynical Austrian officer and close advisor to King Wied who lives a bohemian life, has an affair with the Queen who is dying of boredom. He publicly mocks Shestan and his man for their naive idealism but secretly admires and envies them for the same reason; Kus Baba a muslim extremist, with his private army of renegades, open homosexual, and notorious for his attraction to young man who offers a peace deal to King Wied if he circumcises himself in the muslim manner. He also falls in love with Shestan which is also the reason why Shestan manages to stay alive; King Wied himself an apparently naive being who can be ruthless and shrewd when his skin is at stake and Ahmed a muslim leader who sets off a martyr competition between muslims and christians in order to settle a centuries old dilemma over a holy grave; to mention but just a few. In their journey Shestan also meets Agnes. Once on her way to become a nun, taken to the convent by her father against her will. And later after she escapes the convent, gets raped by a renegade group of soldiers and once again gets expelled from her home. Shestan is torn between the growing love to Agnes and his mission to become a freedom fighter for his country. He sends her back to the convent, again, against her will. Shestan finds himself taking someone else's freedom in his own quest for freedom. His hopes that all will be worth while are soon shattered after his meeting with the cynical Ralf Keitel, the shrewd and senseless King and the death of most of the man he convinced to follow him by the hands of the ruthless army of Kus Baba. On his journey back home the broken down Shestan does his one and only heroic did. He saves Agnes from the absurd martyr competition of the mad Ahmet, just in time before she gives her last breath. Takes her home and marries her. Shestan makes a big wedding inviting all the village. At the wedding day the news of a new war is announced. The Archduke of Austria has been murdered in Sarajevo. The war has come uninvited. Shestan decides that the only things to do is to play the music louder and continue with the wedding.

Angelus Novus përfaqëson Shqipërinë në Ballkanika
Këtë vit në festivalin tradicional “Ballkanika”, Shqipërinë do ta përfaqësojë Bashkim Shehu me romanin, "Angelus Novus".
Kjo vepër kishte nxitur debate dhe interesim të madh nga shtresa intelektuale e Shqipërisë, dhe njëkohësisht ka arritur edhe një sukses në treg si njëri nga librat më të shitur dy vitet e fundit.

Romani i Shehut do të konkurrojë në festivalin i cili mbahet në Shkup, ndërkohë që rezultatet do të shpallen më 5 tetor.

Festivali “Ballkanika” zhvillohet nën kujdesin e kryetarit të Maqedonisë, Branko Cërvenkovski, ndërsa përveç tij, anëtarëve të jurisë të përbërë nga të gjitha shtetet pjesëmarrëse, konkurruesve dhe botuesve, të pranishëm do të jenë edhe personalitete të njohura të kulturës dhe politikës në Maqedoni. /Telegrafi/

"Sonatat e djallit" në kështjellën shumëshekullore
Violinistja franceze, Louise Chisson, ka gjallëruar kështjellën shumëshekullore të Gjirokastrës në natën e tretë të festivalit ndërkombëtar “Takimet muzikore mes dy botëve” e shoqëruar nga pianistja shqiptare Silva Skënderi.
“Është hera e parë që vij në Shqipëri dhe jam shumë e lumtur që mora pjesë në këtë festival dhe më në fund të shoh këtë vend kaq të bukur e me njerëz mikpritës. Kam dëgjuar shumë për vendin tuaj nga profesori im Robert Papavrami dhe jam e lumtur që Ilda Mara më ftoi të luaj në këtë kala kaq mbresëlënëse”, është cituar nga gazeta “Korrieri” 21-vjeçarja Chisson.

Në këtë koncert violinistja franceze interpretoi “Devil's Trill Sonata”, “Ciaconna”, “Der Erlkönig”, “Scherzo-Tarantela”, “Mazurka”, “Koha e 3-të”, dhe vepra tjera.

Louise Chisson, ka filluar studimet e violinës në moshën tre vjeçare me mjeshtrin e madh Robert Papavrami, në shkollën e tij “Qendra Pierre Rode de Gradignan”, afër Bordosë, në shtator 1992.

Në vitin 2000 ajo interpretoi koncertin Nr. 5, të Vieuxtemps me Orkestrën Simfonike Evropiane, nën drejtimin e Kristian Florta, në Bordo të Francës.

Që prej vitit 2002 ajo vazhdon të japë recitale në skena të rëndësishme të Francës. Në gusht 1998 kur ishte 11-vjeçare, është pranuar në Konkursin e 32-të Ndërkombëtar të Violinës “Tibor Varga” në Zvicër.

Një vit më parë ajo fitoi çmimin e madh të të gjitha kategorive në Konkursin e 8-të Ndërkombëtar të Instrumentistëve të Rinj në Lilë. Ndërsa gjashtë vite më vonë, në Bolonjë të Italisë, fitoi çmimin e madh të konkursit të violinës “Alfredo Zanella”.

E mësuar me skenën që në moshë të vogël, ajo ka dhënë një numër të madh koncertesh recitale me orkestrën e Normandisë, solistët Moske-Montpelier, orkestrën e Dhomës së Moskës nën drejtimin e Kostandin Orbelianit, Orkestrën Kombëtare të Lituanisë, Orkestrën Kombëtare të Ukrainës, si dhe në shumë festivale si soliste në Monako, Montpelier, Porto-Vechio dhe Barcelonë.

Ndërkaq, pjesa e dytë e koncertit “Takimi muzikor mes dy botëve” vijoi me grupin “Bilbilenjtë e Progonatit” (Tepelenë), të cilët përcollën tek publiku traditën e iso-polifonisë së Labërisë me këngë patriotike, historike etj.

Ndërthurja e tingujve të violinës me polifoninë e grupit “Bilbilenjtë e Progonatit” i dhuruan publikut një natë të veçantë, ku dy botët u ndërthurën natyrshëm në kështjellën e qytetit të Gjirokastrës.

Festivali Ndërkombëtar “Takimi muzikor mes dy botëve”, i cili po zhvillohet në Kalanë e Gjirokastrës, organizohet nga shoqata franko-shqiptare “Argjiro”, nën drejtimin e Ilda Marës, me mbështetjen e deputetit të Gjirokastrës, Genc Ruli dhe ministrit të Turizmit, Kulturës, Rinisë dhe Sporteve, Ylli Pango.

:applause:

Everyone bring more instead of my katund is better than yours

FLM Ermir, qe edhe nje lajm shume i mire...

Shkolla e restaurimit për të gjithë rajonin
Shkolla e restaurimit në Tiranë, do të kthehet në një Qendër Rajonale Evropiane të Restaurimit dhe Konservimit të UNESCO-s.
Sipas një vendimi unanim të marrë në Konferencën e 5-të ministeriale për Trashëgiminë kulturore në vendet e Evropës Juglindore, e cila është zhvilluar të dielën në Bukuresht të Rumanisë, është miratuar kthimi i shkollës së restaurimit, që ndodhet në Institutin e Monumenteve të Kulturës në qendër për gjithë rajonin.

“Nga Qendër e Restaurimit që ka nisur funksionimin në sajë të ndihmës financiare dhe teknike të qeverisë italiane dhe UNESCO-s, së shpejti do të kemi një brez të rinjsh të trajnuar me teknikat bashkëkohore të restaurimit, gjë që mungonte prej kohësh në vendin tonë”, citon gazeta “Panorama” ministrin Pango në këtë konferencë.

Kjo shkollë e krijuar vitin e kaluar me pjesëmarrjen e Kryeministrit Berisha dhe me mbështetjen e Qeverisë Italiane dhe UNESCO-s aktualisht funksionon në nivelin pasuniversitar të studimeve me kohëzgjatje 18 muaj dhe ka të regjistruar studentë shqiptarë, që po njihen nga afër me teknikat e restaurimit.

Parashikohet që me kthimin e saj në një institucion pasuniversitar rajonal evropian, lektorë e studentë shqiptarë e të huaj të kenë mundësi të studiojnë dhe restaurojnë me kriteret më të avancuara të kohës monumentet e shumta të kulturës kudo në territorin e Shqipërisë.

Nje gje me intereson: pse nuk perdoret fjala shqipe "sherohet" po perdoret nje fjale qe s'eshte ne fjalorin shqip "kurohet"? Prej nga vjen kjo fjala "kurohet"? Italishtes? Neqoftese po, atehere nuk ka gje me te shemtume se kjo fjale e kjo lloje dhune ndaj gjuhes.

sherohet eshte fjale autohtone shqipe, mirepo gjuha jone eshte shume fleksibile, mund te shihet si bastardim apo "thjeshte" ndryshim...fjala kurohet eshte latine dhe po te shkulnim te tere fjalet latine atehere nuk do te kishim gjuhe fare...natyrisht pajtohet qe kur te kete vecse fjale shqipe te mos perdoret por duket qe fjala kurim eshte ne perdorim ndoshta per nje kohe shume te gjate dhe mund te merret si nje fjale tjeter shqipe per sherim.

Në Ohër filloi Seminari i dytë ndërkombëtar për albanologji
Në organizim të Universitetit të Tetovës, ndërsa nën patronazhin e kryetarit të Qeverisë së Republikës së Maqedonisë Nikolla Gruevski, sot në Qendrën e kongresit në Ohër filloi me punë Seminari i Dytë ndërkombëtar për albanologji.
Në seminarin do të marrin pjesë 150 ekspertë nga Maqedonia, Shqipëria, Bullgaria, Hungaria, Gjermania, Franca, Rusia, Ukraina dhe shtete të tjera.

Siç theksoi drejtori i seminarit Qemal Murati, gjatë mbajtjes së gjashtë ditëve të takimit do të diskutohet në më shumë tema për gjuhën, literaturën, historinë dhe etnokulturën shqiptare, ndërsa në kuadër të forumit me fjalimet e tyre do të prezantohen punonjës eminent shkencorë në këto sfera. /ina/

Në Ohër filloi Seminari i dytë ndërkombëtar për albanologji
Në organizim të Universitetit të Tetovës, ndërsa nën patronazhin e kryetarit të Qeverisë së Republikës së Maqedonisë Nikolla Gruevski, sot në Qendrën e kongresit në Ohër filloi me punë Seminari i Dytë ndërkombëtar për albanologji.
Në seminarin do të marrin pjesë 150 ekspertë nga Maqedonia, Shqipëria, Bullgaria, Hungaria, Gjermania, Franca, Rusia, Ukraina dhe shtete të tjera.

Siç theksoi drejtori i seminarit Qemal Murati, gjatë mbajtjes së gjashtë ditëve të takimit do të diskutohet në më shumë tema për gjuhën, literaturën, historinë dhe etnokulturën shqiptare, ndërsa në kuadër të forumit me fjalimet e tyre do të prezantohen punonjës eminent shkencorë në këto sfera. /ina/

Ouuuu, ça ka ndodh, qe presidenti i FYROM-it te perkujdeset per albanologjine... ?

Balkan new-age civilisation in action...i hope :)

The code of Lekë Dukagjini
http://www.amazon.com/gp/reader/0962214108/ref=sib_dp_pt/103-5899796-3409426#reader-link

During summer..Kthjellu&Morandi ne Vlore
http://farm4.static.flickr.com/3206/2908625143_4903408573.jpg?v=0
http://farm4.static.flickr.com/3221/2908625147_e031993b31.jpg?v=0
http://farm4.static.flickr.com/3167/2908625151_e2937f95e0.jpg?v=0
http://farm4.static.flickr.com/3185/2908625149_c66ace855b.jpg?v=0
http://farm4.static.flickr.com/3176/2908625145_af84f052d8.jpg?v=0

Deep Purple in Tirana
http://farm4.static.flickr.com/3018/2773547647_46f62aa657_o.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3110/2773547643_294e7d8742_o.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3119/2773547649_e575033877_o.jpg
http://cache.daylife.com/imageserve/0aKEc4ufyucpM/610x.jpg

50 cent & Lloyd Banks in Kosovo
http://farm3.static.flickr.com/2391/2127231001_bd4cfc308d_b.jpg
http://farm3.static.flickr.com/2057/2128005186_34ea3ccaa6_b.jpg
http://farm3.static.flickr.com/2219/2128030866_cc261ffcbc_b.jpg
http://farm3.static.flickr.com/2080/2127245557_8e041d472a_b.jpg
http://farm3.static.flickr.com/2199/2128001492_396da0d73b_b.jpg
http://pub.tv2.no/multimedia/na/archive/00532/50_Cent_i_Kosovo_532113p.jpg
http://www.gossipboulevard.com/wp-content/uploads/2007/12/50.jpg
http://www.gossipboulevard.com/wp-content/uploads/2007/12/5012.jpg
http://www.gossipboulevard.com/wp-content/uploads/2007/12/501.jpg
Def leppard in Tirana
http://hardrockhideout.files.wordpress.com/2008/04/defleppard.jpg
http://i132.photobucket.com/albums/q14/albana07/IMG_0405-1.jpg
http://mtaylor.al.pcvol.com/wp-photos/20080726-133744-1.jpg
http://cache.daylife.com/imageserve/0bFR13ebLh42J/610x.jpg
http://i132.photobucket.com/albums/q14/albana07/IMG_0403-1.jpg
http://www.topalbaniaradio.com/foto/showbiz/philcollen.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3166/2636070804_a6713c80d9.jpg?v=0
http://farm4.static.flickr.com/3179/2635294067_88b18b7a76.jpg?v=0
http://farm4.static.flickr.com/3045/2636038378_f158af4b05.jpg?v=0
http://farm4.static.flickr.com/3072/2636074764_910e0962de.jpg?v=0
WhiteSnake in Tirana
http://www.popculturemadness.com/Entertainment/Pics/Whitesnake.jpg
http://www.nancarrow-webdesk.com/warehouse/storage2/2008-w26/img.255514_t.jpg
http://cache.daylife.com/imageserve/0dOE4vH2zH0qJ/358x283.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3179/2635294067_88b18b7a76.jpg?v=0
http://cache.daylife.com/imageserve/07Ee11Cadt2pS/340x.jpg
http://cache.daylife.com/imageserve/00k38JHc163Nt/610x.jpg
http://www.barikada.com/slike12/whitesnake_in_tirana_04.jpg
http://www.barikada.com/slike12/whitesnake_in_tirana_01.jpg
http://www.barikada.com/slike12/whitesnake_in_tirana_03.jpg
Cranberries ,Tirana
http://mog.com/pictures/wikipedia/534957/Tc_band.JPG
http://farm4.static.flickr.com/3016/2743433615_b4a0e6dee8_o.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3105/2743433609_83fe9bf18f_o.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3231/2743433611_3231785c89_o.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3177/2743433613_dd8dfa8754_o.jpg
http://cache.daylife.com/imageserve/06bPbwQ65W3Fb/610x.jpg
http://cache.daylife.com/imageserve/0gvH2VL3F6eu3/340x.jpg

Shqiptario krejt OK....veq ke harruar me postu fotot e qytetarit te nderit te Tiranes, Goran Bregovicit :)

Shqiptario krejt OK....veq ke harruar me postu fotot e qytetarit te nderit te Tiranes, Goran Bregovicit :)
:ohno:
je i keq informuar ...Brengoviç është artist dhe arti nuk ka lidhje me politikën..pastaj....ku e ke lexuar që ai është qytetar nderi i Tiranës?? Ati ju bë dhuratë ,"celësi i Tiranës" që është simbol i qytetit..por kjo nuk e bën atë "qytetar nderi"................lol!! është më mirë që disa gjëra ti shikojmë më tej se ç'duken.:)

Shko kallxoj Bregovicit qe arti ska lidhje me politik....;)

Shko kallxoj Bregovicit qe arti ska lidhje me politik....;)

nejse..me keta te "famshmit" si puna e ketij serbit,politika jone eshte hipokrite.Duan te tregojne qe edhe ne shqiperi ,edhe pse je serb vleresohesh.

Blog mbi ARTIN PAMOR BASHKEKOHOR SHQIPTAR DHE BOTEROR
http://kolektiviza.wordpress.com/

Skenderbeu nga Janaq Paco
Kruje
http://farm2.static.flickr.com/1037/1336462637_58e8a9f974.jpg?v=0
Prishtine
http://i40.photobucket.com/albums/e249/odaime/Kosova/Skenderbeu_in_Prishtina.jpg

Arti tashme si cdo gje eshte global perdite e me shume dhe nuk shof ndonje te keqe te vije nga ardhja e Bregovicit ne Tirane, madje u pelqye shume dhe njerezit kercenin ne menyre cfrenuar. Ai ne Tirane nuk erdhi si serb por si muzikant i njohur boterisht.

po po na te gjithe e dime se arti nuk ka kufi, po po ta presesh ne ate menyre nje njeri i cili me artin e tij dhe banden e tij jevge percillnin ne lufte kriminelet ordinere te cilet nga dehja dhe kenget e bregoviqit masakronin ish bashkqytetaret e tyne ne ish-jugosllavi, nuk eshte edhe bash hap i duhur apo i denje per tu pershendetur e sidmos ajo pritje e cila me te vertete i ka nervozouar shum shqiptare ne kosove,personalisht mendoj se nuk ka qene koha e duhur per ardhjen e tij ne shqiperi jo ne nje te ardhme te afert :ohno:

Shqiptario krejt OK....veq ke harruar me postu fotot e qytetarit te nderit te Tiranes, Goran Bregovicit :)
--

Shqiptario krejt OK....veq ke harruar me postu fotot e qytetarit te nderit te Tiranes, Goran Bregovicit :)

Ja dhe nje çeles tjeter per "mikun" e shqiptareve...qe kundershton planin 6 pikesh te Ban Majmunit dhe qe eshte gati ne çdo moment ta riktheje "njohjen" e pavaresise se Kosoves....na duhen ca miq te tjere si ky.
http://tirana.gov.al/common/images/IMG_58711_m.jpg

^^ Pse kte "celesa-dhenesin" e njeh si atdhetar ti?

U zbulua dhe nje Grup Armiqsor tjeter...Lum Partia qe ju ka ju!

... mbase po vjen koha prap per ca shkurtime personeli.

Ali Pashe Tepelena nga Muntaz Dhrami
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3e/07Tepelena_Ali_Pascha01.jpg/800px-07Tepelena_Ali_Pascha01.jpg

Skanderbeg
http://farm4.static.flickr.com/3212/2995606825_cbabc60b52_b.jpg
http://farm3.static.flickr.com/2085/2281840169_ddc6e06270.jpg?v=0
http://farm3.static.flickr.com/2179/2281842353_80f8fde363.jpg?v=0
http://farm4.static.flickr.com/3174/2357945982_a91f190a81_b.jpg
http://farm3.static.flickr.com/2051/2345175899_e744560263_b.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3219/2875701796_b109b6e38d_o.jpg
League of Prizren(June 10, 1878)
http://farm4.static.flickr.com/3045/2568101979_1903007476_b.jpg
Albanian flag and various scenes: Trafalgar Square, London.
http://farm3.static.flickr.com/2226/2271925952_1fe446fd26_b.jpg
Window art,Kruja
http://farm3.static.flickr.com/2372/2196101033_0fb44a37c1_b.jpg

Albanian culture in the heart of the traditional Italian section of The Bronx.
http://farm3.static.flickr.com/2116/2223419095_186b7b69e1_b.jpg
"Motra Tone"("our sister..or sister Tone")
http://farm1.static.flickr.com/29/285511140_ecc996ec98_o.jpg
Tirana,National art gallery
http://farm1.static.flickr.com/50/163099112_09ac602fc1_b.jpg

Tirana Graffiti
http://farm4.static.flickr.com/3066/2917905585_7dda60dd1a_o.jpg
The League of Lezhë(2 March 1444-25 April 1479)was a confederation of all Albanian Principalities, created in the Assembly of Lezha in 2 March 1444. The league was led by Gjergj Kastrioti Skanderbeg and after his death by Lekë Dukagjini.
http://farm4.static.flickr.com/3070/2357943450_3f21f5fab1_b.jpg
Skanderbeg memorial in Lezha
http://farm4.static.flickr.com/3054/2681590847_4aa9a554eb_o.jpg

National Art Gallery
http://farm1.static.flickr.com/51/112390377_1977e6033c_b.jpg
The leaders
http://farm3.static.flickr.com/2326/1516347596_78aaac07e8_o.jpg
The Heroine
http://farm1.static.flickr.com/249/1516345262_3752514a7c.jpg?v=1191867194
Peasant Girls
http://farm3.static.flickr.com/2213/1516346736_a101d37878_o.jpg
The Partizan
http://farm3.static.flickr.com/2307/1515491999_9e30410892_o.jpg
Mother Teresa
http://farm3.static.flickr.com/2001/1515483621_f5a7e568db_o.jpg
Freedom fighters
http://farm3.static.flickr.com/2182/1515488895_c858eb1027_o.jpg

Shkodër wedding details
http://farm3.static.flickr.com/2057/1516342232_6a08859dd6_o.jpg
http://farm3.static.flickr.com/2266/1515485083_5b2e1df6ea_o.jpg
The Young Hero
http://farm3.static.flickr.com/2054/1515488617_717a299d48_o.jpg

Artwork at Ali Pasha Castle
http://farm4.static.flickr.com/3198/2847522740_abede93988_b.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3181/2846692815_b672026631_o.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3094/2847501182_facc958d95_o.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3237/2847501830_590696e6c6_o.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3131/2846692383_56845c6361_o.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3287/2847523514_49ec814a45_o.jpg

Etnografic Museum Kruje
http://farm3.static.flickr.com/2126/2358002512_16eca02092_b.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3146/2358004236_e692bbcfd1_b.jpg

Street art,Tirana
http://farm4.static.flickr.com/3046/2871112551_0f5ce95442_b.jpg
Kruja Museum
http://farm4.static.flickr.com/3132/2691567697_d956082cea_b.jpg
Gjirokastër
http://farm4.static.flickr.com/3149/2722372026_cbf030d1f1_b.jpg

Illyrians
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/IlirianWarriors8.jpg
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/IlirianWarrior6-1.gif
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/illyrianmonument1.jpg
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/illypal.gif
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/illrec115pf578-1.jpg
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/IllirianWarrior3.jpg
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/I47header2-1.jpg
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/11illyrian.jpg
Albanian soldier
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/Albanian20Guard1.jpg
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/11038768_l.jpg
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/Haircut-1.jpg
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/bato-3.jpg
http://i25.photobucket.com/albums/c59/c0ldfir3/art-1.jpg

Seriografi alla Warhol nga Dren Maliqi ekspozuar ne Novi Sad
http://cache.daylife.com/imageserve/01fq5BL8p82JK/610x.jpg
Gjergj Elez Alia dhe Bajlozi nga Gazmend Leka
http://alban.bytyqi.googlepages.com/43GjergjAlezAliangaGazmendLeka.jpg/43GjergjAlezAliangaGazmendLeka-full.jpg
Dardharja nga Nexhmedin Zajmi
http://alban.bytyqi.googlepages.com/30DardharjangaNexhmedinZajmi.jpg/30DardharjangaNexhmedinZajmi-full.jpg

Erzen Shkololli ekspozon në Centre Georges Pompidou ne Paris
http://www.ueberlebensstrategien.de/shkololli/bild/bild_01.jpg
http://kolektiviza.wordpress.com/2008/01/19/erzen-shkololli-ekspozon-ne-pompidou/

Adrian Paci ekspozon ne Stockholm
http://www.e-flux.com/show_images/1205767279image_web.jpg
http://kolektiviza.wordpress.com/2008/03/25/paci-ne-stockholm/

Mother Teresa -Daughter of Albania,mother of the World.
http://www.askart.com/AskART/photos/HAR20070203_3768/2264.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3219/3040436595_bbbd1f3404_b.jpg
http://farm1.static.flickr.com/121/259927506_9f2537722a_o.jpg

ODHISE PASKALI
born December 22, 1903
died September 13, 1985
---
Jeronim De Rada
Sicily, Italy
1962
http://www.odhisepaskali.com/Large%20Images/DERADA.jpg
---
Scanderbeg is Albania's National Hero
Kukes, Albania
1939
The bust is also placed
in Geneva, Switzerland.
http://www.odhisepaskali.com/Large%20Images/SKENDERI.jpg
---
Cerciz Topulli
Gjirokastra, Albania
1934
http://www.odhisepaskali.com/Large%20Images/Cercizi.jpg
---
Woman Bust
Turin,Italy
1926
http://www.odhisepaskali.com/Large%20Images/Grua.jpg
---
Victorious Partisan
Mauthausen, Austria
1968
http://www.odhisepaskali.com/Large%20Images/PartizaniFitimt.jpg
---
The Flagkeeper on the Ismail Qemali Memorial Tomb
Vlora, Albania
1934
http://www.odhisepaskali.com/Large%20Images/Flamurtari.jpg

For More Info Click
www.odhisepaskali.com

Skanderbeg in Detroit Park, Michigan USA
By the Albanian artist Kreshnik Xhiku
http://www.kreshnikgalleries.com/Locations/FairfaxVA/Large/Skenderbeu1.jpg

A drawing of the nature of Borshi by Antan Tutra
http://fineartamerica.com/images-medium/1-borsh-albania-antan-tutra.jpg
http://www.artbank.com/userimages/art/891_art_large.JPG

Battle of "Bardhetit" – 1979
http://img167.imageshack.us/img167/3269/attachmentvu9.jpg
Unification of Albanian prince's under "Scaderbeg" command-1982
http://img513.imageshack.us/img513/3540/attachmentze0.jpg
Dance of Glory-1999
http://img397.imageshack.us/img397/9540/attachmentpq1.jpg
"Vrana Konti" with warriors
http://img511.imageshack.us/img511/128/attachmentjg8.jpg
Albanian heroe "Isa Boletini"
http://i13.photobucket.com/albums/a264/albos/isaboletini-NuaGjelaj.jpg

Berat Museum
http://iconogpetro.org/images/art2b.jpg
http://iconogpetro.org/images/art1a.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo1/new3.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo1/port11stmichael.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo1/port8.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo1/gomake2.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo1/port5.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo1/portshenvlash1.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo1/port12.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo2/entering.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo2/port23.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo2/port25.jpg

More from Berat Museum
http://iconogpetro.org/images/photo3/port22.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo3/port20.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo3/land1.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo4/port9.jpg
http://iconogpetro.org/images/photo4/port910.jpg

Door handling Albanian style in Tetova
http://farm1.static.flickr.com/222/445320228_ad9ae6a4f8_o.jpg
Illyrian warrior
http://farm4.static.flickr.com/3056/2717288083_17d3bb10d2_o.jpg

Porosia e fundit e Skënderbeut
http://img408.imageshack.us/img408/883/porosiaefunditeskenderbeut6mz.jpg

Symbol of Albanians............
http://farm4.static.flickr.com/3207/2799092773_f80dd4bfbc_o.jpg
http://farm4.static.flickr.com/3088/2799090561_f6c7c75c24_o.jpg

Door handling Albanian style in Tetova
http://farm1.static.flickr.com/222/445320228_ad9ae6a4f8_o.jpg
Illyrian warrior
http://farm4.static.flickr.com/3056/2717288083_17d3bb10d2_o.jpg

I wanna see more of these,...:cheers:

ALMA MILE

Kejsi Tola, etheistja fituese e këtij viti, do të përfaqësojë Shqipërinë në Festivalin Evropian.
Me këngën “Më merr në ëndërr” me muzikë dhe orkestracion të Edmond Zhulalit, tekst të Agim Doçit, Tola arriti të marrë vlerësimin e jurisë e të publikut, duke marrë trofeun e festivalit, por duke prerë dhe vizën për në Rusi. Çmimin e dytë e fitoi dueti Juliana Pasha dhe Luiz Ejlli me këngën e kompozuar nga Shpëtim Saraçi. Ndërsa në të tretin, grupi “West Side Family” me këngën “Jehonë” të kompozuar nga Ardit Gjebrea.
Mbrëmë në skenën e Pallatit të Kongreseve u zhvillua nata finale e edicionit të 47-të të Festivalit të Këngës në Radio Televizionin Publik Shqiptar. Nën prezantimin e treshes simpatike, Elsa Lila, Julian Deda e Gentian Zenelaj, që i dhanë nota të forta humori spektaklit, me regji të Pali Kukes e skenar të Koloreto Cukalit, në skenë u ngjitën për të tretën herë me radhë 20 këngët e festivalit. Të parët që hapën garën dhe ndezën menjëherë atmosferën, ishin çunat e grupit “West Side Family” me këngën “Jehonë”, me ritme tipike shqiptare, me tupana e çifteli. Një këngë që u vlerësua shumë nga publiku. Për të vijuar më tej me Soni Malaj me një këngë të Florian Mumajesit, duetin Juliana Pasha e Luiz Ejlli me një krijim të Shpëtim Saraçit, deri tek Besa Kokëdhima, e cila mbylli garën me performancën e saj të veçantë. Këngët, e përzgjedhura nga një shumësi prurjesh, u vlerësuan nga një juri e përbërë nga 7 anëtarë, kryesisht personalitete në fushën e muzikës. Juria përbëhej nga Eno Koço, Gjergj Bojaxhi, Florent Boshnjaku, Gentian Demaliaj, Nora Çashku, Myfarete Laze dhe Leonardo Leopoldi. Vlerësimit të jurisë iu shtua edhe 20% nga votat e publikut, të cilët këtë vit e kanë pasur më të lehtë të evidentojnë këngën e tyre të preferuar. Përmes një formule të ideuar nga drejtori artistik Pirro Çako, të gjitha këngët u kënduan përgjatë tri netëve, duke eliminuar procesin e vështirë të seleksionimeve për finale, por edhe “zhdukjes” së këngëve që këndoheshin vetëm një herë në festival. Natën parë e të tretë këngët u kënduan live, ndërsa në të dytën, këngët u ofruan të regjistruara, të riorkestruara dhe nën shoqërinë e një këngëtari, apo një grupi tjetër. Komoditeti i regjistrimit i çliroi këngëtarët nga emocionet dhe la më shumë mundësi për performancë artistike. Mes 20 këngëve konkurrente pati krijime të bukura, balada me tekste të ndjera, por edhe të tjera, që ndonëse u kënduan tri herë, kaluan pa u vënë re. Gjithsesi duhet thënë që deri në momentin e fundit, ishte e vështirë të evidentoje një këngë ndër të tjerat. Ishin disa syresh, që mund të merrnin vizën për në Eurosongun, që vitin që vjen zhvillohet në Moskë.



Fituesit

- Çmimi i parë: “Më merr në ëndërr”, këndon Kejsi Tola, kompozitor Edmond Zhulali, teksti Agim Doçi
- Çmimi i dytë: “Një jetë”, këndon Juliana Pasha dhe Luiz Ejlli, kompozitor Shpëtim Saraçi, teksti Turian Hyskaj
- Çmimi i tretë: “Jehonë”, këndon Grupi “West Side Family”, kompozitor Ardit Gjebrea, dr. Flori, teksti Dr. Flori


( source: gazeta panorama)

Ne te gjithe Evropen behen konkurse te veçanta per te zgjedhur pjesemarresin ne EuroVizion ..Vetem ne Shqiperi ndodh ndryshe...keta te RTSH ..duan te ruajne dhe traditen e festivalit me muzike te lehte..por te kene dhe te drejten te çojne ne Eurovizion kenget qe dalin nga ky festival..dhe si perfundim..kenget qe zgjidhen i pershtaten moshes se trete..si puna e kesaj qe do na perfaqesoje ne Moske.

"Shqiponja"...tek Aeroporti Ushtarak i Kuçovës...
http://farm2.static.flickr.com/1368/623005423_7116387656_o.jpg

Parada e modes...1956...sexy
http://www.aqshf.gov.al/index.php?fq=videoa&video=28

Parada e modes...1956...sexy
http://www.aqshf.gov.al/index.php?fq=videoa&video=28

Se kam dit, qe ka pas edhe ne ate kohe 'sfilata' ose 'parada' mode... Shume interesant... :banana:

Se kam dit, qe ka pas edhe ne ate kohe 'sfilata' ose 'parada' mode... Shume interesant... :banana:

cute,....:)

Skanderbeg...God of Albanians...Kruja museum
http://farm2.static.flickr.com/1037/3172980845_09c378d6e5_b.jpg

Defending Kruja...
http://farm2.static.flickr.com/1145/3173821670_9c7b50c59a_b.jpg

God of Albanians? :lol:

God of Albanians? :lol:

Albanian Thor,...:)

God of Albanians? :lol:

yep.

ODHISE PASKALI

---
Woman Bust
Turin,Italy
1926
http://www.odhisepaskali.com/Large%20Images/Grua.jpg
---
Victorious Partisan
Mauthausen, Austria
1968
http://www.odhisepaskali.com/Large%20Images/PartizaniFitimt.jpg
---
The Flagkeeper on the Ismail Qemali Memorial Tomb
Vlora, Albania
1934
http://www.odhisepaskali.com/Large%20Images/Flamurtari.jpg

For More Info Click
www.odhisepaskali.com

Ouch, this is just too political. Sooner or later, there will be large movement against this type of works in Albania. The images are too masculine, too ideal, nothing 'degenerate'--in a word this is more like propaganda than art. Sorry to be rude, but I am sure that works can be found that are beyond such themes, especially before communism.

There is nothing political about that sculpture. Paskali is one of the fine sculptors in the Albanian art.

Albanian flag is a simbol of patriotism, a simbol of our nation but is absolutely NOT a political simbol. You can blame the "socialism realism" artistic movement as a communist ideology, when painters or artists displayed in their works communist leaders or even Hoxha himslelf. Paskali also made a bust of Hoxha. That bust was placed everywhere: in offices, in schools, in any event or activity you'd see Hoxha's white bust.

But the sculpture that you are talking about, presents NOTHING of communist symbols. It presents a warrier with a weapon and our national flag in his hands. I tell you something else. Are you familiar with the ancient greek art. Do you know that one of the most important elements of Classical Greek art was .... the ELEGANCE exspressed through subttle movements. Greeks never presnted EXTREEME movement. The monument of resistance in Durres presents elements of Socialsm Realism.

Paskali seems to have involved some elements of classical greek art in that sculpture, but you make a BIG mistake to say that the sculpure presents communist elements or simbols.

Tregtarë flamujsh

http://www.shekulli.com.al/2009/04/28/princ%20vidi.jpg

Paolo Muner prezanton fakte të panjohura për flamujt shqiptarë në anijet tregtare në Shkodër, në vitet 1913-1914. Studimi i tij dygjuhësh, "Një histori Shkodrane", i pajisur me foto dhe skica të kohës, dëshmon për "një zbulim të vogël historik": Cili ishte flamuri i parë i Shqipërisë së pavarur që u valëvit në Adriatik?


Paolo Muner prezanton në Tiranë librin, "Një histori shkodrane", një studim mbi anijet shqiptare dhe flamujt që ato mbanin në detin Adriatik, në vitet 1913-1914.

Ish-komandanti i Repartit të Marinës në Durrës, gjatë kërkimeve për një studim mbi Tivarin, zbulon një telegram tepër interesant. Sipas këtij dokumenti, roja bregdetare e Triestes i kërkonte leje Qeverisë Detare Austriake që ndodhej po në këtë qytet, për hyrjen në port të një anijeje me flamur shqiptar.

Është qershor 1913, shtatë muaj pas shpalljes së pavarësisë në Vlorë. 64-vjeçari Muner, tregon se vetëm pas vizitës së tij të dytë në Shqipëri, në vitin 2001, arriti në përfundimin se ky fakt dilte për herë të parë, ndaj e la përgjysmë punën për Tivarin dhe vijoi kërkimet në drejtimin e papritur.

Puna e tij u kurorëzua me studimin "Një histori shkodrane" (botime "Almera", përkthyer nga Albana Nexhipi). Dhe jo më kot, në krye të studimit i referohet një autori shkodran, një tregimi të Ernest Koliqit, i cili "lidhet me temën". Muneri citon nga "Tregtarë flamujsh" (1935) këtë fjali, e cila i rri për shtat si metaforë studimit të tij:


"...flamuj të shtjelluam në një dritë të gjallë fitoresh kumbore, në krye të një kombi të lirë mbi udhë plot brohorina të ardhmënisë, ku era e larit tymtonte e pastër drejt qiellit."
Në intervistën e mëposhtme ai tregon më gjerësisht për dokumentet që publikohen për herë të parë.

Z. Muner, na tregoni si jeni njohur me Shqipërinë, dhe më konkretisht me historinë e saj?
Marrëdhëniet e mia me Shqipërinë kanë filluar më 1992-shin. Ishte kohë e vështirë, sepse sapo kishte filluar eksodi i klandestinëve drejt Italisë.

Erdha këtu në sajë të një marrëveshjeje mes qeverisë shqiptare dhe asaj italiane, që përpiqej të ndalonte këtë eksod masiv.

Marrëveshja parashikonte që roja bregdetare italiane, pjesë e së cilës isha dhe unë, të patrullonte ujërat territoriale shqiptare, në mënyrë që të ndalonte eksodin nëpërmjet detit. Në vitin 1992 isha komandant i Rojes Bregdetare Italiane në Shqipëri.

Gati dhjetë vjet më vonë, më 2001-shin, u ktheva në Shqipëri të bëj të kundërtën, erdha si shef i projektit për Rojet Bregdetare Shqiptare. Gjatë kësaj periudhe kam punuar me shumë figura të rëndësishme të marinës shqiptare.


Anijet e marinës janë shumë ndryshe nga ato të tregtisë, thuajse nuk kanë asgjë të përbashkët. Përse keni zgjedhur këtë temë të studimit tuaj?


Rastësisht. Unë jetoj në Trieste, qytet që, në kohën e Perandorisë Austriake, ishte kryeqyteti detar i perandorisë. Po në këtë qytet kishte qendrën Qeveria Detare e Austrisë, që kontrollonte gjithë bregun juridik të perandorisë, që përfshinte Venecien dhe deri në brigjet e Malit të Zi. Arkivi i Qeverisë Detare të Austrisë ruhet në arkivin shtetëror të Triestes.

Aty ke fatin të gjesh dokumente interesante. Gjatë kohës që po bëja një kërkim për portin e Tivarit, (punë që e kam nisur prej kohësh dhe ende nuk e kam përfunduar), në mes të dokumenteve, ose më saktë mes dokumenteve që i përkasin qershorit të vitit 1913, gjeta një telegram që më bëri shumë kurioz.

Aty shkruhej: "Ka ardhur një anije me vela, në të cilën valëvitet një flamur shqiptar kuqezi, anija është nisur nga Shkodra, dhe kërkon leje për të hyrë në port". Këtë telegram, kapiteneria e Portit ia drejton Presidencës së Qeverisë Detare të Triestes.

Kaq mjafton për të shkruar një libër?


Një muaj pas këtij zbulimi erdha në Shqipëri për arsye punë, u interesova nëse ky fakt ishte publikuar ndonjëherë.

Mësova se historia e anijeve tregtare të Shqipërisë është dhënë në librin e Rrok Zojzit, një botim i viteve '50-të, që titullohet "Tradita detare e popullit shqiptar". Në këtë libër, anija e parë që valëvit flamurin e shtetit të ri të Shqipërisë citohet në shtator 1913, "Fiore d'Albania" (Lulja e Shqipnis), që drejtohej nga kapiteni Zef Llupi Melgushi dhe sipas Rr.

Zojzit transportonte bote bosh, mbeturina metali dhe dru shqeme. Telegrami që kam gjetur është bërë në qershor të këtij viti. Një tjetër anije, një tjetër port, një tjetër episod.

Atëherë e kuptova se kisha bërë një zbulim të vogël historik. Sepse kjo anije është e para dhe jo ajo që tregon Zojzi. Kuptova që është një gjë e rëndësishme, që nuk do të ishte punë e kotë vazhdimi i kërkimeve.

Të gjithë e dimë se pavarësia e Shqipërisë u shpall më 28 nëntor 1912, por gjithashtu dimë se kjo ishte një shpallje simbolike, përpara se shteti shqiptar të konsolidohej, të unifikohej politikisht dhe, mbi të gjitha, të njihej në arenën ndërkombëtare. Që të ndodhte kjo duhej të kalonin vite, (këtë e thotë historia nuk e them unë).

Nga nëntori dhe deri në valëvitjen e flamurit të parë shqiptar, në një anije do të kalonin shtatë muaj. Më pas, gjatë viteve 1913 dhe 1914 ka shumë episode që unë kam treguar dhe dokumentuar në këtë libër, ku dalin shumë probleme në lidhje me flamurin.

Dhe cilat do të ishin këto probleme?


Në Shqipëri kishte grupe të ndryshme politike që ndesheshin mes tyre: në Vlorë Ismail Qemali, në Durrës Esat Pasha, dhe më pas Princ Vidi. Secili prej tyre shpallte një qeveri të vetën, secili përdorte flamurin e tij. Në arenën ndërkombëtare ky ishte një problem që e bënte të vështirë njohjen e një shteti shqiptar, sepse duhej të kuptohej se cila ishte qeveria dhe cili flamuri i saj.

Kur ky telegram mbërriti në Trieste, gjëja e parë që tha Qeveria Detare ishte të ndalohej anija. Komunikuan me Vjenën dhe pas një ore u dha përgjigjja "po". Nëpërmjet bisedimeve diplomatike u vendos që mund të pranohej ai flamur, si flamuri i Shqipërisë. Këtë flamur e kam botuar edhe në libër, është një vizatim origjinal që kam gjetur në arkivën e Triestes.

Cilit grupim mendohet se i përket ky flamur?


Mund të jetë i Esat Pashës. Ky vizatim është bërë me lapsa me ngjyra, njësoj si ato që përdorin nxënësit në shkolla, shumë i bukur. Madje janë të shënuara edhe përmasat.

Për çfarë variantesh të tjerë flamujsh bëhet fjalë?


Në arkiv kam gjetur dokumente që tregojnë se flamuri i anijeve detare tregtare shqiptare është i njëjtë me flamurin kombëtar shqiptar, (flamuri i kuq më shqiponjën e zezë).

Ka dokumente që dëshmojnë se disa anije vazhdojnë të lundrojnë me flamuj të tjerë. Madje kishte edhe anije që mbanin dy flamuj dhe i përdornin sipas vendit ku shkonin. Në fund të librit ka një kapitull që tregon për një anije shqiptare, kapiteni dhe ekuipazhi i së cilës ishte nga Shkodra. Kjo anije, "Princ Mema" i përkiste një qytetari shqiptar, por kishte flamurin e Malit të Zi.

Kapiteni e shpjegon këtë duke thënë se, meqë kishte transportuar për llogari të qeverisë së Malit të Zi dhe ende nuk ishte paguar, kishte frikë se po të vendoste flamurin shqiptar, nuk do të paguhej më. Dhe për interesin vetjak përdorte flamurin e Malit të Zi.

Çfarë faktesh të tjera publikohen për herë të parë në librin tuaj?


Mund të them se është një fotografi e Princ Vidit, e cila është bërë teksa Princi po niset për në Shqipëri. Aty duket Vidi së bashku me bashkëshorten teksa ecin në molin prej druri në portin e Triestes.

Pak minuta më vonë do të jenë në anijen për në Shqipëri. Kjo foto është shumë e ngjashme me fotografitë e pritjes që i bënë Vidit në Shqipëri, por kjo është bërë pikërisht në Trieste.

Përse titulli "Një histori shkodrane"?


Sot Shkodra nuk është më e lidhur me detin. Në kohën për të cilën fliten në libër dhe shumë kohë më parë, Shkodra konsiderohej një port detar, sepse nëpërmjet lumit të Bunës anijet e vogla dilnin në det dhe shkonin në Venecia.

Kështu që ishte e lidhur me detin. Tani nuk është më e lidhur, pasi kanali nuk është pastruar më dhe është bllokuar. Në këtë libër tregohet që tradita detare e Shqipërisë nis nga Shkodra.


Veç marrëdhënieve tregtare që ekzistonin mes këtyre dy vendeve, çfarë të dhënash janë për t'u shënuar në aspektin social dhe kulturor?

Në tregun e Triestes, të moshuarit ende kujtojnë "scorance"-n, një peshk i mirë që vinte nga Liqeni i Shkodrës, por që kushtonte lirë. Ky peshk vinte në bute prej druri, ka mundësi që të ishin në "salamoia" (ujë i kripur), në mënyrë që të mos prisheshin.

Është e qartë që rrënja e kësaj fjale, në dialektin e Triestes "scorance" rrjedh nga "shkodran". Kjo është një fjalë që ka hyrë në dialektin e Triestes, por që nuk përdoret më.

http://www.shekulli.com.al/2009/04/28/tregtare-flamujsh.html

http://www.top-channel.tv/new/video.php?id=5738

Aktorja e pazëvendësueshme
Premtë, 08 Maj 2009 19:38

Visar Duriqi


http://www1.pictures.gi.zimbio.com/Cannes+2008+Le+Silence+De+Lorna+Premiere+AZJe1bgV3Icl.jpg


Pas shfaqjes premierë për Kosovë të filmit 'Heshtja e Lornës' nga menaxhmenti i Kinemasë ABC u organizua një konferencë për shtyp. Me këtë rast para mediave u paraqitën protagonistët e filmit, Arta Dobroshi dhe Alban Ukaj, regjisorët e tij, vëllezërit belgë Jean-Pierre dhe Luc Dardenne si dhe menaxhmenti i Kinemasë. Ndër të tjera, paneli që prezantoi në konferencën për shtyp folën për filmin, për të veçantat e tij si dhe për suksesin që ka pasur në kinematografinë botërore.

Filmi i cili ka kushtuar mbi 4 milionë euro, sipas regjisorëve belgë, ka qenë një punë, me të cilën mund të thonë se kanë zbuluar diçka të re. Sa i përket përzgjedhjes së Arta Dobroshit për rolin kryesor në këtë film, regjisorët e filmit deklaruan se zgjedhja e saj ka ndodhur për shkak se ishte personi i vetëm që i përshtatej karakterit që ata donin të paraqisnin-Lornën. "Ne zgjodhëm Arta Dobroshin pasi që nuk ishte Artë tjetër. Askush si ajo nuk përngjante me Lornën që ne donim të shfaqnim", deklaroi Jean-Pierre Dardenne.

Në interesimin e mediave se 'Heshtja e Lornës' a do të konkurrojë edhe në festivale tjera, regjisorët u përgjigjën se pas pjesëmarrjes në festivalin e Kanës, nuk mbetet më arsye që të konkurrohet diku tjetër.


Dilema e filmit



Njëra nga dilemat që regjisorët pranojnë se e kanë lënë qëllimisht në film është ajo se Lorna, e luajtur nga aktorja nga Kosova, Arta Dobroshi, mbetet me barrë apo jo. Sipas Luc Dardenne, të lënit pezull të një çështje kaq me rëndësi, rrit mundësinë për liri të imagjinatës së shikuesit. "Nëse ne nuk e kemi treguar se Lorna përfundon si shtatzënë apo jo, kjo ndihmon që shikuesi të zgjedhë për njërin variant, cili i duket më i arsyeshëm të jetë për përfundimin e ngjarjes", tha ai.

Ndër efektet tjera që regjisorët kanë pasur tendencë që të paraqesin gjendjen reale të kohës së cilës i referohet filmi është edhe veshja e protagonistes. Përveç disa ndryshimeve të vogla, ajo mbetet e njëjtë. Kjo sipas regjisorëve të filmit, është bërë me qëllimin e vetëm që të tregojë gjendjen ekonomike të asaj kohe.

Në këtë film, regjisorët e tij, vëllezërit belgë Jean-Pierre dhe Luc Dardenne kanë paraqitur një personazh nga një qytezë e Shqipërisë, dhe sipas tyre, deri te arritja e një personazhi të tillë ishte dashur një punë e madhe e hulumtimit dhe arritjes së njohurive për vendin dhe kohën, në të cilën deshën ta vendosnin Lornën.


Historia e një emigranteje



'Heshtja e Lornës', filmi fitues i Çmimit për Skenarin më të mirë 2008 në Festivalin e Filmit në Kanë, trajton fatin një gruaje të nxënë në mes dashurisë dhe ligjit të nëntokës. Për t'u bërë pronare e një snek-bari me të dashurin e saj Sokolin, të luajtur nga aktori nga Kosova Alban Ukaj, Lorna, rolin e të cilës e luan aktorja tashmë e njohur Arta Dobroshi, paraqet një grua të re shqiptare që jeton në Belgjikë, dhe që ka hyrë në bashkëpunim me Fabion, njeri nga nëntoka, në planet e tij djallëzore.

Fabio, i luajtur nga Fabrizio Rongione, ia ka përgatitur një martesë të rrejshme me Klodin, që e luan Jérémie Renier, që ta marrë ajo shtetësinë belge dhe të martohet pastaj me një mafioz rus i gatshëm të paguajë para të majme për t'u bërë belg. Fabio vendos ta vrasë Klodin dhe i tërë filmi përfundon me dilemën se a do të heshtë Lorna.


Premierë pas 'premierës'!



Shfaqja e filmit 'Heshtja e Lornës' premierë më 6 maj, në Kosovë vjen pas asaj në Qendrën e Resurseve Rinore të Universitetit të Prishtinës. Shfaqja e filmit, para audiencës, para se kjo të bëhet zyrtarisht nga kompania për distribuimin e filmave 'Genci', ka ndodhur më 27 mars nga Rrjeti Ballkanik i Gazetarëve Hulumtues BIRN, ku ishte lëshuar komunikatë me të cilën ftoheshin të gjithë të interesuarit për ta parë këtë film, me ç'rast filmi ende nuk ishte sjellë zyrtarisht në Kosovë. Këtë nuk e mohoi as protagonistja e filmit 'Heshtja e Lornës', Arta Dobroshi. Ajo e arsyetoi këtë me faktin se do të zhvillohej një debat me të rreth filmit dhe nuk do të mund të bëhej debat pa e parë filmin.

http://www.purestudio-host.info/infopress/index.php?option=com_content&view=article&id=544&catid=14&Itemid=15

^^http://www.odhisepaskali.com/

Where can I get one of these sculptures? Are copies expensive :? ?
Is Paskali the most famous albanian artist of the last century? Some of his stuff looks like from Arno Breker :okay:

http://cavdarbasha.org/images/gifs/Portret.jpg


Agim Çavdarbasha (1944-1999)

The work of sculptor Agim Çavdarbasha lies upon the foundation of modern expression in contemporary Albanian sculpture. With a distinctive originality, he has marked the most productive period of development and progress in visual arts in Kosova and the whole of Albanian era of culture by giving away an extraordinary opus in sculpture, the absence of which was perceived especially in Kosovo, an art whose dignity rose with the arrival of Çavdarbasha as an artist and pedagogue, who in time would educate entire generations of young sculptors. Born in Peja in 1944, he spent his childhood and youth in Podujeva, where his father taught as a teacher. In 1963, he graduated from the high school of Arts in Peja. In 1969, he graduated from the Academy of Applicative Arts in Belgrade. During the same year, he organized his first independent exhibition, participated in the symposium of sculpture in Arangjellovc and the newspaper "Borba" granted him with the prize for new talents.

In 1970, he begins his work as a pedagogue in SHLP (Pedagogic School) of Prishtina. A year later, in 1971, he finished his postgraduate studies under the well-known sculptor Zdenko Kalin and was chosen laureate for the Preshern Prize of the University of Lublana. With the establishment of the Academy of Arts in Prishtina, Çavdarbasha establishes the department of sculpture and brings out the first generation of new sculptors. His work at the Academy of Arts in Prishtina came following many distensible activities and participations in many important exhibitions in "Mestna Galeria" of Lublana (with the AAF group), in The Ninth Biennale of Alexandria (Egypt), in the First Biennale of Small Plastic in Murska Sobota, in the October Hall in Belgrade, etc.

In 1975, Çavdarbasha organizes the first independent exhibition in Kosovo in the Foyer of the National Regional Theater, where he displays mainly portraits, which mark only one of his many orientations. In 1979, he held an independent exhibition in the "Small Galery" of Lublana and in 1981, his great personal exhibition in the Arts Gallery in Prishtina, an exhibition that displays his great opus, in all of its disciplines and materials, with all of its diversity and abundance. A year later, in 1982, together with Muslim Mulliqi, he will be introduced in the authoritative gallery "Forum" in Zagreb. This is followed by independent exhibitions in the "Club of Artists" in Prishtina (1986), in the KO Gallery in Grozhnjan and his second great exhibition in Prishtina, which took place at the Albanological Institute in 1991, where he displayed his works of great format in all materials (wood, marble, metal). During this period, he participated in many collective exhibitions and manifestations in visual arts such as the Second and Third Biennale of Small Plastic, (M. Sobota) with JUNI group (Lublana and Kranj), in the Fifth Triennial of Yugoslav Arts (Belgrade), in the collective exhibition in Köln, Paris, Hungary, Rumania, Bulgaria, Australia, New Zealand, in the exhibition of ecologists in Maribor, etc. He also participated in many sculpture symposiums such as the Mosaic in Space (Korçullë), established the Symposium of the University of Prishtina and was several times rewarded.

During the time of repression and destruction of the Albanian cultural institutions in Kosovo, the work of Çavdarbasha as an artist and pedagogue becomes even more intense. Despite the inability to undertake even greater cultural activities, Çavdarbasha creates without stopping, organizes several independent exhibitions in small galleries and café-galleries in Prizren (1992), Peja (1992 and 1994), Prishtina (1993), once again in Prishtina (1997) and opens his great representative exhibition, which marked the beginning of the Days of Albanian Culture, in Tirana in June of 1993 in the International Center of Culture, an exhibition that was of the rare kind in sculpture in the entire Albanian area.

In 1994, he is elected correspondence member within the Academy of Science and Arts of Kosovo and in 1996, he is elected regular member. In 1995, in a solemn act and with the support of the Academy, he declares his atelier, located in the village of Çagllavica, near Prishtina, an open gallery. Thus offering art lovers the possibility to visit and study it. In March of 1997, his exhibition inaugurated the first independent gallery "Dodona" in Prishtina.

As mentioned earlier, the works of Agim Çavdarbasha lie upon the foundation of modern expression in contemporary Albanian sculpture and have marked our time. By gathering all characteristics and virtues that associate a true artist, with originality, the force of creation, vast knowledge of the art of sculpture, the technique, form and material, his work proceeds further, not only of exceptional value of the Albanian part of Kosovo, but as substratum of Albanian contemporary sculpture all around, wherever that might be.
By following step by step what was created in the great centers of art, since the very beginning he attracted parallels of Zadikins monumentalism, Muri's power of globosity and perforation and the breathing of Angeli Radovani's plastic, only to carve his own specific and thoroughly original way. Later on, we will see that Çavdarbasha's works were important among the Albanians not only because he was the first educated sculptor, but also because he brought dignity, seriousness and extraordinary devotion, next to those who seemed to have much wealthier traditions and due to the fact that he laid the foundation of contemporary Albanian sculpture with modern approach and materialism.

What is it that brought Çavdarbasha to the front line of illuminate Albanian artists? Firstly, the force and fanatism, his persistent work, the constant search, self-abnegation, even then when life's hard challenges got in the way. Çavdarbasha made the genuine steps of a sculptor, who as the true bricklayer erected the basis of a great mountain by seeing the peak. With his first works, he proved skills in modeling, breathing of the plastic and the analytical report on light and shadow. He went step-by-step, from the first period of perforations until the last stage of globosity and the monumental force of body and wounded portray. He created small forms of plastic, in which he searched the psychological traits of the portray, he studies the portrays of people from Dukagjin and in particular, the portray of the Albanian woman, the strongest accumulator of our pain, laid her monumental positions of her frozen discourse and above all, in a high monumental body, almost 5 meters rose the products in the hands of a mother ("Nëna" in nut-wood, 300 x 120cm) or underneath her faint face, on her lap laid the doves ("Pieta", marble, 110 x 100) the same as Michelangelo, in the language of his time, laid his own "Pieta".

Çavdarbasha created a family and among them, brought the products, as a continuality of life that will rise before their heads. ("Familja" elm-tree, 185 x 60). He grasped the white doves within wild, heavy and cold ribs of a cage (the entire cycle of cages in marble, wood and combined material), carved marble in monumental shapes and thus created a distinct world, that is always known to be Albanian and carries the signature of Çavdarbasha.

-Eqrem Basha-

http://cavdarbasha.org/galeria/before_800x600/images/00_jpg.jpg

Agim Cavdarbasha

Is Paskali the most famous albanian artist of the last century? Some of his stuff looks like from Arno Breker :okay:

He is considered the greatest sculptor of the 20th century

Fresco in Voskopojë

http://i43.tinypic.com/54capc.jpg

Sooner or later, there will be large movement against this type of works in Albania

Ca levizje ne Shqiperi o burr! Ne Shqiperi "levizjet" artistike perbehen nga ca studento-politiko-artistiko qe ngjisin ca bidona uji me njeri tjetrin...ose lyejn ca rrota makinash...dhe e quajn "art".

Tiesto is coming to Albania. Dhermi village, August 6th at Havana night club

http://photos-g.ak.fbcdn.net/photos-ak-snc1/v3748/42/73/782904448/n782904448_1674958_1988875.jpg

^^ wow that's great news!

Edhe vetem per ne mungon informaci mbi biletat....

I'm just wondering, where the hell is he gonna sleep. Dhermi is a very small village with no hotels, apart from the locals who rent out their houses during the summer months. You can call them mini hotels but I doubt that Tiesto will wanna sleep there. Maybe they will take him to the city of Himara which is like 45 min away

As for Havana night club......its a great place to party. Tiesto will feel at home just like Ibiza :)

Edhe vetem per ne mungon informaci mbi biletat....

Nuk e di se si do e bejn kte punen e biletave se Havana eshte ngjitur me plazhin edhe plazhi nuk eshte prone private. Ose do ja fusin Shqiptarce fare edhe ti kerkojn bileta cdo njeriu ne plazh. Nuk do cuditesha.

Edhe vetem per ne mungon informaci mbi biletat....

Maybe it will be free....I've never paid anything to get in to Havana. Plus you dont even need to literally go in the club to party lol. You can just stay in the beach

Nuk e di se si do e bejn kte punen e biletave se Havana eshte ngjitur me plazhin edhe plazhi nuk eshte prone private. Ose do ja fusin Shqiptarce fare edhe ti kerkojn bileta cdo njeriu ne plazh. Nuk do cuditesha.

Vallai....me shkoi mendja. Apo ne Dhermi qe ska asnje polic haha...Sa here shkoj ne vere aty qe rrim nja 2 jave them largqoft te smuresh ktu a te ndodhi ndonje gje. As ambulance, as polici asgje.....

Jo jo, une u perqendrova tek fakti qe gjithmone do dallohemi nga te tjeret...sa t vecante qe jemi.....

Po eshte dhe Salou ne Spanje qe s'ka bileta.

I'm just wondering, where the hell is he gonna sleep. Dhermi is a very small village with no hotels, apart from the locals who rent out their houses during the summer months. You can call them mini hotels but I doubt that Tiesto will wanna sleep there. Maybe they will take him to the city of Himara which is like 45 min away

As for Havana night club......its a great place to party. Tiesto will feel at home just like Ibiza :)

Usually these rich guys, with some exceptions, don't mind sleeping in little villages or what not as long as their room is clean and they have a shower/TV. They like the experience.

Nuk eshte e thene qe te fleje atje. Me helikopter per ne Tirane ose me jaht ne Greqi.

Ka qene nja 5 here ketu por asnjehere nuk jame bere mbare qe te shkoj.

He is considered the greatest sculptor of the 20th century

I doubt that he's the greatest sculptor of the 20th century, but he ist defintely a great sculptor!!!

Where can I get copies of his work? The Beethoven and the Skanderbeg sculpture are marvellous!

But it still reminds me to
Thorak:
http://nseuropa.org/Photos/Sculpture_files/image061.jpg
and Breker
http://www.preisvergleich.org/pimages/Arno-Breker-Alexander-der-Grosse-1980_208__423080_60.jpg

Was there although a socialistic artist in Albania? I mean was there some kind of an "albanian socialistic modern art"? Something like for eg. Womacka?
http://www.kulturation.de/_bilder/_dyn/2005/2005-12-30_Womacka%20Bodenreform.jpg
http://eisen.huettenstadt.de/uploads/ben/hausdeslehrers_1.jpg

I doubt that he's the greatest sculptor of the 20th century, but he ist defintely a great sculptor!!!

I meant for Albania.
Paskali's greatest work is the statue of Skanderbeg on a horse placed in the center of Tirana's main square.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/ALB_20070720_img_1465.jpg/425px-ALB_20070720_img_1465.jpg

^^ I want this sculptur for my desk! :yes:
It shouldn't be taller than 25- 30 cm! But a great statue for the garden of my parents would be nice although! So, where can I get the stuff?

So, where can I get the stuff?


I have all that stuff for you. Any type and any size you want.

Just send me $20,000...preferably cash or cashier's check (tax purposes)...along with your order...and you can expect delivery within 4-6 weeks.

^^:lol:

Ok, "stuff" was the wrong word for sure! All jokes aside, is it possible to get somewhere a copy? :?

If there are sculptures of Arno Breker available, why aren't there some of Paskali for sale? :?

http://www.museum-arno-breker.org/deutsch/d-shop-0.html

why aren't there some of Paskali for sale?

I told you there are. Send me your order, and I'll arrange it for you.

Ok, "stuff" was the wrong word for sure!

Ehh sorry I don't speak english.

Was there although a socialistic artist in Albania? I mean was there some kind of an "albanian socialistic modern art"?

Do you mean socialist realism art/ists? If so, then we have plenty of them ^^

Nuk eshte e thene qe te fleje atje. Me helikopter per ne Tirane ose me jaht ne Greqi.

Ka qene nja 5 here ketu por asnjehere nuk jame bere mbare qe te shkoj.

Po jahti nga do niset :) Edhe me 2 helikoptera qe ka shqiperia, as dhermiun skan per ta gjet dot....

Le te flej tiestua me ndonje minoritar aty ne dhermi, te degjoj njehere si kendon gjeli ne 5 te mjesit :cheers:

Tiesto is not good for Dhermi, i don't like dj's like tiesto in such beautiful place,
it is beter for him to go in Durres or Vlora, they are more commercial..i would prefer Richie Hawtin or Sven Vath in that coastal area..:bash:

Kent since you are a friend of Albanians, ill give you a deal. Buy one, get one free...

Nah kidding, why dont you email Paskali's sister. Contact information below. Im sure she will direct you.
http://www.odhisepaskali.com/

Ouch, this is just too political. Sooner or later, there will be large movement against this type of works in Albania. The images are too masculine, too ideal, nothing 'degenerate'--in a word this is more like propaganda than art. Sorry to be rude, but I am sure that works can be found that are beyond such themes, especially before communism.

Paskali i takon periudhes se rilindjes artistike shqiptare ku deri diku bashkohet idealizmi dhe atdhetarizmi nen nje fryme realiste ! Eshte nje artist qe duhet respektuar maksimalisht per ate qe i ka dhene historise se artit shqiptar. Idete subjektive pastaj jane gje tjeter , ndonjerit mund t'i pelqeje me shume ky apo ai artist , kjo apo ajo periudhe por historia eshte histori ! Keshtu qe me shume respekt per nje nga themeluesit e artit figurativ ne Shqiperi !

I meant for Albania.
Paskali's greatest work is the statue of Skanderbeg on a horse placed in the center of Tirana's main square.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/ALB_20070720_img_1465.jpg/425px-ALB_20070720_img_1465.jpg

The sculpture was created by a cooperation of 3 important artists of Albania.
Odhise Paskali , Janaq Paco and Andrea Mano.

Freedom Festival Kosova

Posted on 24 May 2009 by dârdha


Urban FM mbajti konferencen e pare per media ku u shpalosen te rejat rreth Freedom Festival Kosova i cili organizaohet nga Urban FM me perkrahje te zyres se Kryeministrit te Kosoves, Ministrise se Kultures dhe telefonise VALA.

Ky fest sipas Arientin Abdyli do ta vendose Kosoven ne Harten e Festivaleve boterore. Kosova theksoi ai, ka nevoj te kete festival te kalibrit te EXIT Fest apo festivaleve tjera rajonale, ku do te performonin bendet dhe muzicient te ndryshem te cilet vijne ne rajon ne turnet e tyre dhe deri tash e kan anash-kaluar Kosoven.

Qellimi i ketij festi eshte qe rinia e Kosoves te kete mundesi argetimi me performancat e kengetareve te ndryshem te cilet do te jene mysafir te ketij festivali ndersa Motoja eshte, Urban Goes Green me te cilen synohet sensibilizimi i opinionit per rendesine e ruajtjes se ambientit dhe mbrojtjen nga ngrohja Globale.

Me kete rast, me 12 dhe 13 qershor shenohet edhe 10 Vjetori i çlirimit te Kosoves.

Ne Freedom Festival Kosava do te performojne bende/artiste te njohur nderkombetar si dhe bende e artiste Shqiptar nga e tere Hapsina Shqiptare.

Bla Bla Bla nga Shkupi kthehen ne Kosove pas nje periudhe te gjate ndersa e veçanta tjeter e ketij festi eshte pjesemarrja e SPASULATI Bend Arberesh nga Italia.

Disa nga arstistet nderkombetar pjesemarres ne kete feste do te jene:


Fat Joe

Gus Gus


Zenzile


Pritet konfirmimi edhe nga Sisters of Mercy dhe The Coral


http://i39.tinypic.com/zuqxqo.jpg


Freedom Festival Kosova mbahet ne Parkun Germia ndersa Hyrja do te jete Falas.


http://www.dardamedia.com/dardamedia/?p=6891


official festival site: http://freedomfestivalkosova.com/index.html


:cheers:

official festival site: http://freedomfestivalkosova.com/index.html


:cheers:

I wish someday I could visit Kosovo, Inshallah.

By the way, I am from the Philippines.

I am still hoping that my country would recognize soon the Republic of Kosovo.

Welcome and thank you. :)

I wish someday I could visit Kosovo, Inshallah.

By the way, I am from the Philippines.

I am still hoping that my country would recognize soon the Republic of Kosovo.

Your enthusiasm is greatly appreciated. Maybe you should write a letter to your government asking why they are dragging their feet on the matter of recognition:cheers:

^^ Because they have a predominantly muslim separatist region of their own.

^^ Because they have a predominantly muslim separatist region of their own.

Tash e kuptoj kete "dashamir" te Kosoves. Por ne me islamista apo talibana nuk e fituam pavarsine, por me vlera kombetare te Uck-se dhe mikun madh SHBA.

A mund te tregoj kete dikush keti quni zezak. Une nuk muj sepse zgjohet diskush ne kembe dhe me quan anti-musliman. :lol:

Do you have some kind of socialistic realism in Albania! Any post are appreciated.

Any opinions about Oliver Jens Schmidts book "Skanderbeg"? The swiss author book is quite debatably? Have your say!

http://www.tagesanzeiger.ch/kultur/buecher/Schweizer-Historiker-beleidigt-Albaner/story/19392466?print=yes

Yes. Shmidt is a %&*£. I had my say.

Do you have some kind of socialistic realism in Albania! Any post are appreciated.

Any opinions about Oliver Jens Schmidts book "Skanderbeg"? The swiss author book is quite debatably? Have your say!

http://www.tagesanzeiger.ch/kultur/buecher/Schweizer-Historiker-beleidigt-Albaner/story/19392466?print=yes

Ich weiss dass die deutsche Sprache hier wohl nicht erlaubt sein dürfte, aber woher kommt dein Interesse für Albanien bzw. die Albaner?

Gruss
Taulant

Dancing in the dark

Power cuts, a shortage of kit and war damage haven't stopped Kosovars from creating a club scene that's gaining fans worldwide. Conor Creighton reports

Conor Creighton, Friday 29 May 2009

There is an electronic musician in Pristina called Toton. He has written a track called Coca Cola, which petitions the owner of the world's most popular beverage to buy Kosovo, paint it red, plaster the Coke logo on to everything, do whatever the company wants to the place - just, please, sort out the electricity problem. Kosovo's entire energy supply, such as it is, comes from only two thermal power stations. "We're probably the only electronic musicians in the world producing music without electricity," says Toton, "Our ministers need to tighten standards so that things start working."

Kosovo has the youngest population in Europe - 60% of Kosovars are under 25 - and also one of the continent's most unexpectedly progressive and dynamic electronic music scenes, thanks to a small, cosmopolitan group of music producers and promoters. Spray Club, the focal point of techno in Pristina, was included in DJ magazine's top 100 clubs in the world, and records made by Kosovar producers get played by internationally known DJs such as Richie Hawtin. The scene is so close-knit that if you meet one DJ on a Friday night, by Sunday you'll have clinked bottles with all of them. Promoters call each other at all hours of the night to borrow leads, cables, lights - whatever has just blown and needs immediate replacement. Small bars in the city play dubstep and techno, and bootleg white labels that haven't reached the rest of Europe.

It all started with one song. In 1995, Josh Wink's Higher State of Consciousness turned a generation of Kosovar punk kids on to techno. There was no money to buy equipment to replicate the song's rush, so people improvised and assembled their own drums, amps and speakers, while putting money aside to buy proper mixing decks. They held parties in squats and abandoned buildings - parties at which drugs were rife, given the country's position astride the supply routes between Africa, Asia and Europe. The stories go that one in four people in Pristina dropped acid during the 90s.

Pristina is a gloomy city except in summer. The seemingly constant rain carries ash and mineral particles, which coat all they touch, leaving everything feeling muddy. After dark, it feels as if you're trespassing in an abandoned city. Those who were dropping acid and dancing had one way to escape the gloom, but when the fighting with Slobodan Miloševic´'s Yugoslav forces intensified in 1998, the party scene in Kosovo went on hiatus. "There was no real partying during the war," says Toton. "It would have been a bit pointless seeing as our friends were targeted for execution or imprisoned."

The majority of Kosovar people are ethnic Albanians; during the war, more than a million of them fled, mostly to Germany, Switzerland, the US and UK. Young people who left kept in touch by listening to Kosovo's only independent radio station, radiourbanFM. The station began after the Nato bombings of Yugoslav targets in 1999 and acted as a soapbox for the new electronic music being created in Kosovo. Toton left his job to dedicate himself to the station, where, like many of the station's producers and DJs, he worked for little or no money. In turn, the listeners were patient enough to not switch channels during the frequent blackouts.

In contrast to the mainstream news stations, with their reports of economic and political problems, radiourbanFM offered information about local gigs and events, and helped talk up the scene. It would eventually encourage a lot of those listening around the world to move back to Kosovo. Berna, whose friends call her Bass Face, was involved with the station from the beginning, hosting her own new music show. "It's the only station in Kosovo where you are free to say whatever you want and can listen to underground tracks," she says.

Berna owns a bar called Llocks, one of the few venues in Pristina with a proper sound system; in a city where the roads need surfacing, the hospitals need beds and a tap in your home is no guarantee of running water, sound systems come a long way down the list of priorities. But Kosovars are shrewd improvisers. If a DJ wants to play, they'll make it happen, even if that means transforming a bare bar into a venue.

Equipment gets passed around depending on who needs it, and Toton learned to mix on a set of decks he shared with half the street. "It's what's made the scene happen," he explains. "Not everyone can afford to get a decent mixer or turntables." Though he has DJed across Europe and in the US, Toton still doesn't have a record player of his own at home.

"We make the best of whatever there is or try to provide what's needed," says Likatek, another Kosovar DJ who has managed to make the transition from local to international star and now runs a regular interantional night called Episodes. "There's some charm to it, though, and carrying equipment everywhere helps to keep the DJs' weight down."

Despite the practical difficulties, Kosovo clubbers demand good music. Until a couple of years ago, many of them were going out in London, New York and Berlin, and now that they're back home, they won't accept a compromise on quality. Besa, who was working at the New Yorker a year ago, now runs her own publication in Pristina. She sees the boom in DIY creativity in Kosovo as a reaction to the 90s, when the Miloševic´ government in Belgrade stamped out freedom of expression. "We had to find alternative ways to express ourselves," she says.

These days, survival for a Kosovar electronic musician doesn't mean fleeing repression, but getting out of the country frequently to play bigger venues and earn decent money - and that's not easy. The visa regime requires that anyone leaving Kosovo must prove they intend to return, Officials find it hard to believe that young DJs with no savings, family obligations or regular employment will want to come back, so most Kosovar artists fall victim to a visa rejection at some stage. One day, Kosovo will probably join the EU - France, Germany and the UK all back its inclusion - and travel will become easier. But the waiting, especially when artists are forced to turn down festivals and gigs that they have worked hard to secure, is maddening.

"The combination of disappointment and frustration is severe," says Likatek. "Most of the time, the promoters abroad have no idea of the requirements in place, and frankly I don't blame them as their freedom of movement was never limited in this way."

Funnily enough, one place DJs can travel to is Serbia; to Serbs, it's all still the same country. Toton was one of the first Kosovar DJs to play in Serbia after the war. He was booked to play the dungeon of a castle. All night long, he had a beautiful, toned blonde woman by his side. To make matters clear, she told him immediately, "I'm not here to fuck you; I'm here to protect you." She was a black belt in half a dozen martial arts.

It would be wrong to suggest that the newly installed Kosovar government isn't weighing in with financial support for music in the country, but a lot of the time the trade ministry chooses dubious recipients for its funds. For example, it spent half a million euros on a concert for young Kosovars that featured Elvis and Abba impersonators, and a headlining slot for Samantha Fox.

Of course, there aren't many electronic music scenes anywhere that get government support. The musicians in Kosovo know this, and they're not looking for a handout; they've kept the scene alive by themselves so far. But they say they would appreciate it if the people in charge could do something about the irregular power supply.

Toton says there's something in the soil that radiates a positive energy and keeps the young people feeling good. If Europe is looking for proof that religious tolerance, cooperation and optimism can thrive in the face of material shortage, it could do a lot worse than to check out the electronic music scene in Kosovo.

Fresh in Pristina: Kosovo's techno DJs

Traditional Kosovar music is made with a 7/8 time signature - not the easiest to dance to - but, like every other electronic scene in Europe, Pristina is influenced first and foremost by the music coming out of London and Berlin. Minimal techno, dubstep and house are the sounds you hear in the bars and clubs. Kosovar house and techno producers add darker, grungier, more industrial beats to standard electronic music templates to give a distinctive flavour.

Pristina's most famous club, Spray, is home to the city's best-known DJs - Likatek, Toton, Legoff, Goya and Naka, who is considered by many to be the best techno DJ in the country, play there regularly. And when international DJs come to Kosovo, Spray is where you'll find them. Seven years ago, Likatek started a regular techno and house night at Spray called Episodes. It brought together DJs, producers and designers to create a complete Kosovar clubbing experience. Episodes now has residencies in the Netherlands and Albania.

Apart from techno and house, there's a vibrant trance scene in Pristina where parties are put on in the woods around the capital. Word about these raves is usually circulated in the bars around Pristina, but the Bass Face show on radiourbanFM is the primary supporter of local musicians in the capital. Right now they're playing a lot of a new Kosovar electronic music collective, founded by Toton, called Pischmen.

Where can I hear a sample?

likatek.net
myspace.com/pischmen
radiourbanfm.com
myspace.com/nakadj

http://www.guardian.co.uk/music/2009/may/29/kosovo-dance-clubs-bass-face-toton

METHOD MAN dhe RADMAN@Freedom festival

Method Man dhe Redman prezantojnë shpirtin e vërtetë të hip hop-it. Duke sjellë gjithmonë skenën më origjinale të hip hopi-it njujorkez . Performanca e tyre metet përgjithmonë një kujtim i paharrueshëm. Me Red, huligani entuziast dhe Meth një MC i shpejte dhe i rrjedhshëm, përbëjnë dyshen më fatale në hip hope skenë. Por më e rëndësishmja ndoshta është që Meth dhe Rad prezantojne pjesën më të mirë rep-it underground.

UrbanFM (http://radiourbanfm.com/?page=3)

per me shume info rreth festivalit vizitojeni faqen e festivalit (momentalisht ne perpunim) ose grupin n'Facebook

Freedom Festival (http://freedomfestivalkosova.com/)

facebook group (http://www.facebook.com/group.php?gid=180203750231)

Prishtina film festival, SEPTEMBER 22nd 2009


www.prifilmfest.org

"Honeymoons" a groundbreaking Balkan comedy

VENICE (Hollywood Reporter) - Following in the wake of Goran Paskaljevic's Serbian trilogy -- "The Powder Keg," "Midwinter Night's Dream" and "The Optimists" -- "Honeymoons" addresses the Balkan youth drain, in a tale about two young couples, one Serbian and one Albanian, who leave their countries to seek greener pastures in Europe.

The story is familiar but it is told with masterful skill that involves the audience deeply in the social and family context of the would-be emigres. The film has the distinction of being the first Serbian-Albanian co-production and offers a rare glimpse into today's Albania, which has only recently begun to emerge on the international film scene.

Audiences who already appreciate the director's subtle cinematic storytelling will be surprised to find a new streak of Balkan humor in the Serbian part of the tale, not the cruel ironies of "The Optimists" but comedy of a more traditional, open-hearted kind, where grotesquely real characters get smashed at a jolly wedding presided over by actor Lazar Ristovski. Albanian co-scripter Genc Permeti, instead, contrasts the wildly different lifestyles of backwoods and city folk in a country rocketing out of the worst form of Communism and into a trashy West.

The stories of the two young couples run parallel throughout the film. On a remote mountain somewhere in Albania, a mother weeps for her son, who has been missing since trying to cross over into Italy years before on a rubber raft. His fiancee Maylinda (Nirela Naska), poised between tradition and the modern world, is courted by the missing boy's brother Nik (Jozef Shiroka). But their marriage is impossible under the circumstances and, as a last resort, Nik procures Italian visas for the two of them. While attending a cousin's wedding in Tirana, they sneak away and elope.

If the Albanian story is dramatic, the Serbian tale is more relaxed. Belgrade-dwellers Vera (Jelena Trkulja) and her cellist husband, Marko (Nebojsa Milovanovic), visit Vera's hometown for a cousin's wedding. Vera's father (Petar Bozovic) and uncle (Ristovski) are on different political wavelengths and have been feuding for years. The uncle's party is the swaggering winner, the father's the bitter loser, and the wedding brings tension to a head.

Paskaljevic is a master of framing and long takes, in which one emotion follows another like waves in the same shot. The weddings expertly blend humor and drama, closeups and group photos, hope for reconciliation and its negation. The last part of the film turns genuinely frightening as it details, in a more predictable narrative framework, Vera and Marko's train journey to Hungary and Nik and Maylinda's sea voyage to Italy. The fact that the two couples never meet is immaterial, since viewers will have no trouble paralleling their stories, but it does short-circuit the expected emotional payoff in a subtle, open-ended finale.

(Editing by Dean Goodman at Reuters)


http://www.reuters.com/article/reviewsNews/idUSTRE58705920090908

Would someone show architecture of Tirana, new photos, old postcards and photos, names of famous Albanian architects and so on?

Would someone show architecture of Tirana, new photos, old postcards and photos, names of famous Albanian architects and so on?

Try browsing the Photography section. Check out this thread

http://www.skyscrapercity.com/showthread.php?t=571583

Great! This is exactly what I was looking for. Thank you SADOSI!

Juliana Pasha fiton Festivalin me këngën e Ardit Gjebresë, shkon në Evropian


Alma Mile

"Nuk mundem pa ty", kënga e kënduar nga Juliana Pasha, me muzikë të Ardit Gjebresë, tekst të Pirro Çakos, orkestrim të Shpëtim Saraçit u shpall kënga fituese e edicionit të 48-të Festivalit të Këngës në RTSH. U zhvillua mbrëmë në Pallatin e Kongreseve nata finale e edicionit të 48-të të Festivalit të Këngës në RTSH. Pas një gare maratonë e moderuar nga këngëtarët Alban Skënderaj dhe Miriam Cani, juria e përbërë nga emra të njohur të muzikës dhe spektaklit votuan në mënyrë të hapur këngët pjesëmarrëse, nga dolën edhe tre vendet e para. Përveç shkrimtarit Agron Tufa, i cili e vlerësoi me 13 pikë, pjesa tjetër e jurisë votoi në mënyrë unanime këngën e Gjebresë me nga 20 pikë. Në vend të dytë u rendit kënga "Në pasqyrë" e kënduar nga Anjeza Shahini, me muzikë të Sokol Marsit dhe tekst të Jorgo Papingjit dhe në vend të tretë, kënga "Gjëra të thjeshta" e kënduar nga Kamela Islami, me muzikë të Kristi Popës dhe tekst të Florian Zykos.
Ishin 18 këngëtarë "big" dhe dy fituesit e natës së të rinjve, ata që u ngjitën mbrëmë në skenën e Pallatit të Kongreseve, në natën finale të festivalit të RISH-së. Nën regjinë e Osman Mulës, drejtim artistik të Selim Ishmakut, skenar të Genc Ymerajt, skenografi të Carlo Cane-s, këngëtarë e kompozitorë të njohur risollën për të tretën herë këngët e tyre. Edicioni i këtij viti mund të quhet edhe si një vit rikthimesh, pasi riktheu në këtë festival të traditës kompozitorë si Agim Krajka, Ardit Gjebrea, i cili këtë vit na u shfaq edhe si tekstshkrues, Dorian Nini, Kristi Popa e Bojken Lako, etj., të cilët duket se kanë nisur të ribesojnë në këtë ngjarje të muzikës së lehtë. Por nuk munguan as kompozitorë, tashmë të përhershëm në skenën e fundvitit, si Adrian Hila, Pirro Çako, Edmond Zhulali, Agim Poshka, etj. Apo tekstshkrues si Jorgo Papingji, Pandi Laço, Timo Flloko, Pirro Çako, etj. Mes këngëtarëve "big" u renditën Juliana Pasha, Rovena Dilo, Teuta Kurti, Anjeza Shahini, Kejsi Tola, Pirro Çako, Endri dhe Stefi Prifti, Flaka Krelani, Era Rusi, etj. Prej vitit 2004, kur Shqipëria filloi të marrë pjesë në Festivalin Evropian, kompozitorët kanë nisur t'ia përshtatin disi krijimet e tyre natyrës së këtij aktiviteti. (Ndonëse fituese kanë dalë edhe balada. Kujtojmë këngët e Frederik Ndocit dhe Olta Bokës). Kjo lloj përshtatshmërie u vu re edhe në këtë edicion, ku garuan këngë ritmike, të stilit dance, apo me motive të spikatura folklorike shqiptare, si këngët e kënduara nga Rusi, Lako, Kurti, apo Krelani. Këndimit live të këngëtarëve këtë vit iu shtua edhe shoqërimi i back vokaleve, të cilët gjithashtu kthehen në këtë skenë pas vitesh.
Festivali i këtij viti, i cili jo rastësisht u përzje me atmosferën e festave, u zhvillua në katër net. Ishin këngëtarët "big", ata që hapën siparin e këtij edicioni, me performancën e tyre të parë. Nata e dytë, iu kushtua e gjitha të rinjve. Plot 18 këngëtarë të rinj dhe grupe, u ngjitën në skenën e Kongreseve, ku interpretuan krijime të kompozitorëve të njohur, si Agim Krajka, i cili ia besoi këngën e tij "Broadway" Goldi Halilit, apo Alfred Kaçinari, Gjergj Jorgaqi, etj. Nata e tretë ishte më shumë një natë spektakli. Këngëtarët "big" u ngjitën në skenë të shoqëruar nga të tjerë interpretues, apo edhe kompozitorë të njohur, duke e risjellë këngën në variantin e dueteve. Kështu u ngjitën në skenë këngëtarë si Aleksandër Gjoka, Soni Malaj, Redon Makashi, grupi "Burn", Jonida Maliqi, Olta Boka, Rosela Gjylbegu e Eliza, etj. Duke qenë se këngët ishin të regjistruara, kjo natë ishte më e çtensionuar se dy të parat, ku nuk munguan edhe pyetjet e shkurtra për këngëtarët nga ana e prezantuesve. Gjithnjë, duke iu përshtatur Eurosongut, një pjesë e mirë e këngëve ishin të shoqëruara nga performanca koreografike, të përgatitura nga koreografi Julian Bulku, i cili prej vitesh ushtron karrierën e tij në Greqi. (Bulku përgatiti koreografinë e Kejsi Tolës në Eurosongun e Moskës). Gjatë netëve nuk munguan numrat koreografikë, kolazhet, apo interpretimet e dy prezantuesve-këngëtarë Cani dhe Skënderaj. Por nata me më shumë emocione ishte padyshim ajo e mbrëmshmja, e cila shpalli edhe fituesin e radhës, i cili do të na përfaqësojnë në Festivalin Evropian. Ndryshe nga vitet e tjera organizatorët nuk e panë të udhës të sillnin ndonjë të ftuar të huaj, për të "mbushur" pauzën që krijohet gjatë vendimmarrjes së jurisë. Ishte një edicion tërësisht shqip.

Juria
Edhe këtë vit juria votoi në mënyrë të hapur për këngët konkurrente në Festivalin e RTSH-së. Këngët në natën finale u votuan me pikë nga 1-20. Juria e këtij edicioni përbëhej nga emra të njohur të muzikës shqiptare, si kompozitori dhe këngëtari Luan Zhegu, redaktori i muzikës Shaban Ibrahimi, producentja Zana Çela, violinisti Olen Çezari, kantautori Saimir Braho, kompozitori Flamur Shehu, shkrimtari Agron Tufa.

Shtatë herë në Evropian
Juliana Pasha përfaqëson për të shtatën herë Shqipërinë në Festivalin Evropian. Ishte Anjeza Shahini me këngën "Imazhi yt", që ngriti siparin dhe e vetmja që ka arritur një pozicion të mirë në renditjen përfundimtare. Në 6 pjesëmarrjet e shkuara, Shqipëria është përfaqësuar me dy krijime të dyshes Edmond Zhulali - Agim Doçi, me tri këngë të krijuara nga Adrian Hila dhe Pandi Laço dhe një krijim të Klodian Qafokut. Fituesi i këtij viti do të përfaqësojë këngën shqiptare në skenën e Eurosongut, i cili vitin që vjen do të organizohet në Norvegji.

Orkestra "live"
Interpretimi 100% live i Orkestrës së RTSH-së u konsiderua si një nga pikat më të forta të këtij edicioni. Për vite me radhë, vetëm një pjesë e orkestrës ka interpretuar vërtet, ndërsa pjesa tjetër ka qenë thjesht për fasadë. Këtij viti organizatorët premtuan vetëm interpretim "live". Por vetëm gjatë dy netëve ai ishte i tillë. Gjatë natës së të rinjve, orkestra nuk figuronte fare në skenë, ndërsa natën e tretë, këngët ishin të regjistruara.


Nata e të rinjve, ende herët
Pas kaq vitesh, Festivali i Këngës në RTSH u zhvillua në tri net. Strukturës së ngritur një vit më parë nga ish-drejtori artistik Pirro Çako dhe regjisori Pali Kuke, të cilët sollën natën e dueteve, iu shtua nata e të rinjve. Dikur një traditë e festivalit, e kthyer në e tillë, sidomos pas shkrirjes së festivalit "Këngët e Stinës". Rikthimi i kësaj nate u mendua për t'i dhënë "freski" festivalit me emra dhe zëra të rinj, por edhe për t'u dhënë një dorë këtyre të fundit për t'u afirmuar në këtë skenë kaq të rëndësishme. Kompozitorë me emër u impenjuan për të krijuar për këta të rinj, si Krajka, Kaçinari, Tërkuçi, Jorgaqi... Në dukje një ide shumë e mirë, por skena tregoi tjetër gjë. Mes 18 këngëve në garë, interpretimet e mira numëroheshin me gishtat e njërës dorë. Shumë stonime dhe interpretime të dobëta. Kemi para aktivitete rinore, apo gara fëmijësh, shumë më të mira se kaq. Ishte çështje emocionesh, teknike, apo përzgjedhjeje? Të përballosh live një skenë si ajo e Pallatit të Kongreseve nuk është e thjeshtë. Edhe emra të njohur kanë dështuar ndonjëherë e ndoshta të rinjtë duhet të maturohen edhe ca, deri sa të shkojnë në festivalin e RTSH-së.

Çmimet

Çmimi i parë:
"Nuk mundem pa ty", Juliana Pasha, 133 pikë
Çmimi i dytë:
"Në pasqyrë", Anjeza Shahini, 118 pikë
Çmimi i tretë:
"Gjëra të thjeshta", Kamela Islami, 115 pikë
Fituesi i të rinjve
Çmimi i parë: Iris Hoxha me "Zërin tim ta ndjesh"

http://www.youtube.com/watch?v=xGoPlYF2OOM

Kënga fituese :)

The new Guinness World Record holder for..."world's shittiest artist"

http://farm5.static.flickr.com/4053/4346060926_ce9642f39f_o.jpg

:ohno: I've seen monkeys on pot do more creative and better "art" than this...

http://farm5.static.flickr.com/4028/4345334827_2dc3c54cd8_o.jpg

http://farm5.static.flickr.com/4056/4346060938_6e8ba3c3a2_o.jpg

http://farm5.static.flickr.com/4043/4345334823_8539b7157c_o.jpg

http://farm5.static.flickr.com/4058/4346060936_31b7568eff_o.jpg

Albanian "artists" are the worst thing since kindergarten class art projects. They should be ashamed of themselves...and all these fu**wits who go their exhibitions too.

The new Guinness World Record holder for..."world's shittiest artist"

and better "art" than this...



Albanian "artists" are the worst thing since kindergarten class art projects. They should be ashamed of themselves...and all these fu**wits who go their exhibitions too.

Do you know anything about Albanian Art or you just talking in the air. The Kosovo/Albania aristis are smthing to be proud of. It is just shame they dont have space and support from Government at all. Do you know that Sislej Xhafa is one of the artists from Kosovo who entered into the list of 10 biggest artists of last decade in Italy????

Oh I'm sorry...I criticized something Albanian. Shame on me!!!!

Do you see what I see above? Its garbage of the highest degree.

Do you know that Sislej Xhafa is one of the artists from Kosovo who entered into the list of 10 biggest artists of last decade in Italy????

His paintings and sculptures are even bigger garbage than the ones above. He's only famous for his photographs.

Albanian artists...in 99.6% of cases...are the shittiest, most ignorant, most unimaginative, most un-talented, biggest copy-cats pieces of modern art garbage on this planet.

This not to say that "modern art" in general isn't absolute garbage...but all they do is copy...and hence end up with garbage.

Oh I'm sorry...I criticized something Albanian. Shame on me!!!!

Do you see what I see above? Its garbage of the highest degree.



His paintings and sculptures are even bigger garbage than the ones above. He's only famous for his photographs.

Albanian artists...in 99.6% of cases...are the shittiest, most ignorant, most unimaginative, most un-talented, biggest copy-cats pieces of modern art garbage on this planet.

This not to say that "modern art" in general isn't absolute garbage...but all they do is copy...and hence end up with garbage.

O shok mos fol palidhje, nese nuk t'pelqen ai kritikoje ate e jo krejt artistet tjere.

Oh I'm sorry...I criticized something Albanian. Shame on me!!!!

I think you're being unfair. Maybe a large chunk of what we end up seeing is garbage, but I personally know several artists (photographers, painters) who do excellent work. The only problem is that they're not as successful as some in marketing their work. So they end up showing their work to only a select few friends and family, unable to gain a wider audience.

Some of them don't have the money, others lack ambition.. some are just unlucky.

I think you're being unfair. Maybe a large chunk of what we end up seeing is garbage, but I personally know several artists

No I'm not...

Albanian artists...in 99.6% of cases

Yes there are 0.4% that might be ok...That doesn't eliminate the fact that 99.6% of them are garbage.

No I'm not...



Yes there are 0.4% that might be ok...That doesn't eliminate the fact that 99.6% of them are garbage.

Your acting childish.

Dont base ur bullshit opinion on a few peices done by some artist in Albania and then throw everybody else whos work you have not see in the same bucket.

You seem to have an opinion just about everything kid. Sometimes I wonder why exactly are you here? You never really contribute anything besides give us your two arrogant cents about every possible topic.

I guess the saying "opinions are like assholes, because everybody has one" holds true with people like you.

Leave the judging to artist. If he got the Guines world record, i'm pretty sure he is good.

Leave the judging to artist. If he got the Guines world record, i'm pretty sure he is good.

HAHA

Leave the judging to artist. If he got the Guines world record, i'm pretty sure he is good.

:lol:

The new Guinness World Record holder for..."world's shittiest artist"

"Art" isn't done to be judged by "artists". "Art" is done to be judged by everyone...Besides I can guarantee you that my talent in art is about 100 times better then any of these baboons...but thats not the point. The point is...that I...as public...as the person to whom this "art" is targeted...think its garbage. Thats my opinion.

Your acting childish.

Dont base ur bullshit opinion on a few peices done by some artist in Albania and then throw everybody else whos work you have not see in the same bucket.

You seem to have an opinion just about everything kid. Sometimes I wonder why exactly are you here? You never really contribute anything besides give us your two arrogant cents about every possible topic.

I guess the saying "opinions are like assholes, because everybody has one" holds true with people like you.

You know what else they say about assholes? They say that everyone thinks everyone else's stinks...but not their own ;) And yet they all stink...some just more than others ;)

Thats my opinion. I don't criticize your OPINION on a matter of subjective taste...YOU on the other hand...seem to get ticked off every time someone expresses an OPINION on a SUBJECTIVE matter... particularly if that opinion somehow insults or degrades something "Albanian".

Now there are objective things...and theres subjective things. I'll criticize the heck out of someone on an...objective...thing if I think they're wrong. I won't criticize you...on your tastes in music or art or food or anything subjective.

You're free to express your opinion of love for the above posted "art" :) I just find it hard...that you will ;)

Understand? Its not so hard...if you don't like me making fun of shi*t artists...thats your problem entirely.


---------------

Secondly...I like art. I'm interested in it. Good art is good art. I happen to do some myself (or at least did). And I have seen plenty of Albanian artists...

What you seem to not be able to understand however...is such a thing as basic statistics...and the fact that a figure of 99.4% sh*it...means they...yes...

...there are some that are indeed good. They are in the EXTREME minority. The VAST majority...are absolute stinking garbage. And they are absolute stinking garbage because...like the vast majority of society in Albania... particularly young people...they don't have a SINGLE original or critical piece of thought in their minds. They are the product of a culture of absolute mediocrity and extreme intellectual laziness. And that describes Albanian society in general...not just its non-existent shitty "art scene".

Just go to FAP...where they exhibit the art from the art students and others. I have never seen a bigger collection of vomit-inducing smelly garbage than that. But thats my opinion :)

Funny part. You are part of that society you are criticizing. Without even realizing it.

Dont talk so uniform as if even Kosovo has the same society as Albania...

Kosovo is slightly better in that respect. Maybe a lot better. I'm not talking about them.

99% of all the worlds artists are copycats anyway. Modern art is just a fish in a blender.

i R newborn

http://photos-g.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/hs478.ash1/26183_322015740974_684445974_3615515_1284643_n.jpg

Tungjatjeta te nderuar,

bad architects (http://bad-architects.gp) dhe AUT - Architektur und Tirol (http://aut.cc) organizojne ekspoziten "Prishtina-Connection (http://www.aut.cc/event.php?item=5457)", ne Innsbruck AUSTRI. Qellimi i kesaj ekspozite eshte prezentimi i identitetit te ri Kosovar.

Prandaj behuni pjese e kesaj ekspozite duke na derguar ne e-mail newborn@bad-architects.gp (mailto:newborn@bad-architects.gp),

• Nje fotografi tenden prane skulptures NEWBORN dhe
• Vendbanimin aktual

Fotografite qe dergoni, do te perdoren per ekspozite.


Ju falemnderit per ndihmen tuaj,
bad architects group / newborn@bad-architects.gp (mailto:newborn@bad-architects.gp)

hahuhhahuahahhahahauhahauhauhahhahahaahhuauhuahuauhahauuahauhahuaha

Cfare eshte bere me germen R ?

hahuhhahuahahhahahauhahauhauhahhahahaahhuauhuahuauhahauuahauhahuaha

Ca ka me qesh?

Cirku i Tiranes rrezikon te mbyllet (http://top-channel.tv/video.php?id=13005) :ohno:

Oh I'm sorry...I criticized something Albanian. Shame on me!!!!

Do you see what I see above? Its garbage of the highest degree.



His paintings and sculptures are even bigger garbage than the ones above. He's only famous for his photographs.

Albanian artists...in 99.6% of cases...are the shittiest, most ignorant, most unimaginative, most un-talented, biggest copy-cats pieces of modern art garbage on this planet.

This not to say that "modern art" in general isn't absolute garbage...but all they do is copy...and hence end up with garbage.

Grupi_Armiqesor nuk hi ne debat me ty per art. Se per me hi debat me ty, ti se pari duhet kuptu artin. Duhet ti njofesh levizjet ne art edhe historine e artit. E ate se kupton, prandaj nuk ja vlene...

Une e kam te kryme Akademin e Arteve-pikturen. Prandaj shumicen i kam koleg edhe e di sa shume kane arrit ne kushte cfare jemi. Si ne Shqiperi ashtu edhe ne Kosove...
Per fat te keq arti fare nuk ka perkrahje insitucionale edhe artistat Kosovar/Shqiperi jane me shume te njoftur jash ketyre shteteve, se ne vend te tyre.

E din ti se nje nder kureatoret me te mdhaj boteror Harold Zimmerman ne listen prej 20 artisteve nga gjithe bota, i ka dy Kosovar edhe nje nga Shqiperia. Per organizim te disa bienaleve ai merr edhe nga 20 milion euro.

Sikur te ishim ne ne fusha tjera si ne art, ateher do i kishim punet shume me mire.

Cfare eshte bere me germen R ?

???????
Si duket e kane dergu ne pastrim kimik :)

Grupi_Armiqesor nuk hi ne debat me ty per art. Se per me hi debat me ty, ti se pari duhet kuptu artin. Duhet ti njofesh levizjet ne art edhe historine e artit. E ate se kupton, prandaj nuk ja vlene...

Jo more? Nuk merkam vesh...sepse ashtu thua ti.

Arti eshte 110% subjektiv....kshuqe te marresh vesh nga dicka subjektive...eshte e pamundur...sepse kur te gjithe marrin vesh...atehere asnjeri s'merr vesh :)

Vlera e artit matet nga nje...dhe vetem nje...gje. E njejta gje qe mat vleren e cdo prodhimi tjeter. Nese tregu...njerzit onjoronta si puna ime ;)...e blejne apo jo. Nese e blejene shume mire per ta...nese jo...athere kjo tregon se eshte "art" koti qe sherben vetem per te fryre trute e "artistit".

Tani une e perseris dhe njehere...sepse me sa duket ju artistat non-onjoront...nuk merrni vesh shume nga statsitika ;)...por kur them qe "shumica e artistve Shqiptar jane kot fare"...kjo NUK do te thote qe nuk ka 2-3 veta qe jane shume te mire (megjithse ata qe jane...kane vedkur me kohe...dhe prej tyre...99.9% jane te lindur ose rritur ne perendim...pra nuk jane te prekur nga shoqeria Shqiptare qe prodhon kte lloj mediokriteti).

E marr vesh qe ky eshte koncept...TEPER...i nderlikuar per tu kuptuar ;)...gjithsesi mundohuni ta kuptoni.

Fakti qe Akademia e Artve ne Tirane prodhon me dhjetra "artista" cdo vit...dhe nga kta...99.9% jane KOT fare dhe te nje niveli skandaloz...kte fakt s'kam nevoje ta mbroj une sepse e mbron vet tregu (pra asnjeri nuk i ble zhgaravinat qe prodhojne "artistat" tane...)

PS: Une mund...ose s'mund...te kutpj shume me teper nga "levizjet" e zorreve te trasha dhe te holla te artit :)...apo dhe nga "historia" e artit se c'mendon ti. Gjithsesi...kjo s'ka rendesi fare...Dhe kur te kuptosh se pse kjo s'ka rendesi fare...fare fare...ateher do kuptosh se ne c'nivel qesharak eshte "arti" Shqiptar...dhe aq me keq "artistet" Arnaut.

Jo more? Nuk merkam vesh...sepse ashtu thua ti.

Arti eshte 110% subjektiv....kshuqe te marresh vesh nga dicka subjektive...eshte e pamundur...sepse kur te gjithe marrin vesh...atehere asnjeri s'merr vesh :)

Vlera e artit matet nga nje...dhe vetem nje...gje. E njejta gje qe mat vleren e cdo prodhimi tjeter. Nese tregu...njerzit onjoronta si puna ime ;)...e blejne apo jo. Nese e blejene shume mire per ta...nese jo...athere kjo tregon se eshte "art" koti qe sherben vetem per te fryre trute e "artistit".

Tani une e perseris dhe njehere...sepse me sa duket ju artistat non-onjoront...nuk merrni vesh shume nga statsitika ;)...por kur them qe "shumica e artistve Shqiptar jane kot fare"...kjo NUK do te thote qe nuk ka 2-3 veta qe jane shume te mire (megjithse ata qe jane...kane vedkur me kohe...dhe prej tyre...99.9% jane te lindur ose rritur ne perendim...pra nuk jane te prekur nga shoqeria Shqiptare qe prodhon kte lloj mediokriteti).

E marr vesh qe ky eshte koncept...TEPER...i nderlikuar per tu kuptuar ;)...gjithsesi mundohuni ta kuptoni.

Fakti qe Akademia e Artve ne Tirane prodhon me dhjetra "artista" cdo vit...dhe nga kta...99.9% jane KOT fare dhe te nje niveli skandaloz...kte fakt s'kam nevoje ta mbroj une sepse e mbron vet tregu (pra asnjeri nuk i ble zhgaravinat qe prodhojne "artistat" tane...)

PS: Une mund...ose s'mund...te kutpj shume me teper nga "levizjet" e zorreve te trasha dhe te holla te artit :)...apo dhe nga "historia" e artit se c'mendon ti. Gjithsesi...kjo s'ka rendesi fare...Dhe kur te kuptosh se pse kjo s'ka rendesi fare...fare fare...ateher do kuptosh se ne c'nivel qesharak eshte "arti" Shqiptar...dhe aq me keq "artistet" Arnaut.

1. Ti shoku me mu, duhet me se pari te besh dallim mes drejtimeve ne art. Komentet per foto me heret i bere ne instalacion. Instalacioni apo performanca artistike dallon prej piktures.

2. Instalacioni shiten, performancat artistike jo. Ama te dyjat sponzorohen me mjete qe dedikohen per ekspozite. Siq e permenda me lart, se ka expozita qe jepen 20 million euro donacion per organizim te expozites. Ato te holla ndahen ne baze te numrit te artisteve. Kureatori cakton "temen", artistat kane per detyre te punojne nje punim qe lidhjet me ekspozite, apo teme. Ka ekspozita qe artistat jane te lejuar te punojne me ide personale. Sa i perket instalacioneve. Nje instalacion mund te mbrri vlere me miliona dollare, te pelqeu apo nuk te pelqeu ty.

3. Jo cdo kush mund te shkoj ne Akademi te Arteve. Nuk di sakesisht sa eshte numri i studenteve qe pranohen cdo vite ne Tirane, ama une kur kam hy ne Akademi ka qene 12 ne Prishtine. Dmth nuk ki ketu kompani ndertimi me 20 000 puntore. Eshte nje numer i limituar....

4. Shume artiste ndjekin rruge te tjera ne jete per shkak te gjendjes ekonomike ne Kosove edhe Shqiperi. Po ti thuash dikujt nje pikture e imja kushton 2000-5000 euro, menjeher te thot shko shif psikiatrin. Eshte mentaliteti edhe shteti qe nuk ndihmon...

5. Ne ish-Jugoslavi edhe ne shume vende perendimore, artistet qe jane te regjistruar si aktiv kane/patur rroge te rregullt prej shtetit. Pa marr parasyesh a shet ai apo nuk shet piktura.

6. Une pas pauzave ne pikture. Per te bere nje pikture moderne me duhet te filloj nga realizmi, duke kalu ne ekspresionizem edhe deri te piktura siq eshte e njohur tek ne "moderne". Per te bere nje pikture te tille me duhet te kam levijen, kompozicionin edhe harmonine. Nese nje piktore apo elefant nuk ka talent, do ta vresh ne pikture. Por nese e njef artin, perndryshe te gjitha do te duken te njejta.

1. Ti shoku me mu, duhet me se pari te besh dallim mes drejtimeve ne art. Komentet per foto me heret i bere ne instalacion. Instalacioni apo performanca artistike dallon prej piktures.

Une e kuptoj shume mire qe ato jane "installation" dhe jo piktura :) Faleminderit.

2. Instalacioni shiten, performancat artistike jo. Ama te dyjat sponzorohen me mjete qe dedikohen per ekspozite. Siq e permenda me lart, se ka expozita qe jepen 20 million euro donacion per organizim te expozites. Ato te holla ndahen ne baze te numrit te artisteve. Kureatori cakton "temen", artistat kane per detyre te punojne nje punim qe lidhjet me ekspozite, apo teme. Ka ekspozita qe artistat jane te lejuar te punojne me ide personale. Sa i perket instalacioneve. Nje instalacion mund te mbrri vlere me miliona dollare, te pelqeu apo nuk te pelqeu ty.

:) Dhe sic thash une...vleren e nje cope arti e vendos...VLERA qe publiku ja cakton...

Faleminderit edhe per kte...megjithse perserite ate qe thash une.

Dhe fakti qendron se 99.9% te artistve Shqiptar...prodhojne "art" qe...ASNJERI...nuk i vi ndonje vlere.

Pra nuk jam UNE qe thot "eshte art koti"...eshte publiku nepermjet vleres qe ja cakton.

Ti me thua "ka artista qe bejne miliona!" Ka ore si s'ka...Po nuk jane kta :)

3. Jo cdo kush mund te shkoj ne Akademi te Arteve. Nuk di sakesisht sa eshte numri i studenteve qe pranohen cdo vite ne Tirane, ama une kur kam hy ne Akademi ka qene 12 ne Prishtine. Dmth nuk ki ketu kompani ndertimi me 20 000 puntore. Eshte nje numer i limituar....

Dhe me siguri ishin 11 me teper sec kerkon tregu ;) Por une s'kam problem me kte fare.

Gjithsesi "Akademia e Arteve" ne Tirane dipllomon 64 veta ne vit vetem per "art figurativ" (ne 2008). Kjo nuk varet nga nje KUOTE...sepse kjo shifer ndryshon ne cdo vit dhe gjithsesi eshte nen kapacitet.

Por edhe ktu s'kam problem fare...kush te doj le te shkoj. Problemi eshte...nese mund te quhet problem...se nga kta 64 ne vit...63.9 s'kan asnje pike talenti.

Sipas mendimit tim gjithmon :)...dhe sipas mendimit te publikut qe i vlerson ;)

4. Shume artiste ndjekin rruge te tjera ne jete per shkak te gjendjes ekonomike ne Kosove edhe Shqiperi. Po ti thuash dikujt nje pikture e imja kushton 2000-5000 euro, menjeher te thot shko shif psikiatrin. Eshte mentaliteti edhe shteti qe nuk ndihmon...

:) Qiveriu e paska per detyre tju ndihmoka :)

Mentaliteti tipik Arnaut fillon dhe mbaron ke nje pike dhe nje pike vetem (pika qe krijon mediokritetin dhe varferine e jashtzakonshme ne mendjen e Shqiptarve). Dhe kjo pike eshte...

"qiveriu te me gjej pune, te me japi pare, te me japi shpi, te me japi kshu dhe ashtu".

Se dyti, nuk e quan si ndihme ti faktin qe qiveriu paguan per 64 "artista" te shkojne ne shkolle kur tregu per art ne Shqiperi nuk kerkon nje numer te tille??? Jo? Cfar ndihme tjeter dashkan "artistat"...ndryshe nga ndihma qe qiveriu jep per...le te them student te inxhinjerise, ekonomise, fizikes etj etj? Ju qenkeni...special?

Se treti, nese jeni artista aq te mire...mund ti shisni "artin" tuaj ne tregje nderkombetare ;) Plus une njof personalisht te pakten nje artist ne Shqiperi qe ben pare me pikturat e veta...pa ndihmen e qiveriut apo askujt tjeter...por thjesht sepse ben piktura te vecanta qe njerzit ja blejne. Pse shkrimtaret, aktoret, muzikantet etj etj...mund te bejne pare ne Shqiperi por "zhgaravinsat" s'bekan dot?

5. Ne ish-Jugoslavi edhe ne shume vende perendimore, artistet qe jane te regjistruar si aktiv kane/patur rroge te rregullt prej shtetit. Pa marr parasyesh a shet ai apo nuk shet piktura.

Eh po...ajo quhet...komunizem ;)

6. Une pas pauzave ne pikture. Per te bere nje pikture moderne me duhet te filloj nga realizmi, duke kalu ne ekspresionizem edhe deri te piktura siq eshte e njohur tek ne "moderne". Per te bere nje pikture te tille me duhet te kam levijen, kompozicionin edhe harmonine. Nese nje piktore apo elefant nuk ka talent, do ta vresh ne pikture. Por nese e njef artin, perndryshe te gjitha do te duken te njejta.

Nuk ta morra vesh shume mire se cfar the ktu...po nese dikush ka talent...ka talent dhe TREGU do ta vlersoj. Nese jo...perfundon me zhgarravina kot se koti sic prodhojne 63.9 nga 64 student te arteve figurative qe dalin nga bankat e "Akademise se Arteve" ne vit.

Dhe kjo sepse qiveriu...paguan per kta 64 studenta pa talent dhe pa asnje mendim origjinal...qe te shkojne ne shkolle per "art" falas. nese kta "artistat" do paguanin VET per te vajtur ne shkolle per art...mendon ti se do shkonin 64 veta ne shkolla "arti figurativ"?? Duke patur parasysh se do paguan vet me vone me prodhimin e tyre? ;)

-----------

Gjithsesi une s'kam asnje lloj problemi me kte. Le te shkojne 640 po te duan ne shkolle per "art figurativ". Une s'kam asnje lloj problemi me zhgaravinat koti qe prodhojne...

...une thjesht bera nje verjtje se si...arti ne Shqiperi reflekton mentaliteti e gjere ne shoqerine Shqitare...nje mentalitet kopjac, pa asnje mendim origjinal, pa asnje talent, pa asnje lloj terheqje. Dhe nje aresye per kte mentalitet eshte mendimi qe..."qiveriu duhet te na japi pune!" :)...sepse ne "kohne e Munizmit ne kishim rroga te caktuara...benim gje apo s'benim gje" :)

Dhe kjo krijon nje kulture mediokriteti. Por me sa duket...UNE s'paskam te drejte te...kritikoj...artin kot qe prodhojne kta studenta te cilve UNE ja paguaj shkollen (jo une...po taksapaguesit Shqiptar). Po te ishte ndonje ekzpozit studentesh inxhinjerie...dhe po te prodhonin produkte aq...koti...si kta artistet, do kisha te drejte ti kritikoja. Po jo per artistet :) Artistet qenkan special...

Sa ide e bukur :)

PS: Kjo eshte ekspozite e paguar nga..qiveriu...sepse eshte pejse e Akademise se Arteve...dhe kta jane "studentet" e arteve qe po ekspozohen atje. Sa mire qe qeveriu harxhoka pare per te ekspozuar 5 tulla te vendosura ne rrjesht...dhe paguan per 64 student qe s'kan per te prodhuar asnjehere ndonje gje me vlere...as per veten e tyre...Dhe njekohesisht qeveriu qenka i keq sepse nuk jepka aq sa duhet per "artistet" me te cilet...sipas teje...Shqiperia mburret :)

Po te ishte ekspozite private...1 nga 64 do ja dalinin (ashtu si 1 nga 64 ja dalin ne ekspozitat private ne Shqiperi)

Sa nga kta "artistet Shqiptar me fame univerasale-galaktike"...jane lindur ne Shqiperi? Jane rritur ne Shqiperi? Kan studjuar ne Akademine e Arteve? Nuk e di...po do mendoja...andej nga zeroja.

-------

Ah po ktu qendron nje problem tjeter...;) Problemi per ju eshte se...s'lejohet te kritikohet ndonje aspekt i shoqerise Shqiptare. Vetem politika dhe qiveriu mund te kritikohet. NE...si shoqeri...jemi perfekt. Jemi "shqiptar gjak shqiptari"...sic na informoj nje mendje e ndritur ne kte forum dikur. Jemi me fame boterore. Jemi popll 75,000 vjecar.

Dhe kushdo kritikon ndonje aspekt te shoqerise Shqiptare...te mentalitetit Shqiptar...te kultures Shqiptare...eshte tradhetar (dhe disa epitafe dhe sharje te tjera qe padyshim ndonje 13 vjecar ktu do ti bente me qef).

Fajin gjithmon (dhe kjo eshte pjesa e dyte e problemit...pervec faktit qe ne duam qe dikush tjeter te i bej gjerat per ne gjithmon...si puna e qiveriut)...e ka dikush tjeter per mangesite qe kemi. Fajin e ka qiveriu, e ka Italu, e ka Greqiu, e ka Evropi...etj etj...qe s'na lene rrehat...qe s'na japin pune...qe s'na japin pare...qe na mbajne mbrapa.

Ne vet...me kulturen e mediokritetit qe kemi...s'kemi faj. Se fundja...ne jemi Ilir :)

------------

Por kritika...atje ku duhet...eshte gjeja me e mire qe mund ti besh Shqiperise dhe Shqiptarve. Se ndryshe duke fajesuar gjith te tjeret gjith diten...ashtu sic kemi bere per 100 vjet...s'kemi per te ndryshuar ndonjehere per me mire.

Mire e ki....

@ Plisi:

Lene fare, mos u merr me Grupin_Armiqesor, sepse aj osht njeri i deshtum, por e mban veten sikur gjeni universal qe di pergjigje per çdo gjo...

Lene fare, mos u merr me Grupin_Armiqesor, sepse aj osht njeri i deshtum, por e mban veten sikur gjeni universal qe di pergjigje per çdo gjo...

Kur s'ke cte thush...eshte e keshilluar te mos thush asgje.

Kur s'ke cte thush...eshte e keshilluar te mos thush asgje.

ka shume te drejte tartanzani.na lodhe syte me ato idiotesirat e tua...

Tarzani ka gjithmone te drejte :) Kaq e pranoj :p

Cities of Milan and Tirana share experiences on effective museum management

http://www.un.org.al/subindex.php?faqe=news&newsid=219

http://translate.google.com/translate?js=y&prev=_t&hl=en&ie=UTF-8&layout=1&eotf=1&u=http://www.difesa.it/Operazioni%2BMilitari/Operazioni%2Binternazionali%2Bin%2Bcorso/Kosovo%2B-%2BJOINT%2BGUARDIAN/notizie-teatro-dettaglio.htm%3FDetailID%3D11269&sl=it&tl=sq

ARKIVI QENDROR SHTETËROR I FILMIT

http://www.aqshf.gov.al/?

http://bibliostoria.files.wordpress.com/2010/04/al00000403.jpg

:?

Në Paris me “Fabulous”

Ai vetë e pat thënë se “Fabulous” mund të vazhdojë me “Fabulous” Tirana, Shkupi, pse jo Athina, apo Beograd... Për pak ditë, më 14 prill, e njëjta ekspozitë të cilën e ka çelur më parë edhe në Kosovë, do të udhëtojë drejt Parisit. Veprat e tij do të njihen edhe me publikun francez dhe arti i piktorit shqiptar Helidon Haliti, do të vlerësohet edhe më gjerë. Haliti është nga rastet e rralla të piktorëve shqiptarë i shfaqur fillimisht jashtë kufijve e më pas në vendin e tij. E kanë quajtur piktor të ngjyrës dhe temës së përrallave, legjendave dhe baladave shqiptare. Përrallorja është mënyra e tij e të menduarit, por edhe të jetuarit. Në këtë kuadër “Fabulous” ka një simbolikë të thellë, pasi ka elementë të tillë, si varka, ku secili prej nesh ka atë odisenë e vet, ka elementin e shtëpisë, të kafshëve që janë ato që mbartin gjithë peshën e shqiptarit në këto 10 vitet e fundit dhe janë ato që kanë një pafajësi të përsosur. Ka gjetur vend në këtë ekspozitë të veçantë një gërshetim i agresives me estetiken. Në një intervistë të mëparshme, piktori ka thënë se arti i tij ka qenë shumë i rëndë ca kohë, sepse arti patjetër do të thotë diçka dhe duke qenë komunikues, ka nevojë edhe të klithë, edhe të thërrasë, që t’u tërheqë vëmendjen njerëzve. “Tani po bëhet më e butë, pasi ia kam arritur qëllimit, i kam tërhequr vëmendjen dhe tashmë po merrem më shumë me anën estetike”, është shprehur ai. Helidon Haliti, para publikut francez do të shfaqet me elementet dalluese të pikturës së tij, me kafshët si dhe simbolin e varkës dhe anijes, që simbolizon shqiptarët të cilët fatin e kërkojnë gjetkë. “Piktori Helidon Haliti di të marrë dramë nga ngjyrat dhe t’u japë atyre një ndodhi të shtangur, natyrisht shpirtërore, ndërsa shpirtit, trazimeve të tij, u jep ngjyrën e duhur, ato të çuditshmet, të mendimit. Haliti e tejkalon natyrën, duke e ribërë atë sipas një harmonie të vetën, ku zotërohet edhe çrregulli, ndërkaq ngjyrat, pasi të godasin, lëshojnë zhurmëtirë, zë largësie, borërimi, hijesh, resh, shteg drite, frushullimë rrote, qerthull vetmie, hapa, potkonj balade, që avitet dhe e beson. Helidon Haliti ka qenë piktor që pa lindur, poet i ngjyrave të tij”, shkruan shkrimtari Visar Zhiti në tekstin që e shoqëron këtë ekspozitë. I kthyer prej disa vitesh në Tiranë, pas një largimi në Greqi, ku ishte përqendruar edhe krijimtaria e tij, Haliti është prezantuar për publikun me disa ekspozita. Për Halitin, megjithatë, ky nuk është prezantimi i parë me Francën, ku jo vetëm ka ekspozuar. Pak kohë më parë vepra e tij e titulluar “Gjeli”, është bërë pjesë e koleksionit presidencial të Presidentit francez, Nikolas Sarkozi. Piktura e artistit shqiptar ka mbërritur në Elysee, pallatin presidencial francez. Helidon Haliti i përket asaj gjenerate të re të studentëve të Shqipërisë bashkëkohore, i cili u diplomua në Akademinë e Arteve të Bukura për pikturë në vitin 1993. I emigruar ne Greqi për gati 12 vjet, piktori rikthehet në vendin e tij, për të derdhur në telajo atë që i bën përshtypje, shumë afër studios së tij. Helidon Haliti ka ekspozuar për herë të parë në Tiranë në vitin 1984, në një ekspozitë kombëtare, si dhe në ekspozitën e të rinjve në Oslo, në Norvegji në vitin 1985 ku është vlerësuar me dy çmime për akuarelet e paraqitura prej tij. Haliti ka qenë vazhdimisht i pranishëm në ekspozita të ndryshme në Shqipëri, por edhe në vende të tjera. Ai realizon vepra në gjini dhe teknika të ndryshme. Pikturat e tij janë pjesë e koleksioneve private në vende të ndryshme të botës.

Gazeta Shqip

ARKIVI QENDROR SHTETËROR I FILMIT

http://www.aqshf.gov.al/?

http://bibliostoria.files.wordpress.com/2010/04/al00000403.jpg

:?

kjo fotografi eshte nga levizja fashiste ne shqiperi ne vitet e '30.

^^ Edhe gjate viteve te pushtimit Italian ka pasur. Kam pare diku nje dokumentar per nje kamp te rinise fashiste Shqiptare gjate luftes, diku nga Berzhita e Tiranes.

Wo-RTyPq2fo

kjo fotografi eshte nga levizja fashiste ne shqiperi ne vitet e '30.

Kjo eshte gjat pushtimit Taljon...jo vitet 30. Ne vitet 30 nuk ka pas levizje fashiste.

Mark 'Chopper' Read to star in new Melbourne gangster movie


http://resources3.news.com.au/images/2010/05/18/1225868/386559-chopper-read.jpg

MARK "Chopper" Read will star in a new gangster film loosely based on Melbourne's seedy underworld.

Read will play himself in The Hurtin' Kind, in which he is called on to bash, shoot and maim people - a job he's all too familiar with.

"I just f------ have a talk and then shoot a few characters," he told the Herald Sun during a photo shoot for a poster.

"It's basically based on actual events, with a few names changed."

Read said he did not expect any difficulty in playing the part.

"I think it will just come to me naturally," he said.

The film, to be directed by local filmmaker Frank Howson and shot in Melbourne, Los Angeles and Albania, will also feature Al Rama, who once acted as Read's security guard.

"I wanted to mix actors and real people like what Guy Ritchie did with those first couple of films," Howson said.

"It gives it some credibility."

The film will see Rama's character sent to LA to collect a debt where dozens before him have failed.

Filming is expected to start in July and the movie is expected to be in cinemas by the end of the year.

http://www.heraldsun.com.au/entertainment/mark-chopper-reid-to-star-in-new-melbourne-gangster-movie/story-e6frf96f-1225868395953

Orhan Pamuk viziton Beratin (Top Channel) (http://top-channel.tv/video.php?id=15431)

Shkodër, rikonstruktohet “ Ura e Mesit“, një vlerë kulturore e historike (BalkanWeb) (http://bw.balkanweb.com/TV/index.php?id_categoria=21&id_ansalive=3902)

lol Chopper Read, he's such a wanker! Biggest wannabe thug but all he is is a junkie who still lives in housing commission. Yet he is glamourised by the Australian media as if he's some sort of a hero. Just like all other australian lowlife thugs, they get treated like heros.

How about that other guy Al Rama, is he Albanian?

How about that other guy Al Rama, is he Albanian?

Sounds like one.

LoL I've never heard of this guy Al Rama but i know that Chopper Read associates mainly with Albanians in Melbourne so I would say most likely he is considering the way he looks (gangster lol)

Rama is probably a Greek surname.

Rama is probably a Greek surname.

:crazy:

Me ça llogike e ben ti kete lidhje??

And what about a Thai King called Rama? Was he of Greek or Albanian origin too?

Shkodër, rikonstruktohet “ Ura e Mesit“, një vlerë kulturore e historike (BalkanWeb) (http://bw.balkanweb.com/TV/index.php?id_categoria=21&id_ansalive=3902)

st385PqK9Tk

Në kërkim të skulptorit për shtatoren e dytë të Nënë Terezës në Prishtinë

Publikuar: E premte, më 21 maj 2010

Prishtinë, 20 maj – Kryeqyteti i Kosovës do të bëhet edhe me një shtatore të humanistes shqiptare, Nënë Tereza. Do të jetë sheshi para Katedrales Katolike në Prishtinë që mban emrin e figurës së shquar, vendi ku do të ngrihet shtatorja. Këto detaje janë bërë të ditura në konkursin e shpallur, të enjten, nga Agjencia për Integrime Evropiane.
“Monumenti-shtatorja duhet të jetë rreth 4 metra e lartë, derisa materiali i ndërtimit mund të përzgjidhet nga vetë artisti”, thuhet në konkursin me të cilin u bëhet ftese artistëve që deri më 15 qershor të dërgojnë në selinë e Kishës Katolike në Prishtinë, një formë të modelit rreth 50 centimetra dhe një koncept të shkruar për veprën e tyre.
Pikërisht 15 qershori është shënuar si data në të cilën do të përzgjidhet artisti fitues për ndërtimin e kësaj shtatoreje. Ndërkaq vetëm 20 ditë do të jenë në dispozicion për të konkretizuar në skulpturë maketin e saj. Ngritjen e shtatores së Nënë Terezës në sheshin pranë Katedrales, kancelari i Ipeshkvisë së Kosovës, Don Shan Zefi, e ka quajtur nder për Prishtinën dhe Kosovën.
Ndërtimi i këtij monumenti është mbështetur nga komuniteti ndërkombëtar në Kosovë.
“Në mënyrë simbolike, komuniteti ndërkombëtar dëshiron t’i dhurojë këtë monument qytetit të Prishtinës. Për këtë qëllim, ditë më parë në Prishtinë janë takuar 10 ambasadorë të akredituar. Të tjerët po ashtu kanë paralajmëruar mbështetjen e tyre për këtë projekt”, thuhet në njoftimin dërguar bashkë me konkursin.
Fakti që të huajt përkrahin ndërtimin e shtatoreve të tilla, me përmasa kaq të mëdha, është i pakuptueshëm për artistin Mehmet Behluli.
“Në parim nuk pajtohem me formën se si ndërtohen shtatoret te ne, ku gati kush do dhe ku do e vë një shtatore. Në vendet serioze nuk punohet kështu, ka komisione dhe janë disa leje që duhet marrë”, ka thënë Behluli. “Ndërkombëtarët është mirë të na përkrahin por sipas mënyrës qysh shtatoret i bëjnë në vendet e tyre”, ka shtuar ai.
Edhe skulptori Ismet Jonuzi thotë se nuk preferon shtatore të përmasave të mëdha.
“Përmasat nuk e rrisin vlerën e një monumenti”, ka thënë Jonuzi. Madje, sipas tij, skulpturat e përmasave të mëdha zënë hapësirë shumë të madhe, për çka ai dyshon se sheshi para Katedrales e ka.
“Zakonisht shtatoret e përmasave të mëdha u dedikoheshin diktatorëve komunistë si Lenini, Stalini, etj., të cilat kur i ke parë më shumë kanë ngjallur njëfarë frike, se sa që të kanë joshur estetikisht”, është shprehur Jonuzi.
Por për skulptorin Luan Mulliqi, autor i shtatores së Nënë Terezës në Aeroportin Ndërkombëtar të Tiranës, fakti se ndërkombëtarët kanë shpallur dhe do ta mbikëqyrin këtë konkurs është i rëndësishëm.
“Të paktën kjo garanton një konkurrencë, që gjithçka të jetë transparente, dhe që veprat monumentale të kenë një filtrim profesional, aq më mirë që ai është ndërkombëtar”, ka thënë Mulliqi, teksa ka lënë të hapur mundësinë që pikërisht ai të jetë njëri ndër skulptorët që do të bëhet pjesë e kësaj gare.
Për Mulliqin shtatorja e Nënë Terezës e vendosur në Sheshin që mban emrin e saj, në qendër të Prishtinës është artistikisht e dobët.
“Ajo është vendosur pa ndonjë kriter”, ka përfunduar Mulliqi.

/koha.net/

....

http://www.koha.net/repository/images/foto4_24minci.jpg

Prizren, 24 korrik – Marrëveshja e nënshkruar mes ministrive të Arsimit të Kosovës dhe të Shqipërisë për bashkëpunim arsimor dhe shkencor, në mars të këtij viti, pritet të nisë të jetësohet në shtator të këtij viti. Fillimisht me përdorimin e abetareve nga autorët e vendeve përkatëse, një angazhim që synon të nxisë përfarimin e teksteve mësimore mes dy shteteve. Ministri i Arsimit i Kosovës, Enver Hoxhaj, dhe homologu i tij nga Shqipëria, Myqerem Tafaj, janë dakorduar për këtë hap gjatë takimit të zhvilluar sot në Prevallë të Prizrenit, ku kanë diskutuar edhe çështjet tjera që lidhen me përparimin e sistemeve arsimore të dyja vendeve dhe shkëmbimin e përvojave në nivel akademik.

Ministri Hoxhaj ka bërë të ditur se nga viti i ardhshëm shkollor disa abetare nga Republika e Shqipërisë do të përdoren në Republikën e Kosovës, sikurse që edhe abetarja e vetme që e ka Kosova do të përdoret në disa shkolla të Shqipërisë, si fazë provuese.

"Në bazë të punës që është bërë deri më tash mendojmë se vitin e ardhshëm mund të pilotohet përdorimi i disa abetareve dhe i disa teksteve tjera në shkollat tona. Por në të njëjtën kohë edhe në shkollat e Shqipërisë do të përdoren tekstet tona shkollore, me qëllim të testimit të idesë se çka nënkupton shkëmbimi dhe përafrimi i teksteve mësimore. Mandej do të bëhet një analizë, do të nxirret një bilanc sa i përket përafrimit të teksteve dhe programeve gjatë viteve të ardhshme", ka thënë Hoxhaj pas takimit të zhvilluar me ministrin e Shqipërisë, Tafaj.

Hoxhaj ka sqaruar se përafrimi i teksteve shkollore është një standard global që duhet aplikuar edhe në vendet e rajonit, sidomos duke marrë për bazë pikat e përbashkëta që ka Kosova dhe Shqipëria. "Kosova dhe Shqipëria kanë një hapësirë të përbashkët kulturore dhe gjuhësore, një traditë të bashkëpunimit dhe të gjitha këto duhet t’i shërbejnë ngritjes së cilësisë në institucionet tona fillore, të mesme, por edhe të larta... Prandaj, abetaret do të përdoren nga një shtatori i këtij viti në formën e testimit apo pilotimit të idesë", ka deklaruar Hoxhaj.

Ndërsa ministri i Arsimit të Shqipërisë, Myqerem Tafaj, ka theksuar se mbështet vënien në jetë të këtij projekti, sikur që do të ofrojë përkrahje edhe për thellimin e bashkëpunimit në të gjitha aspektet që lidhen me fushën e arsimit.
"Ne do të vazhdojmë përpjekjet tona të parreshtura për të përafruar zhvillimet tona në arsim në të gjitha drejtimet, për të gjitha objektivat kryesore. Hapësira është shumë e madhe dhe ne do të ndikojmë tek institucionet e arsimit dhe do t’i mbështesim edhe financiarisht që të intensifikojnë bashkëpunimin me institucionet homologe të Republikës së Kosovës", është shprehur Tafaj.

Ai ka shprehur bindjen se të dyja vendet janë në rrugë të mirë të intensifikimit të bashkëpunimit dhe të marrëvëshjes së nënshkruar muaj më parë për bashkëpunim arsimor dhe shkencor. "Unë e mbështes shkëmbimin e teksteve, gjë të cilën e kemi në marrëveshje. Kjo tregon qartë se ne këto tekste synojmë që t’i sjellim në shkollat e Kosovës ashtu si edhe tekstet e autorëve të Kosovës në shkollat e Shqipërisë", është shprehur ministri Tafaj, duke potencuar edhe punën e grupeve punuese në përafrim të programeve mësimore, lëvizje të nxënësve dhe binjakëzim të shkollave.

Dy ministrat më 8 mars të këtij viti patën nënshkruar marrëveshje bashkëpunimit në fushën e arsimit dhe shkencës, me të cilën synohej harmonizimi i programeve mësimore, teksteve shkollore në nivelin fillor, të mesëm dhe të lartë, me qëllim të përafrimit të sistemeve dhe institucioneve arsimore e shkencore të dyja shteteve. Pos diskutimit të kësaj çështjeje, ministrat gjatë takimit kanë folur edhe për reformën e kurikulumit të ri, zhvillimin profesional të mësimdhënësve, bashkëpunimin mes universiteteve e bashkëpunimin shkencor. Në këtë rrafsh, ministri Tafaj ka shprehur bindjen se hapja e Universitetit në Prizren paraqet një mundësi të mirë për rritjen e bashkëpunimit në nivelin akademik.

"Përvoja jonë në Shqipëri ka treguar se hapja e universiteteve madje edhe e filialeve është një rrugë shumë efektive për rritjen e pjesëmarrjes në arsim, për rritjen e nivelit arsimor por edhe zhvillimin e qyteteve dhe rajonit. Hapjen e Universitetit të Prizrenit e konsideroj si sihariq të madh, jo vetëm për të rinjtë po edhe për zhvillimin e rajonit ngase tani jemi dy orë larg nga Tirana dhe ne kemi mundësi për ta mbështetur këtë institucion me profesorët tanë", ka thënë Tafaj, duke shprehur bindjen se në të ardhmen gjithnjë e më shumë studentë do të vijnë nga Shqipëria për të studiuar në Kosovë.

Ndërkaq ministri Hoxhaj ka pohuar se ka pasur interesim të studentëve shqiptarë për t'u regjistruar në universitetin e ri publik dhe njëkohësisht ka bërë të ditur se ata do të kenë trajtimin e njëjtë sikur studentët e Kosovës. "Në vizionin tonë Prizreni është qytet i rëndësishëm ekonomik, kulturor por edhe universitar mes Tiranës, Shkodrës e Prishtinës. Prandaj çdo student nga Shqipëria është i mirëseardhur. Universiteti i Prizrenit nuk i takon vetëm Republikës së Kosovës, por është edhe i Shqipërisë dhe i të gjithë grupeve
tjera etnike që ekzistojnë në Ballkan, meqë mësimi në të do të zhvillohet edhe gjuhën turke e boshnjake", ka përfunduar Hoxhaj.

Vizita e ministrit Tafaj në Kosovë do të vijojë edhe të dielën me takimet në Prizren.

CASTING CALL FOR THE ALBANIAN BRAVEHEART: A SENATE HOPEFUL'S HOLLYWOOD DREAM

By Christian Lorentzen
July 27, 2010 | 10:48 p.m

When the Transom first encountered former congressman Joe DioGuardi, the Republican who is making a primary bid to challenge Kristen Gillibrand for her Senate seat, he was talking about a severed head. The head belonged to the top lieutenant of General Gjergj Kastriadi, a.k.a. Skenderbeg, and had been delivered to the general in a valise from the Ottoman Sultan Mehmet II, after Skanderbeg had dispatched the lieutenant to deliver the terms of a truce. There would be no truce, and the Ottomans would continue battling the rebel general until his death in 1468, only then regaining their hold of his native Albania.

If that sounds like the stuff of a Hollywood epic, Mr. DioGuardi agrees.

"It's like Braveheart," Mr. DioGuardi told the Transom. "It's a story about freedom that Americans need to hear. That's why we have a movie in development.

We were standing on the deck of the U.S.S. Intrepid, where Mr. DioGuardi was regaling a table of Republican well-wishers, gathered for a fund-raiser for Iraq Veterans for Congress, with tales of the Albanian hero. They were taking a break from enumerating the failings of Senator Chuck Schumer and President Obama to linger on an obscure episode from medieval Balkan history.

Christian-born but forcibly converted to Islam, Kastriadi was an ethnic Albanian Ottoman subject enlisted in the ranks of janissaries, officers of the Ottoman army. ("To the Armenians the pen, to the Albanians the sword," went an old Ottoman saying.) He earned the moniker Skenderbeg and the title of general for his military prowess. (The name is a Turkification of Alexander the Great.) In 1443, after his father's death, Skenderbeg switched sides, and proved a chronic thorn in the Sultanate's side until his death in 1468.

While accumulating what is believed to be the highest body count of any rival to the Turks, he also formed alliances with various Italian factions, and the King of Naples granted 2,000 of his horsemen a settlement in a mountain village, still called Katundi by their descendants but known as Greci to Italian speakers. It is here that the Bronx-raised Mr. DioGuardi traces his roots.

"My father, Joseph Sr." Mr. Dio-Guardi has written, "immigrated to America from Katundi in 1929 at the age of 15. His family is descended from one of Skenderbeg's two thousand soldiers, and this is a reminder that the seeds of Skenderbeg are still spreading across the oceans of the world today."

Among those seeds is Mr. DioGuardi's daughter, Kara DioGuardi, a successful singer-songwriter and now a host on American Idol.

On the Intrepid that evening, Mr. DioGuardi told the Transom, "There wouldn't be a state of Kosovo if not for me and Shirley," referring to his wife, Shirley Cloyes DioGuardi, a longtime advocate of human-rights interventions who testified to Congress about the case for the Kosovo war.

"My wife and I put Milosevic in the Hague, where he committed suicide by not taking his medication," Mr. DioGuardi elaborated.

After U.N.'s International Court of Justice last week declared that Kosovo's unilateral declaration of independence from Serbia did not violate international law, the Transom got back in touch with Mr. DioGuardi over the phone.

"I was the first one to put in a resolution calling for independence in 1992," he said. "This vindicates me. The State Department was calling me a radical secessionist."

What about the movie?

"There's no question in my mind," he said, "that this story is the parallel to Braveheart. All the elements are here, and it will show America the true face of the Albanian people. We don't have a screenplay yet, but we have concept paper by an incredible young screenwriter. I sent him one book, and he got so interested he spent eight months to a year researching this character. He zeroed in on the years 1440 to 1455, where Skenderbeg had his awakening.

"The concept paper is 11 pages. A screenplay is much more elaborate, and I'm trying to fund this through a foundation. This has been an Albanian dream for years. It needs to be done by some of the best Hollywood producers. Once you have a screenplay that is really professional with this story, if you take it to a Hollywood studio, it will be funded almost automatically. I'm not doing this for me. It's for Albanians everywhere."

Mr. DioGuardi's hopes are not without precedent. A joint Soviet-Albanian production of the story was made in 1953; a Yugoslav version appeared in 1968.

As for his electoral prospects, Mr. DioGuardi said, "I'm in there, and I'm gonna win it. I'm the only one on the Conservative line, which you need to be to win a Republican primary." Mr. DioGuardi leads his Republican rivals in the primary race but still trails the incumbent by a margin of 51-29, according to a recent poll.

"Gillibrand is sinking like a rock," he said. "Obama's dropping, so she's dropping. Remember, I'm the only practicing certified accountant ever elected to Congress. I was a waiter. I worked for Arthur Anderson. I work hard, like my father taught me, and I taught my daughter. That's what America is all about."

And who should play Skenderbeg?

"If he were younger, I would pick Sean Connery," said Mr. DioGuardi. "The next guy would have to be Russell Crowe. His performance in Gladiator was immense."


http://www.observer.com/2010/daily-transom/casting-call-albanian-braveheart

I read this yesterday...Kastriadi lol...what's next, Hunioti?

Ramazzotti, tash, më 9 gusht në Prishtinë
Publikuar: , më 01 gusht 2010

Prishtinë, 1 gusht – Koncerti i anuluar i këngëtarit italian Eros Ramazzotti do të mbahet më 9 gusht në stadiumin e kryeqytetit. Së paku kështu kanë thënë zyrtarë të kompanisë UBBOSS, ndërkohë që në uebsajtin e Ramazzottit pritet zyrtarizmi i datës së mbajtjes së koncertit në Prishtinë.
Armenda Filipaj, menaxhere e kompanisë UBBOSS, kompani kjo e cila është duke u marrë me organizimin, ka thënë se gjithçka është në rregull dhe se janë marrë vesh për datën e re. “Këto katër ditë që kanë shkuar kanë qenë të tërat me negociata me menaxhmentin e Eros Ramazzottit. Ne e morëm një datë- 9 gushtin dhe më pas kemi kërkuar nga Ministria e Kulturës që të na sigurojë se nuk do të ketë probleme të ngjashme me ato të së mërkurës që i lamë pas”, ka thënë Filipaj. Sipas saj, ministri Lutfi Haziri i ka dhënë garanci se do ta mbështesë këtë koncert, duke qëndruar pas pagesës së 15 mijë eurove për qiranë e stadiumit të Prishtinës.
“Po, ministri na ka dhënë garanci dhe ne të hënën do të shkojmë në stadiumin e Prishtinës që me menaxhmentin të nënshkruajmë një kontratë ku do t’i marrim përsipër të gjitha dëmet që do të bëhen gjatë mbajtjes së koncertit”, ka thënë Filipaj.
Sipas Afrim Muqiqit, nënkryetar i klubit të futbollit “Prishtina” që menaxhon stadiumin e kryeqytetit, dera e tij është gjithmonë e hapur për koncerte të tilla, por vetëm me kusht që organizatorët ta bartin barrën e dëmeve eventuale që mund të shkaktohen gjatë koncerteve apo formave të tjera të manifestimeve. “Vetëm le të vinë dhe ta nënshkruajnë kontratën dhe unë jam OK”, ka thënë Muqiqi.
Koncerti, i cili më parë ishte paralajmëruar të mbahej me 31 korrik në Prishtinë, ishte anuluar pasi që kompania UBBOSS kishte refuzuar të nënshkruante kontratën me menaxhmentin e stadiumit me arsyetimin se përmes asaj kontrate kompania i detyrohej 15 mijë euro stadiumit, ndërkohë që këtë shumë e kishte marrë përsipër Ministria e Kulturës. Ndërkohë që menaxhmenti i stadiumit nuk pranonte si i kishte kërkuar paratë por që kishte kërkuar që stadiumit t`i garantohej pagesa e të gjitha dëmeve që mund të bëheshin gjatë mbajtjes së koncertit.

http://www.koha.net/index.php?cid=1,9,29859

Nora e Kelmendit - Movie Trailer

http://www.youtube.com/watch?v=VO71CN2ajCI

BESA photo exhibit shines a compassionate light on human behaviour

By Robin Laurence, August 17, 2010

BESA: Muslims Who Saved Jews in World War II
At the Teck Gallery, Simon Fraser University Downtown Campus at Harbour Centre, until October 29

Human history is so loaded with violence and slaughter—with war, genocide, torture, terrorism, and oppression—that it is hard to find evidence of our capacity to be good to one another. But BESA, an exhibition of black-and-white images by American photographer Norman H. Gershman, shines a light of compassionate possibility on what might otherwise seem to be our murderously hate-filled and intolerant species. Subtitled “Muslims Who Saved Jews in World War II”, the show tells a story of courage and compassion—and commitment to an enduring ideal of behaviour.

As described here, besa is an ancient Albanian principle that means honouring one’s word, and is a code held by all Albanians, irrespective of their religious beliefs. Coupled with another long-standing Albanian folk principle, of giving refuge to those in need, besa lies behind the rescue, by members of Albania’s majority Muslim population, of most of its persecuted Jewish citizens (and Jewish refugees from other countries) during that nation’s occupation by Germany from 1943 to ’44. This touring exhibition, the result of a five-year project of research and portraiture by Gershman, records and honours the Albanian Muslims, and Muslims from the neighbouring region of Kosovo, who hid and protected Jews from Nazi extermination.

Gershman’s straight-on photos of the individuals and families who saved Jews, or of their relatives or descendents, are significantly complemented by the portrait subjects’ accounts of the rescues. The combination of words and images is extremely moving, as is the humility of the rescuers, who range from tailors and shoemakers to merchants and scholars.

There’s a shot of denim-clad King Leka I of Albania, whose then-exiled father, King Zog, actively intervened to save endangered Jews in other parts of Europe. His efforts included issuing Albanian passports to some 400 people in Vienna, enabling them to escape persecution there. An elderly man, Jusuf Sadik Minomaj, recounts hiding a Jewish family in his home; he is shown here with his two sons in an austere interior, all of them in their stocking feet. In Family of Hasan Kalaja, two middle-aged men stand in front of glass-fronted bookcases, remembering how their parents sheltered a Jewish couple from Yugoslavia.

Most of these portraits are taken within or in front of their subjects’ homes; the details revealed—such as the bare floors, spare furnishings, and shoes removed and set outside the door—reiterate the humble mood. They also subtly suggest some of the hardships these heroic souls endured, not only during the Nazi occupation but also in the decades following, when Albania suffered under a ruthless communist regime.

Some of the individuals portrayed hold photos, letters, prayer beads, or certificates of honour in their hands. Lime Balla, an old woman with a white scarf draped over her head, holds a Koran and a small glass. “We were sheltering God’s children under our besa,” she says simply. It’s impossible to see this show without wishing that besa could serve as a model of compassion and peaceful coexistence far beyond Albania’s borders—now and forever.

http://www.straight.com/article-338833/vancouver/besa-shines-compassionate-light-human-behaviour

Gjakovë, Bajram Curr,

19 gusht -

Ministri e Kulturës, Lufti Haziri i ka konfirmuar të enjten zyrtarëve të komunës së Bajram Currit se ministria e tij së bashku me atë të Shqipërisë do të investojnë në restaurimin e objektit ku është mbajtur Konferenca e Bujanit. Haziri është ngjitur lart në Kullë për të parë nga afër gjendjen e saj, ndërsa pas zbritjes ka thënë se shumë shpejt asaj do t’i ndërrohet pamja sipas një projekti të përbashkët të dy qeverive. Sipas tij, për këtë më parë janë marrë vesh shefat e qeverive të dy vendeve. “Është interes i dy qeverive që të përkrahin ndërtimi e objekteve të tilla që kanë të bëjnë me historinë kombëtare shqiptare”, tha ai të enjten nga shkallët e Kullës, kupara 76 vjetëve është nënshkruar një deklaratë për bashkimin e shqiptarëve në një shtet.

“Me restaurimin e kësaj kulle ne po shprehim respektin për gjithë ata burra atdhetarë që luftuan për çështjen kombëtare dhe i vunë themelet e shtetësisë së Kosovës”, ka thënë ndër të tjera Haziri.

Gjatë kësaj vizite, Haziri për disa minuta është ulur edhe në kullën e patriotit Mic Sokoli, disa metra më larg. I ulur këmbëkryq në një nga odat e saj, ai ka parë nga afër fotot e figurave të njohura të historisë kombëtare të kësaj ane. Gjatë vizitës, ministri i Kulturës është pritur edhe nga kreu i Bashkisë së Bajram Currit, Nuredin Ahemtaj, si dhe nga kryetari i komunës së Bujanit, Hasan Mehmeti.

Para Bajram Currit, Haziri është ndalur për një kohë edhe në Gjakovë, ku është pritur nga nënkryetari i komunës, Agim Koci, të cilit i ka premtuar investime në trashëgiminë kulturore-historike. Për fillim do të nisë me restaurimin e shtëpisë së Ali Vokshit.

Nënkryetari i Komunës, i ka kërkuar ministrit që Çarshia e Vjetër dhe Xhamia e Hadumit, si objekte të një rëndësie të veçantë, të hyjnë nën mbrojtjen e UNESCO-s.

http://www.kohaditore.com/index.php?cid=1,9,31667

Mbyllet konkursi “Gjon Mili”

Nexhmije Çerkezi | 24-08-2010 11:43 CET

Tashmë ka përfunduar afati për konkursin ndërkombëtar të fotografisë artistike “Gjon Mili”, i cili ishte një nga konkurset e fundit të shpalosur kohë më parë nga Galeria e Arteve të Kosovës. Fahredin Spahija, drejtor i GAK-ut, tashmë ka nxjerrur në pah numrin e artistëve të cilët kanë konkurruar për Konkursin Ndërkombëtar të Fotografisë Artistike “Gjon Mili”, konkurs i cili deri më tashti nuk ka pasur edhe aq vëmendjën e artistëve, për të çuar më tej idetë e tyre artistike në lidhje me këtë konkurs.

Çmimi që mban emrin e fotografit më të njohur shqiptar në njëqind vitet e fundit,

“Gjon Milli”, e cila siç dihet ka mbledhur çdo vit krijues të fotografisë artistike, dhe e cila tashmë konsiderohet të jetë ekspozitë Ndërkombëtare e Fotografisë, dhe e cila organizohet në Galerinë e Arteve të Kosovës, në fakt, në këtë vit nuk ka zgjuar interesimin e mjaftueshëm të artistëve.

Drejtori i GAK-ut, Fahredin Spahija ka thënë se kësaj radhe në konkurs kanë konkurruar 90 artistë, ku nga këta janë 21 ndërkombëtarë si dhe 69 prej tyre janë vendorë.

Megjithatë, Spahija ka konsideruar që ky numër të jetë i
mjaftueshëm.

Ndërkaq, fotografi Burim Myftiu, gjithashtu ka thënë se edicioni i 10-të, jubilar i Ekspozitës Ndërkombëtare të Fotografisë Artistike "Gjon Mili", është mjaft mbresëlënës.

Ai ka shtuar se nga 90 konkurrues për këtë ekspozitë janë përzgjedhur 74 autorë, ku siç ka thënë ai, 50 autorë janë perzgjedhur nga Kosova, kurse 24 janë nga vende të ndryshme të botës.

Sipas Myftiut interesimi i autorëve të huaj ka qenë shumë më i madh se viteve të

kaluara, përkundër autorëve të vendit që sipas tij numri i tyre, ka konsideruat të jetë konstant.

“Ka autorë që marrin pjesë në këtë ekspozitë pothuajse çdo vit, porse ka edhe shumë fotografë të rinjë që shprehin entuziazem për të qenë pjesë e kësaj ekspozite”, ka thënë Myftiu.

“Mendoj që ky edicion është i veçantë dhe sjell pak freski në artin fotografik. Megjithatë, fotografia si art e jo vetëm si dokument, e bën këtë edicion që të dallohet nga edicionet e mëparshme. Jemi munduar që ti përmbushim të gjitha kriteret pasi që "Gjon Mili", është ekspozitë e fotografisë artistike”, ka thënë ai.

Konkursi ndërkombëtar i fotografisë artistike “Gjon Mili”, do tu ofrojë artistëve edhe çmimin që do t’i jepet fotografisë më të mirë, në vlerën prej 1000 eurove.

http://www.zeri.info/artikulli/4/22/10018/mbyllet-konkursi-gjon-mili/

Yqf9A5hasXU

Murataj rrëfen Ariun e Argjendtë
Shqipëria që Joshua Martson, me mjeshtërinë e regjisë së tij, dhe Andamion Murataj, me mjeshtërinë e penës, e sjellin në filmin “Falja e Gjakut” është Shqipëria më e bukur që është parë në film apo dokumentar të realizuar për Shqipërinë. Por, cilat janë përshtypjet dhe rrëfimi i Andamion Muratajt për filmin, dhe Berlinalen?

Nga Express më 24 shkurt 2011 në ora 12:15
“Është e bukur jo në pamje panoramike, por në shpirt”, thotë skenaristi shqiptar, Andamion Murataj, fitues i Ariut të Argjendtë, në Festivalin e 61 të Filmit në Berlin.

Andamioni kishte 15 vjet që ishte larguar nga Shqipëria dhe jetonte në Amerikë. Rruga e kthimit me një projekt në mendje e drejtori dhe njëherë në vendlindjen e tij, në Shkodër. Aty zbuloi një Shqipëri 15 vjet ndryshe, aty zbuloi bukurinë e shpirtit të të rinjve shqiptarë, aty zbuloi skenarin e një filmi që do të shënjonte edhe suksesin më të madh në historinë e kinematografisë shqiptare, fitimin e një prej çmimeve më prestigjioze të kinematografisë botërore Ariun e Argjendtë, në Berlinale.

E jo kot, regjisori dhe bashkëskenaristi, amerikani Joshua Martson, në ceremoninë e ndarjes së çmimeve, Ariun e Argjendtë do t’ia dedikonin Shqipërisë së Andamion Muratajt, të Sindi Leçaj dhe të Tristan Halilajt…

Mapo: Publiku shqiptar, ende nuk e ka parë filmin “Falja e Gjakut” dhe sigurisht që kurioziteti për një film shqiptar, që arrin të nderohet me Çmim në Festivalin e Berlinit, është shumë i madh. Duke qenë se jeni skenaristi shqiptar i filmit “Falja e Gjakut”a është ky film në këndvështrimin tuaj një film mbi gjakmarrjen, apo ky fenomen është thjesht rrethanë?
Murataj: Është vështirë në fakt t’i flasësh një publiku që nuk e ka parë ende filmin. Filmi ka në qendër dy të rinj, vëlla e motër: Nikun dhe Rudinën dhe fenomeni i gjakmarrjes është një rrethanë specifike, ku ndodh veprimi dramatik. E thënë në mënyrë metaforike, ky nuk është një film me qeleshe. Në qendër të filmit janë djem dhe vajza të rinj, të bukur shpirtërisht, me ambicie për të ardhmen, që jetojnë në komoditet me internet, Facebook, celular, etj. Pra, nuk pasqyrohet ajo klisheja e fshatit që ne mendojmë, nuk është ai fshati mes maleve dhe deleve, por është një vend ku të rinjtë lëvizin me motorë. Gjithçka që ne e pamë realisht në Shqipëri. Filmi është një mozaik i copëzave të jetëve njerëzore, që ne i prekem me dorë.

Mapo: Sa e vështirë ishte për ju të shkruanit një skenar mbi Shqipërinë?
Murataj: Unë kisha 15 vjet që isha larguar nga Shqipëria. Joshuan e takova në New York (jemi miq të vjetër) dhe ai rreth Shqipërisë dinte, po aq sa dija edhe unë. Erdhëm në Shqipëri, pa një ide të qartë se çfarë do bënim. Joshua në gazetat amerikane kishte lexuar histori të ndryshme për fëmijët e ngujuar shqiptarë. Kështu vendosëm, si miq, që të vinim në Shqipëri, por jo me një ide të qartë se çfarë do të bënim, apo se çfarë do të gjenim. Unë kisha projektet e mia, ai të vetat. Me pak fjalë, u nisëm për të realizuar një film, por nuk kishim skenar. Skenarin e zbuluam gjatë rrugës dhe jeta, që pamë në udhëtimet tona nëpër Shqipëri, e tejkalonte atë që ne kishim dëgjuar në Amerikë, por edhe në Tiranë, mbi fshatin dhe mbi gjakmarrjen. Shqipërinë, që mbaja mend unë dhe Shqipëria që gjeta pas 15 vjetëve, ishte si nata me ditën. Qytetet dhe fshatrat ishin si në çdo vend tjetër në botë. Zbuluam një realitet krejt ndryshe, ku njerëzit e familjeve që ishin në gjak, bënin një jetë vitale. Ata nuk ishin kurrsesi humbës, por ishin plot shpresë për jetën dhe ky vitalitet dhe kjo dëshirë dhe shpresë për jetën, trajtohet në film. Pra, perspektiva është shumë esenciale te filmi, perspektiva jepet përmes dy të rinjve, Nikut dhe Rudinës. Familjet në gjak nuk ishin vetëm familje të varfra, por ishin nga të gjitha shtresat. Pjesa më e madhe ishin futur në konflikt për arsye pronash, interesash, madje dhe për arsye banale, por në asnjë rast nuk bëhej fjalë që ata jetonin në kushte mbijetese, sigurisht që nuk e vë në dyshim, që ka dhe familje të tilla. Pra ajo që dua të them është se fenomeni i gjakmarrjes është një plagë sociale, që e përjetojnë disa shtresa të shoqërisë dhe vetëm melodramë nuk kishte në këto familje. Ne fokusohemi tek jeta e të rinjve dhe nuk merremi me dinamikën dhe kodet e kanunit, kështu që duhej një perspektivë e re këndvështrimi jetësore dhe vitale. Tek asnjë prej familjeve nuk pamë dhe nuk gjetëm situata fataliste. Niku dhe Rudina mbartin pikërisht atë që ne nuk e krijuam, por e gjetëm në të gjitha familjet që vizituam, në të gjitha diskutimet dhe takimet që patëm me ta. Shqipëria që sheh në këtë film është Shqipëria më e bukur që sheh në çdo film të realizuar mbi Shqipërinë. Është e bukur jo në pamje panoramike, por në shpirt, kështu që përvijuam ngjarjet, u kthyem në Amerikë, ku dhe kristalizuam idenë mbi filmin.

Mapo: Si “i krijuat” karakteret e një familjeje shqiptare në këtë film?
Murataj: Pasi kristalizuam idenë sesi do të ishte filmi, u rikthyem sërish në Shqipëri (në Shkodër), kësaj radhe për të gjetur dhe ndërtuar karakteret. Audicioni ishte një proces i jashtëzakonshëm. Joshua Martson vinte nga eksperienca në filmin “Maria Full of Grace”, fitues i Ariut të Artë në vitin 2004, dhe për të gjetur aktoren kryesore, që mori dhe çmimin, ‘Aktorja më e mirë’, po atë vit, Catalina Sandino Moreno, kishte zhvilluar mbi 700 audicione. Kur fillova audicionet në Shqipëri, për gjetjen e aktorëve që do të luanin, unë që tek 10, isha shumë entuziast. Prit, prit- më thotë Joshua- se kemi edhe 690 të tjera për të bërë. Kështu kaluam 1000 të parët, pastaj 2000 e më pas shkoi në 3000. Tek i 3100-ti u gjet Tristan Halilaj, e pastaj u gjet Sindi Leçaj. Mendoj se dy protagonistët janë thesare dhe kur them thesare, janë të kalibrit të aktorëve profesionistë, që fitojnë Oskar apo çmim në Berlinale, dhe për këtë jemi krenarë. Nëse ka diçka për të cilën duhet të jemi krenar, janë pikërisht këta aktorë, që kurrsesi nuk mund t’i emërtosh amator, kur sheh sesi juria e Berlinit përkulej para tyre. Ata të dy kanë qenë absolutisht kandidatët më të fortë për “Ariun e artë”, si aktorët më të mirë dhe këtë e ka shprehur dhe vetë kryetarja e jurisë, Isabella Rossellini, që dha vlerësimet më të mira për aktorët shqiptarë. Në fakt, në Shqipëri ne nuk gjetëm pak, por shumë elementë për rolet, Mirëpo, Tristani dhe Sindi kishin thellësinë emocionale në mënyrën e të shprehurit. Është një dhuratë ajo çfarë ne kërkuam dhe e gjetëm sepse ne kërkonim më të mirët e të mirëve, që ta transmetonin në çdo qelizë të trupit karakterin e personazheve të tyre. Tristani dhe Sindi, jo vetëm e mbartin karakterin, por edhe e mishërojnë atë, në kuptimin që e tejkalojnë dhe e pasurojnë përtej skenarit. Por padyshim që duhet vlerësuar pikërisht puna mjeshtërore e regjisorit, Joshua Martson, i cili ua nxori në sipërfaqe këtë dhunti, duke sjellë në ekran dy personazhe të jashtëzakonshëm. (Mapo)

Tuneli i Porto Palermos shndërrohet në muze

Vlorë, 12 korrik - Për shumë vjet ka qenë një vend i ndaluar, sot i braktisur. Projekti i studios “Terragni” synon të rivitalizojë tunelin e nëndetëseve në Porto Palermo. Pas studimit, është menduar si varianti më i mundshëm, një muze i Luftës së Ftohtë. Një grup i ekspertëve po punojnë për shndërrimin e bazave ushtarake të braktisura në muze dhe Porto Palermo është një prej tyre. Një përvojë të ngjashme e kanë provuar disa vite më parë në Toronto, ku një tunel lufte e kthyen në një vend turistik. Tuneli i ri është i gjatë 650 metra dhe 12 metra i lartë dhe ndodhet në pjesën veriore të Porto Palermos, 60 kilometra larg Vlorës. Porta e tunelit, e tëra beton, peshon rreth 32 tonë. Të gjithë gjatësinë e këtij tuneli, arkitektët mëtojnë ta kthejnë në një muze që do të jetë një reflektim përmes dokumenteve që përcjellin ngjarjet e Luftës së Ftohtë. “Në Shqipëri ka me qindra struktura të braktisura të Luftës së Ftohtë, siç është edhe tuneli, në një zonë mjaft të bukur në Jug të Shqipërisë. Ka shumë struktura të tilla që prishin në njëfarë mënyre panoramën, që i përkasin së kaluarës”, thuhet në deklaratën e ekspertëve italianë.

http://koha.net/?page=1,5,62203

^^
E vetmja gje qe mund ti behej.

Kamp veror për fëmijët romë të Beratit

Ambasadorja e Zvicrës, Yvana Enzler, mbërriti mesditën e djeshme në institucionin e bashkisë së këtij qyteti, ku zhvilloi një takim me kreun e bashkisë, Fadil Nasufi.

Ambasadorja mbërriti në lagjen "Kala" të këtij qyteti ku rreth 60 fëmijë të komunitetit rom ishin duke zhvilluar një kamping të hapur nga shoqata zvicerane, e cila ka si qëllim integrimin e tyre në shoqëri. Ambasadorja takoi këta fëmijë, si dhe u njoh nga afër me punën e stafit, ndërkohë që premtoi vijimësi të këtij projekti edhe për vitet e ardhshme.

Fëmijët e komunitetit rom, në sajë të këtij projekti gjatë gjithë sezonit veror organizohen në kampe verore, ku mësojnë, argëtohen dhe kalojnë kohën, ndërkohë që synohet integrimi i këtij komuniteti.

http://www.gazeta-shqip.com/#/sociale/0f79bf054614cddb0081189e36e85976.html

Homazhet për Sulejman Krasniqin

Sulejman Krasniqi, një përfaqësues i denjë i letrave shqipe u nda nga jeta.

Shkrimtari i rreth 20 veprave historike, autori i një sërë artikujve dhe shkrimeve gazetareske, konsiderohej si Balzaku i letrave vendase. “Në shpellën e banditëve”, “Qielli i përflakur”, “Prijësja e komitëve”, “Beteja të nëndheshme”, “Besëlidhja shqiptare”, “Pushka top”, “Bajram Curri”, “Dardanët”, “Oso Kuka”, “Shqiptarofobia e serbomëdhenjve”, janë disa prej veprave të shkruara nga Sulejman Krasniqi.

Në homazhet që u kryen sot në Muzeun Historik Kombëtar, ishin të pranishëm familjare, miq, shkrimtare e politikane. Kryeministri Berisha dhe kolegë të shkrimtarit shprehën konsideratat e tyre për të.

“Letrat shqipe dhe bota intelektuale shqiptare humbi sot shkrimtarin e atdhetarizmit, trimërisë dhe përpjekjeve mbinjerëzore të shqiptarëve për liri dhe dinjitet”, theksoi kryeministri Berisha.

“Sulejman Krasniqi është një nga shkrimtarët më të veçantë të letërsisë shqipe. Ai erdhi nga Prizreni dhe solli botën e shqiptarëve të atjeshëm që është e njëjtë me atë të shqiptarëve në Shqipëri. Historinë e Shqipërisë e ngriti në art me romanet e tij”, vlerësoi shkrimtari Bardhyl Londo.

Sulejman Krasniqi lindi më 7 dhjetor të 1937 në Hocë të Vogël të Komunës së Rahovecit, në Kosovë, në një familje atdhetare. U arratis për në Shqipëri me përkushtimin për të bërë të pamundurën për çështjen kombëtare dhe pas studimeve të larta, zgjodhi pikërisht shkrimin për t’iu dedikuar kësaj çështjeje, duke frymëzuar me veprën e tij edhe luftëtarët në luftën e Kosovës.

Përpos vlerësimit moral të publikut, Krasniqi është fitues i një sërë çmimeve të ndryshme letrare, si ai i Republikes për romanin Mic Sokoli dhe i medaljeve e urdhrave të punës. Ndarja nga jeta e Sulejman Krasniqit, përpos humbjes së njeriut, shënon edhe një humbje për letërsinë shqipe, së cilës ai iu dedikua me përkushtim edhe pse i sëmurë në vitet e fundit të jetës.

http://top-channel.tv/artikull.php?id=215243&ref=onews

ZBULOHET NJË VEPËR E RE - ANTIKUAR – E PAL ENGJËLLIT, NIPIT TË KRYEIPESHKVIT TË DURRËSIT

http://www.gazeta-shqip.com/ndryshe/9b1b4bd574f50d4f714235c1397c3272.html

Shaban Sinani: E para monografi për kodikët shqiptarë

Studiuesi Shaban Sinani u kthehet edhe njëherë kodikëve të Shqipërisë për të sjellë një monografi të plotë të këtyre pasurive të trashëguara. "Kodikët e Shqipërisë në kujtesën e botës”, është e para monografi e plotë për traditën e shkrimeve të krishtera të ruajtura në Shqipëri, tradita më jetëgjatë e kulturës së shkruar. Libri i ri i prof. dr. Shaban Sinanit, me afro 700 faqe dhe me ilustrime me ngjyra, është certifikuar nga pikëpamja e vlerës shkencore nga këshilli i botimeve i Akademisë së Shkencave. Libri analizon kodikët e Shqipërisë, një prej koleksioneve me rëndësi botërore për kulturën dhe historinë e njerëzimit; me dorëshkrime të regjistruara në programin e UNESCO-s “Memoire du Monde” (nën kujdesin e autorit) dhe me dorëshkrime të tjera të regjistruar në Bibliotekën Virtuale Mesdhetare dhe në listën e kryevlerave të trashëgimisë kulturore botërore. Në këtë libër zbardhen 10 shekujt e errët të fillimeve të krishterimit në atdheun e shqiptarëve, një botim i shtëpisë botuese “Naimi” në kolanën e saj “Universitas”. Duke analizuar këtë libër, prof. Aleksandër Meksi vlerëson: “Është një fakt tashmë i njohur dhe i pranuar nga të gjithë se në tërësinë e dëshmive të trashëgimisë kulturore dhe historike të shqiptarëve një vend me rëndësi zënë edhe kodikët e kultit të krishterë, të cilët, për nga numri, koha e shkrimit, vlerat dhe faktin e ruajtjes së tyre nga besimtarët mund të bëjnë çdo popull të krenohet. Pikërisht ky evidentim dhe vlerësim i gjithanshëm i kësaj pasurie është edhe përmbajtja e monografisë së Shaban Sinanit, e cila është sprovë shkencore e paraqitjes, analizës dhe vlerësimit të përbashkët të veprave të kësaj gjinie që janë ruajtur deri sot. Është një fakt tashmë i njohur dhe i pranuar nga të gjithë, se në tërësinë e dëshmive të trashëgimisë kulturore dhe historike të shqiptarëve një vend me rëndësi zënë edhe kodikët e kultit të krishterë, të cilët, për nga numri, koha e shkrimit, vlerat dhe faktin e ruajtjes së tyre nga besimtarët mund të bëjnë çdo popull të krenohet. Pikërisht ky evidentim dhe vlerësim i gjithanshëm i kësaj pasurie është edhe përmbajtja e monografisë së Shaban Sinanit, e cila është sprovë shkencore e paraqitjes, analizës dhe vlerësimit të përbashkët të veprave të kësaj gjinie që janë ruajtur deri sot.

Monografia “Kodikët e Shqipërisë në kujtesën e botës” pasuron dijet tona për vlerat e trashëgimisë kulturore të krishterimit të hershëm dhe për periudhën e gjatë e të vështirë që vijon. Monografia e analizon në mënyrë të gjithanshme këtë pasuri pak të njohur, madje dhe për vetë studiuesit e interesuar. Studimet e këtij autori për historinë e dorëshkrimeve të krishtera në Shqipëri janë mirëpritur nga qarqet shkencore ndërkombëtare dhe janë vlerësuar nga studiues të ndryshëm të shkrimeve biblike-ungjillore: paleografë, bizantologë, historianë të krishterimit. Si rezultat i këtij vlerësimi, dy kodikët e purpurt të Beratit janë regjistruar si pjesë të programit “Memoire du Monde” të UNESCO-s në vitin 2005”. Në fakt, ky libër është një pasurim me informacione dhe një interpretim në këndvështrim të ri të shumë të dhënave, të cilat më parë autori i ka përfshirë në botimin e tij të mëparshëm “Beratinus”. Në këtë monografi të re autori zgjeron objektin e kërkimit të vet, duke iu referuar jo vetëm “Fondit 488”, koleksionit të 100 kodikëve që pati pasaportizuar i ndjeri Theofan Popa, i pari që i ka kushtuar këtij argumenti një studim profesional, por gjithë traditës së dorëshkrimeve kishtare që ruhen në rrjetin arkivor shtetëror, dhe që është së paku trefishi i atij të “Fondit 488”, shpërndarë për arsye të njohura, nëpër një mori fondesh: institucionale, shtetërore, familjare dhe personale. Objekti zgjerohet gjithashtu me një vështrim më integrues edhe për kodikë të tjerë, që janë me dhjetëra, që ruhen në institucione të librit dhe në muze, si dhe në familjet shqiptare. Ndërsa akademiku Jorgo Bulo thotë se “në këtë monografi për herë të parë shpallet pasuria e jashtëzakonshme e traditës së dorëshkrimeve të ruajtura në Shqipëri, me një koleksion që nuk mund të krahasohet jo vetëm me ato të popujve të tjerë të rajonit, por dhe në shkallë europiane. Monografia që paraqet Sh. Sinani për herë të parë promovon në mjedisin kombëtar e ndërkombëtar këtë traditë, për të cilën dija shqiptare nuk e ka thënë fjalën e vet dhe tashmë po plotëson një vonesë të përligjur për një kohë, por jo për shumë kohë. Autori i monografisë ka shkruar një libër që ka të bëjë me identitetin shqiptar, me kulturën e ruajtjes dhe të pritjes të popullit shqiptar, një kulturë që nis prej një kohe parashqiptare”. Ndryshe prej monografisë “Beratinus”, në studimin e ri “Kodikët e Shqipërisë në kujtesën e botës” autori ka përfshirë afro 200 imazhe me ngjyra, që kurrë më parë nuk i janë paraqitur një lexuesi shkencor: miniatura, vinjeta, kanone, shkrime të stilizuara (kaligrafi), portrete ungjilltarësh, shenjtorësh, patrikësh, klerikësh, një galeri e jashtëzakonshme e imazhit të shenjtë, që merr vlerë prej pranisë së ngjyrës autentike, kryesisht me burim ngjyruesit natyrorë. “Monografia është një bazë për studimet e ardhshme në këtë fushë shumë të rëndësishme”, përfundon Bulo.

Shaban Sinani
“Kodikët e Shqipërisë në kujtesën e botës”
Botoi: “Naimi”
Faqe: 692
Çmimi: 2000 lekë

Mjeda “rikthehet” në fshatin e shërbesës
2011-07-29 Ulkie Sinani

Kisha dhe shtëpia në të cilën punoi e jetoi poeti i spikatur, Ndre Mjeda, për 31 vjet, synohet të kthehet në Monument Kombëtar. “Përkujtimi i Mjedës” është veprimtaria që do të organizohet në homazh të personalitetit të letrave shqipe, në Kukël të Shkodrës

“Përkujtimi i Mjedës” quhet veprimtaria në nder të personalitetit të spikatur të letrave shqipe, poetit, prozatorit, gjuhëtarit, historianit, muzikologut, arkitektit, pionierit të arsimit kombëtar, Ndre Mjeda. Aktiviteti do të organizohet më datë 1 gusht 2011, në fshatin Kukël të qytetit të Shkodrës, në të cilin Mjeda shërbeu për vite me radhë. Qendra e Studimeve Albanologjike dhe Fondacioni “Ndre Mjeda” kanë organizuar një veprimtari që do të përmbajë programe të ndryshme. Parashikohen recitime të lira nga krijimtaria e poetit, vizitë në ambientet ku jetoi e punoi Dom Ndre Mjeda, si dhe një ekspozitë me fotografi dhe vepra të Mjedës. Gjithashtu, në aktivitet do të ketë edhe një program nga shoqëria muzikore “Prenk Jakova”, një panair me karakteristika të zonës, si dhe do të jepet çmimi “Ndre Mjeda” për kontribut mbi studimet e tij. Ndërsa për interpretimin më të mirë të një teksti nga Mjeda do të jepet një Diplomë Nderi. “Përkujtimi i Mjedës” është një veprimtari e cila synon të bëhet e përvitshme e të shndërrohet në traditë, për të gjallëruar jetën komunitare e letrare të zonës. Gjithashtu, kjo veprimtari synon të kthejë në identitet kompleksin “Ndre Mjeda”, me Kishën dhe Muzeun, në një Monument Kombëtar, i cili synon të plotësojë hartën e turizmit kulturor për zonën mes Zadrimës dhe Bushatit. Kisha dhe muzeu në të cilën ka jetuar dhe punuar Ndre Mjeda është e vetmja trashëgimi me vlera të mëdha historike e arkitekturore që ka mbetur nga autorët e mëdhenj të Veriut në Shkodër.

Kisha ku punoi Dom Ndre Mjeda u ndërtua në vitin 1913, kushtuar Shën Shtjefnit, martir i shekullit të parë, ndërsa shtëpia u ndërtua në vitin 1906. Kisha ndodhet në fshatin Kukël, në Komunën e Bushatit, në afërsi të Gjadrit dhe i takon stilit neoklasik, ndërsa banesa është e stilit austro-hungarez e gërshetuar me stilin neoklasik. Projekti i kishës dhe shtëpisë u ideuan nga vetë Ndre Mjeda, po ashtu edhe muret të cilat janë zbukuruar me figura që i ka gdhendur vetë ai. Ata paraqesin episode të mitologjisë ilire e kishtare. Në ballinën e shtëpisë është koka e kurorëzuar e Bachtusit, martirit sirian të shek. IV, ndërsa në të majtë të ndërtesës është Labeatia (basoreliev i emblemës së një prej fiseve ilire). Këto dy skulptura, Mjeda i ka gdhendur në allçi e pastaj i ka gdhendur në çimento. Në vitin 1967, Kisha e Kuklit u mbyll duke u kthyer menjëherë në një depo armësh. Banesa u kthye fillimisht në shkollë, e më pas u adaptua në shtëpi banimi. Kati i dytë i ndërtesës, më 25 nëntor të vitit 1982 u kthye në shtëpi muze kushtuar poetit të madh, Ndre Mjeda. Falë iniciativës së famullitarit Dom Nikë Ukgjini dhe mbështetjes së disa biznesmenëve të Shkodrës, Kisha e ndërtuar dhe projektuar nga vetë Mjeda po i nënshtrohet rikonstruksionit, i cili ka disa ditë që ka nisur.

http://www.gazeta-shqip.com/kulture/3c4ad1780c7e8d963df11efffd950515.html

Respekte per famulltarin e nderuar Dom Nike Ukgjini, kjo eshte e disata iniciative e tij per te risjelle vlerat e kultures shqiptare

Bejtexhinj (from Turkish: bejte meaning "poem"), is a genre of literature created in Albania in the 18th century that prevailed in different Albanian cities, Kosovo, and other religious centers.

The spread of Bejtexhinj was a product of two different significant factors. There was a demand in religious practices to write in Albanian and to free it from foreign influence. The other factor was the accretion of ideological pressure from Turkish rulers. The ruling Ottomans sought the submission of Albanians through the Muslim religion and culture. Albania rulers opened their own schools with many Bejtexhinj poets in attendance.
[edit] History

Bejtexhinjs wrote Albanian in the Arabic alphabet but with many Persian, Turkish and Arabic words. The Bejtexhinj literature had two development phases. The first lasted until the end of the 18th century and was characterized by secular themes. The second phase, from the end of the 18th century and through the 19th century, had a predominantly religious character.

Of the secular works, many Bejtexhinjs wrote about the positive values of love, natural and feminine beauty, virtues, works, knowledge and also alluded to the negative traits of ambition and hypocrisy. Bejtexhinjs who worked in this vein were Nezim Frakulla, Sulejman Naibi and Muhamet Kyçyku. A further step in the literature was initiated when other Bejexhinjs such as Hasan Zyko Kamberi and Zenel Bastari reflected on the events of the time, describing the hard lives of the poor, the insecurities of the future, and their discontent at the conditions of the feudal system.

The literature of the Bejtexhinjs did not achieve national prestige on its own, but the Bejtexhinjs provided a valuable addition to Albanian literature. They wrote in Albanian, for example, at a time when it was banned by the ruling Ottomans. Aside from its religious themes, Bejtexhinj literature was the first to widely utilize secular themes. Some authors of this type were closer to the people and included in their poems elements of daily life, using realistic social themes with a strong critical sensibility.
[edit] Importance

With Bejtexhinj works, Albanian poetry made another step artistically, being composed of expressions and imagery that are truly artistic in value. Bejtexhinj authors also blended Albania's traditional poetry, mainly the eight-line poems that all poets used. Their works were spread through written copies or verbally. The number of poets that this era produced is considerably large coming from cities such as Berat, Elbasan, Shkodra, Đakovica, Pristina, and smaller towns as Kolonja, Frashër, and Konispol.

The flow of Bejtexhinj literature lost its influence at the beginning of the 19th century, but in some places like Kosovo, this tradition lasted even longer from authors such as Maliq Rakoveci and Rexhep Voka.
[edit] References

Elsie, Robert: Albanian Literature. A short history. A short history. London [ua] 2005. ISBN 1-84511-031-5 London [ua] 2005. ISBN 1-84511-031-5




http://en.wikipedia.org/wiki/Bejtexhinj

Eliza Dushku eshte ne Shqiperi per te promovu nje dokumentar. Me pas do shkoj dhe ne Kosove. All power to her. :)

Faqja e re ne internet e Galerise Kombetare te Arteve ne Tirane .
http://www.gka.al

http://img31.imageshack.us/img31/7851/28770310150269875486697.jpg

http://img59.imageshack.us/img59/7669/28770310150269875481697.jpg

http://img833.imageshack.us/img833/3663/28770310150269875471697.jpg

http://img716.imageshack.us/img716/3427/28641010150269879996697.jpg

http://img535.imageshack.us/img535/5148/28641010150269879991697.jpg

http://img35.imageshack.us/img35/2091/28641010150269879986697.jpg

Shqiptari Nickola Shreli - rol në “Abduction”

18.08.2011 | 16:38

Është një tjetër aktor shqiptar që është duke gëzuar famë në industrinë e filmave hollivudian. Nickola Shreli, aktori shqiptar i gjeneratës, cilësohet nga “Magazine” si ylli i ri që po shndrit në Hollywood. Pas pjesëmarrjes në disa filma, së fundmi Shreli ka marrë pjesë në filmin “Abduction“ që do të dalë në kinematë botërore këtë vjeshtë. Ai luan përkrah yllit Taylor Lautner, ndërsa regjisor i filmit është John Singelten.

Zbulimi i Shrelit erdhi pikërisht pasi Singelten pa filmin e tij të shkurtër “Familiar Foreigners”. Drejtori Skoti Spigëll thirri dhe takoi më tej Shrelin. Gjatë takimit mes Spigellit dhe Peter Nelsonit (producentë të kompanisë “Sony”), Nikola qëndroi në karakterin dhe u hoq sikur fliste anglishten me theks të Evropës Lindore, gjë që i impresionoi ata dhe nuk kaloi shumë e Shrelit iu ofrua roli i ëndërruar. Kështu Shreli përzgjidhet nga John Singelten për të interpretuar rolin e Alekut në kastën e madhe të artistëve që do të interpretonin në “Abduction”.

Krahas kësaj Shreli në vitin 2010 realizoi një rol të vogël në filmin “Mafia”. Rol të cilin ai e mori përmes miqësisë që kishte me producentin dhe yllin Ving Rames, me të cilin bënte palestër në Pitsburg, ndërsa ishte në xhirimet e “Abduction”.

Falë këmbënguljes dhe talentit të tij, Nikola nënshkroi një kontratë me firmën e menaxhimit “Luber Rocklin Entertainment” dhe po punon për të shfaqur oportunitetet e tij, qoftë si aktor e qoftë si shkrimtar. Aktualisht Shreli po punon në projektin “Landlord”, të cilin e ka shkruar vetë. Ndërkaq një hobi i tij është edhe muzika eksperimentale dhe ajo e DJ. Krahas punës në kinema, Nickola punon edhe me organizatën e njohur “World Vision” për të ndihmuar patriotët e tij në Shqipëri.

Ai mori pjesë në kastën e vogël të aktorëve në filmin “Rake Tenor”, e gjithashtu punoi në prodhimin e projektit të madh që erdhi në qytetin e tij, siç ishte “8 Mile”, film që përshkruan jetën e protagonistit të tij, reperit Eminem.

Shreli ka lindur në Detroit dhe është djalë i dy emigrantëve shqiptarë që punojnë në industrinë e makinave. Ka qenë një student mesatar dhe u përjashtua nga shkolla e teatrit “Eisenhower High School” për thyerje të disiplinës. Kështu që Nickola u diplomua vite më vonë. Pas jetës së tij shkollore, Shreli punoi për pasuritë e patundshme dhe me promovimin e jetës së natës në qytetin e tij. Nuk kaloi shumë dhe ai u rikthye tek ëndrra e tij për të vazhduar të shkruante dhe vinte në jetë artin që kishte brenda./io/

http://gjuhashqipe.com/lajmetari/lajmetari2.aspx?id=12147

Kodiket e Beratit..

Ne vitin 2005 jane nominuar dhe jane njohur nga UNESKO dy Ungjijtë shumë të vjetër (codices)te gjetur në Berat, Shqipëri: "Beratinus 1", që daton nga shekulli e gjashtë, dhe "Beratinus-2",me nje datim prej shekullit të nëntë.

Të dy janë pjesë nga shtatë "codices purple"(kodikeve vjollce), të cilat mbijetojnë sot ne bote.Dy nga "codices purple", janë ruajtur në Shqipëri, dy në Itali dhe nga një në Francë, Angli dhe Greqi.

Codiku "Beratinus-1" -i shekullit te gjashtë është një Ungjill i shkruar me dorë në nje mynyre unikale. Ai përfaqëson një nga tre ose katër shkrimet më të vjetra te Dhiatës së Re dhe është një pikë e rëndësishme referimi për zhvillimin e letërsisë biblike dhe liturgjike në të gjithë botën.

Codiku “Beratinus-2” -i shekullit te nëntë jane dorëshkrime Ungjilli dhe përbëhet nga nje tekst standard. Disa paragrafë janë gjysmë-unicial.Në drejtim të stilit dhe moshës, ai është i krahasueshme me Codexin greke 53 (Shën Peterburg). Ai përmban katër Ungjijtë të plotë.

Të dy kodiket shqiptarë janë shumë të rëndësishme për komunitetin global dhe zhvillimin e letërsisë antike biblike, liturgjike dhe hagiographicale.

Të shtatë "codices vjollcë" janë shkruar njëra pas tjetrës gjatë një periudhe prej 13 shekujsh, pra nga shekulli i gjashtë deri ne shekullin e tetëmbëdhjetë. Të dy kodices përfaqësojnë një nga thesaret më të çmuar të trashëgimisë kulturore shqiptare.

UxqHYczGdGc

nll9YXzD708

Ajo kinezja e flet shume mire shqipen

Albanians in Turkey celebrate their cultural heritage

Turkish citizens of Albanian origin, who have successfully integrated into Turkish life and have made contributions to Turkish society, proudly recognize and appreciate their Albanian heritage.

Halil Metin, whose family has resided in İstanbul’s Bayrampaşa district for over 50 years, is the co-director of the Turkish-Albanian Brotherhood Culture and Solidarity Association. Established 59 years ago, the organization is located in Bayrampaşa and has three branches located in the Küçükçekmece district of İstanbul and in the provinces of Ankara and Bursa. The association aims to preserve Albanian culture and traditions by hosting cultural nights and folklore festivals.

“We also provide Albanian language classes throughout the year and organize celebrations to commemorate the independence of Albania and Kosovo,” stated Metin. “We host welcome dinners for Albanian delegations visiting Turkey, and we fund scholarships for students from the Balkans to study in Turkey.”

A brief historical insight into the strong and supportive ties between Albanians and Turks can help to understand the social and cultural dynamics of their relationship in Turkey today. Dating back to Ottoman times, Albanians, or “Arnavutlar” in Turkish, were highly regarded by the Ottomans as upstanding people and granted prominent status within the government by the Turks. Ottoman sultans were highly selective of their 36 Albanian Sadr-ı Azam (or prime ministers) for their loyalty to the empire. After the start of the Balkan wars in 1912 and throughout the Yugoslavian regime in the 20th century, particularly following the end of World War II, Albanians, along with millions of other citizens of the Balkans, migrated to Turkey to escape oppression and ethnic cleansing. Former head of the TAKD in Bayrampaşa, Kamil Bitic, (Qamil Bytyci), whose family migrated from Kosovo to Turkey over 50 years ago after Serbs murdered his great grandfather and uncle said that “when Albanians and other Muslims of the Balkans were fleeing the oppressive Yugoslavian regime after World War II, Turkey and its people welcomed us warmly with open arms and hospitality, and in return, we Albanians feel a great sense of gratitude and respect for the Turkish people.”

“Turks have strong faith in us, and know that we are people of our word,” stated Diana Selenica, who grants visas at the Consulate General of Albania in İstanbul’s Taksim district. “Arnavut sözü” is a Turkish expression that means to “promise me like an Albanian.” A historic neighborhood located in the Beşiktaş district of İstanbul was named Arnavutköy, which means “Albanian village.” It is a lovely neighborhood that lies on the European side of the Bosporus, lined with wooden Ottoman mansions, upscale shops and fish restaurants.

Erdoan Shipoli, head of the academic platform of BalkanSiad, a nonprofit organization based in İstanbul that works to promote the Balkan presence in the United States and elsewhere, argued that Albanians have faced the common problems associated with immigrant life and that they “had to work hard to be able to survive, which has allowed them to be successful and become owners of big companies.”

Ali Şen, a former president of the Fenerbahçe Sports Club, is a very successful businessman and a very important personality. Hakan Şükür, who was one of the most outstanding Turkish soccer players, is of Kosovar origin and is now a member of Parliament from the ruling Justice and Development (AK Party), and there is also Özhan Canaydın, the late president of the Galatasaray Sports Club – all Turkish citizens of Albanian origin cited by Shipoli.

Murat Ay (Murat Lajci), head of the Küçükçekmece TAKD branch, said it is important to recognize Albanians who have made significant contributions to Turkey. The list of prominent individuals of Albanian origin include, Abedin Dino, a legislator of the first Ottoman constitution called the Kanun-I Esasi; Hoxha Hasan Tahsini, the first rector of İstanbul University; and Mehmet Âkif Ersoy, author of the Turkish national anthem.

Figures on the number of Turkish residents with an Albanian family history in Turkey vary. A 2008 report from the National Security Council (MGK) of Turkey says that approximately 1,300,000 people of Albanian ancestry live in Turkey, and more than 500,000 recognize their ancestry, language and culture. Other data estimates that 3-4 million Albanians live in Turkey, and close to 20 million people who have ancestral roots from the Balkans live in Turkey. 2012 will mark the 100th year anniversary since of migration started to Turkey.

Today, there are varying degrees of culture and language preservation. While Albanian language and customs continue in villages such as Bafra in Samsun and Kapiağzi in the city of Tokat, many second and third generation immigrants residing in İstanbul, particularly in the Zeytinburnu and Gaziosmanpaşa districts, have adapted to Turkish culture and life so much so that Albanian is rarely spoken among adults between 25-35 years of age, with the exception to those living in Bayrampaşa.

Burak Bilgiç, a second generation immigrant from the Balkans, states: “I feel that our generation has fully integrated into the Turkish way of life. We never feel that we are different from the average Turkish person. We contribute so much to Turkish society. … My wife is also the same as me. Her father was born in Kosovo but lived in Turkey. We visited Kosovo [Pristina and Mitrovica] last year for a wedding. We have some relatives still living in Kosovo. Consequently, Kosovo always is a special place for us.”

Balkan organizations and associations work actively to preserve culture and language, and there are approximately 400 of them that exist in İstanbul, according to Orhan Şimsek, the secretary-general of BalkanSiad.

“As much as we can, we communicate with other organizations to solve the problems of Balkan people, and we arrange some social and cultural activities to protect their self-identity and culture,” Şimşek said. “These people often have good relations with the government, and are careful not to make any mistakes and stay away from tension. Also, thanks to the organizations, they protect their culture and give importance to friendship and charity.”

In the city of Bursa and further east to Kahramanmaraş, Turkish-Albanian associations provide a space for people to celebrate their culture and speak their ancestral languages.

Cultural heritage is respected and appreciated in Turkey. Albanian communities face very few, if any, problems adapting to Turkish life and continue to advance their friendship with Turkish people in all levels of society.

http://www.todayszaman.com/news-254383-albanians-in-turkey-celebrate-their-cultural-heritage.html

14 kodikë të Shqipërisë, përherë të parë në Bullgari

Një sasi prej 14 kodikësh nga fondi 488 i Arkivit Qendror Shtetëror, do të jenë pjesë e ekspozitës “Shkëlqimi i Bizantit” që zhvillohet në Kongresin e 22-të Ndërkombëtar të Studimeve Bizantine në Sofje të Bullgarisë.
Ekspozita është çelur të dielën dhe do të rrijë e hapur deri më datë 27 gusht. Ditën e parë përurohet ekspozita “Bizanti pa kufij”, ku paraqiten një numër i madh librash mesjetarë nga Ballkani dhe Europa.

Pjesë e ekspozitës është Arkivi Qendror Shtetëror me 14 nga kodikët e Fondit 488, që paraqiten të plotë, të periudhës bizantine dhe fund-bizantine (shek. IX – XIV), dhe me nga 1 fragment prej kodikëve të Beratit nr. 1 dhe nr. 2 (Beratinus Purpureus shek. VI, dhe Aureus Anthimi, mesi i shek. IX).

Vijnë për t’u ekspozuar edhe dorëshkrime greke të dekoruara nga Ballkani, shek. VI-XVIII”, ku do të paraqiten dorëshkrimet më të veçantë dhe më përfaqësues të periudhës bizantine dhe pasbizantine. Gjithashtu vende të ndryshme të Europës, si Rusia, Maqedonia, Serbia dhe Greqia etj., do të kontribuojnë në këtë ekspozitë me dorëshkrime të kësaj periudhe.

Ajo që është për t’u shënuar ka të bëjë me faktin se është hera e parë ku një sasi e tillë materialesh të fondit 488 dalin nga Arkivi për t’u ekspozuar në një ekspozitë ndërkombëtare. Pas polemikave në lidhje me faktin nëse është e ligjshme apo jo që Kodikët të dalin jashtë Shqipërisë, u vendos nga AQSH-ja që 14 kodikët të ekspozohen, pasi sipas Drejtoreshës së Arkivit, Nevila Nika, nuk ka asnjë shkelje ligji që mund të cenonte daljen e tyre. Ndërsa rasti i parë i ekspozimit të kodikëve të F. 488 ishte viti 2000, ku një nga volumet e Kodikut të Beratit nr.1 (Beratinus Purpures) mori pjesë në ekspozitën “Gli Evangeli dei Popoli”, hapur në Vatikan me rastin e 2000-vjetorit të krishterimit.

Kjo ishte hera e parë që një kodik i Fondit 488 dilte nga Shqipëria për arsye ekspozimi. Tej qëllimeve të përgjithshme të ekspozitës, është një rast i rrallë në historinë e shkencës së paleografisë, ku studiues nga e gjithë bota, të mbledhur në kongres, do të kenë mundësinë të shohin nga afër mbi 120 dorëshkrime të periudhës bizantine. Për herë të parë, ndoshta që nga koha e prodhimit të tyre, do të vendosen pranë e pranë Kodiku i Beratit nr. 2 (Aureus Anthimi) dhe Petropolitanus Graecus 53 i bibliotekës së Shën Petërburgut në Rusi. Janë dy Kodikët për të cilët studiuesit e paleografisë thonë se kanë shumë ngjasime më njëri-tjetrin. Një ndër studiuesit e këtyre kodikëve është edhe autorja Aksinja Xhurova, profesoreshë e Universitetit të Sofjes, sllavologe dhe historiane e artit, e cila botoi në fillim të korrikut në Sofje, botimin shkencor” Kodikët e Shqipërisë” të Arkivit Qendror Shtetëror. Ndryshe, botimi i profesoreshës Xhurova është pjesë e përgatitjeve të vetë autores për Kongresin e 22-të Ndërkombëtar të Studimeve Bizantine që tashmë është çelur. Sipas arkivistit Sokol Cunga, “kodikët bizantinë të F 488 janë një shembull i shkëlqyer i zhvillimit të traditës së librit në Bizant, me gjithë ndonjë ndikim perëndimor. Mbi të gjitha vendosja e tekstit në fletë (mise en page) dhe dekoret janë elementët kryesore që tregojnë se këta kodikë kanë ruajtur besnikërisht në morfologjinë e tyre format tradicionale të prodhimit të librit”. /top-channel/

Ajo kinezja e flet shume mire shqipen
zanin si shqiptare e ka!!

Durres : Open Port 2011

http://farm7.static.flickr.com/6005/5968058382_a6490831ee_b.jpg (http://www.flickr.com/photos/katjafin/5968058382/)
Durrës, Albania 2011 (http://www.flickr.com/photos/katjafin/5968058382/) by Катя (http://www.flickr.com/people/katjafin/), on Flickr

http://farm7.static.flickr.com/6005/5967502961_ecaa551646_b.jpg (http://www.flickr.com/photos/katjafin/5967502961/)
Durrës, Albania 2011 (http://www.flickr.com/photos/katjafin/5967502961/) by Катя (http://www.flickr.com/people/katjafin/), on Flickr

http://farm7.static.flickr.com/6021/5967501587_693e178e8a_b.jpg (http://www.flickr.com/photos/katjafin/5967501587/)
Durrës, Albania 2011 (http://www.flickr.com/photos/katjafin/5967501587/) by Катя (http://www.flickr.com/people/katjafin/), on Flickr

http://farm7.static.flickr.com/6011/5967501267_ebd92ed87e_b.jpg (http://www.flickr.com/photos/katjafin/5967501267/)
Durrës, Albania 2011 (http://www.flickr.com/photos/katjafin/5967501267/) by Катя (http://www.flickr.com/people/katjafin/), on Flickr

Massachusetts Albanian American Society "Besa"

http://www.maasbesa.org/

http://www.facebook.com/maasbesa

Dinastia Marubi në Shtëpinë europiane të Fotografisë


PARIS- Një ekspozitë e titulluar "Epoka e Artë e fotografisë shqiptare: Dinastia Marubi dhe rapsodët e dritës 1858-1945", do të hapet në Shtëpinë Europianë të Fotografisë nga data 5 tetor deri më 8 janar 2012. Shqipëria nuk është e njohur për kontributin e saj në historinë e artit të fotografisë, shkruan AMA (Art Media Agency). Megjithatë ekspozita kërkon të hedhë dritë mbi këtë formë të anashkaluar arti. Shtëpia Europiane e Fotografisë do të paraqesë imazhe që pasqyrojnë jetën një shekullore të këtij vendi, ku përzihen kultura europiane me ndikimet orientale. Fotografia shqiptare filloi me Pietro Marubin, një emigrant italian që iu largua shtypjes politike në vendin e tij. Ai hapi studion e parë fotografike në Shqipëri në vitin 1858. Tre breza Marubësh do të ndiqnin gjurmët e tij. Për rreth një shekull familja Ma-rubi arkivoi më shumë se 120 mijë negativë. Seria e këtyre fotografive zbulon diversitetin social, politik, kulturor dhe fetar të Shqipërisë, - vazhdon AMA. Kjo ekspozitë organizohet me bashkëpunimin e ambasadës shqiptare në Paris dhe me mbështetjen e Klubit të Miqësisë franko-shqiptare në Senatin francez.
(s.g/GSH/BalkanWeb)

http://www.balkanweb.com/kultur%C3%AB/2691/dinastia-marubi-ne-shtepine-europiane-te-fotografise-69853.html

U.S. director Francis Ford Coppola arrives to participate at the International Film Summerfest in Durrës, some 40 km (25 miles) from the capital Tirana, August 31 2011. REUTERS/Arben Celi

http://www2.2space.net/images/upl_news/110831/1314815407.jpg

Italian actress Claudia Cardinale speaks to journalists after arriving to participate at International Film Summerfest in Durrës, some 40 km (25 miles) from the capital Tirana, August 30, 2011. REUTERS/Arben Celi

http://www2.2space.net/images/upl_news/110831/1314744008.jpg

Pas Iso Polifonise nje tjeter trashegimi kulturore (jo-materiale) shqiptare pritet te hy ne mbrojtje te UNESCO-s:

"Eposi i Kreshnikeve" gati per UNESCO, kulture ne rrezik

Izaura Ndoj

Dosja "Eposi i Kreshnikeve", me ne fund ka gjetur mbeshtetjen e specialisteve qe kane bere te mundur perfundimin e saj. Dosja e cila do te kandidoje ne UNESCO si kulture ne rrezik zhdukjeje ka gjetur miratimin e planeve te aktiviteteve. Eposi legjendar i Kreshnikeve, i perbere nga kenge te ndryshme epike, ku kenget kryesisht shoqerohen me lahute, eshte nje nga kryeveprat e trashegimise shpirterore qe eshte nominuar ne rrezik nga Komiteti i Trashegimise Shpirterore, ka theksuar Drejtori i Trashegimise Kulturore ne MTKRS, Olsi Lafe. Keshtu qe, pas mjaft diskutimesh dhe nje kohe te gjate pritjeje, plani i aktiviteteve qe do te mbahen per te mbajtur gjalle traditen e Eposit te Kreshnikeve, si nje trashegimi kulturore kombetare, qe tenton te futet edhe ne listen e trashegimive kulturore te UNESCO-s ka gjetur rrugen e duhur. Grupi i shqyrtimit te dosjes se Eposit te Kreshnikeve ka miratuar pas mbledhjes se fundit ne Ministrine e Kultures strategjine qe do te ndiqet per aktivitetet dhe plotesimin e dokumentacionit perkates te dosjes se Eposit. Nderkohe, grupi i shqyrtimit te dosjes se Eposit te Kreshnikeve, sipas drejtorit te Trashegimise Kulturore Olsi Lafe, ka shperndare punet ne institucionet qe do te merren me kompletimin e dosjeve. Ky grup pune ka vendosur dhe disa afate kohore, ku brenda nentorit cdo gje te jete gati per UNESCO, dhe ka bere nje marreveshje me Arkivin Qendror te Filmit per te bere te mundur realizimin e nje dokumentari ku ne fokus te jene traditat e Eposit te Kreshnikeve. Sipas grupit te punes dosja do te plotesohet brenda afatit te percaktuar, qe eshte shkurti i vitit 2012. Per te mbajtur gjalle Eposin i gjithe grupi i punes ka hedhur ide dhe eshte fokusuar edhe ne programet shtese qe do te futen ne tekstet shkollore, ne menyre qe nxenesit shqiptare te njihen me kete trashegimi kulturore shpirterore, qe duhet mbajtur gjalle sic eshte Eposi i Kreshnikeve por edhe dialekti gegerisht.

Grupi i punes

Prej disa muajsh ne MTKRS eshte ngritur grupi i punes qe do te pergatis perfundimisht dosjen mbi "Eposin e Kreshnikeve" ne UNESCO. Pas disa pezullimesh gjate muajve te kaluar grupi i punes perfundimisht po punon per te perfunduar kete dosje ne rrezik. Grupi i punes perbehet nga specialistet me te mire te kesaj fushe: studiuesi Zymer Neziri nga Kosova, studiuesi Shaban Sinani, Agron Xhangolli dhe Gjovalin Shkurtaj si perfaqesues te Qendres se Studimeve Albanologjike, Olsi Lafe si drejtor i Drejtorise se Trashegimise Kulturore ne MTKRS dhe Esat Ruka, si drejtori i Qendres Kombetare te Veprimtarive Folklorike.

Eposi i Kreshnikeve

Eposi i Kreshnikeve (ose Cikli i kreshnikeve) eshte nje epos legjendar i perbere nga kenge te ndryshme epike, ku kenget kryesisht shoqerohen me lahute. Zonat ku eposi kendohet jane te shumta ne Shqiperine e sotme. Mendohet se ai eshte i pranishem ne zonat si Malesia e Madhe, Dukagjin, Has e shume rrethe te tjera. Pervec territorit te Shqiperise, cikli kendohet edhe ne zonat e Kosoves, si Peje, Gjakove, Prizren, Decan, Rahovec e te tjere. Ne qender te ketij eposi, qendrojne dy vellezerit Muji dhe Halili. Ne epos tregohen historite e te dy vellezerve, si edhe ka edhe nje kenge ku perfshihet vajtimi i Ajkunes per birin e saj Omerin (aktualisht kenga "Ajkuna qan Omerin" ose e njohur ndryshe edhe si "Vaji i Ajkunes").
Koha Jone (http://kohajone.com/zarticle.php?id=59978)

wz13vg6N_UA

PWxzVax9DuY&feature=related

pRawu44Voi4

PS: Hahaha, autorja e ka kopjuar nje per nje nga vikipedia nje pjese te artikullit: Eposi i Kreshikeve (Wikipedia) (http://sq.wikipedia.org/wiki/Eposi_i_kreshnikëve) :nuts:

PPS: Cili nga ju anetaret kosovare ketu ne forum e njeh kete Epos? Sepse ato kosovare qe njoh une, nuk kishin degjuar per kete Epos. Ato njohin vetem grupin muzikor Kreshniket.

Dita e emigranteve , feste qe mbahet cdo vjet ne Kucove.
Sivjet :

rbAdPKl7qR8

...

M-tR06kKALo

k8uKe1m_Pr0

V-6AcKad1as

Nderkohe behet dhe Festival i Filmit ne Durres , Festivali i Filmit ne Pogradec ...

MIGJENI I PANJOHUR
2011-10-05Moikom Zeqo

http://gazeta-shqip.com/ndryshe/de5b1c1a64d21d6b9064d76a75ba9f5f.html

Pregatitje për përfshirjen e 'Eposit të Kreshnikëve' në Unesco

AMspGDdkDjw&feature=channel_video_title

Peja antike lë pa shitur Fabrikën e baterive

http://koha.net/repository/images/07peja_0710111430_1.jpg

Publikuar: 07.10.2011 - 14:31

Pejë, 7 tetor - Agjencia Kosovare e Privatizimit (AKP) është dorëzuar para themeleve historike të Pejës antike, duke e tërheq nga vala e 52 e privatizimit Fabrikën e Baterive Industriale “Trepça” në Pejë, e cila shtrihet mbi themelet e dukshme të Siparuntumit dhe të themeleve të padukshmet, që presin të gërmohen dhe të nxirren në dritë pas 17 shekujve.

Që nga viti 2002 Komuna e Pejës dhe Instituti për Trashëgimin Kulturore dhe Historike ka qenë në “luftë” me ish AKM-në dhe tash AKP-në, për mos privatizimin e kësaj fabrike, nga frika se jo vetëm Pejës por edhe Kosovës mund t’i zhduken gjurmët e origjinës, bën të ditur KosovaLive.

AKP e kishte përfshirë në valën e 52 të privatizimit edhe Fabrikën e Baterive Industriale “Trepça” në Pejë, por institucionet komunale dhe ato të trashëgimisë dorëzuan fakte bindëse javët e fundit, para të cilave AKP u dorëzua, pasi kjo vlerë historike ka një rëndësi milion herë më të madhe se një fabrikë dhe privatizimi i saj.

Për tërheqjen e kësaj fabrike nga vala e 52 e privatizimit, AKP e ka informuar të enjten me një shkresë zyrtare kryetarin e Pejës, Ali Berisha, i cili të premten bashkë me drejtori i Qendrës Rajonale të Trashëgimisë Kulturore (QRTK), Avdyl Hoxha, vizituan themelet e Pejës antike, Siparuntum.

“Ky vend nuk bënë të privatizohet sepse është hapësira më e rëndësishme e trashëgimisë jo vetëm e Pejës por e mbarë Kosovës. Andaj AKP-ja e ka pasur për bazë këtë fakt dhe e ka anuluar tenderin për privatizimin e fabrikës, duke u bazuar edhe në kërkesat e vazhdueshme të Komunës së Pejës dhe instituteve të trashëgimisë”, tha Berisha, i hipur mbi themelet e qytetit të vjetër të Pejës.

Lokacioni mbi të cilin është shtrirë Siparuntumi gjendet nga hyrja e Pejës nga drejtimi i Prishtinës e deri në fshatin Zahaq, diku shtatë kilometra gjatësi, mbi të cilën sipërfaqe ish pushteti jugosllav në fillim të viteve të ’70-ta pat ngritur zonën industriale më qëllim të zhdukjes së gjurmëve tona ilire.

“Qyteti i vjetër i Pejës njihet si qytet më rëndësi për zhvillimin industrial dhe tregtarë në atë kohë për këtë pjesë të Ballkanit”, tha drejtori i QRTK-së, Avdyl Hoxha.

Berisha dhe Hoxha besojnë se tash do të ketë fonde të caktuara nga niveli qendror, por edhe komunal, për fillimin e hulumtimit të mirëfilltë të këtij lokacioni, për çka në ndihmë siç u tha, do t’i dalin edhe ekspertët gjerman me aparaturë speciale që hulumtojnë për themele dhe artefakte deri në shtatë metra thellësi.

http://www.koha.net/index.php?page=1,5,72119

:cheers:

eshte larg temes por deshta per te ditur kush jeton ne new york apo shkoni ne albanian parade =)

Personalisht nuk jetoj ne Amerike por keto pamje jane nga New York , sot ;)

http://img196.imageshack.us/img196/5651/30197110150330514081896.jpg

http://img692.imageshack.us/img692/4808/31193610150330514151896.jpg

http://img209.imageshack.us/img209/2465/31685610150330514031896.jpg

LK24sE_espk&feature=relmfu

e97vnMlVb98&feature=channel_video_title

Hnt9bm18ArY

Eda Zari, xhaz e polifoni në Teatrin e Operas



TIRANE- Këngëtarja Eda Zari, pas performancave të shumta jashtë Shqipërisë,është rikthyer në “shtëpi” për të promovuar albumin e saj të ri “Toka e panjohur”.

Mbrëmjen e djeshme, në Teatrin Kombëtar të Operas dhe Baletit, Zari së bashku me bandën e saj sollën për publikun 12 këngët e albumit më të ri, një gërshetim i muzikës jazz me muzikën tradicionale shqiptare.

Në një konferencë të mëparshme për gazetarët, Eda Zari, e cilësuar si ambasadorja e muzikës shqiptare në Europë, u shpreh se me këtë album kërkon të nxjerr faqen më të mrekullueshme të muzikës shqiptare në botë, një muzikë që për të huajt është deri diku e panjohur.

“Për bandën time dhe për mua personalisht është privilegj të vij për herë të parë me një koncert recital, aq më tepër i bazuar në ison polifonike shqiptare, që është një perlë e vërtetë. Janë motive të mrekullueshme të gurës sonë popullore”, deklaroi Zari.

Në albumin “Toka e panjohur” nuk mungojnë dhe këngë si “Zare” apo “Kroi i fshatit tonë”, etj të cilat kësaj here do të vijnë në një tjetër version, por pa cënuar origjinalitetin, live për herë të parë në një koncert recital të këngëtares në Shqipëri.

Këngët e Zarit, të kompozuara nga vetë ajo do të luhen nga banda e saj muzikore, në të cilën merr pjesë një nga instrumentistët më të mirë Rhani Kija, pjesë e grupit të këngëtarit Sting, kitaristi i famshëm Dominic Miller, djali 17-vjeçar i këngëtares, Henning, si dhe do të shoqërohet nga Orkestra Simfonike e Radio-Televizionit Shqiptar.

“E bukura në këtë produksion është ura që lidh bandën time prej tetë muzikantësh me instrumentistët e orkestrës së Radios. Kjo eksperiencë është unike për të dyja palët ekzekutuese”, është shprehur Eda Zari.

Albumi muzikor “Tokë e panjohur”, pas promovimit të premierës në kryeqytet do të ofrohet në 28 tetor edhe për qytetarët e Prishtinës, më pas, që prej janarit 2012 do të promovohet në Europë.

Koncerti në Tiranë ka qenë një ëndërr për këngëtaren dhe kompozitoren, e cila për më shumë se një dekadë jeton në Gjermani. “Dëshira për të ardhur në atdhe është gjithmonë. Është dëshira për të qenë pranë publikut, aq më tepër që albumi mbështetet në motivet e polifonisë shqiptare”, ka thënë Zari.

Polifonia, për të është një muzikë e veçantë, që ka qenë vazhdimisht frymëzim në krijimtarinë e saj artistike, që në moshë të vogël. Këngëtarja shqiptare prej vitesh ndërton karrierën e saj në Gjermani ku dhe jeton, ndërkohë që ajo ka qenë e pranishme dhe në disa festivale xhazi, ku është vlerësuar për interpretimet e saj muzikore.
(s.g/atsh/balkanWeb)

http://www.balkanweb.com/kultur%C3%AB/2691/eda-zari-xhaz-e-polifoni-ne-teatrin-e-operas-72523.html

Ekspozite me skica te shkrimtarit te ndjere Dhimiter Shuteriqi ne Tirana Ekspres

tkNrZ5nUBD4

Nate muzikore dhe aperitiv otoman me kaba shqiptare nga mjeshtri i violines Bato Gashi dhe orkestra ne Tirana Ekspres

b7UyVwK3rQY

Albumi i ri audio-vizual i kengetarit Alban Nimani (ish kreu i Asgje Sikur Djelli) live ne Prishtine
syAHXPW8ywY

Teatri kombetar ne Globe Theatre ne Londer
4QBk-2FRL54

Regjizori Dhimiter Anagnosti nderohet me cmimin "Nder i Kombit" nga presidenca e republikes
zlHC1VLqmJg

Eda Zari kengetarja jazz-ethnic ne Tirane ne TKOB (Teatri Kombetar i Operes dhe Baletit)
vh5yjsYbvAU

Miss-et e botës në Shqipëri
2011-10-22


Edicioni i 38-të i "Miss Globe" shënon startin e konkursit ndërkombëtar të bukurisë. Në 1 nëntor do të mbahet nata finale në pallatin e sportit “Asllan Rusi”, ndërkohë turi i këtij viti ka përfshirë si jugun dhe veriun e Shqipërisë. Vajzat kanë vizituar Apoloninë, zonat turistike të Tiranës, Durrësit, Krujës dhe në ditët në vijim do të vazhdojnë në Kavajë e Pogradec.

Gara mes tyre ka nisur së pari të martën mbrëma, kur është zhvilluar edhe minikonkursi i parë, "Miss Bikini". Ky çmim i ka shkuar Miss Guajanës, Aletha Rose Shepherd. Deri natën finale të 1 nëntorit ato do të konkurrojnë edhe për minikompeticionet e tjera, pjesë e konkursit, si "Miss Queen International", "Miss Talent Shoë" etj. Në këtë edicion të 38-të Shqipëria do të përfaqësohet nga "Miss Shqipëria" e këtij viti, Kejdi Jashari, ndërsa Kosova nga bukuroshja Adelina Gashi.
http://gazeta-shqip.com/kulture/6282dd4b010f4caf32683a50b76efe36.html

140 vjetori i lindjes, përkujtohet At Gjergj Fishta



LEZHË- Përkujtohet në fshatin Fishtë të rrethit të Lezhës 140 vjetori i lindjes së poetit dhe atdhetarit At Gjergj Fishta.

Përfaqësues të pushtetit qendror dhe vendor kanë qenë të pranishëm në aktivitetin e organizuar në kuadër të kësaj dite, në qendër të të cilit ka qenë pikërisht tema e unitetit kombëtar, e trumbetuar në veprën e poetit.

Zevëndesministrja e Turizmit Suzana Turku, ka theksuar se pavarësisht censurës në periudhen e komunizmit, vepra e Fishtës ka arritur të përhapet në mbarë vendin, duke arritur kulmin e saj pas viteve 90.

Nga vendlindja e Fishtës, është përcuar mesazhi për bashkim pa ndasi politike dhe fetare, një mesazh qëndror në veprat e poetit.. At Gjergj Fishta, i njohur ndryshe si Homeri Shqiptar, është e para figurë e vendit tonë që u kandidua me cmimin “Nobel”.
(e.m/BalkanWeb)
http://www.balkanweb.com/kultur%C3%AB/2691/140-vjetori-i-lindjes-perkujtohet-at-gjergj-fishta-72674.html

Çmim ndërkombëtar për violinistin shqiptar

Publikuar: 24.10.2011 - 22:20

Tiranë, 24 tetor - Një tjetër artist shqiptar është vlerësuar me një nga çmimet e mëdha në shkallë ndërkombëtare. Violinisti Ermir Abeshi nga Elbasani është një nga artistët e
radhës që vazhdojnë të ngrenë lart emrin e vendit të tyre. Interpretimi i tij i fundit rreth tri javë më parë do të ishte një tjetër vlerësim për Shqipërinë, vendin me të cilin Ermir Abeshi u prezantua në konkursin ndërkombëtar, organizuar në Itali. Mes 49 konkurrentëve të ardhur nga 22 vende të botës, ishte edhe djaloshi elbasanas, Ermir Abeshi. Konkursi u zhvillua në tri faza, ku në fazën e dytë u përzgjodhën vetëm 16 pjesëmarrës. Në fazën e tretë, ajo përfundimtare, konkurruan 6 pjesëmarrës, fazë kjo që përcaktoi me çmim fitues edhe Abeshin, i cili zuri vendin e dytë në shkallë ndërkombëtare, raporton Panorama. Ndërsa vendin e parë në këtë konkurs ndërkombëtar e fitoi Tarara Stefan nga Gjermania. Ky konkurs zhvillohet çdo vit në nderim të kompozitorit të madh Rodolfo Lipizer, nga fondacioni me të njëjtin emër. Ky vit ka startuar në Itali dhe pikërisht në qytetin Gorizzia. Kohë më parë, në një konkurs të tillë fitoi të njëjtin vend edhe violinisti i shquar shqiptar, Tedi Papavrami. Vendi i dytë që ka klasifikuar Ermir Abeshin, mbetet një event shqiptar, çka tregon se talentet tona shkëlqejnë në skena botërore, por pa harruar asnjëherë skenën shqiptare. Jo shumë kohë më parë, Ermiri realizoi një koncert të përbashkët me pianisten e talentuar italiane, Valentina Messa, në Teatrin Kombëtar të Operës dhe Baletit. Pas koncerteve në shumë skena të botës, Abeshi erdhi me një recital në Tiranë, duke ngjallur jo pak interes te publiku. Ermir Abeshi e ka nisur violinën në moshën 6-vjeçare. Ka studiuar në konservatorin e muzikës “Ghedini” në Itali e më pas në konservatorin e Bostonit “New England”. Është fitues i shumë çmimeve, mes të cilave dhe “Uto Ughi”. Është një nga bashkëthemeluesit e Ansamblit të Dhomës “Artur”, me të cilin ka dhënë shumë koncerte.

Ne 2 nentor nis java e kultures shqiptare ne Milano.

https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/315057_252679591450605_100001256986503_761949_651553284_n.jpg

Inva Mula nga Opera e Parisit tek “Marie Kraja”

Kulture, e Mërkurë, Tetor 26th, 2011
Mbrëmë ajo hoqi petkun e Margaritës. Jehona e duartrokitjeve është kaq e freskët, kaq e prekshme. Përkundër fatit tragjik të heroinës, asaj qysh herët i ka shndritur një tjetër yll. Ishin plot 12 shfaqje impenjative, të veprës emblemë në operistikën franceze. Prej datës 22 shtator deri më 25 tetor, u shfaq në Operën Nacionale të Parisit, opera me 5 akte “Fausti”, me muzikë të Charles Gounod e me libret të Jules Barbier e Michel Carre, ku sopranoja Inva Mula, në krah të këngëtarëve më në zë lirikë sot në botë, si Roberto Alagna, apo Paul Gay, interpretoi rolin e Margaritës. Dhe ende pa shkarkuar emocionin e kësaj ngjarjeje të rëndësishme në karrierën e saj, Inva Mula vjen në Tiranë, enkas për “Marie Krajën”. Ajo do të jetë presidente nderi e jurisë, kryetar i së cilës do të jetë sërish Luca Targeti, drejtori i Akademisë së La Scala-s. Inva Mula rikthehet pranë këtij festivali pas katër vjetësh mungese, e kushtëzuar nga një kalendar i ngjeshur artistik. Hera e parë e prezencës së saj në këtë festival ka qenë në edicionin e katërt të “Marie Krajës”, në rolin e kryetares së jurisë, më pas në edicionin e 6-të e të 7-të, në të njëjtin pozicion, si kryetare jurie. Megjithatë, si një adhuruese e skenës, ajo asnjëherë nuk e ka kufizuar ardhjen e saj në karrigen e jurisë dhe vlerësimin e të rinjve. Gjithnjë ajo ka ndarë me publikun bravurën e saj operistike, përmes interpretimeve të arieve të njohura nga bota, apo nga muzika qytetare shqiptare. Përveçse i ka joshur të gjithë me magjinë e zërit të saj, ajo ka bërë që edhe konkurrentët e huaj të këndojnë jaret shkodrane apo dhe pjesë të atyre pak veprave operistike shqiptare, të risjella në jetë nga repertori i harruar i kompozitorëve tanë. Veç të tjerash, kësaj here Inva Mula ka edhe një mision tjetër. Në emër të Fondacionit “Hi Classic”, që ajo drejton, që ka për synim mbështetjen e talenteve të reja, Inva Mula do të japë një çmim special për konkurrentët e këtij edicioni. Kjo është një nga surprizat e këtij edicioni, krahas çmimeve të përvitshme.
Festivali
Edicioni 12-të i Festivalit Ndërkombëtar Operistik, i cili zhvillohet në 28 dhe 29 tetor, përkon me 100-vjetorin e lindjes së këngëtares Marie Kraja, emrin e të cilit mban ky festival, organizatorët kanë menduar një program të veçantë, për të përkujtuar sopranon e madhe shqiptare. Ndër të tjera, producentja Zana Çela ka menduar që krahas konkurrimit të 17 artistëve nga e gjithë bota, përgjatë dy netëve të festivalit, i cili do të shfaqet në ekranin e Televizionit Publik Shqiptar, t’i bëjë një rekuiem traditës së muzikës operistike shqiptare. Siç është kthyer tashmë në një traditë, do të nderohen edhe personalitete të muzikës shqiptare, të cilët kanë dhënë një kontribut të shquar në operistikën shqiptare. Por sigurisht ajo që do t’i japë tonin këtij aktiviteti është gara, prej nga do të dalë dhe më i miri. Mësohet se në fazën e parë kanë marrë pjesë 150 këngëtarë që janë përzgjedhur nga 5 juri profesioniste të stacionuara në kryeqendrat botërore New York, Paris, Madrid, Milano dhe Tiranë dhe në fazën finale janë përzgjedhur 17 këngëtarë lirikë. Ata vijnë nga Amerika, Afrika, Azia e Europa. Nuk bëhet fjalë për shkollarë, por për emra që tashmë kanë nisur karrierën e tyre artistike dhe numërojnë kryerole në skena të rëndësishme operistike. Konkurrentët do të këndojnë live të shoqëruar nga Orkestra e Radio-Televizionit shqiptar, nën baketën e dirigjentit të famshëm italian, Leonardo Quattrini. Në gjykimin e festivalit, si çdo vit do të bashkohen drejtuesit më të famshëm të operave evropiane, por dhe një divë e muzikës operistike botërore që vjen për herë të parë në Shqipëri. Festivali i këtij viti zhvillohet me kujdesin e veçantë të kryetarit të Bashkisë së Tiranës, Lulzim Basha, i cili është edhe president nderi i këtij aktiviteti.
http://www.panorama.com.al/kulture/inva-mula-nga-opera-e-parisit-tek-%E2%80%9Cmarie-kraja%E2%80%9D

Teatri i Fierit po rilind…

2011-10-31Petrit Ruka (KERKO ...)

Mbresa nga festimi i 40-vjetorit të Teatrit të Fierit

Para pak ditësh, Teatri “Bylis” i Fierit mbushi 40-vjetorin e tij. Kanë vendosur të mblidhen në një festë të madhe për të parë rrugën që kanë bërë. Drejtuesit e tij kanë me se çfarë të krenohen. Ky teatër ka lënë pas një histori të madhe në historinë e kulturës shqiptare. Jam një ndër ata që i ka arritur deri te dera e shtëpisë një ftesë për pjesëmarrje. Në kohët e sotme, kur ftesat të vijnë breshër për lloj-lloj festash e promovimesh bajate, ke një lloj bezdie të lësh punët e tua për një rutinë skematike, ku ka më shumë fjalë të mëdha, se sa një emocion të vërtetë njerëzor. Por këtu puna ndryshon për njëqind arsye. Bëhet fjalë për një teatër që të zgjon në kokë menjëherë kaq e kaq ngjarje të shtrenjta, që lidhen me aq shumë figura të paharrueshme që ti i ke në “arkivin” e kujtesës tënde artistike. Është e vështirë të gjesh një teatër tjetër pas atij të Teatrit tonë Kombëtar, që të të sjellë në mendje kaq shumë personazhe të dashur që janë pjesë e jetës tënde, histori të rënda shqiptare, situata të mrekullueshme komike, batuta, aktorë me emër, regjisorë të shquar.

Akoma më shumë tunduese të bëhet dëshira për të shkuar, kur e di se në krye të kësaj feste qëndron Baftjar Zeqaj, kryetari aktual i bashkisë, ndaj të cilit është vështirë se mund të gjendet ndonjë artist në Shqipëri që të mos ketë detyrimin mirënjohës për dashurinë që i ka dhënë ky njeri, i bërë tashmë proverbial për një mikpritje prekëse ndaj njerëzve të artit dhe për dëshirën e tij ambicioze që ta kthejë Fierin në metropolin e dytë të kulturës, pas Tiranës. Vetëm në shtator, falë kujdesit të tij, gati për 30 ditë rresht, aty vijuan tri aktivitete të mëdha ndërkombëtare, Festivali i 10 Ndërkombëtar i Aktrimit, Netët e magjishme Apolloniane dhe një Festival Filmi që e filloi jetën e vet me një rekord të habitshëm filmash pjesëmarrës nga të gjitha kontinentet.

Ndërkohë mëson se mbrëmjen e tij artistike po e përgatit një regjisor i madh dhe i dashur si Pëllumb Kulla, i cili ka vendosur të ngjisë në skenë tërë yjet e kësaj skene, të gjallët dhe të vdekurit e mëdhenj të këtij teatri.

E po kaq tunduese të bëhet pjesëmarrja për të qenë aty me detyrimin se duhet të shkosh për t’i thënë edhe njëherë faleminderit Luftëtar Pajos, Muhamet Sherrit, Fatos Selës, Hajrie Rondos, Todit dhe Arqilesë, Fuat Bocit, Fatmirit, Astritit, Hasan Bregut dhe shumë të tjerëve.

Miqtë janë ata që bëjnë një dasmë

Gjithmonë kështu ka qenë, janë miqtë e shquar ata që bëjnë një dasmë. Sapo mbërrin e kupton këtë kur shikon që në hollin e teatrit hyn me një emocion të veçantë Presidenti i Republikës, zoti Bamir Topi. Pastaj të kap syri veteranë të ndritur të skenës, si Tinka Kurtin dhe Margarita Xhepën, Fadil Krajën dhe të ftuarit e tjerë nga skenat e Korçës, Tiranës, Shkodrës, Prishtinës, Elbasanit, Prizrenit, Vlorës.

Është një kujdes prekës për të mos harruar kolegët e tyre të nderuar nga çdo cep i trojeve shqiptare. Salla është mbushur plot e përplot, një gjë e rrallë ngado, por jo për Fierin, të vetmin qytet që nuk e mundi dot sëmundja e tmerrshme e boshatisjes kulturore, që e ka tkurrur e tharë deri në mjerim pjesëmarrjen në teatër. Është një kapitull i tërë më vete kjo puna e spektatorit fierak që mbërthen si një mister diskutime nga më të çuditshmet, ku përzihen argumente që nga armata e dymijë e pesëqind inxhinierëve të naftës, që shumica vinin prej studimeve nga jashtë, e deri te faktorë të tjerë kulturorë të vetë qytetit. Madje ka nga ata që e çojnë këtë shpjegim deri në misticizëm, me faktin që ky teatër e këta banorë sundohen nga pesha e dy amfiteatrove më të mëdhenj të antikitetit shqiptar, që e ngjeshin në mesin e tyre, Apolonisë dhe Bylisit. Por le ta lëmë mënjanë këtë gjë, sepse si unë dhe shumë të tjerë besojnë atë që është më logjike, traditën dhe arritjet e mëdha të kësaj trupe nëpër vite.

Pak histori

Teatri i Fierit e nisi jetën e tij më 25 shtator 1971, në momentin kur godina ishte gati. Inaugurimin e saj, fotot ta sjellin me atmosferën e në feste të madhe. Shiritin për koncertin e parë e preu një funksionar i lartë i asaj kohe, Hysni Kapo. Bërthama e parë aktoriale është e vogël dhe modeste, ashtu siç janë edhe shfaqjet e para që fillojnë me regjinë e Leka Bungos. Ndër të parët që hipin në skenë janë veteranët e kësaj skene, si Nardi Poro, Nestor Pogace, Shpëtim Shehu, Hatiqet Siqeca, Koço Papadhopulli, Imelda Kiri, Antigoni Golemi, Kujtim Jorgaqi dhe Terezina Gjerazi. Shfaqja e tij e parë ishte drama “Hijet e natës” me regji të Leka Bungos. Pas kësaj shfaqjeje do të kishte edhe 105 premiera të tjera, disa prej të cilave do të hynin në atë fond, që quhet krenaria e pasurisë sonë teatrore. Pas pesë vitesh dhe 11 premierash, teatri “Bylis” shënon një kulm të vetin, me një shfaqje të bukur, që lë gjurmë në dramaturgjinë shqiptare, me dramën “Gjëmimi i atij dimri” të Teodor Laços dhe regji të Dhimitër Pecanit.

“Fati” i teatrit

Pëllumb Kulla ishte fat i këtij teatri, të thonë shumë nga aktorët e vjetër. Akoma më të bindur janë spektatorët e Fierit që e mbajnë si simbolin e këtij teatri. Ardhja e tij bëri së pari që estrada e qytetit të bëhet qendra e humorit shqiptar, një akademi e madhe që formoi një brez të shkëlqyer aktorësh dhe që la pas figura të pashlyeshme karakteresh, që janë edhe sot pjesë e gjykimit, shprehjes së mendimit dhe gjuhës shqipe. Shkrimtar mjeshtëror i humorit dhe satirës, por edhe regjisor i talentuar që la në repertorin e këtij teatri dhe të krejt dramaturgjisë shqiptare vepra të mrekullueshme, kaq të njohura dhe të dashura edhe sot prej të gjithëve… Më 1979-n vepra e tij “Shoku Niqifor” shënon një arritje spektakolare dhe do të vazhdojë më tej me një sërë të tjerash si “Kërcuri” dhe deri tek e fundit që u shfaq për të pranishmit në ditën e festës, e filmuar, drama satirë “Dikush duhet të vdesë”. Por ajo që e bëri atë të famshëm ishte shfaqja “Dy krisma në Paris”, e cila vinte në qendër të saj figurën e madhe patriotike të Heroit të Popullit, Avni Rustemi.

Estrada e Fierit

Sapo kërkon të thuash dy fjalë për historinë e humorit shqiptar, gjysmën e kujtesës “ta merr nën zotërim” Estrada e Fierit. Trupa e saj e mrekullueshme merr kreun e vendit për gati dy dekada me radhë. Selia e humorit shqiptar vendoset aty. Prej andej përhapet e qeshura e madhe nga një sërë materialesh dhe figurash brilante që bëhen proverbiale deri në bisedat e rrugës. Prej andej vjen “Çobo Rrapushi” i famshëm i Luftar Pajos, “Lipe Shtogu prapa liste”, “Rrofsh o Malo, që na mblodhe”, “Doni më për Belulin”, “Po ai që vodhi lopën nuk ka faj, mor aman?!” dhe sa e sa figura dhe shprehje të tjera që i shtohen gjuhës shqipe si një pasuri e re kuptimore. Janë vetëm një grusht njerëzish me një pasion historik ndaj artit të vështirë të së qeshurës, gjinisë më të vështirë të të gjitha kuturisjeve artistike. Përsëri në ballë të gjithë kësaj ngrihen në këmbë të mallëngjyer, si për t’ju kthyer në një orë të vetme artistëve një mirënjohje të gjatë jete me duartrokitjet e tyre.

Emocione të festës

Emocionet e natës së madhe i shpalos në skenë vetë si moderator Pëllumb Kulla, duke i ngjitur kolegët e tij të nderuar në skenë një nga një me copëza të vogla interpretimesh nga kohët e tyre të arta. Mirënjohja e të pranishme arrin një majë ndriçimi, kur ai përmend emrat e aktorëve që nuk janë më dhe shfaqen në monitorin e madh me fytyrat e tyre të dashura. Publiku ngrihet në këmbë i përlotur, kur Kulla përmend me zërin e dridhur emrat e tyre të paharruar që jetën e lidhën deri në fund me këtë skenë. Kultura e nderimit të thellë për njerëzit e artit, riti më i lashtë dhe më i çmuari i shoqërisë njerëzore, një rit që duhet të kultivohet më tej me kaq dashuri në të gjithë Shqipërinë, është një shembull tjetër i shkëlqyer i kulturës së këtij qyteti. Kryetari i bashkisë, Baftjar Zeqo, me shiritin e kryebashkiakut në gjoks, shoqëron Presidentin e Republikës së Shqipërisë, zotin Bamir Topi deri në skenë. Dhe publiku i Fierit ngrihet sërish në këmbë, duke dëshmuar se di të nderojë simbolet e shtetit të tij si askush tjetër. Në fjalën e tij, Presidenti është si rrallëherë i emocionuar, duke pohuar se e ndien me zemër çastin e madh solemn teksa po nderon artistë të shquar dhe një teatër me emër të madh. Të dekoruarit me tituj dhe urdhra nderimi janë të prekur nga tërë ato duartrokitje. Fatos Selës, që për fierakët është Avni Rustemi i tyre, i valëvitet zëri si një flamur nderimi në erë dhe mezi i gëlltit fshehurazi lotët duke falënderuar artdashësit e tij të rrallë.

Nuk ka faj. Para 30 vjetësh për të parë Avniun e tij dhe shfaqjen “Dy krisma në Paris”, “thyheshin” dyert dhe biletat ndaheshim me autorizim. Drama u shfaq qindra herë dhe uria për të nuk kishte të shuar. Njëherë, kur sapo shfaqja kishte filluar të gjithë u nervozuan, se dera nuk pushonte nga të trokiturat. Dolën të shihnin se kush ishin këta të marrë me një sjellje që në Fier nuk ndodhte kurrë. Dhe u habitën kur panë dy burra të skuqur që përplasnin te xhami i derës pasaportat, duke treguar vendlindjen që shënonte Libohovë. Nuk kishin bileta, por në vend të tyre tregonin pasaportat, duke e quajtur një të drejtë legjitime se me to mund të hynin ngaqë ishin bashkëqytetarë të Avni Rustemit. Ua hapën derën të prekur. Kishin udhëtuar që nga larg për të parë djalin e tyre, tek përmbyste në Paris një laro nga ata që donin të shisnin Shqipërinë. Dikur ndodhnin ngjarje si këto falë veprave të denja me vlera të mirëfillta kombëtare te ky teatër që mbushi 40 vjet jetë artistike.

Ringjallja

Pas tërë kësaj traume 20-vjeçare, që thirret me emrin e shpifur “tranzicion”, Fieri dhe kryebashkiaku i saj kanë më shumë se kushdo arsyet dhe ambiciet për ta ringjallur traditën e dikurshme. Përpjekjet janë shumë shpresëdhënëse. Baftjar Zeqaj është bërë bashkëdrejtor me Robert Hoxhën dhe duan ta kthejnë sërish teatrin e tyre në një skenë të madhe. Dy shfaqjet e fundit të Mjeshtrit Kulla, “Milioneri” dhe “Dikush duhet të vdesë”, janë dy ngjarje të mëdha për këtë ëndërr të vështirë. Natyrisht që është një përpjekje e mundimshme, por jo një mision i pamundur. Edhe kjo festë është një ogur i mirë. Midis dy teatrove të famshëm antikë, teatri i gjallë i Fierit po rilind. Në këtë festë me kaq shumë miq, duke na ftuar të jemi aty në gëzimin e tyre, këtë duan të na tregojnë. Nuk na mbetet tjetër, teksa ndahemi me ta, veç t’ju themi faleminderit dhe fjalët se ne i besojmë, i çmojmë dhe i nderojmë në këmbënguljen e tyre kaq fisnike.
http://gazeta-shqip.com/ndryshe/09cbd56d65541f3835f152c5822bfa6a.html

Sara Heaton rrëmben “Marie Krajën”
2011-11-01

Sopranoja amerikane

Çmimi “Marie Kraja” këtë vit udhëtoi për në Amerikë. Sopranoja amerikane, Sara Heaton u shpall fituese e çmimit të parë, në edicionin e 12-të të Festivalit Operistik Ndërkombëtar “Marie Kraja”. Heaton arriti të triumfojë në mesin e 17 konkurrentëve që morën pjesë në festival, nga të cilët vetëm 10 prej tyre u përzgjodhën për në natën finale. Çmimi i dytë u fitua nga sopranoja braziliane Luçiana Distante. Ndërsa dy çmimet e treta kanë shkuar për bassin shqiptar, Arjol Xhaferrin dhe sopranon nga Kazakistani, Lada Kysykova. E pranishme në këtë edicion të festivalit operistik ishte edhe sopranoja shqiptare me famë botërore, Inva Mula, e cila dha dy çmime në nder të fondacionit të saj “Hi Clasic”. Në nder të 80-vjetorit të Nina Mulës, të cilës i ishte kushtuar edhe një dokumentar që risolli në vëmendje vlerat dhe kontributin e kësaj artisteje të madhe në skenën shqiptare, e bija e saj, Inva Mula vlerësoi me çmimet “Nina Mula, shpresë për të ardhmen” dy prej këngëtarëve të rinj shqiptarë, tenorin Klodian Kaçani dhe bassit Arjol Xhaferri. Në spektakël nuk kanë munguar edhe performanca të tjera artistike si dhe shfaqja e një dokumentari mbi jetën dhe vlerat e të madhes Marie Kraja, emrin e të cilës mban dhe festivali. Ky rekuiem me rastin e 100-vjetorit të lindjes së saj është finalizuar me një performancë interesante të këngës “Who wants to live forever”, kënduar nga Frederik Ndoci e Semi Jaupaj. Gjithashtu, Etleva Golemi dhe Kastriot Tusha kanë qenë të ftuar për të sjellë të tjera performanca që kanë përfunduar në momentin kur të gjithë këngëtarët pjesëmarrës në festival kanë kënduar nga një këngë tradicionale të vendeve që përfaqësonin në konkurrim. Siç është bërë zakon, kënga e fundit është ajo e vendit ku zhvillohet ky festival ndërkombëtar. “Ta dish”, ishte melodia ‘alla’ shqiptare që mbylli hareshëm, e siç e do zakoni, këtë festival. Ndërsa bassi shqiptar, Arjol Xhaferri, ka fituar tashmë të drejtën për të konkurruar në Akademinë e “La Scala”-s.
http://gazeta-shqip.com/kulture/59294306e71af945b8d0de7ec2255b77.html

mHx13wrXHiQ#!

E sheh njeri talent show voice of albania? Me pjesmarres nga kosova dhe shqiperia.
Not bad some of the singers.

Paul Leka, co-writer of 'Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye,' dies

http://www.latimes.com/media/photo/2011-10/65661550.jpg

It was intended to be a "throwaway" song, the seldom-played B-side of a 45-rpm record produced in a New York recording studio in 1969.
Instead, it became an A-side No. 1 hit single for a band called Steam, a song whose simple but catchy chorus became an enduring sports anthem chanted by sports fans around the world to taunt an opposing team:
"Na Na Na Na. Na Na Na Na. Hey Hey Hey. Goodbye."
Paul Leka, 68, a composer who co-wrote and produced "Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye," died of lung cancer Oct. 12 in a hospice near his home in Sharon, Conn., said his sister, Evelyn Kreta.

As a songwriter, producer and arranger, Leka's career included co-writing and producing the Lemon Pipers' 1968 No. 1 hit "Green Tambourine."
He also produced and arranged music for artists such as Harry Chapin ("Cats in the Cradle"), the Peppermint Rainbow ("Will You Be Staying After Sunday"), Peter Nero, Paul Mauriat, the Left Banke and REO Speedwagon.
Then there was Steam and the song Leka referred to simply as "Na Na."
After spending two weeks at No. 1 on the Billboard chart in 1969, "Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye" took on a life of its own as the signature chant at sporting events across the country, including the Chicago White Sox, whose organist started playing the chorus in 1977.
It also caught on at soccer games overseas, where the "goodbye" in the chorus is substituted with "Adios!" in Spain, "Au Revoir!" in France, "Ciao! Ciao!" in Italy and "Sayonara!" in Japan.
The familiar chant also turned up in the 2000 movie "Remember the Titans" and in TV commercials.

"Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye" was written by Leka, Gary DeCarlo and Dale Frashuer, all of whom had been members of a band from Bridgeport, Conn., called the Chateaus in the early 1960s.
While working at Mercury Records in 1969, Leka persuaded the label to sign his friend DeCarlo, who was then singing solo under the name Garrett Scott.
After Leka recorded four singles with DeCarlo, a Mercury executive felt all four songs were A-side material.
With a new B-side needed quickly for DeCarlo's first single, they returned to the recording studio.
A studio visit by their friend Frashuer led them to resurrect a song they had written in 1961, "Kiss Him Goodbye."

"I thought it would be the perfect B-side, which used to be the throwaway songs you'd find on the back of every hit record," Leka said in a 2005 interview with the Arizona Republic. "But you had to make the B-sides long, and that way, the deejay is never going to play it."
As he told Fred Bronson in "The Billboard Book of Number 1 Hits": "I said we should put a chorus to it (to make it longer). I started writing while I was sitting at the piano, going 'na na na na, na na na na ... ' Everything was 'na na' when you didn't have a lyric." Someone else, Bronson wrote, added "hey hey hey."

They began recording the song in the early evening "without a full complement of musicians," Bronson wrote. Leka, who played keyboard, spliced in a drum track from one of DeCarlo's previously recorded songs.
When the Mercury executive heard "Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye," he said it sounded too good for a B-side and should be released as a separate single.
Leka told Bronson that it was an "embarrassing record" and an "insult," compared to DeCarlo's four other songs.
So he, DeCarlo and Frashuer agreed that "Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye" should be released by the Mercury subsidiary Fontana under the name of a fictitious band, one that became a one-hit wonder: Steam.
One of four children of Albanian immigrants, Leka was born in Bridgeport on Feb. 20, 1943. He began playing piano as child and by age 16 was trying to sell his own songs to music publishers in New York.
In addition to his sister, Leka is survived by his wife, Engjellushe; their son, Alexander; two children from a previous marriage, Derek and Heather; and his brother, George.

http://www.mercurynews.com/breaking-news/ci_19199920

jsaTElBljOE

^^ E kam degjuar kete refren shpesh here kur jepen ndeshje ne stadiume.

Miss Gjermania e fitoj Miss Globe eveniment qe mbahet ne Shqiperi cdo vit. Foto ne faqen e tyre zyrtare.
p.s (emrin ja kane vene gabim ne faqe lol)

Por nqs do zgjidhja: hollanden, danimarken, angline dhe kosova. :D

^^
http://en.wikipedia.org/wiki/Paul_Leka
Born in Bridgeport, Connecticut, Leka was one of four children of Theodore and Dhimitra Leka, immigrants from Albania.

Tri ditë të kulturës arbëreshe në Tiranë
2011-11-10

Në kuadër të edicionit të 14-të të Panairit të Librit “Tirana 2011”, të shtunën në orën 16:00, në Pallatin e Kongreseve organizohet seminari me titull: “150 vjet të Bashkimit Italisë - 100 vjet nga Rilindja e Shqipërisë. Roli i arbëreshëve: Pasquale Scura dhe terncio Toci”. Ky seminar është pjesë e disa aktiviteteve që do të realizohen në Tiranë nga sot e deri më 12 nëntor, dedikuar komuniteteve arbëreshe, enklava shqiptare të vendndodhura në Italinë Jugore që nga fundi i shek të 15-të, duke përbërë një urë ndërmjet kulturave të dy vendeve dhe një shembull të një integrimi të përkryer, në respekt të plotë të traditave reciproke. Seminari synon të jetë pushimi i përsosur mes përfundimit të festimeve për 150 vjet të bashkimit të Italisë dhe atyre të pashmangshme të parashikuara për 2012-n, me rastin e 100-vjetorit të pavarësisë shqiptare, nga momenti kur kontributi i arbëreshëve qe përcaktues sa për Rilindjen italiane, aq edhe për Rilindjen shqiptare. Seminari do të çelet me një ceremoni të shkurtër, gjatë së cilës Sh. T. ambasadori i Italisë, Saba D’Elia, do t’i dorëzojë zëvendëskryetarit të Parlamentit, Sh. T. z. Ardian Turku, disa libra, dhuratë e Senatit të Republikës italiane për Parlamentin e Republikës së Shqipërisë. Dhurata në fjalë bëhet në nderim të kujtimit të Paolo Petta-s, funksionar arbëresh i Senatit italian. Pas përshëndetjeve të personaliteteve shqiptare dhe italiane do të jetë radha e disa kumtesave me temë Rilindjen italiane. Në epiqendër të seminarit do të jenë figurat e Pasquale Scura-s dhe Terenzio Toçi-t. Portreti i Pasquale Scura-s, gjyqtar i shquar, lindur në Vakarico në 1792 dhe i thirrur nga Garibaldi, pas sipërmarrjes së ‘një mijëve’, në detyrën e ministrit të Drejtësisë, do të përshkruhet nga pasardhësja e tij, Maria Assunta Ioele, me referencën “Pasquale Scura: një i mërguar mes mureve të shtëpisë”; për Terenzio Toçi-n – në fillim personazh i njohur i Rilindjes arbëreshë së bashku me Nazario Sauro-n dhe Riçiotto Garibaldi-n, pastaj, në Shqipëri, ministër i Ekonomisë në 1939-n dhe kryetar i Dhomës së Deputetëve në 1940-ën – do të flasë studiuesi Francesco Fabbricatore me referencën e tij me titull. “Terenzio Toçi: një shembull i mazinianizmit revolucionar arbëreshë për Shqipërinë”. Seminari do të mbyllet me një debat të shkurtër mes kumtuesve dhe publikut. Në po të njëjtën ditë, në Pallatin e Kongreseve publiku do të ndjekë një provë produktesh arbëresh të cilësisë së lartë, përgatitur nga Federata e Kuzhinierëve Shqiptarë, që feston vitin saj të parë të themelimit. Ndërsa në orën 22.00, në “Tirana Ekspres”, grupi “Spasulati Band” do të përmbyllë “Tri ditët e kulturës arbëresh”, të ideuara me qëllimin për t’i afruar të rinjtë shqiptarë me kulturën e komuniteteve të të afërmve të tyre italianë. Gjithashtu, pjesë e aktiviteteve arbëreshe do të jetë edhe një ekspozitë me fotografi nga Carlo Pelicano dhe një kortometrazh me titull: “Thuajme Thuajme Arbëreshë”, e cila nis sot në ‘Tirana Ekspres’, ndërkohë do të vazhdojë në mbrëmje projeksioni i dokumentarit “Rockarbëreshë”, i Salvo Cuçia-s. Kurse mbi historinë dhe jetën e arbëreshëve, profesor Nasho Jorgaqi do të mbajë nesër një leksion para të rinjve. Mbrëmja do të përmbyllet me koncertin e Carlo Pelicano, ‘live’ dedikuar muzikës popullore arbëreshe.
http://gazeta-shqip.com/kulture/d782aec9472323bc9620cebc00feb1bc.html

Hey guys!I'm sorry if this is the wrong place to ask my question,but I think this thread is the most suitable.So I read something about an albanian movie winning a price on this years Berlinalle festival.I took a look at the story and found it really interesting,but unfortunately I can't find the film anywhere.The name ot the movie is "The forgiveness of blood"/"Falja e Gjakut".If someone can tell me if it's possible to download it somehow(with english subtitles of course :) ) I will be really grateful.


Thank you! :)

Hey guys!I'm sorry if this is the wrong place to ask my question,but I think this thread is the most suitable.So I read something about an albanian movie winning a price on this years Berlinalle festival.I took a look at the story and found it really interesting,but unfortunately I can't find the film anywhere.The name ot the movie is "The forgiveness of blood"/"Falja e Gjakut".If someone can tell me if it's possible to download it somehow(with english subtitles of course :) ) I will be really grateful.


Thank you! :)



Wie wäre es, wenn du dir den einfach im Kino anschaust? :nuts:

Picasso space drawing the Minotaur, by Gjon Mili, 1949
http://cdn.thegloss.com/files/2010/11/gjon.jpg

Gjon Mili

Gjon Mili (November 28, 1904 – February 14, 1984) was an Albanian-American photographer best known for his work published in Life.

Biography
Born to Vasil Mili and Viktori Cekani in Korçë, Albania, Mili came to the United States in 1923. In 1939, Mili landed a job as a freelance photographer for Life (a position he held until his death in 1984). Over the years his assignments took him to the Riviera (Picasso); to Prades, France (Pablo Casals in exile); to Israel (Adolf Eichmann in captivity); to Florence, Athens, Dublin, Berlin, Venice, Rome, and to Hollywood to photograph celebrities and artists, sports events, concerts, sculptures and architecture.

Working with Harold Eugene Edgerton of MIT, Gjon Mili was a pioneer in the use of stroboscopic instruments to capture a sequence of actions in one photograph. Trained as an engineer and self-taught in photography, Gjon Mili was one of the first to use electronic flash and stroboscopic light to create photographs that had more than scientific interest. Many of his notable images revealed the beautiful intricacy and graceful flow of movement too rapid or complex for the naked eye to discern. In the mid-1940s he was an assistant to the photographer Edward Weston.

In 1944, he directed the short film Jammin' the Blues, which was made at Warner Bros., and features performances by Lester Young, Red Callender, Harry Edison, "Big" Sid Catlett, Illinois Jacquet, Barney Kessel, Jo Jones and Marie Bryan. Mili did not serve as cinematographer for the film (Robert Burks did) but the film used multiplied images that in many ways recall the multi-image still-frames done with the strobe. The imaginative use of the camera makes this film a minor landmark in the way that musicians have been filmed.

Over the course of more than four decades, thousands of his pictures were published by Life as well as other publications. He died in Stamford, Connecticut, February 14, 1984 of pneumonia at the age of 79.
Wikipedia (http://en.wikipedia.org/wiki/Gjon_Mili)

mvic56i2tf4


cNkRWKQHcJc&feature=related

zoL_FlGbSUA&feature=related

HPd50pa_2xo

4nDJ_zmd72o#!

piDViPDKGnY

Kosova dhe Portugalia pajtohen për thëllimin e bashkëpunimit në fushën e kulturës dhe trashëgimisë kulturore


Prishtinë, 14 nëntor 2011 - Ministri i Kulturës, Rinisë dhe Sportit i Republikës së Kosovës, z.Memli Krasniqi, ka pritur sot në një takim njohës ambasadoren e Portugalisë në Bullgari, jo rezidente edhe në Kosovë, znj. Vera Fernandes.

Ministri Krasniqi dhe ambasadorja Fernandes kanë biseduar për bashkëpunimin në mes të dy vendeve, me theks të veçantë në fushën e kulturës dhe të trashëgimisë kulturore. Ministri Krasniqi theksoi nevojën e thëllimit të bashkëpunimit në këto dy fusha. Ai njoftoi ambasadoren më të arriturat e shënuara gjatë këtij viti në fushën e kulturës, trashëgimisë kulturore, sportit dhe rinisë. Ministri potencoi se ka të arritura të mëdha dhe pozitive, por shtoi se edhe më tutje mbesin shumë sfida.

Nga ana e saj, ambasadorja Vera Fernandes përgëzoi dhe vlerësoi punën që është bërë në këtë vit në të gjitha sferat që mbulon Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sportit. Ajo ofroi bashkëpunimin e saj, duke premtuar dhe shpresuar se në një të ardhme të afërt do të realizohen projekte të përbashkëta në fushën e kulturës, trashëgimisë kulturore, por edhe sport dhe rini.

Ministri Krasniqi dhe ambasadorja u pajtuan që të në ardhmen të ketë edhe marrëveshje konkrete mes dy palëve për fushat e bashkëpunimit.

http://www.flickr.com/photos/69664818@N03/6346535059/in/photostream/

Saimir Strati, mozaik me kokrra kafeje

http://www.balkanweb.com/upload/gallery/46281.jpg

Artisti Saimir Strati ka nisur punën për një rekord të ri Guiness duke ndërtuar kesaj here një mozaik me miliona kokrra kafeje. jë vit më parë ai fitoi Guiness-in e pestë per krijimin e monedhës gjigande me vida, ndërsa kësaj here ka zgjedhur të bëj art me kokrrat e kafesë që do të formojnë mozaikun me në qëndër idenë e pesë kontinenteve. Rekordi i tij i gjashtë do të ndërtohet në një sipërfaqe prej 25 metrash katrorë ku do të përdoren 140 kg kafe dhe për 1 muaj Saimir Stratit do t’i duhet të punojë 12-13 orë në ditë për të përfunduar në kohë veprën e re. Ai e nisi vepërn e tij më 12 dhjetor 2010 e cila do të jetë gati më 12 dhjetor 2011.

http://www.balkanweb.com/fotoAlbum/index.php?id=4628&IDFoto=4628

Festa e Flamurit, Prishtina vishet kuqezi

vFYfVyXs3no&feature=relmfu

Ekspozita e Mustafa Arapit në Durrës

5EErwSsIpII&feature=channel_video_title

vlTQIRexOVM#!

:cheers:

Hetem Ramadani dhe Inva Mula ( Si Maria Callas dhe Onassis )

http://tvklan.tv/emisioni.php?id=3907#

Festivali i Filmit, 110 filma në garë nga 63 vende

Kulturee Hënë, Dhjetor 5th, 2011
Plot 110 filma me metrazh të gjatë e të shkurtër nga të gjitha vendet e botës do të shfaqen përgjatë ditëve të Tirana International Film Festival, i cili hap sot siparin për të nëntin edicion me radhë. Një festival, i cili shtrihet në 6 ditë dhe me një program më të pasur se në edicionet e shkuara. Nga 500 filma konkurrentë janë përzgjedhur vetëm 110 prej tyre, nga 63 vende të botës. Krahas filmit me metrazh të shkurtër artistik, eksperimental e dokumentar, festivali ofron edhe garën në kategorinë e filmit me metrazh të gjatë. Janë 9 syresh që vijnë nga vende të ndryshme, si: Spanja, India, Sllovenia, Italia, Maqedonia etj., ndërkohë që nuk shohim pjesëmarrjen e asnjë filmi shqiptar në këtë kategori. Elementit shqiptar i është kushtuar një kategori më vete, ku marrin pjesë plot 27 filma. Disa nga emrat që do të marrin pjesë në këtë garë janë Aldi Karaj, Rudi Prifti, Gledis Bica, Dritan Mesareja, Kast Hasa, Gentian Koçi, Burbuqe Berisha, Vasjan Lami etj. Po nën ngjyrën nacionale do të vijnë edhe krijimet e studentëve, për të cilët do të ndahet gjithashtu një çmim i veçantë. Edhe këtë vit do të garohet për çmimet e mëdha të festivalit, që nga ata për çdo kategori, për regjinë më të mirë, aktorët më të mirë, nuk do të harrohet edhe çmimi i publikut e i medias. Në të tria juritë profesioniste marrin pjesë emra të mëdhenj të kinematografisë shqiptare, por edhe të huaj. Mund të përmendim regjisorin Dhimitër Anagnosti, regjisorin Kujtim Çashku, apo aktoren Elvira Diamanti. Një anëtar i veçantë i jurisë së filmit me metrazh të gjatë është edhe kreu i delegacionit të Bashkimit Europian në Tiranë, Ettore Sequi. Duket se përgjatë 6 ditëve, Sequi do t’i përkushtohet kryesisht kulturës, duke u “ngujuar” në kinema “Imperial” në qendrën “Kristal”.
Programi special
Ashtu si edhe edicioneve të tjera, as këtij viti nuk do t’i mungojë programi special, kushtuar figurave të njohura të kinematografisë botërore. Kështu, gjatë ditëve të festivalit, veç seminareve, takimeve me kineastë të huaj, një hapësirë më vete i është kushtuar aktorit dhe regjisorit italian, Carmelo Bene. I frymëzuar nga strukturalistët më në zë të shekullit XX si Roland Barthes, Jacques Derrida, apo teoricieni i psikanalizës moderne Jacques Lacan, ai lëvroi eksperimentin mbi tekste të njohura dramatike, duke u konsideruar si “shkatërrues” i tekstit. Nga krijimtaria e artistit, i cili është ndarë nga jeta në vitin 2002, do të shfaqen filmat “Hermitage”, “Nostra signora dei Turchi” dhe “Salome”. Po në kuadrin e programit special do të vijnë katër filma të regjisorit italian, Vittorio de Setta, i cili u nda nga jeta vetëm pak ditë më parë, më 29 nëntor. Fitues i disa çmimeve ndërkombëtare kinematografike, me mbështetjen e Institutit “Luce”, De Setta vjen në Tirana International Film Festival me filmat: “Lu tempu di li pisci spata”, “Pasqua in Sicilia”, “Pescherecci” dhe “Un giorno in Barbagia”. I ftuar special i festivalit do të jetë Piergiorgio Giacche, pedagog i Antropologjisë së teatrit dhe spektaklit në Universitetin e Peruxhias dhe të Romës. Giacche do të zhvillojë takime me studentë e kineastë të rinj.
http://www.panorama.com.al/kulture/festivali-i-filmit-110-filma-ne-gare-nga-63-vende/

Zbulohet Piktura “Shqiptare” e Bajronit

http://www.gazetajnk.com/repository/images/path/Lord_Bajroni_224909.jpg

nga Gazeta JnK Londër Dhjetor 20, 2011 14:12
Piktura që tregon poetin e famshëm anglez, Lord Bajron, në veshje tradicionale shqiptare, është duke u shfaqur për herë të parë për publikun në Galerinë e Londrës.

Lordi Bajron rrëzëllues, që pozon me mburrje me veshje e takëme shqiptare, ofrohet në shfaqjen e re me kurator historianin Simon Schama. Ai nuk mund të fshehë entuziazmin për këtë pikturë. "Është absolutisht e mrekullueshme", i tha Schama, gazetës Guardian.

Duket se Bajroni po kënaqet "në kotësinë e vitit të pushimit, pas përfundimit të studimeve”.

Portreti i Bajronit, i bërë më 1814, nga Thomas Phillips, rri i varur në banesën e ambasadorit të Mbretërisë së Bashkuar në Athinë, por është kërkuar për shfaqjen e fundit të punimeve nga Koleksioni i Arteve i Qeverisë. Ai do të shfaqet për herë të parë për publikun.

Gjatë vizitës së tij në Shqipërinë jugore, më saktësisht në Janinë, në vitin 1808, Lord Bajroni mori si kujtim nga ato vise një kostum tradicional shqiptar. Do të ishte pikërisht bukuria dhe e veçanta e këtij kostumi, që do ta shtynin piktorin Phillips që të realizonte portretin e famshëm që titullohet “Portrait of a Nobleman in the Dress of an Albanian” (Portret i një fisniku me veshje shqiptare) dhe paraqet Bajronin me një veshje ku ndërthuren e purpurta dhe e arta e jelekut me vizat gri e blu të një turbani që i përngjan më shumë një shalli; e bardha e këmishës dhe e fustanellës me të zezën e kadifenjtë të një xhakete.

Ai mban në duar një jatagan i cili ka një këllëf të purpurt e të argjendtë. Portreti u vendos asokohe në Royal Academy dhe tani është i vendosur në ambasadën britanike në Athinë, shkruan në Wikipedia.

Schama është kuratori i tretë mysafir në një koleksion prej pothuajse 14.000 veprash arti, i cili personalisht ka zgjedhur punën që do të shfaqet për publikun të premten në Galerinë Whitechapel në Londër.

Ai tha se ishte kënaqësi e madhe puna për këtë ekspozitë. "Kur isha një djalë i vogël, më qonin me karrocë te Woolworths dhe e mbaj mend një nga mendimet e para në jetën time ishte a t’ia mësyj kallameve me sheqer elbi, apo karameleve laramane. Me të vërtetë ndihem si një fëmijë në një dyqan sheqerkash, përsëri”.

Schama e ka quajtur ekspozitën e tij “Drita e Udhëtimit”, dhe përçon idenë e Britanisë si një komb hulumtuesish. Prandaj edhe është zgjedhur portreti i Bajronit, si dhe vepra të tilla si Pamja e Bejrutit e Edward Learit dhe Zonja Bizantine, që paraqet një portret gruaje, e Vanessa Bell.

Ai gjithashtu zgjodhi vepra nga artistë, që i njihte dhe i pëlqenin, si Howard Hodgkin, Peter Liversidge, Roger Hilton dhe Tacita Dean, dhe u dorëzua para punimeve të artistëve, jo shumë të njohur për të, si Rachel Lowe dhe Hurvin Anderson. Peter’s 1 e Andersonit, që tregon një dyqan berberësh të ngritur në shtëpinë e dikujt, zakonisht varet mbi mysafirët në Downing Street 11.

Punime të tjera kanë udhëtuar nga ambasadat në Tel Aviv, Kairo dhe Kopenhagë. Schama pranon se ka pasur një dehje të caktuar "duke i kërkuar ato nga ambasadat dhe ministra të kabinetit - se sa kënaqësi e madhe është kjo gjë! Sikur arti po çlirohet për njerëzit", shkruan The Guardian.

Koleksioni i Artit i Qeverisë ka blerë vepra arti për kombin për 113 vjet. Ndërkohë me shkurtimin e shpenzimeve, Qeveria britanike nuk është duke e bërë këtë - hera e parë që ka ndaluar koleksionimin që nga Lufta e Dytë Botërore.

/gazetajnk (http://www.gazetajnk.com/?cid=1,964,937)/

Tri ditë për albanologjinë

Për të tretin vit, Qendra e Studimeve Albanologjike organizon “Ditët e albanologjisë”. Duke filluar nga sot deri më 23 dhjetor në sallën qendrore të Universitetit Politeknik të Tiranës do të organizohen konferenca, simpoziume dhe promovime të punës së një viti të instituteve të kësaj qendre. Gjatë ditës së sotme, konferenca do t’i kushtohet hulumtimeve të historianëve në arkivat e huaja. “Historia e shqiptarëve, sfida me arkivat” do të nisë me fjalën e drejtorit të Institutit Historik, Beqir Meta, për të vazhduar me referatet e disa historianëve për rezultate konkrete në disa arkiva. Dita e dytë do t’i kushtohet revistave, akteve dhe konferencave shkencore të QSA-së, botuar gjatë 2011-s dhe do të përmbyllet me konferencën për zhvillimet moderne në gjuhësi dhe studimet në fushë të shqipes.

http://www.gazeta-shqip.com/#/kulture/9f11008b0d61a2ea9b44702c464d1e62.html

Hapet “Portali i Albanologjisë”


U njoftua së fundmi hapja e “Portalit albanologjik (http://www.portalialbanologjik.net/)” i cili është rezultati i një bashkëpunimi Shqipëri-Kosovë nisur me një marrëveshje të dy bibliotekave kombëtare në muajin mars 2011.

Portali i albanologjisë është shërbim pa pagesë, që ofron informacion të larmishëm për Shqipërinë dhe shqiptarët, ku vend të veçantë zënë burimet bibliografike dhe koleksionet e dixhitalizuara të trashëgimisë kulturore kombëtare. Nëpërmjet tij mundësohet kërkimi dhe qasja në vlerat e rralla të trashëgimisë kombëtare në çdo kohë, nga kudo dhe nga kushdo. Website-i ofron shërbime si: të dhëna rreth historikut të krijimit të portalit; informacion për botime albanologjike, albanologë, hyrje të reja (libra, artikuj, periodikë) në të dy bibliotekat gjegjëse; qasje në burime të kombinuara digjitale dhe jo-digjitale, burime bibliografike etj.

Sasia e dokumentave të disponueshëm në faqe është ende relativisht e kufizuar por mbetet shumë pozitiv fakti që këto pasuri kombëtare po bëhen gjithnjë e më tepër të disponueshmë për të gjithë publikun e gjerë.

Misioni i portalit: Integrimi i informacionit mbi trashëgiminë e kulturës së shkruar mbarëshqiptare në rrjetin europian dhe botëror të informacionit; promovimi i trashëgimisë kulturore kombëtare; ofrimi dhe lehtësimi i qasjes së vijueshme në linjë/online nëpërmjet rrjetit global të komunikimit në baza të dhënash që flasin për Shqipërinë dhe shqiptarët; nxitja e shërbimeve të reja; zgjerimi i qasjes nëpërmjet bashkëpunimit edhe me bi*blio*te*ka/qendra me koleksione albanologjike në Ballkan, Europë dhe botë.

Këndi i albanologëve: përmbledh një listë biografike të gjatë me studiues, gjuhëtarë, historianë, publicistë të huaj që kontribuan në studimin dhe zhvillimin e mëtejshëm të gjuhës tonë duke filluar nga: Roberto ALMAGIÀ (1884 – 1962) deri te Gustav WEIGAND (1860 – 1930)
Bibliografia “Libri shqip 1555-1912 në fondet e Bibliotekës Kombëtare”

Gjithashtu i disponueshëm në faqe është edhe bibliografia retrospektive e librit shqip “libri shqip 1555-1912” pjesë e arkivës së Bibliotekës Kombëtare (PDF) (http://www.portalialbanologjik.net/Materialet/Libri%201555-1912.pdf)”. Bibliografia “Libri shqip 1555-1912 në fondet e Bibliotekës Kombëtare” është pjesa e parë, ndër tri të planifikuarat, për periudhën nga fillimet e librit shqip (1555) deri në pikëtakimin me botimin e institucionalizuar të bibliografisë kombëtare të tij (1959). Ajo mbulon një periudhë prej rreth 5 shekujsh të fjalës së shtypur shqipe dhe vjen të plotësojë një kërkesë të kahershme në një fushë të rëndësishme si ajo e informacionit bibliografik, por edhe në historinë e librit shqip.

http://www.shtepiaelibrit.com/blog/njoftim-hapet-portali-albanologjik/

“Onufri 2011” në gjurmim të modernitetit në Shqipëri
Në ambientet e Galerisë Kombëtare të Arteve është çelur pasditen e djeshme ekspozita me titull “Piktura e jetës moderne”, edicioni XVIII i ekspozitës ndërkombëtare të arteve pamore “Onufri 2011”. Edhe pse është një ekspozitë ndërkombëtare, prej dy vitesh në ta marrin pjesë vetëm artistë vendas. Janë gjithsej 22 artistë të cilët do të përcjellin modernitetin nëpërmjet pikturës, skulpturës, fotografisë, vizatimeve dhe dizenjove të modës. Kuratori i ekspozitës, Alban Hajdinaj tha para mediave se ky edicion i ekspozitës vjen paksa ndryshe nga herët e tjera. “Në këtë edicion jam përpjekur të thyej ritualin, duke shkuar mbrapa në kohë dhe të gjej elementët e modernitetit tek fotografia e viteve ’20-’30 apo tek piktura e viteve ‘60-‘80 e deri në ditët tona. Është përfshirë edhe periudha e realizmit socialist”, - u shpreh Hajdinaj. Sipas tij, ky nocion është thyer për të ngritur një pyetje mbi atë se çfarë është arti bashkëkohor, apo sa bashkëkohor është arti dhe sa i saktë është ky nocion për të kuptuar natyrën e vërtetë të artit. Ekspozita e quajtur “Piktura e jetës moderne”, e merr titullin nga eseja që Charles Baudelaire botoi në vitin 1863 në Paris. Kjo ekspozitë është një përpjekje për të ndërtuar një mënyrë të pari mbi artin shqiptar, duke u nisur nga nocioni i modernitetit. Ky nocion që na vjen prej Baudelaire-it e ndan artin në dy elementë: E bukura përbëhet nga një element i përjetshëm, i pandryshueshëm, sasia e të cilit është tepër e vështirë të përcaktohet, dhe nga një element relativ, rrethanor që do të jetë, si të dojë njeriu, herë tërë ansambli, herë epoka, herë moda, herë morali, herë pasioni. “Piktura e jetës moderne”, - vihet në gjurmim të modernitetit në Shqipëri, duke sjellë në vëmendje fotografi të viteve 1915-1930, piktura të viteve 1960-1980, për të ardhur tek arti i ditëve tona (pikturë, skulpturë, vizatim, fotografi), i cili në këtë kërkim konsiston në një vazhdimësi të imazhit piktorik e figurativ për të dhënë një panoramë të evolucionit të imazhit modern në artin tonë. “Piktura e jetës moderne” apo kërkimi i modernitetit, është një përpjekje për ta çliruar artin tonë nga klishe dhe formate të ditës të cilat e tipizojnë dhe kategorizojnë atë nën terma apo përcaktime fundore. Në ekspozitë do të marrin pjesë artistët, Klodiana Alia , Arben Bajo, Sonilda Bardhoshi, Rafael Dembo, Brilanta Kadillari, Sidi Kanani, Shpëtim Kërçova, Dhimitër Kokoshi, Genti Korini, Greta Dhaskali Lami, Blerina Muça, Dashamir Myftari, Janaq Paço, Orion Papleka, Roland Tasho, Orion Shima, Dhimitër Vangjeli dhe Ergys Zhabjaku. Gjithashtu, pjesë e ekspozitës do të jenë edhe veprat e artistëve të cilët janë ndarë nga jeta si, Guri Madhi, Jakup Keraj dhe Kristaq Sotiri. Ekspozita do të qëndrojë e hapur deri më 5 shkurt 2012.

http://www.gazeta-shqip.com/#/kulture/a208c7ae16d2f0bae3775155d707be3a.html

“Nderi i Kombit” për Margarita Xhepën, Tinka Kurtin dhe Drita Pelinkun
Presidenti Bamir Topi ka dekoruar me titullin “Nderi i Kombit”, figura të shquara të teatrit dhe kinematografisë shqiptare. Ndërsa Roza Anagnosti, Edi Luarasi, Liljana Tesho dhe Llukan Bushi nderohen me titullin “Mjeshtër i Madh”

Presidenti i Republikës, prof. dr. Bamir Topi dekoroi dje paradite figura të shquara të artit skenik e të kinematografisë shqiptare, personalitete artistike të dashura e të njohura për mbarë publikun shqiptar. Me këtë rast, në aktivitetin e zhvilluar në mjediset e Institucionit të Presidentit, ishin të pranishëm aktorë, regjisorë, kineastë, piktorë, skenografë, familjarë, ndërsa ka rënë në sy mungesa e ministrit të Turizmit, Kulturës, Rinisë dhe Sporteve, Aldo Bumçi, i cili e ka bojkotuar ceremoninë e dekorimit të figurave më të shquara të teatrit dhe kinematografisë shqiptare, edhe pse i është dërguar ftesë për pjesëmarrje. Ceremonia e dekorimit u çel me ekzekutimin e himnit kombëtar dhe me leximin e dekreteve përkatëse nga Sekretari i Përgjithshëm, zoti Aleksandër Flloko. Duke përshëndetur të pranishmit, Presidenti i Republikës theksoi: “Në këtë sallë zhvillohen çdo vit me dhjetëra ceremoni, por kjo e sotmja, për nga pjesëmarrja dhe personalitetet e shquara që nderon, kam bindjen se mbetet ndër më të veçantat. Nuk nderojmë thjesht një grup artistësh apo karriera personale; ne sot nderojmë një epokë kinematografie, një brez të jashtëzakonshëm artistësh që me veprat e tyre kanë lënë gjurmë të pashlyeshme në traditën dhe kujtesën tonë kulturore dhe shoqërore. Një jetë në skenë, një jetë përpara publikut, një jetë në mendjet dhe zemrat e miliona shikuesve duke demonstruar përherë e më shumë talent të rrallë dhe mjeshtëri artistike, humanizëm dhe përkushtim qytetar”. Presidenti Topi, ndër të tjera, tha se nëse Shqipëria do të kishte një “Hollivud” të saj, aktoret e shquara do të ishin përfaqësueset më të denja të tij. Ai gjithashtu apeloi për median dhe publikun që të kthejnë kokën nga artistët pasi “koha ka dëshmuar se politikanët, natyrisht me gjithë punën e vyer që bëjnë, shkojnë dhe vijnë, kurse arti dhe artistët, krijimtaria e tyre e pasur, është dhe mbetet mbi vitet, dekadat dhe shekujt. Ceremonia e sotme e dëshmon këtë”. Në shenjë vlerësimi e nderimi të veçantë, Presidenti Topi u dorëzoi Urdhrin “Nderi i Kombit”, përkatësisht: zonjës Drita Pelingu, me motivacionin: “Artistes së shquar, një nga pionieret e skenës shqiptare që me rolet e saj të shumta nga dramaturgjia jonë dhe ajo botërore, të realizuara me mjeshtëri, kontribuoi në krijimin dhe zhvillimin e teatrit dhe kinematografisë kombëtare, regjisores e pedagoges që me përkushtim e pasion përgatiti breza të tërë të artistëve shqiptarë”; zonjës Margarita Xhepa, me motivacionin: “Artistes së madhe të skenës, që me interpretimin mjeshtëror të roleve nga kryevepra të dramaturgjisë kombëtare dhe botërore dha kontribut të çmuar në zhvillimin e teatrit shqiptar, si dhe me arritjet e saj të pazakonta në rolet në filmat shqiptarë, la gjurmë të pashlyera në zhvillimin e këtij arti”; zonja Tinka Kurti, me motivacionin: “Artistes së madhe të skenës, pionieres së filmit shqiptar që me interpretimin mjeshtëror të shumë roleve nga dramaturgjia botërore dhe ajo vendase dha kontribut të jashtëzakonshëm në zhvillimin dhe pasurimin e teatrit dhe kinematografisë kombëtare”. Ndërsa me Urdhrin “Mjeshtër i Madh”, kreu i shtetit dekoroi: Zonjën Edi Luarasi, me motivacionin: “Për kontributin e spikatur në teatrin dhe kinematografinë kombëtare, nëpërmjet lojës së saj larg skematizmit dhe shabllonizmit, si dhe për qëndresën me dinjitet ndaj persekutimit komunist, duke krijuar personalitetin e një gruaje dhe artisteje, që përbën pikë referimi në historinë e artit shqiptar”; zonjën Roza Anagnosti, me motivacionin: “Për kontribut të shquar në artin skenik shqiptar, duke krijuar me mjeshtëri të lartë një galeri të pasur figurash dhe, veçanërisht, në kinematografi, ku afirmoi vlerat më të arrira, nëpërmjet interpretimit të veçantë dhe krijimit të figurave të paharruara dhe të dashura për publikun”; Zonjën Liljana Tesho (Kabo), me motivacionin: “Për kontribut të çmuar në realizimin e shumë filmave shqiptarë, si piktore grimi, me nivel shumë të lartë artistik e profesional dhe me fantazi në krijimin e figurave artistike, si dhe për ndihmesën që u jep, si pedagoge, brezave të rinj të kineastëve”; zotin Llukan Bushi, me motivacionin: “Për kontribut të rëndësishëm, si një nga themeluesit e grimit artistik filmik në Shqipëri, për realizime të arrira artistikisht në filmat shqiptarë, në mënyrë të veçantë të figurave të shquara të historisë sonë kombëtare, si dhe për ndihmesën e dhënë në formimin e brezave të artistëve të rinj në këtë fushë”. Duke falënderuar për nderimin e lartë, personalitetet e dekoruara i shprehën mirënjohjen e thellë nga zemra kreut të shtetit shqiptar për këto vlerësime, të cilat i mbushin me gëzim dhe krenari.

http://www.gazeta-shqip.com/#/kulture/f5c46eb6fa5f1e490337d87fd7182ff7.html

RcB1PU3P1bQ

Kullashi, anëtar i Akademisë Evropiane të Shkencave dhe të Arteve

Publikuar: 05.01.2012 - 09:15

Prishtinë, 5 janar – Pas dhjetë vjetësh, Akademia Evropiane e Shkencave dhe e Arteve është freskuar me anëtarin e dytë nga Kosova. Profesori i filozofisë dhe ambasador i Kosovës në Francë, Muhamedin Kullashi, është bërë anëtar i Akademisë, pas akademik Rexhep Ismailit, që e gëzon këtë status që nga viti 2002. Për këtë, akademik Kullashi është njoftuar përmes një letre që atij i ka dërguar ky institucion.

Për filozofin kosovar, i cili solemnisht do të bëhet anëtar në mars të këtij viti, pjesëmarrja e tij në Akademinë Evropiane do të jenë e shumanshme.

“Mendoj të marr pjesë në punën e disa rrjeteve hulumtuese të Akademisë Evropiane të Shkencave dhe të Arteve, në veçanti në ato që merren me problematikën etike në hulumtimet shkencore, me qasjen filozofike ndaj çështjeve që kanë të bëjnë me Evropën, me kulturën dhe historinë e saj”, ka thënë Kullashi për “Kohën Ditore”. Sipas tij, kjo fushë është edhe më përshtatshme për të, pasi që ka bërë studime për këto problematika. Për disa aspekte të këtyre çështjeve Kullashi ka shkruar edhe librat si “Mendimi politik modern” dhe “Pushteti e dija te Michel Foucault”.

“Do të rikujtoja, po kështu, faktin se me kolegët e Forumit 2015 patëm organizuar në Prishtinë, më 2007, simpoziumin ndërkombëtar ‘Identiteti evropian i Kosovës’”, ka thënë akademik Kullashi.

http://www.koha.net/?page=1,5,82863

Jaho nominohet për çmimin “British Awards”

Roli i murgeshës Anxhelika, e interpretuar nga sopranoja shqiptare Ermonela Jaho në Triptikun e Puçinit, disa muaj më parë në Londër, është nominuar për çmimet prestigjioze “British Awards”, ose ndryshe “Oscar-et britanike”. Ndërkohë, opera do të dalë në DVD në periudhën shkurt-mars dhe do të jepet në HD në kinematë në mbarë botën, përveç Shqipërisë. Përpara tre vjetësh Ermonela Jaho ishte e panjohur për publikun britanik, ndërsa sot ajo është e preferuara e Operas Mbretërore Britanike, me të cilën sopranoja shqiptare ka një kontratë deri në vitin 2015. Sopranoja shqiptare me banim në New York, pas qëndrimit në Stokholm në dhjetor dhe shfaqjeve në janar në Londër, do të vazhdojë të ngjitet në skena të ndryshme të botës. Axhenda e saj parashikon shfaqje në Filadelfia, Vjenë, Berlin, Verona dhe deri në Liban. Për të kuptuar se sa i suksesshëm ishte interpretimi i rolit të Anxhelikës në Triptikun e Puçinit në Operan Mbretërore të Londrës “Royal Opera House” në Covent Garden, mjafton të hysh në faqen e internetit të saj.

E veçanta e kësaj opere me tri pjesë është se ajo po filmohet për t’u tregtuar më vonë në DVD dhe për t’u transmetuar nga ‘World Vision’ në kinematë më të mëdha të botës. Mediat britanike kanë shkruar se roli i murgeshës Anxhelika të Ermonela Jahos është tepër i ndjerë. Kjo opera është transmetuar drejtpërdrejt edhe nga gjiganti mediatik BBC. Harmonia e kontrasteve: një krim pasionant, vetëvrasja e një murgeshe, mashtrimi dinak; ishin tri tregimet e Triptikut të Puçinit. Të gjitha të vendosura në vende dhe kohë të ndryshme. Roli i murgeshës Anxhelika vjen nga shekulli i 17-të, figura qendrore e këtij triptiku që u interpretua nga sopranoja shqiptar,e Ermonela Jaho. Prezantimi i parë i Triptikut të Puçinit është bërë në Operan Metropolitane të Nju-Jorkut më 14 dhjetor të vitit 1918, ndërkohë që ishte parashikuar në vihej në Romë. Vetë Puçini nuk mundi të ishte i pranishëm në shfaqjen e premierës në Nju-Jork për shkak të situatës së tensionuar ndërkombëtare. Vetëm më 11 janar të vitit 1919 u bë e mundur që të vihej në skenën romane vepra e Motër Anxhelikës, që shënoi një sukses të madh po aq sa sopranoja shqiptare Ermonela Jaho në skenën e Londrës, ku edhe kritika e ashpër e mirëpriti artisten shqiptare. Kaq i vlerësuar ishte ky zbulim i një artisteje shqiptare, saqë Opera Mbretërore vendosi që sezonin e saj ta hapte pikërisht me këtë soprano, duke vendosur një reklamë të shfaqjes së radhës të Ermonela Jahos me foto gjigante të saj për “La Traviata” e Verdit, që hapi sezonin e këtij viti në Londër.
www.mapo.al

http://revistamapo.com/img/foto_artikujt/rozafa2222.jpg


Krenare ngrihet mbi Bunën e gjerë dhe mbi qytetin e Shkodrës kështjella e lashtë e Rozafatit.Kur është hedhur guri i parë i në themelet e kësaj kështjelle? S’dihet . Historia e saj humbet në mjegullën e lashtësisë ilire, banorëve të mocëm të kësaj mënge.

Një gjë dihet mirë e qartë ; atë e kanë pasur dikur labeatët dhe pastaj Ardianët, që ishin fise të forta ilire.Në atë kohë tërë bregu i këtejshëm i Adriatikut, gjer në Tergestenin e bujshme apo Triesten e ditëve tona, ishte breg ilir.

Më vonë u derdhën këtej romakët pastaj sllavët, normanët, venetikët turqit e shumë popuj të tjerë të huaj. Gjatë shekujve ata krepat e thatë nën muret e Rozafatit, si dhe vetë muret e kështjellës , janë lagur me përrenj gjaku të atyre që e kanë sulmuar dhe atyre që e kanë mbrojtur.

Të huajt erdhën dhe shkuan kurse populli ynë mbeti ngulur në këtë tokë ilire.Ndërtimi i Rozafatit ka një gojëdhënë të bukur por dhe të hidhur që ka ardhur nga lashtësia deri në ditët tona. Ja c’thotë kjo gojëdhënë………

I ra mjegulla Bunës dhe e mbuloi të tërë . Kjo mjegull mbeti aty tre ditë e tre netë . Pas tri ditësh e trinetësh fryu një erë e hollë dhe e lartoi mjegullën. E lartoi dhe e shpuri gjer në kodrën e Valdanuzit.

Aty majë kodrës punonin tre vëllezër. Ndërtonin një kështjellë. Murin që e bënin ditën u prishej natën dhe kështu nuk e lartonin dot . Na shkon aty një plak i mirë.

- Puna e mbarë , o tre vëllezër.

- Të mbarë paç o plak i mirë . Po ku e sheh ti të mbarën tonë.
Ditën punojmë , natën prishet . A di të na thuash një fjalë të mirë . C’të bëjmë që të nbajmë muret në këmbë ?

- Unë di - u thotë plaku - po e kam për mëkat tua them .

- Atë mëkatë hidhe mbi kryet tona , se ne duam që ta qëndrojmë më këmbë këtë kështjellë..

Plaku i mirë mendohet e pyet :
- A jeni të martuar o trima ? A i keni ju të tre vashat tuaja ?

- Të martuar jemi - i thonë ata - edhe të tre i kemi vashat tona.
Na thuaj pra ç’të bëjmë që ta qëndrojmë këtë kështjellë ?

- Në doni ta qëndroni , lidhuni me besa besë : vashave mos u rrëfeni , në shtëpi mos kuvendoni për fjalët që do t’u them unë . Atë nga të tri kunatat që do të vijë nesër t’ju sjellë bukën , t’a merrni e t’a muroni të gjallë në mur të kështjellës . Atëherë keni për ta parë se muri do t’u zërë vend e do t’u qëndrojë për jetë e mot.

Tha kështu plaku , pastaj shkoi ; tani u pa , pastaj s’u pa.

Vaj !

Vëllai i madh e shkeli besën e fjalën : ia tregoi të gjitha vashës së vet kështu e kështu , i tha të mos vinte atje të nesërmen . Edhe i mesmi e shkeli besën e fjalën : ia tregoi të gjitha vashës së vet . Vetëm i vogli e mbajti besën , fjalën : nuk kuvendoi në shtëpi , nuk i tha gjë vashës së vet .

Në mëngjes ata të tre ngrihen shpejt e shkojnë në punë . Cekanët godasin , gurët coptohen , zemrat rrahin , muret lartohen…
Në shtëpi nëna e djemve s’di gjë . I thotë së madhes:

- Moj nuse e madhe , mjeshtrit duan bukë e ujë ; duan kungullin me verë.
Nusja e madhe ia kthen:
- Besa nënë , sot s’mund të shkoj se jam sëmurë.
Kthehet i thotë së mesmes:

- Moj nuse e mesme , mjeshtrit duan bukë e ujë : duan kungullin me verë.
- Besa nënë , sot s’vete , se do shkoj tek fisi për të bujtur.

- Nëna e djemve i kthehet nuses së vogël .
- Moj nuse e vogël…

Nusja e vogël brof në këmbë:
- Urdhëro zonja nënë !

- Mjeshtërit duan bukë e ujë; duan kungullin me verë.

- Besa nënë unë shkoj , po e kam djalin të vogël. Druhem se do gji të pijë e qan.
- Nisu , shko se djalin ta shikojmë ne e s’ta lëmë të qajë - , i thonë të kunatat.

Ngrihet e vogla, e mira, merr bukë e ujë, merr kungullin me verë, puth djalin e vogël në të dy faqet,niset e bie në Kazenë; që aty ngjit kodrën e Vladanuzit, i afrohet vendit tek punojnë të tre mjeshtrit: dy të kunetërit dhe i shoqi.

- Puna mbarë , o mjeshtër !
Po c’është kështu? Cekanët ndalen e s’godasin, po zemrat rrahin fort e fort. Fytyrat zbehen. Kur e sheh i vogli të shoqen, hedh cekanin nga dora, malkon gurin e murin.

E shoqja i thotë:
- Cke ti im zot ? Pse mallkon gurin e murin ?
Hidhet kunati i madh:

- Ti paske lindur në ditë të zezë , moj kunata jonë . Ne e kemi bërë me fjalë të t’murojmë të gjallë në mur të kështjellës.

- Shëndoshë ju o tim kunetër. Po unë do t’ju lë një porosi: kur të më muroni në mur, synë e djathë të ma lini jashtë, dorën e djathtë të ma lini jashtë, gjirin e djathtë të ma lini jashtë. Se djalin e kam të vogël. Kur të nisë të qajë - me njërin sy do ta shikoj , me njërën dorë do ta ledhatoj, me njërën këmbë do ti tund djepin e njërin gji do t’ia jap të pijë. Gjiri im u muroftë, kështjella qëndroftë, djali im u trimëroftë, u bëft mbret e mbretëroftë !

Ata e marrin nusen e vogël dhe e murojnë në themel të kështjellës. Dhe muret ngrihen, lartohen nuk shemben më si më parë. Po reth tyre gurët janë dhe sot të lagur e të myshtë, sepse vazhdojnë të pikojnë lotët e nënës për birin e saj…
Dhe i biri u rrit , luftoi e trimëroi .

mare nga http://www.forum-al.com/showthread.php?t=17847

^^ Kjo legjende eshte shume popullore ne te gjitha shtetet e Ballkanit mirepo versioni me i vjeter eshte i yni :)

Dita e Plisit

7JO9KiGbqJI

ONGMiUmqjk8&feature=relmfu

Nje cikel i ri emisionesh tek "E Diell" ne Top-Channel, qe do pasqyroje zakonet e traditat e gjithe trevave shqiptare ne pergatitjen e dasmes

Emisioni 1, Shkodra

DxE10ybsSSQ#!