[Paris, je t'aime] by michal.j

[michal.j]

142. Część pojazdów miała swoją bazę tuż przy rondzie CDG, choć większość wyjeżdżała z ulic prostopadłych do Champs Elysee



143. Próba zestrzelenia Łuku Triumfalnego z hałbicy. Jakieś pół minuty później nastąpiła ulewa o nieprzeciętnej skali, wobec czego musieliśmy szukać schronienia. Dalszą część parady sobie odpuściliśmy



144. Po zakończeniu defilady pojazdy biorące w niej udział można zwiedzać w kilku miejscach. Tutaj akurat nieopodal Muzeum Armii.



145. Są nawet helikoptery.

[michal.j]

146. A teraz spacer Ogrodami Tuileries.



147. Rozpościerają się one na długości około kilometra łącząc Place de la Concorde i Place du Carrousel.


148. W pobliżu mieścił się okazały pałac Tuileries, spalony w 1871, a rozebrany osiem lat później. Obecnie przebąkuje się o odbudowie.



149. Niespodziewany desant spadochroniarzy



150. Jedna z wielu fontann otoczona metalowymi krzesłami. Niemal we wszystkich większych parkach można spotkać takie siedziska. Są dość wygodne, a na dodatek można nimi dowolnie manipulować - nie są w żaden sposób ze sobą połączone, czy zakotwiczone.

[michal.j]

151. Lądowanie spadochroniarza w środku parku było nie lada atrakcją. Poczułem się jak w Normandii '44;-)



152. Ekwipunek



153. Komu w drogę, temu czas - poszedł szukać wrogów Republiki.



154. My tymczasem znaleźliśmy przyjemną ławeczkę w cieniu, z widokiem na Luwr



155.



156. Tak prezentuje się główna aleja Ogrodów.



157. Dalszy plan



158. Spora fontanna, a za nią Place de la Concorde, wraz z luksorskim obeliskiem. Warto się przyjrzeć, bo Egipcjanie domagają się coraz głośniej jego zwrotu



159. Widać też niebiesko-biało-czerwone zadaszenie trybuny honorowej

[michal.j]

160. Plac Zgody, leżący pomiędzy Ogrodami Tuileries, a Polami Elizejskimi.



161. W czasie Wielkiej Rewolucji zwany Placem Rewolucji. Niegdyś sam król Ludwik XVI stracił tu głowę, choć nie za sprawą otaczających go pięknych budowli. Do grona zgilotynowanych tu celebrytów należeli też Maria Antonina i l’Incorruptible Robespierre.



162. Jedna z dwóch fontann na placu. W finałowej scenie Diabeł ubiera się u Prady główna bohaterka wrzuca do niej komórkę



163. W tle Hotel de Crillon.



164. A to już Palais Bourbon, w którym mieści się Assemblee nationale - francuskie Zgromadzenie Narodowe.

[Jakub]

Bardzo fajnie się czyta, bardzo fajnie się ogląda. Nie znam Paryża, ale coś mi mówi, że uchwyciłeś sporo klimatu. Załapałeś trochę pięknego, miękiego światełka w obiektyw. Podoba mi się to, bo miasto wyszło naprawdę łagodnie. Wielkomiejsko ale nie przytłaczająco.

No tylko te modelki... czemu tylko dwa zdjęcia?

Czemu tyle ścian wystaje ponad dachy?

[michal.j]

165. Wieża i most Aleksandra III.



166. Po drodze napotykamy jeszcze na ciekawą płaskorzeźbę zatytułowaną "Wuwuzeliści z Luksemburga - 1918".



167. Most Aleksandra III został wybudowany w latach 1896-1900, przy okazji Wystawy Światowej. Swoją nazwą nawiązuje do przymierza Rosyjsko-Francuskiego z roku 1882.



168. To zdecydowanie najbardziej efektowna przeprawa przez Sekwanę.



169. Cztery, 17-metrowe granitowe cokoły zwieńczone są figurami Pegazów. Każda z rzeźb została wykonana przez innego artystę.



170. Pegaz wuwuzelą spłoszony.



171.



172.



173.

[Cz@rek]

michal.j odwaliłeś kawał dobrej roboty,czy jest cos ciekawego w Paryżu czego nie obfociłeś?Bo widze ze w najblizszym czasie kolejne tematy o tym mieście nie mają sensu
PS:Czekam na kolejną porcję zdjęć ,choc juz widze ze przed moim wyjazdem
wszystkich nie zdąże zobaczyć.

[AMS guy]

Czysta poezja, jak żywcem wyjęte z teledysku piosenki: "It's cold outside, the night love died. On the night you murdered love..."

[Dzwonsson]

Komu w drogę, temu czas - poszedł szukać wrogów Republiki.

http://www.youtube.com/watch?v=qrlrMYbMMFg

Egipcjanie domagają się coraz głośniej jego zwrotu.

Egipt oraz Grecja ostatnimi laty wielu zwrotów się domagają, czekać tylko aż oba państwa do Włoch się z żądaniami zwrócą za grabieże wojenne z okresów Imperium Romanum.

Po drodze napotykamy jeszcze na ciekawą płaskorzeźbę zatytułowaną "Wuwuzeliści z Luksemburga - 1918".

Mógłby mi ktoś wyjaśnić co ma symbolizować ta płaskorzeźba? Niespełnione zapędy Francuzów?

[michal.j]

Originally Posted by Dzwonsson

Mógłby mi ktoś wyjaśnić co ma symbolizować ta płaskorzeźba? Niespełnione zapędy Francuzów?

Akurat w 1918 to Francuzi byli w jednym obozie z Belgami. Raczej podbijać ich nie mieli zamiaru

Originally Posted by Cz@rek

michal.j odwaliłeś kawał dobrej roboty,czy jest cos ciekawego w Paryżu czego nie obfociłeś?

Jeszcze takich kart pamięci nie wyprodukowali, na których zmieściłby się cały urok Paryża Ja musiałem niestety pod koniec już mocno reglamentować zdjęcia...
Jutro postaram się wrzucić trochę zdjęć, narobię Ci jeszcze smaczku na La Defense przed wyjazdem;-)

[michal.j]

174. Aleją Churchila kierujemy się w stronę Pól Elizejskich. Po lewej stronie mijamy Grand Palais.



175. Niestety - mamy pecha, nieczynne. Zdjęć wspaniałego holu zatem nie będzie. Niepocieszeni, możemy tylko zadrzeć głowy do góry.



176. Po drugiej stronie - Petit Palais.



177. Całkiem efektowne wejście.



178. Na elewacji - piękny klasycyzm



179. A oto i nasz znajomy z Hotel de Ville, którego pomnik oznajmia, że wkraczmy na Pola Elizejskie. Właściwie, to na aleję o tej nazwie, bo jeszcze ktoś gotów pomyśleć, że o Hades chodzi;-)

[michal.j]

Niestety, z powodów małych problemów technicznych, zdjęć z Pól nie będzie zbyt wiele.

Na początek Joe Dassin, żeby poczuć klimat miejsca



180. Parkowa część Avenue des Champs Élysées, prowadząca do Place de la Concorde. Przycięte drzewa sprawiają świetne wrażenie.



181. Widok w stronę Łuku Triumfalnego. Barierki nie zostały jeszcze rozebrane po defiladzie.



182. Budynki zostały stosownie wyposażone we flagi.



183.



184. Paryż to w końcu miasto mody - mijamy więc całkiem okazały butik Louis Vuitton.



185. A tutaj rzut oka w boczną uliczkę

[henry hill]

Widzę bardzo dużo pracy, którą włożyłeś w ten temat, przede wszystkim obróbka zdjęć. Sam robiłem nie raz coś podobnego i wiem, że to wymaga wiele czasu, chęci i jeszcze raz czasu i chęci.

Jestem czytelnikiem Twojego wątku i to dla mnie sama przyjemność. Nigdy nie byłem w Paryżu, żałuję tego, a Twój temat rekompensuje mi wiele w tych brakach. Opisy, komentarze, wpływają BARDZO na plus.

Gratuluję.

[michal.j]

Na Polach Elizejskich, prócz niezliczonej ilości restauracji, butików, sklepów i pasaży kryjących wewnątrz jeszcze więcej restauracji, butików i sklepów możemy odwiedzić jeden z showroomów firm motoryzacyjnych. Do wyboru Renault, Peugeot, Mercedes, Toyota i fantastyczny Citroen (niestety nie mam zdjęć, odsyłam na flickr.com).

186. My zaglądamy akurat do Renault. Tutaj zeszłoroczny bolid F1.



187. Projekty przyszłości



188.



189. I coś dla ekologów.

[Cz@rek]

No to widze ze resztę wątku przyjdzie mi obejrzeć po powrocie
A wtedy będzie można spojrzeć na nie z zupełnie innej perspektywy

[michal.j]

W sumie to dobrze - trochę Cię niespodzianek spotka w tym Paryżu!
Prawda jest taka, że przygotowanie takiego wątku to sporo roboty. Myślałem, że pójdzie szybciej

190. Oto i Łuk we własnej osobie. W środku powiewa okolicznościowa flaga. Najpierw ujęcie z profilu.



191. A teraz z półprofilu. Podziwiam Francuzów, że całkiem zgrabnie jeżdżą po tym rondzie. Naliczyłem tam 8 pasów ruchu, na dodatek bez wymalowanych linii. Na samych Polach też nie ma linii, a mimo to nikt nie jeździ środkiem jezdni
Dostęp do Łuku zapewnia przejście podziemne. Zdjęć z góry niestety nie będzie - było zamknięte, trwał bowiem demontaż infrastruktury z defilady (urządzeń naprowadzających samoloty na oś Pól).



192. Aleja Carnota. Może tego od silników cieplnych, a może prezydenta. Obstawiam raczej prezydenta, bo od Łuku odchodzą jeszcze aleje Mac-Mahona, Focha czy Klebera



193. Słońce powoli chyliło się ku zachodowi, dzięki czemu udało mi się uchwycić trochę malowniczych chmur.



194. Mijamy jeszcze Rue des Acacias. Nie jest to może jakaś ważna arteria czy też wyjątkowa uliczka, ale spodobała mi się piosenka o takim właśnie tytule. Za sprawą Paryża polubiłem bardzo ten język i muzykę (a jako dziecko okrutnie francuskiego śpiewu nie cierpiałem), wplotę zatem między zdjęcia trochę tamtejszej kultury.

[michal.j]

195. Schodzimy do podziemia - stacja Charles de Gaulle Etoile. To jeden z większych węzłów przesiadkowych - zatrzymuje się tutaj RER A, linia 1, linia 2 i linia 6. Ta ostatnia ma nawet pętlę - ludzie wysiadają na jedną stronę peronu, a wchodzą z drugiej. Rzadkie rozwiązanie w przypadku metra w mieście. Zdjęcie poniżej to poziom -1, czyli kondygnacja kas, sklepików i bramek. Schody na dół prowadzą do RERu - ten system jest położony na znacznej głębokości - powstawał dopiero w latach 60 (a metro od początku XX wieku, głównie metodą odkrywkową pod ulicami). Ciekawostką jest fakt, że w sieci RER obowiązuje w przeciwieństwie do metra ruch lewostronny. Miało to ponoć zapobiec próbom połączenia obu sieci.



196. Korytarz prowadzący do stacji linii 6



197. Peron a la bursztynowa komnata. Co ciekawe z tej stacji można dojechać do stacji Nation (która jest dokładnie po drugiej stronie Paryża, przy kolejnym wielkim rondzie) na 4 różne sposoby. RER jest oczywiście najszybszy, gdyż po drodze ma tylko 3 przystanki. Metrem jest 13, 21 lub 26. Ale zawsze jest wybór



198. Jakby ktoś chciał przeliczyć, czy aby nie kłamię, to tutaj jest pdf z mapką sieci

ratp.info

199. Co tu dużo mówić, uwielbiam paryski system metra i RERu.
Oczywiście, w Wawie jest czyściej, w Rzymie chłodniej (Ale tylko w linii A, B to dramat), w Barcelonie taniej, w Moskwie i Sztokholmie piękniej, ale to Paryż ma najgęstszą sieć w Europie. 16 linii metra, 380 stacji (+4 nieużywane stacje-duchy, np. Haxo), 221 kilometrów długości, takt 90s w szczycie (na najbardziej uczęszczanej linii), pierwsza na świecie zautomatyzowana linia 14 (wkrótce dołączy do niej też jedynka), największy węzeł przesiadkowy na świecie (RER A, RER B, RER D, M1, M4, M7, M11, M14, 750.000 pasażerów dziennie), kilometry podziemnych korytarzy... Plus pięć linii ekspresowego(jeśli chodzi o tranzyt przez miasto) RERu łączącego Paryż z lotniskami, Wersalem, Disneylandem, Stade de France czy La Defense. Paryskie metro jest fantastyczne!
Chociaż czasem, aby się przesiąść trzeba pokonać spory kawałek...



W 0:55 mamy charakterystyczny peron czternastki z drzwiami zewnętrzymi w formie tuby Zauważcie, że na filmie pokazana jest przesiadka z St. Lazare do St. Augustin. System korytarzy umożliwia przesiadkę na jednym bilecie z Opery do St. Augustin. To będzie dobry kilometr pod ziemią. Oczywiście, można to zrobić krótszą drogą, ale wiecie - znowu jest wybór

200. A tutaj jeszcze ciekawostka - mapy uwzględniająca tory, perony, zajezdnie, połączenia techniczne między różnymi liniami (metro w Paryżu, w przeciwieństwie do Londynu czy NY nie dzieli torów) i tym podobne rzeczy.
metro
RER
tramwaj

201. Pogawędziliśmy sobie trochę, a to już stacja Bir-Hakeim - czas wysiadać.
Bir-Hakeim to dwupoziomowy most (piesi i samochody na dole, metro na górze). Ten sam, na którym odbywa się akcja z lustrami w Incepcji

[boczek]

Originally Posted by michal.j

Do wyboru Renault, Peugeot, Mercedes, Toyota i fantastyczny Citroen (niestety nie mam zdjęć, odsyłam na flickr.com).

to ja się podzielę moim, zrobionym dwa lata temu:


to chyba to

[michal.j]

Tak, właśnie to. Budynek zwłaszcza w środku jest fantastyczny

[manujoao]

Miachale, a ustrzeliles cos moze z produktow Corbu? Imc Niemeyer rowniez w Paryzu dzialal, po wygonieniu z Brazylii przez Vargasa mial tu swoje biuro.