[Pabianice] – zdjęcia miasta

[giemba]

Przechodzimy na drugą stronę ul. Grota Roweckiego, i spoglądamy na północ, w kierunku ul. Kopernika. Stamtąd właśnie przyszliśmy:






A tutaj widok na wschód, w ulicę Grota Roweckiego:






I widok na zachód, ulica Grota Roweckiego w kierunku bulwarów i rzeki Dobrzynki:




c.d.n.

[giemba]

Opuszczamy skrzyżowanie ulic Bugaj / Grota Roweckiego, choć cały czas jesteśmy jeszcze w jego pobliżu. Idziemy ulicą Bugaj na południe, przed nami najstarsze bloki na Bugaju. Kiedy na przełomie lat 70-tych i 80-tych zaczęły powstawać w tym rejonie pierwsze bloki, to osiedlu temu nadano oficjalną nazwę „im. Mikołaja Kopernika”, jednak ludzie potocznie nazywali je Bugajem od nazwy ulicy, przy której stanęły. No i tak już zostało, o Koperniku mało kto już pamięta, a nazwą „Bugaj” przyjęło się określać całe osiedle, które od tamtych lat rozrosło się bardzo w kierunku wschodnim i południowo-wschodnim. Dziś jest to największe blokowisko Pabianic.




Widok w dalszą część ul. Bugaj, na południe:






c.d.n.

[giemba]

Na chwilkę zboczymy z naszej trasy, oddalimy się od ul. Bugaj, i wejdziemy między bloki:






A teraz specjalnie dla kolegi Reno1972 kilka fotek bloku spod adresu Bugaj 68, o które jakiś czas temu prosił. Sorry, że tak długo kazałem na nie czekać








c.d.n.

[giemba]

Idziemy kawałeczek dalej na wschód, w stronę pierwszych wieżowców na Bugaju. Wieżowce te, stawiane w początkowym okresie budowy osiedla, podobno były budowane wg jakiegoś eksperymentalnego projektu angielskiego, czy też może szwedzkiego (chodzą na ten temat różne opinie, i nie mam do końca pewności, jeśli może ktoś by coś więcej wiedział na ten temat, to proszę o sprostowanie). Nie tak dawno temu okazało się, że jeden z nich (wybudowany jako pierwszy) od początku ma jakąś wadę i nie spełnia jakichś norm odnośnie wentylacji, i z tego też względu dobudowano do niego te charakterystyczne zewnętrzne instalacje wentylacyjne:








Widok na północ, w kierunku ul. Grota Roweckiego. Po drugiej stronie ulicy kiedyś znajdowały się pierwsze na Bugaju „wielkie” sklepy. Ten bliżej ulicy już bardzo dawno temu został zamieniony na pierwszą w Pabianicach Biedronkę, i przez wiele lat ta Biedronka była tylko jedna, dopiero później zaczęły się one rozprzestrzeniać jak grzyby po deszczu




c.d.n.

[giemba]

Na południe od wieżowców „od zawsze” był dość rozległy plac, na którym znajdowało się boisko. Jakiś czas temu Pabianicka Spółdzielnia Mieszkaniowa, w której gestii znajduje się ten teren, zaczęła zmienianie tego placu w mały park, pojawiły się nowe nasadzenia i ławeczki, których kiedyś tak bardzo brakowało. Widok na południe:




Kawałeczek dalej. Widok na północ w kierunku, z którego właśnie przyszliśmy:




Wśród zieleni ukryty jest budynek przedszkola, ledwo co go widać:






c.d.n.

[giemba]

Jesteśmy teraz w centralnej części placu, właśnie zamienianego na park. W czerwcu, kiedy robiłem te zdjęcia, prace nad terenami zielonymi nie były jeszcze całkowicie zakończone, ale latem wszystko zostało dokończone, i teraz ten teren prezentuje się naprawdę całkiem przyjemnie. Kilka widoków we wszystkie strony, a potem wrócimy na ulicę Bugaj:












c.d.n.

[giemba]

Jesteśmy już z powrotem na ulicy Bugaj. Widok na południe, w tamtym kierunku będziemy dalej szli:




Do tych bloków nie dotarła jeszcze termomodernizacja:




Skrzyżowanie ulic Bugaj / Gawrońska, i dość duże zbliżenie w ul. Gawrońską:






I jeszcze jeden widok tego skrzyżowania:




c.d.n.

[giemba]

Idziemy dalej na południe. Ten zadrzewiony teren w oddali to już Lewityn:




Kawałeczek dalej. Zbliżamy się do skrzyżowania z ul. Drewnowską, a jeszcze dalej widać już skrzyżowanie z ul. Świetlickiego:




No i doszliśmy już do skrzyżowania z ul. Świetlickiego. Widok w kierunku południowo-wschodnim, w stronę kościoła Trójcy Przenajświętszej, najnowszego obiektu sakralnego na mapie Pabianic:






c.d.n.

[giemba]

Ulica Świetlickiego stanowi fragment wewnątrzmiejskiej południowej obwodnicy Pabianic. Obwodnica ta, obecnie zrealizowana może raptem w 1/3, pozwala ominąć centrum miasta jadąc np. z Bełchatowa w kierunku Łodzi. W przyszłości będzie pociągnięta dalej na zachód aż do Chechła, co pozwoli ominąć także zachodnią część Pabianic, ale nie wiadomo kiedy to nastąpi. Także najbardziej wschodni jej odcinek nie jest jeszcze wybudowany, i do wyjazdu na Łódź trzeba przebijać się dość wąską ul. Myśliwską. No cóż, na razie miasta nie stać na dokończenie zaplanowanej już w latach 80-tych inwestycji…

Widok w kierunku zachodnim, widoczna na bardzo dużym zbliżeniu stacja benzynowa znajduje się tuż obok skrzyżowania z ulicą Jutrzkowicką, czyli trasą DW485 na Bełchatów:






Widok na południe. Ulica Bugaj odchodzi na swój ostatni krótki odcinek, w stronę terenów rekreacyjnych Lewityna:




No i dwie ostatnie fotki. Widok na wschód, w kierunku ulicy Waltera Janke:






W tym miejscu na razie zakończymy nasz spacer, a ja już zapraszam na następną część, która w całości będzie poświęcona Lewitynowi


Koniec części 20.

[giemba]

W poprzedniej części zatrzymaliśmy się prawie na samym końcu ulicy Bugaj, i teraz wypadałoby przejść się jeszcze kawałek, by wejść na tereny rekreacyjne Lewitynu. Zdjęcia zrobiłem tego samego dnia, co do poprzedniej części, czyli 10 czerwca 2012r. Tak więc zapraszam

Mówiąc „Lewityn” Pabianiczanie mają na myśli tereny rekreacyjne Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji, zwane też czasami Businką, na których m.in. znajduje się kąpielisko oraz korty tenisowe. Nazwa ta pochodzi od nazwiska przedwojennych właścicieli tych terenów, Lewitinów, którzy zarządzali osadą młynarską z dużym stawem znajdującą się na końcu ul. Bugaj. Po wojnie, na skutek reformy rolnej Lewitinowie wszystko stracili, a w latach pięćdziesiątych zorganizowano tutaj PGR, który po 8 latach został przekazany pod zarząd Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej, stając się zalążkiem przyszłego ośrodka. W 1966r. oddano do użytku kąpielisko, hotel, pole namiotowe, oraz restaurację Turkus.


Spacer zaczynamy na samym końcu ulicy Bugaj. Wita nas lekko sfatygowana tablica, a za nią są już tereny kortów tenisowych:




Napis na tablicy mogliby trochę poprawić. Powinien brzmieć: Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji im. Włodzimierza Durajskiego w Pabianicach:




Alejka prowadzi wprost do wejścia głównego na teren kąpieliska:




Po lewej stronie znajduje się parking, który kiedyś (w latach 80-tych) spełniał funkcję krańcówki autobusowej. Widać budynek hotelu Max, tzn. kiedyś był to hotel, a teraz jest hostel. No ale to tylko kwestia spełniania pewnych wymogów i nazewnictwa, w każdym bądź razie hotel był tutaj „od zawsze”






c.d.n.

[giemba]

Wejście główne na teren kąpieliska. Kiedyś, podczas sezonu letniego, wejście na teren ośrodka było płatne, a w tym miejscu był zawsze rozłożony stolik z parasolem, pod którym siedział pan sprzedający bilety wstępu. Oj, ale ja wtedy byłem młody!




Jeszcze jeden rzut oka do tyłu, na budynek hotelu:




Jesteśmy już na terenie, budynek po lewej stronie to szatnie / przebieralnie:




Tuż przy wejściu stoi tablica z regulaminem kąpieliska:




No i kawałeczek dalej, rzut oka za siebie:




c.d.n.

[giemba]

Doszliśmy już do miejsca, w którym widać wodę




Jeszcze kawałeczek bliżej. Pójdziemy w prawo obok budynku restauracji, by okrążyć staw:




Widok na mostek, za którym jest drugi, większy staw:






c.d.n.

[giemba]

Teraz będzie kilka widoków ogólnych kąpieliska. Po lewej stronie restauracja Turkus:




Widok na pierwszy staw, zmieścił się w kadrze prawie cały:




Wszedłem na jeden z pomostów. Restauracja Turkus w całej okazałości:




Widok z pomostu na drugi brzeg:




A i takich mieszkańców można tutaj spotkać




c.d.n.

[giemba]

Okrążamy pierwszy staw i zbliżamy się do mostku, a na razie rzucimy okiem w stronę plaży:




Jesteśmy już prawie przy mostku. Widok na drugi staw:




A tymczasem w zaroślach…




Jesteśmy już na mostku:




Widok z mostku na drugi staw:




c.d.n.

[giemba]

Widok z mostku na pierwszy staw:




Zbliżenie na restaurację Turkus:




A teraz zbliżenie w stronę plaży:




c.d.n.

[giemba]

Po zejściu z mostku skręciliśmy w alejkę, która zaprowadzi nas z powrotem w stronę restauracji:






Po prawej stronie został urządzony plac zabaw dla dzieci, który non stop cieszy się wielkim powodzeniem:




No i już jesteśmy prawie przed restauracją czyli w miejscu, w którym rozpoczęliśmy spacer wokół stawu. Zaraz dojdziemy z powrotem do wejścia na teren kąpieliska:




I w ten właśnie sposób doszliśmy do końca tego spaceru. Mam nadzieję, że było warto, i już zapraszam na następny


Koniec części 21.