Gradovima Srpske: Mliječna dolina (Kozarska Dubica)

[byM4k5]

[byM4k5]

Kozarska Dubica je grad i opština na sjeverozapadu Republike Srpske. Poslije Kostajnice najsjeverniji je centar jedne opštine i u sastavu svoje opštine ima najsjeverniju tačku Republike Srpske (Donja Gradina). Sama opština se graniči sa opštinama (u smijeru kazaljke) Gradiška, Prijedor, Novi Grad i Kostajnica. Sam grad se nalazi na rijeci Uni, koja je ujedno i granica prema Hrvatskoj.

U davna vremena veliki deo Evrope prekrivalo je masivno drvo hrast lužnjak (orijaš), latinski Quercus robur. Dokazano je da je to drvo prekrivalo i tlo današnje Kozarske Dubice. Dolaskom Slovena u ove krajeve počela je izgradnja naselja na današnjoj lokaciji, kojeg su nazvali po Dubu — staroslovenski naziv za snažno, tvrdo, krepko i dugovječno drvo tog hrasta lužnjaka. Danas se to drvo može naći samo u šljunku reke Une, kao ostatak davnih vremena. Lišće duba se nalazi i u grbu grada.

Gradovi pobratimi Kozarske Dubice su:

- Bela Palanka
- Jagodina
- Melissia (Grčka)
- Etropole (Bugarska)

Danas Kozarska Dubica je poznata po proizvodnji mlijeka, gdje se nalazi najveći proizvođač mlijeka u Bosni i Hercegovini - Mlijekoprodukt (podružnica Imleka).

U ovom postu korišteni su materijali sa Wikipedia-e.

[byM4k5]

Kratak pregled rute kroz grad:

[byM4k5]

Prije nego što uronemo u centar, dvije slike sa periferije na jugu grada.

Lanac supermarketa Interex nije zaobišao ovaj grad. Parking, iako ne veliki (preko 50 mjesta), kratko vrijeme, koliko sam na njemu boravio, bio je poprilično pun. Takođe, subota je bila. Mislim da je jedino Interex od većih lanaca prisutan u ovom gradu.



Preko puta Interex-a nalazi se autobuska stanica. Sama stanica se nalazi na dobrom mjestu, odmah u magistralni put M14 (Kostajnica - Dubica - Draksenić), tako se autobusi ne zavlače u naselje.

Takođe, iznenadila me veličina autobuske stanice. Veća je od recimo derventske ili pak gradiške (koja je uzgred zaista mala).

[byM4k5]

Reportažu krećemo sa tačke koja je na mapi označena sa narandžastim krugom. Tu se mogao naći parking za dž, još u hladu okolnih drveća.

Prva stvar, koju se može ugledati po izlasku iz auta, je gradska džamija, koja tu postoji već preko 100 godina.



Krećemo se lagano ulicom i u daljini se može primjetiti hotel Zepter. Više njegovoh slika će biti na kraju reportaže.



Policijska stanica.



Sada smo u gradskom parku ili Parku heroja, koji se nalazi preko puta policijske stanice. Bista Skendera Kulenovića.

[byM4k5]

Mala fontana.



Park djeluje kao fino mjesto za predah. Zbog svoje male veličine i okolnih glavnih ulica (pored njega prolazi magistralni put M14), definitivno nije tih.





Spomenik borcima palim u Drugom svijetskom ratu. Spomenik je postavljen 1984-e godine.

[byM4k5]

Od sadržaja tu je šah za ljubitelje.



Mejtef (škola) lijevo i Čaršijska džamija u pozadini.



Top.



Od parka krećemo se lagano ka gradskom trgu. Uz sam hotel nalaze se i ugostiteljski (vjerovatno i trgočaki) sadržaji, koji zajedno sa hotelom čine kompleks.

[byM4k5]

Hrast lužnjak - simbol Dubice. U ovoj vitrini se nalazi primjerak čija se starost procjenjuje na 2500 godina.



Porjeklo imena grada na latinici, ćirilici i engleskom jeziku.



Još jedan pogled na ugostiteljske sadržaje kompleksa Zepter i na Zepter plato.



Skupština opštine.

[byM4k5]

Pogled na Gradski trg.



Biznis mapa grada, na Google Earth podlozi. Cijenim ovakve poteze gradske administracije, tj. generalno mape grada po gradovima. Iako Dubica nije veliko mjesto, ovoj mapi nedostaje tačka "Vi ste ovdje".



Parking mjesta uz ulicu. Pod naplatom su samo dijelovi oko pješačke zone.



Robna kuća sa istaknutom reklamom za Vitalia-u, brend dubičke mljekare.

[byM4k5]

Samo šetalište je čisto i prijatno. Inače, ovo je Svetosavka ulica.



Ugostiteljski sadržaji na trgu.



Klupe i info stubovi.



Jedan neuobičniji objekat, ne znam šta je.

[byM4k5]

Cio u kadru.



Čaršijska džamija iz drugog ugla.



Dom kulture.

[byM4k5]

Objekat lijevo je biblioteka.



Kraj šetališta. Desno, na slici druga vrata sa desna, se nalazi pekara Makedonka.



Ovdje se može fino i povoljno jesti, stalno ljudi dolaze i odlaze. Sirnice, koje smo naručili, su bile dobre, sa dosta sira. Tri sirnice i jedan jogurt sve ukupno ~5 KM (2,5 €).

Jedna stvar, koja me jako iznenadila, jeste jogurt. Očekivao sam da ću dobiti Vitalia jogurt (kojeg doduše nisam fan), a dobio sam neki meni nepoznati jogurt, koji se proizvodi u Prijedoru.



Pogled na šetalište, sa drugog kraja.

[byM4k5]

Nastavak, nadam se, sutra...

[Servitium]

Fina je Dubica ,čekamo još ,nadam se da si slikao i zgrade zapadno od centra prema Kostajnici ,čini mi se da se naziru neke zgrade...

[byM4k5]

Zapadno od centra nisam bio, a, koliko vidim na netu, nisam ništa propustio. Fasada ili cigla commie blokovi. Ništa novo, što se ne može vidjeti u gradovima slične veličine širom Ex-yu.

Naselje Puhalo:

http://static.panoramio.com/photos/1...0/15282670.jpg

[byM4k5]

Nastavljamo reportažu.

Izašli smo iz pješačkog dijela. Objekat na pola procesa restauracije fasade. U donjem dijelu se nalazi spomen soba za stradale u Drugom svijetskom ratu.



Sporedna ulica - Desanke Maksimović. Ova ulica vodi do Doma zdravlja.



DM.



Parking, opet pod naplatom.

[byM4k5]

Nešto kao zanatski centar.





Jedan stari objekat na kraju ulice.



Kružni tok.

[byM4k5]

Brojne organizacije ili samo njihove table se nalaze u starom objektu.





Vidovdanska ulica.



Kućni brojevi su bez naziva ulice.

[byM4k5]

U Vidovdanskoj ulici se nalazi crkva Sv. apostola Petra i Pavla.



Pored crkve je Svetosavski dom.

[byM4k5]

Kapija.





Malo novogradnje...



... i malo starogradnje.