Mukdahan, a laid-back city by Mekong river

[Augustines]

แผนผังรวมของหอแก้วมุกดาหารครับ
diagram of Hor Kaew Mukdahan

[Augustines]

แบบจำลองหอแก้วมุกดาหาร ตั้งอยู่ชั้น 1 ครับ
Model of Hor Kaew Mukdahan. at 1st

[Augustines]

รูปปั้นจระเข้
crocodile statue



กระดองเต่า อายุ 200 ล้านปี
shell of a tortoise 200mil.yrs.

[Augustines]

การแต่งกายแบบพื้นเมือง ของชาวมุกดาหาร ชั้น 2 หอแก้วมุกดาหาร ครับ
native clothes of Mukdahan people. At 2nd of Hor Kaew Mukdahan.

[Augustines]

ทิวทัศน์เมืองมุกดาหาร จากชั้น 6 หอแก้วมุกดาหาร ครับ
View of Mukdahan city from 6th of Hor Kaew Mukdahan

[Augustines]

พระพุทธรูป บนชั้น 7 หอแก้วมุกดาหารครับ
The Buddha Image at 7th of Hor Kaew Mukdahan



---------------------------------------------------
พระบรมสารีริกธาตุ และพระอรหันต์ธาตุ
the Buddha's relics

[Augustines]

อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ
Phuphathoep National Park

[Augustines]

ทิวทัศน์ของภูผาเทิบ จากลานมุจลินทร์
View of Phuphathoep from Mujalin hill

[Happiness]

ผมไม่เคยไปเที่ยวมุกดาหารเลย
ต้องหาโอกาสไปเที่ยวซะแล้ว

ขอบคุณมากครับ สำหรับภาพ

[Augustines]

ประมวลภาพงานสงกรานต์ในเขตเทศบาลเมืองมุกดาหาร 13 เม.ย.51





































ขอขอบคุณ
ภาพจาก http://www.mukdahannews.com/ ครับ

[Augustines]

งานประเพณีสงกรานต์ แก่งกะเบา อ.หว้านใหญ่ จ.มุกดาหาร 13 เม.ย.51

























ขอขอบคุณ
ภาพจาก http://www.mukdahannews.com/ ครับ

[Augustines]

ภาพผู้เข้าประกวดนางงามสงกรานต์สองฝั่งโขง ถ่ายรูปก่อนวันจริงที่ภูผาเทิบ 14 เม.ย. 51 เวลา 15.00 น.





















ขอขอบคุณ
ภาพจาก http://www.mukdahannews.com/ ครับ

[Augustines]

วัยรุ่นเล่นสาดน้ำ สนุกจนขาตกท่อ หน้าที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหาร เดือดร้อนเจ้าหน้าที่ ตำรวจ และพลเมืองดีทั้งงัด ทั้งทุบท่อนานเกือบ 30 นาที จึงได้ขาคืนมา ฝากแจ้งผู้รับผิดชอบหาฝาที่ทุบแตก หามาปิดใหม่ด้วย ก่อนที่อันตรายจะเกิดขึ้นอีก. 15 เม.ย.51 เวลา 17.30 น.

























ขอขอบคุณ
ภาพจาก http://www.mukdahannews.com/ ครับ

[Augustines]

การประกวดนางงามสองฝั่งโขง งานประเพณีสงกรานต์สองฝั่งโขง จังหวัดมุกดาหาร ประจำปี 2551. 16 เม.ย.51

ผู้ได้ตำแหน่งนางงามสงกรานต์สองฝั่งโขงประจำปี 2551 ได้แก่นางสาวศศิมาส พริ้งพวงแก้ว รับรางวัลมงกุฎเพชร ถ้วยเกียรติยศ เสื้อคลุมสายสะพาน พร้อมรางวัลเงินสด 70,000.-บาท





























ขอขอบคุณ
ภาพจาก http://www.mukdahannews.com/ ครับ

[Bentown]

There's something about Mukdahan









by rxthung










by sprass77

[Bentown]

Closed Up Mukdahan

by Fringer

image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr

[nomsen]

ที่อำเภอหว้านใหญ่ เมื่อไปถึงแก่งกระเบาแล้ว ก็ต้องเลยไปเยี่ยมชมวัดสองคอน หรือสักการสถานพระมารดาแห่งมรณาสักขี ว่ากันว่าเป็นโบสต์คาทอลิกใหญ่ที่สุดในเอเชียอาคเนย์

Wat Ban Song Khon
or Our Lady of the Martyrs of Thailand Shrine

largest Roman Catholic church in Southeast Asia with modern style on Mekong river side in Wan Yai district

[Bentown]

Mukdahan town panorama

A town is on the left hand side

by wittawat





And some shot in Town

by Chotto

image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr


image hosted on flickr

[HomesickAlienn]

yesterday the highest of daily temperature's recorded in Mukdahan la, about 40 C

[Gaia]

เสน่หา มุกดาหาร
นสพกรุงเทพธุรกิจ: วันที่ 9 พฤษภาคม 2552 01:00
โดย: นิภาพร ทับหุ่น





แกะรอยประวัติศาสตร์จังหวัดที่ 73 ของไทย สัมผัสกลิ่นอายวัฒนธรรมชาวผู้ไท-ชาวไทยกะโซ่ ชนเผ่าพื้นเมืองที่ยังคงวิถีเดิมกลางกระแสความเปลี่ยนแปลง

รู้สึกหมั่นไส้ตัวเองอยู่ลึกๆ ที่ต้องทำท่าพยายามนึกทุกครั้งเมื่อถูกถามว่า “ไปมาทุกจังหวัดในประเทศไทยแล้วเหรอ” คำตอบที่ให้ไปหลายครั้งคือรอยยิ้ม แต่บางครั้งก็เป็นคำตอบจริงที่ว่า “ยัง” ซึ่งไม่วายที่จะต้องเจอกับคำถามต่อเนื่อง “แล้วยังไม่เคยไปจังหวัดไหนล่ะ" มุกดาหาร คือหนึ่งในคำตอบนั้น

สมัยเด็กๆ เคยท่องจำว่า ประเทศไทยมีทั้งหมด 73 จังหวัด (กรุณาอย่าคำนวณอายุ) โดยมีมุกดาหารเป็นจังหวัดน้องใหม่ลำดับที่ 73 และฉันก็จดจำฝังใจมาตลอดว่า จะต้องไปเยือนจังหวัดสุดท้ายในประเทศไทยให้ได้สักครั้ง

เหมือนไร้เหตุผลเกินไป แต่บางครั้งคนเราก็ไม่อยากใช้สมการใดๆ มาช่วยตัดสินความรู้สึก

และเช้าตรู่ของวันที่พายุโซนร้อนจันทร์หอม (ชอบชื่อนี้จริงๆ) พัดผ่าน นั่นคือวันที่ความฝันวัยเด็กของฉันกลายเป็นจริง

...........

เที่ยงวันศุกร์ มุกดาหาร โบยตีเราด้วยแสงแดดที่ร้อนระอุท่ามกลางอุณหภูมิ 34 องศา ฉันกระพือเสื้อพอให้คลายร้อนพร้อมๆ กับก้าวตามบันไดวนขึ้นไปยังห้องแสดงชั้นสุดท้ายของ หอแก้วมุกดาหารเฉลิมพระเกียรติกาญจนาภิเษก

เหมือนเป็นข้อพึงปฏิบัติ หากจะทำความรู้จักกับหนุ่ม (หรือสาว) คนไหน ควรศึกษาเบื้องลึกเบื้องหลังหรือตัวตนของคนๆ นั้นให้ชัดเจนเสียก่อน

กรณีของมุกดาหาร ฉันเลือกสร้างความคุ้นเคยกับที่นี่ด้วยการศึกษาประวัติศาสตร์ความเป็นมาที่ปรากฏอยู่บนหอแก้ว สิ่งปลูกสร้างสมัยใหม่ที่ดูคล้ายจะเป็นสัญลักษณ์ของเมืองมุกดาหารไปแล้ว

หอแก้วมุกดาหารเฉลิมพระเกียรติกาญจนาภิเษก สร้างขึ้นเพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเนื่องในวโรกาสครองราชย์ครบ 50 ปี ในปี 2539 ลักษณะเป็นหอคอยทันสมัย วัดจากระดับพื้นดินถึงยอดลูกแก้วมุกดาหารมีความสูงถึง 65.50 เมตร

ภายในหอแก้วจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของเมือง ซึ่งตามประวัติบันทึกไว้ว่า ในช่วงปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง แขวงสะหวันนะเขต มีชุมชนขนาดใหญ่ชื่อ บ้านหลวงโพนสิน มีเจ้าจันทรสุริยวงศ์เป็นผู้ปกครอง ส่วนบุตรชาย เจ้ากินรี ได้เดินทางข้ามลำน้ำโขงมาที่บริเวณปากห้วยมุก พร้อมกับสร้างบ้านแปลงเมืองขึ้นจนแล้วเสร็จในปี 2313 และตั้งชื่อเมืองนี้ว่า มุกดาหาร แต่ชาวเมืองทั่วไปเรียกว่า เมืองมุก

เดิมมุกดาหารมีฐานะเป็นเมืองขึ้นกับมณฑลอุดร ต่อมาถูกยุบเป็นอำเภอขึ้นตรงต่อจังหวัดนครพนม กระทั่งปี 2525 รัฐบาลได้ออกพระราชบัญญัติจัดตั้งมุกดาหารขึ้นเป็นจังหวัดที่ 73 ของประเทศไทย

ความน่าสนใจอีกอย่างหนึ่งที่อยู่ภายในห้องจัดแสดงชั้น 2 คือภาพวิถีชีวิตและศิลปวัฒนธรรมของชนพื้นเมือง 8 เผ่า นั่นก็คือ ชาวไทยแสก ชาวไทยกุลา ชาวไทยอีสาน ชาวไทยกะโซ่ ชาวผู้ไทย ชาวไทยย้อ ชาวไทยข่า และชาวไทยกะเลิง พวกเขาคือกลุ่มคนที่หลอมรวมกันจนเป็นชาวมุกดาหารโดยสมบูรณ์

ความสนใจส่วนตัวเกี่ยวกับพื้นเพเผ่าพันธุ์ทำให้ฉันต้องขวนขวายหาคำตอบ ซึ่งได้รับเกียรติอย่างมากจาก ปราณีต บุญมี ผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นผู้ชี้แนวทาง

“มุกดาหารมีชนพื้นเมือง 8 เผ่าก็จริง แต่กลุ่มชนที่ยังคงวิถีวัฒนธรรมอย่างโดดเด่นมี 2 กลุ่ม นั่นคือชาวผู้ไทยและชาวไทยกะโซ่ ชาวผู้ไทยเป็นคนกลุ่มใหญ่ที่กระจายอยู่หลายอำเภอในเขตเมืองมุกดาหาร และหลายๆ หมู่บ้านก็ยังคงวิถีเดิมไว้อย่างน่าชื่นชม”

ตัวอย่างหนึ่งคือ บ้านภู บ้านเป้า หมู่บ้านโฮมสเตย์ของชาวผู้ไทยที่ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเป้า อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร เราออกเดินทางตามคำแนะนำของท่านผู้ว่าฯ เพื่อตามหารากแห่งวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน

………….

แดดทอนกำลังลงมากเมื่อเรามาถึงบ้านภู บ้านเป้า ทันทีที่สองเท้าสัมผัสพื้น เสียงกลองตุ๊มก็ดังขึ้นพร้อมๆ กับภาพชาวผู้ไทยในชุดพื้นเมืองเต็มยศที่มายืนต้อนรับตามแบบฉบับเจ้าบ้านที่แสนดี

ฉันได้รับมาลัยมะเขือพวงที่ร้อยรวมเข้ากับดอกรัก ดูแปลกตา ทว่างดงามด้วยความจริงใจ พยัญชนะ แสนสุข ชาวบ้านภูที่สืบเชื้อสายของชาวผู้ไทยโดยตรง เล่าว่าเป็นธรรมเนียมปฏิบัติมาแต่นมนาน หากมีแขกบ้านแขกเมืองมาเยี่ยมเยือน ชาวผู้ไทยทุกคนต้องออกมาตั้งขบวนรับ

“ถ้าไม่มีธุระสำคัญทุกคนจะแต่งชุดพื้นบ้านแล้วออกมาต้อนรับ ชุดชาวผู้ไทยก็จะเป็นผ้าพื้นสีเข้มกับสไบสีแดง ที่ใช้สีแดงเพราะสมัยก่อนย้อมด้วยเปลือกไม้ ไม่มีสีเคมีมากมายเหมือนสมัยนี้” ว่าแล้วแกก็รำป้อพอเราเข้าไปในชุมชน

ชาวผู้ไทย (บางคนเรียก ภูไท) มีถิ่นฐานเดิมอยู่ในแคว้นสิบสองจุไทยและแคว้นสิบสองปันนา ที่อยู่ทางตอนเหนือของลาวและเวียดนาม ติดต่อกับเขตแดนทางภาคใต้ของจีน ซึ่งราชอาณาจักรไทยได้สูญเสียแคว้นสิบสองจุไทยที่อยู่ในเขตลาวให้กับฝรั่งเศสเมื่อ ร.ศ. 107 (พ.ศ.2431) ต่อมาชาวผู้ไทยได้แยกย้ายออกไปตั้งเมืองอยู่ในแขวงสะหวันนะเขตของลาว กระทั่งเจ้าอนุวงษ์เวียงจันทน์กบฏต่อกรุงเทพมหานครเมื่อปี 2369 กองทัพไทยจึงยกพลขึ้นไปปราบปราม พร้อมอพยพชาวผู้ไทย ข่า กะโซ่ กะเลิง ฯลฯ จากฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงมาตั้งอยู่ในฝั่งไทย และกระจายไปหลายจังหวัดในภาคอีสาน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ มุกดาหาร

บ้านภู บ้านเป้า เป็นหมู่บ้านท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่ได้รับการยกย่องให้เป็น หมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงระดับจังหวัด อาจจะเรียกว่าเป็นหมู่บ้านแรกๆ ในมุกดาหารที่จัดกิจกรรมท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและวัฒนธรรม ซึ่งนอกจากกิจกรรมด้านวัฒนธรรมที่โดดเด่นแล้ว ที่นี่ยังเป็นศูนย์เรียนรู้ต้นแบบตามแนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงด้วย

“ถ้านักท่องเที่ยวมาจะได้เรียนรู้จากแหล่งเรียนรู้ 6 ฐาน คือ ฐานลดรายจ่าย ฐานเพิ่มรายได้ ฐานออมทรัพย์ ฐานดำรงชีวิต ฐานอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และฐานเอื้ออาทรของคนในชุมชน ส่วนมากมาเรียนรู้ มาดูวิถีชีวิต การทอผ้าไหม ผ้าฝ้าย การจักสาน แล้วก็มานอนค้างโฮมสเตย์ เรามีบ้านโฮมสเตย์หลายหลัง ซึ่งพอตื่นมาก็มีกิจกรรมตักบาตรยามเช้าด้วย”

เจ้าบ้านพาเราตระเวนดูฐานต่างๆ จนพระอาทิตย์สั่งลาขอบฟ้าก็ได้เวลาร่วมพิธีบายศรีในยามค่ำ ฉันเห็นชาวบ้านทุกเพศทุกวัยสวมใส่เสื้อผ้าพื้นเมืองในแบบของชาวผู้ไทยออกมาพร้อมกันที่ลานวัฒนธรรมกลางหมู่บ้าน พยัญชนะ บอกว่า ชาวผู้ไทยมีอุปนิสัยรักครอบครัวและเผ่าพันธุ์ ทุกคนสามารถพูดภาษาผู้ไทย และดำรงชีวิตอยู่ในกรอบประเพณีได้อย่างไม่ขัดเขิน สังเกตได้จากเด็กเล็กๆ ในหมู่บ้านที่ภูมิใจกับการแต่งกายด้วยผ้าชุดชาวผู้ไทย พวกเขาจะไม่นั่งเฝ้าหน้าจอโทรทัศน์เหมือนเด็กในเมือง แต่จะออกมาช่วยผู้ใหญ่ทำงาน หรือเล่นของเล่นพื้นบ้าน เช่น ลูกข่าง มะกิ๊ง(ลูกกลิ้ง) หมากสะลิก(หมากเก็บ) ฯลฯ ที่พ่อแม่ทำให้

"เรายังใช้วิถีชีวิตแบบดั้งเดิมอยู่ ดนตรีเราก็มีดนตรีพื้นบ้าน มีแคน โหวด โปงลาง อะไรของเรา เมื่อก่อนตอนมีงานเราเคยลองเอาวงดนตรีข้างนอกมา ปรากฏว่าตีกัน เราเลยตกลงกันในหมู่คณะกรรมการหมู่บ้านว่าจะไม่เอาแล้ว ทุกวันนี้เวลามีงานประเพณีเราก็ใช้ดนตรีของเรา"

เสียงดนตรีพื้นบ้านดังขึ้นอีกครั้ง ฉันแอบตื่นเต้นเล็กน้อยเพราะพิธีต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ลุงป้าคู่หนึ่งช่วยกันประคองพานบายศรีเข้ามาตรงกลางลาน พร้อมๆ กับเรียกเราเข้าไปนั่งล้อมวง จากนั้นพราหมณ์ประจำหมู่บ้านก็เริ่มทำพิธี

ไข่ต้มในมือเริ่มชื้นแฉะไปด้วยเหงื่อที่ซึมออกมาทีละน้อยๆ ฉันค่อยๆ คลายนิ้วออกเมื่อผู้เฒ่าผูกด้ายสายสิญจน์ที่ข้อมือให้เรียบร้อย จากผู้เฒ่าท่านที่ 1 ถึงผู้เฒ่าท่านที่ 2-3-4...

พรดีๆ และเรื่องราวประทับใจในคืนนี้เป็นประสบการณ์ที่ยากจะลบเลือนจริงๆ

...............

เช้าวันใหม่ต้อนรับเราด้วยไข่กระทะ ข้าวเกรียบปากหม้อ ก๋วยจั๊บญวน และสารพัดอาหารสายพันธุ์เวียดนามที่ลองได้ลิ้มรสเมื่อไรเป็นต้องติดใจเมื่อนั้น ฉันละเลียดอาหารเช้าไปพร้อมๆ กับฟังเรื่องเล่าจากพ่อเมือง

"ชื่อมุกดาหารมาจากอะไรเหรอ มาจากนี่ไง ชื่อมณีนพเก้าที่บอกว่า เพชรดีมณีแดง เขียวใสแสงมรกต เหลืองใสสดบุษราคัม แดงแก่ก่ำโกเมนเอก สีหมอกเมฆนิลกาฬ มุกดาหารสีหมอกมัว แดงสลัวเพทาย สังวาลย์สายไพฑูรย์….มุกดาหารนี่ดูดีๆ สวยกว่าเพชรอีกนะ เป็นอัญมณีล้ำค่า แล้วเมืองนี้ก็ฮวงจุ้ยดี เป็นชื่อมงคลที่บอกถึงความอุดมสมบูรณ์"
ผู้ว่าฯ ปราณีต ตอบข้อสงสัยที่ฉันพยายามซักไซร้หาความจริง และเสริมถึงเรื่องอัญมนีล้ำค่าของชาวมุกดาหารว่า เป็นหินที่ได้จากการดูดขึ้นมาจากแม่น้ำโขง ลักษณะของหินแต่ละก้อนจะมีขนาดและสีที่แตกต่างกันไป โดยชาวบ้านจะทำการคัดเลือกหินที่มีรูปทรงสวยงามมาเจียระไนและจำหน่ายเป็นสินค้าที่ระลึก

หลังอาหารเช้าเราได้รับพวงกุญแจหินมุกดาหารเป็นที่ระลึกกันคนละชิ้น ก่อนจะออกเดินทางเลียบลำน้ำโขงขึ้นไปทางอำเภอหว้านใหญ่ ชื่นชมทัศนียภาพไปพร้อมๆ กับแวะชม วัดมโนภิรมย์ ที่มีประวัติยาวนานมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ศิลปกรรมที่สวยงามทำให้กรมกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานตั้งแต่ปี 2525

เราเดินทางต่อเพื่อเสาะหาโบสถ์คาทอลิกสมัยใหม่ที่นอกจากจะใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์แล้ว ยังได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมเหรียญทองเกียรตินิยม จากสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์(ปี พ.ศ. 2539) และรางวัลสถาปัตยกรรมดีเด่นเหรียญทอง ของสมาคมสถาปนิกแห่งเอเชีย(ปี ค.ศ.2002) ด้วย

อาคารหลังนั้นปลูกสร้างด้วยศิลาทรายสีแดงที่โอบล้อมไปด้วยกำแพงโค้งซึ่งทำจากวัสดุเดียวกัน ด้านในคือห้องโถงขนาดใหญ่กั้นด้วยกระจกใสรอบทิศ พื้นปูหินอ่อนสีธรรมชาติ ตรงกลางคือพระแท่นบูชา ส่วนด้านหลังคือโลงแก้วที่บรรจุพระธาตุ(อัฐิ) ของบุญราศี 7 ท่าน

ไม่ผิดแน่ ที่นี่คือ วัดสองคอน สักการสถานพระมารดาแห่งมรณสักขี(บุญราศี) ที่เรากำลังตามหาอยู่แน่ๆ

"คำว่า บุญราศี หมายถึง คริสตชนที่เสียชีวิตไปแล้ว ภายหลังเกิดปรากฏคุณงามความดีและเกิดปาฏิหาริย์อัศจรรย์ โป๊บจึงยกย่องให้เป็น บุญราศี ซึ่งบุญราศีทั้ง 7 ท่าน เป็นผู้ยอมตายโดยไม่ยอมละทิ้งพระศาสนา ถือเป็นวีรกรรมขั้นสูงสุด" ซิสเตอร์ท่านหนึ่ง เล่า พร้อมๆ กับย้อนความหลังให้ฟังว่า

วีรกรรมของบุญราศีทั้ง 7 ท่านเกิดขึ้นสมัยที่ไทยมีข้อพิพาทกับฝรั่งเศสกรณีดินแดนในอินโดจีน ขณะนั้นมีคนไทยหลายคนเข้าใจผิดว่าศาสนาคริสต์เป็นศาสนาของฝรั่งเศส จึงพยายามให้เลิกนับถือ แต่ครูสีฟอง อ่อนพิทักษ์ และคณะซิสเตอร์เป็นผู้นำชาวบ้านไม่ให้ละทิ้งศาสนา ครูสีฟองจึงถูกฆ่าตายเป็นรายแรก จากนั้นซิสเตอร์พิลา ทิพย์สุข และซิสเตอร์คำบาง สีคำฟอง พร้อมกลุ่มสตรีอีก 4 คน คือ พุดทา ว่องไว บุดสี ว่องไว คำไพ ว่องไว และพร ว่องไว ก็ถูกตำรวจยิงตายด้วยความสมัครใจเพื่อพิสูจน์ศรัทธาที่มีต่อพระเจ้า เมื่อคุณงามความดีถูกยกย่อง บุญราศีทั้ง 7 จึงได้รับประกาศสดุดีและจัดให้มีงานฉลองบุญราศีอย่างยิ่งใหญ่ทุกปี ราวเดือนตุลาคม

เรื่องราวสุดสะเทือนใจที่ได้รับฟังนี้เองที่ทำให้เราดั้นด้นตามหาศริสตศาสนสถานแห่งนี้จนพบ ซึ่งเมื่อได้เข้ามายืนอยู่ในสถานที่จริงแล้ว ก็รู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับความศรัทธาของบุญราศีทั้ง 7 จริงๆ

แม่น้ำโขงกว้างใหญ่ แดดยามบ่ายร้อนระอุ ทว่า ในใจฉันกลับรู้สึกเย็นเยียบแปลกๆ หรือนี่จะเป็นปฐมบทแห่งการเดินทางมาเยือนมุกดหาร จังหวัดที่ 73 ในความใฝ่ฝันของฉัน

.....................

การเดินทาง
มุกดาหารอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ ราว 642 กิโลเมตร สามารถเดินทางไปได้ทั้งทางรถยนต์ รถโดยสารประจำทาง รถไฟ และเครื่องบิน รถยนต์แนะนำให้ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 2 (ถนนมิตรภาพ) จากสระบุรีถึงนครราชสีมา จากนั้นเลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 207 ที่บ้านวัด ขับตรงไปเรื่อยๆ จนถึงอำเภอสุวรรณภูมิแล้วแยกเข้าทางหลวงหมายเลข 2169 ผ่านอำเภอทรายมูล อำเภอกุดชุม อำเภอเลิงนกทา แล้วแยกซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 212 ผ่านอำเภอนิคมคำสร้อย เข้าสู่จังหวัดมุกดาหาร

หากโดยสารรถประจำทาง กรุณาสอบถามข้อมูลการเดินทางที่สถานีขนส่งจตุจักร(หมอชิต2) โทร. 0-2936-2852-66 ส่วนรถไฟสามารถนั่งไปถึงจังหวัดอุบลราชธานีแล้วต่อรถโดยสารไปอีกประมาณ 3 ชั่วโมง โทร. 1690 คล้ายกับการเดินทางโดยเครื่องบินที่ต้องตีตั๋วไปลงที่สนามบินนานาชาติอุบลราชธานี สอบถามเที่ยวบินที่ การบินไทย โทร. 1566

ที่พัก
หากมีโอกาสไปเยือนบ้านภู หมู่บ้านโฮมสเตย์ของชาวผู้ไทย แนะนำให้พักโฮมสเตย์ของชาวบ้าน เพราะนอกจากจะสะดวกสบายแล้ว ยังได้เรียนรู้วิถีวัฒนธรรมที่น่ารักอีกด้วย สอบถามข้อมูลได้ที่ 08-9942-4378 และ 08-6777-4209 ส่วนใครที่อยากพักในตัวเมือง มีโรงแรมหลายระดับ ที่น่าสนใจคือ โรงแรมมุกดาแกรนด์โฮเทล โทร.0-4261-2020 โรงแรมพลอยพาเลซ โทร.0-4263-1111-20 หรือสอบถามเพิ่มเติมที่ ประชาสัมพันธ์จังหวัดมุกดาหาร โทร. 0-4261-2297, 0-4263-2379