PRL i reszta świata

[Jarecki 36]

Witam wszystkich bardzo serdecznie i nostalgicznie - porobię zdjęcia to i ja parę ciekawostek wrzucę

[rafikx]

Blaszany słoń wróci..?

Choć zrobiony był z zwykłej blachy, mieszkańcom Bielan, szczególnie najmłodszym w ogóle to nie przeszkadzało. Pokochali go zgodnie i szybko uznali za wizytówkę placu zabaw w Lesie Bielańskim. Gdy zniknął w połowie lat 80., łzom nie było końca. Czy kiedyś wróci?
Szary, blaszany słoń stał na placu zabaw w pobliżu ulicy Podleśnej. Nie był jedyną atrakcją - była też żyrafa i blaszany koń oraz podest do tańczenia i karuzela. W pobliżu było nawet ujęcie wody pitnej z kamienną umywalką. Kto dobrze zna Las Bielański, wie gdzie szukać resztek tej infrastruktury, ale po słoniu nie został żaden ślad.

Z trąbą w drucie kolczastym

Pojawił się na początku lat 50. Był główną atrakcją i ozdobą placu zabaw w utworzonym po wojnie Parku Kultury. Park miał nawiązywać do przedwojennej tradycji zabaw na Bielanach, gdy co weekend przyjeżdżały tu z całej Warszawy rodziny z dziećmi.

fot. archiwum gazety "Nasze Bielany"
- Biesiadowano zazwyczaj na rozłożonych na trawie kocach oraz przy małych rozkładanych stolikach. Spotkać można było pary tańczące przy dźwiękach muzyki płynącej z płyt odtwarzanych na nakręcanych na korbkę patefonach z dużą tubą - wspomina Jerzy Głosik, który na Bielanach mieszka od urodzenia.
Ale tradycji zabaw nie udało się w PRL podtrzymać. Odchodziła w zapomnienie, a Park Kultury powoli zmieniał się w zwyczajny plac zabaw. W końcu, w 1973 roku zapadła decyzja o przekształceniu Lasu Bielańskiego w rezerwat przyrody i organizowaniu zabaw nie było już mowy.

W pogoni za ciężarówką

Słoń przetrwał zmianę przepisów i pozostawał gwiazdą placu zabaw. Małe dzieci za każdym razem chciały wdrapywać się na jego trąbę, choć to najwyraźniej nie podobało się jakiejś władzy. - Miejsce, w którym można było usiąść, było owinięte drutem kolczastym - wspomina Zofia Kaczmarek, mieszkanka Bielan.

Zabezpieczenie po jakimś czasie zdjęto i dzieci mogły bez problemu pozować do zdjęć ze słoniem. Takie fotografie do dziś zdobią wiele rodzinnych albumów.
W połowie lat 80. służby miejskie wzięły się jednak za usuwanie coraz bardziej skorodowanych zabawek. W między czasie, po drugiej stronie ulicy Podleśnej wyrosło gigantyczne osiedle Ruda, a w Las Bielański z placem zabaw stał się miejscem, gdzie wychowywało się pierwsze pokolenie małych mieszkańców pobliskich bloków.

- Słonia pamiętam tylko ze zdjęć, ale moja mama opowiada często, że gdy robotnicy zapakowali go na ciężarówkę i wywieźli, to razem z innymi dziećmi, z płaczem biegliśmy za nimi i wrzeszczeliśmy, by go oddali - wspomina ze śmiechem Karol Kobos, wydawca portalu tvnwarszawa.pl, który, jak byśmy to dziś napisali, był wtedy na miejscu.
Odsłonią słonia?

I choć od tych dramatycznych wydarzeń minęło prawie 20 lat, to dla wielu mieszkańców słoń pozostaje nie tylko wspomnieniem, ale też symbolem Bielan. Nic więc dziwnego, że w prywatnych rozmowach i internetowych dyskusjach co jakiś czas powraca pomysł jego odnalezienia lub odtworzenia.

Niestety, wszystko wskazuje na to, że słoń przepadł bezpowrotnie i żaden ślad się nie zachował. W każdym razie nie fizyczny, bo śladów "wirtualnych" jest całkiem sporo. Słoń pozostał przede wszystkim na zdjęciach, ale nie tylko.

Utrwalił go też na kartach "Niewiarygodnych przygód Marka Piegusa" Edmund Niziurski, choć blachę zmienił na dyktę. Do spotkania pod słoniem dochodzi na samym początku książki: - Tydzień od tamtej rozmowy spotkałem Marka najniespodziewaniej w Lasku Bielańskim, dokąd chodzę codziennie o dwunastej dla rozluźnienia nerwów. Siedział na ławce pod słoniem z dykty zawinięty w koc i jadł jabłko ze zwykłą, strutą miną.
Słoń powrócił na razie jako logo promocyjne dzielnicy, razem z hasłem "Odsłoń Bielany". - Szukaliśmy pomysłu na znak graficzny, który moglibyśmy zamieszczać na materiałach promocyjnych oraz gadżetach wykonywanych z okazji imprez dzielnicowych skierowanych do najmłodszych - mówi Tadeusz Olechowski, rzecznik prasowy dzielnicy Bielany.

Z wyglądu przypomina nawet nieco tego prawdziwego, co niekoniecznie jest atutem samego logo, szarego i nieciekawego. Nad tym, by słoń kojarzył się z Bielanami nie tylko mieszkańcom Marymontu, dzielnica musi jednak jeszcze popracować. Czy to oznacza, że słoń powróci też w formie zabawki na plac zabaw w Lasku albo gdzieś indziej? Tego wciąż nie wiadomo. Konkretnych planów nie ma. Póki co urzędnicy zbierają jednak zdjęcia i wspomnienia słonia, i obiecują ich wydanie.

http://www.tvnwarszawa.pl/informacje...l#!prettyPhoto

[pkar70]

Mam jeszcze Kobieta i Zycie z 20 lutego 1991, ale to chyba juz nie PRL

[skansen]

O, to w tym przypadku możesz pokusić się o zapostowanie tutaj: [Lata 90-te] Kulfon, Ogórek i Gugała na kacu - wątek śmiechowo-wspomnieniowy (LEGO - pamiętasz swój pierwszy zestaw?)

[Assurbanipal]

Beskid i Renault Twingo, czyli legenda o skradzionym projekcie
http://www.zlomnik.pl/index.php/2011...nym-projekcie/

IMHO ciekawy wpis o nowatorskich autach z lat 70-tych i 80-tych.

[jasiek67]

Originally Posted by pkar70

Mam jeszcze Kobieta i Zycie z 20 lutego 1991, ale to chyba juz nie PRL

Żeby dostać Przyjaciółkę, czy Razem, to trzeba było wcześnie ruszyć do kiosku, bo nakład był ograniczony i szybko się kończył .
Pamiętam też, że w "Nowej Wsi" często można było znaleźć fajne plakaty zespołów.

[elHomo]

Ograniczony nakład sprawiał, iż Przyjaciółka była bardzo cenna. Można było za nią dostać kilka worków ziemniaków lub nawet i materiały budowlane.

[ursjan]

Originally Posted by elHomo

Ograniczony nakład sprawiał, iż Przyjaciółka była bardzo cenna. Można było za nią dostać kilka worków ziemniaków lub nawet i materiały budowlane.

A ile flaszek wódki można było dostać za tą ,,Przyjaciółkę,, ? Pytam się ponieważ w tamtym czasie towarem wymiennym była flaszka, bo pieniądz był gó.no wart...

[takisobiektoś]

Nie przesadzaj. Przyjaciółka nie była tyle warta

[TommeT]

Oj. Niektóre "przyjaciółki" kosztowały parę flaszek. Zresztą to akurat od czasów PRLu się nie zmieniło.

pzdr

[admineu07]

Troche obiektow po prl w Sanoku

To byly sklep spozywczy pss "Jagoda" dzisiaj obity blacha szmateks.


Odnowiony Dom Turysty


Stadion miejski "wierchy" - dzis w oplakanym stanie , jak widac na zdj.


SDH - spoldzielczy dom handlowy , na parterze do dzis sklep pss spolem , wnetrze nieco przebudowano


Kotwice - pomnik przy sanockim SDH(wlasciwie na pijackim skwerku przy SDH)


Jeszcze jedno ujecie SDH - w tle budynki PKO i US

[admineu07]

Budynek PZU - neony nie dzialaja niestety


Restauracja "Karpacka" - dzis niestety - szmateks



Ostatnie zdjecia sanockiego baru "Flisak" -wlasciwie pijalnia piwa ,OIDP to dzialal jeszcze w roku 1996 , pamietam bo po maturze wpadlismy tam na piwo

[admineu07]

Kolejny sanocki klocek , na dole sklep PSS Spolem , na pietrze byla restauracja Adria. Budynek nawiasem mowiac jest ohydnie obklejony reklamami, szczyt bezguscia i dziadostwa.



A to juz z mojej prywatnej kolekcji pamiatek po PRL - wpinki!


Lody Calypso do dzis produkowane!

[sirk1978]

[deteroos]

"Wspomnień czar - powróćmy do lat 60-tych" - wystawa w XVIII-wiecznym spichlerzu dworskim w Nadwiślańskim Parku Etnograficznym w Wygiełzowie:

[deteroos]

[deteroos]

[Marlon Monsoon]

Udało mi się dorwać aparat, zatem i ja ujawnię swoje PRL-owskie artefakty.

Knajpiane kufle - nie znam ich wieku, ale to na pewno PRL:


Poniższe na pewno mają minimum 30 lat:


Zakupione roku pańskiego 1974:


Tutaj chyba nie ma wątpliwości odnośnie epokowości eksponatów:


Młynek do kawy na pewno powojenny, a co do żelazka wątpliwości chyba nie ma:


Tutaj muszę się przyznać do grzechu. Pierwotnie rączka w żelazku pomalowana była na czarno z krótką jasną żyłką na początku (coś w ten deseń, lecz dużo skromniej). Niestety renowację przeprowadzałem daaawno temu nie mając tej świadomości co dziś i uznałem, że drewno jest fajniejsze, niż niby-plastik. A swoją drogą to ciekawe, że kiedyś drewno udawało plastik, a dziś nierzadko z plastiku wytwarza się "drewniane" elementy.

[P.Pawel]

Dorzucam od siebie trzy zegarkowe propozycje z PRLu

1.Na początek Zodiak z ZMP Błonie:


2.Bałtyk w pozłacanej kopercie, również Błonie:


3.LEDowy Unitra Warel mojego ojca, szał drugiej połowy lat 70. :


Jako bonus, zapewne już obecny w wątku, najpopularniejszy z klocków dzierżoniowskich - Contessa, wraz ze szklanym zwierzem na garbie

[jasiek67]

Originally Posted by P.Pawel

3.LEDowy Unitra Warel mojego ojca, szał drugiej połowy lat 70. :
http://i1.fmix.pl/fmi1609/912682570015c7b94fce160f

Kolega miał taki zegarek ... faktycznie to był hicior , ale w słońcu nie szło się dowiedzieć która godzina