Pozostałości Polski na Białorusi - Page 132 - SkyscraperCity
 

forums map | DMCA | news magazine | posting guidelines

Go Back   SkyscraperCity > European Forums > Forum Polskich Wieżowców > Architektura i Urbanistyka > Zabytki


Global Announcement

As a general reminder, please respect others and respect copyrights. Go here to familiarize yourself with our posting policy.


Reply

 
Thread Tools
Old February 7th, 2009, 04:13 PM   #2621
Mohort
Registered User
 
Mohort's Avatar
 
Join Date: Nov 2007
Location: Białystok
Posts: 2,127
Likes (Received): 92

Zapamiętałem z naszego pobytu w tej miejscowości rozmowę przeprowadzoną z jedną ze starszych Polek mieszkającą od urodzenia w Duniłowiczach . Na dźwięk polskiej mowy podeszła do mnie i w zaczęła się rozmowa ; skąd przyjechaliśmy , a jak tam w Polsce itp. Zadałem jej później pytanie :A jak wyście tu tyle lat po wojnie przetrwali ? Wskazała na kościół i powiedziała :"Tylko to nas tu trzymało i trzyma"
Mohort no está en línea   Reply With Quote
Sponsored Links
Advertisement
 
Old February 7th, 2009, 10:19 PM   #2622
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Warto wspomnieć jeszcze o dwóch dworach, które znajdowały się w Duniłowiczach.

Położenie dworów na mapie



Opisy dworów z przewodnika.

Pozostałości dawnego majątku duniłowickiego można dziś obejrzeć nad brzegiem jez. Blade, XVIII wieczny dwór spłonął podczas I wojny światowej. Zachowały się dwa budynki gospodarcze z 2 poł. XVIII w., o elewacjach ozdobionych masywnymi pilastrami i ściankami pilastrowymi.

Nie ma nigdzie żadnych zdjęć z duniłowieckiego majątku, pewnie nic już nie zostało.

Nieistniejący lamus W Duniłowiczach z przewodnika G. Rąkowskiego



Będąc w Duniłowiczach nie szukaliśmy pozostałości tych dworów.

Na północnym obrzeżu miasteczka, przy drodze do Woropajewa, znajdują się pozostałości jeszcze jednego majątku - Krykały. Nieznane są jego wcześniejsze dzieje. Wiadomo, że od 2 poł. XIX w. do 1918 r. właścicielami byli Abramowiczowie., w okresie międzywojennym zas Oskierkowie i Jarocińscy. Dwór Abramowiczów również padł ofiarą ognia podczas I wojny światowej. Ocalała natomiast wówczas część zabudowań dworskich z przełomu XVIII i XIX w.: dwie późnoklasycystyczne oficyny, drewniane z murowanymi ścianami szczytowymi, oraz oryginalny drewniany spichlerz. Nie jest pewne, czy i w jakim stanie dotrwały one do naszych czasów. Z pewnością zachował się park dworski o powierzchni około 15 ha, malowniczo rozłożony na siedmiu wzgórzach nad rzeką Zareżanką. Znajduje się w nim kamienny most arkadowy oraz staw.

Kilka zdjęć ze strony: www.globus.tut.by, jak zawsze autorstwa A. Dybowskiego.(z kwietnia 2008 r.)

Most arkadowy



Młyn



Pozostałości dwóch oficyn









Nieistniejący lamus w Krykałach

Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 8th, 2009, 12:57 PM   #2623
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Na zakończenie informacje o cmentarzach w Duniłowiczach z książki:Anna Lewkowska,Jacek Lewkowski,Wojciech Walczak
Zabytkowe cmentarze na kresach Drugiej Rzeczypospolitej,Województwo Wileńskie na obszarze Republiki Białoruś.Wydawnictwo DiG,2007


Cmentarz katolicko - prawosławny








Cmentarz katolicki, wcześniej było kilka zdjęć z tego cmentarza, ten, który sąsiaduje z cmentarzem żydowskim.






Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 9th, 2009, 03:28 PM   #2624
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Głębokie, obw. Witebsk, rej.Głębokie

źródło:http://rzecz-pospolita.com/menu-index.php3
Miasto na skrzyżowaniu szlaku z Połocka do Wilna nad jez. Wielkim, z którego wypływa rzeka Berezwecz, wspomniane (1514) w metryce Wielkiego Księstwa Litewskiego

Południo-zachodnia część osady na lewym brzegu Berezwecza należała do powiatu oszmiańskiego i była własnościa rodu Zenowiczów. Tu powstało centrum handlowe, cerkiew unicka i szpital oraz zamek.

Północno-wschodnia, prawobrzeżna osada należała do Korczaków i znajdowała się w województwie połockim.

Miasto i okolice zostalo zniszczone przez wojska moskiewskie w I wojnie inflanckiej (1563-79). Przez miasto wiódł szlak polskiej armii w wyprawach Stefana Batorego.

Zbudowany w koncu XVI w. zbór kalwinski został zamieniony na kościół św. Michała (istniejący do 1650).
Miasto okupowały (1654) wojska moskiewskie, które zbudowały tu niewielką fortecę. W styczniu 1659 Głębokie wyzwoliły wojska Rzeczpospolitej.

6 listopada 1661 dowodzone przez Stefana Czarnieckiego wojska Rzplitej rozbiły pod Głębokim 18-tys. armię rosyjską Iwana Chowańskiego, zdobywając 6 armat. Stałe zagrożenie spowodowało, że miasto wystawiło własne oddziały samoobrony. 24 lipca 1667 odparły one atak na miasto nieopłacanych maruderów z dywizji węgierskiej

Zniszczeń wojennych dopełniły pożary (1661, 1700). W 1668 roku południowa część miasteczka stała się własnościa Radziwiłów.

Mieszkańcy miasta wystawili kolumnę upamiętniającą uchwalenie Konstytucji 3 Maja. W II rozbiorze Rzeczpospolitej (1793) Głębokie zagrabiła Rosja.


Naprzeciw kosćioła karmelitów zbudowano w miejsce drewnianego (1628) murowany kościół św. Trójcy (1764-83), przebudowany (1902-08) po zajęciu kościoła karmelickiego na cerkiew.

W XIX wieku większość mieszkańców miasteczka stanowili Żydzi, korzuystający z 9 synagog (w tym barokowej z 1742).

Po zajęciu Głębokiego przez Francuzów od 18 lipca 1812 przez 6 dni kwaterował w mieścei cesarz Napoleon. Ponoć żałował, że nie może zabrać kościoła karmelitów do Paryża.

Podczas powstania listopadowego w kwietniu i maju 1831 pod miastem toczyły się walki powstańców z wojskami rosyjskimi.

Wojska niemieckie zbudowały podczas I wojny światowej linię kolejową do Królewszczyny. Miasto opanowały zrewoltowane oddziały rosyjskie w listopadzie 1917. W lutym 1918 powróciły tu oddziały niemieckie.

Trzykrotnie musiały wyzwalać Głębokie wojska polskie - w sierpniu 1919, lipcu i paĄdzierniku 1920 roku. 5 lipca 1920 w ciężkich walkach polsko-sowieckich pod Głębokim zginęło ponad 1,5 tysiąca żołnierzy.

W II Rzeczpospolitej 10-tysieczne już miasto stanowiło centrum powiatu dziśnieńskiego województwa wileńskiego.

Sowieci utworzyli tu siedzibę rejonu, a okupujący Głębokie od 2 lipca 1941 Niemcy centrum okręgu Komisariatu Rzeszy "Ostland" z silnym garnizonem Wehrmachtu.

Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Głębokie na mapie WIG z 1932 r.



Na aktualnej mapie



Plan miasta



Tablica z nazwą miasta



Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 9th, 2009, 09:38 PM   #2625
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Głębokie na starych fotografiach (www.radzima.org)

Zabudowa w stylu zakopiańskim na ulicy Narutowicza (teraz Komsomolska). Fot. Leonard Rzeczycki, lata 30 XX wieku



Pamiątkowa brama zbudowana na dzień przyjazdu Pana Prezydenta R.P. (Ignacy Moscicki). 1930 r.



Synagoga. Fot. z lat 20 XX w



Gimnazjum. Fot. z lat 30 XX w



Głębokie widok ogólny(www.szukamypolski.com)

Widok ogólny. Po lewej kościół parafialny , po prawej sobór Narodzenia NMP, dawny kościół karmelitów bosych. Fot. 1929 r



Widok ogólny. Po lewej kościół parafialny. Fot. 1922 r

Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 10th, 2009, 02:52 PM   #2626
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Sobór prawosławny pod wezwaniem Narodzenia Bogarodzicy
Świątynia ufundowana przez wojewodę mścisławskiego Józefa Korsaka w latach 1639-1654 jako kościół katolicki i klasztor karmelitów. Przebudowana w roku 1735 w stylu baroku wileńskiego przez słynnego architekta, Jana Krzysztofa Glaubitza.
W roku 1865 kościół i klasztor zamknięto, a w 1872 zamieniono na cerkiew i przebudowano niektóre fragmenty architektury. Od tej pory służy wiernym jako świątynia prawosławna. Zbudowana w stylu bazyliki z krótkim transeptem, z czterema wieżami w narożach. Brak informacji, kiedy w centrum połaci dachowej pojawiła się kopuła – czy była w pierwotnym zamierzeniu architektonicznym, czy została dobudowana w roku 1872.
Kościół otaczał czworobok zabudowań klasztornych z wewnętrznym dziedzińcem. Dziś pozostało tylko jedno jego skrzydło, znikła też kopuła; a wieże w narożach prezbiterium straciły swoją barokową urodę. Piękna pozostała fasada zachodnia, flankowana dwoma czterokondygnacyjnymi wieżami. Ozdobiona wraz z wieżami wiązkami pilastrów, wygiętymi i profilowanymi gzymsami i półkoliście zamkniętymi niszami. Parawanowy, wysoki szczyt miedzy wieżami o bardzo dekoracyjnych motywach. Wieże prezbiterium dwukondygnacyjne, skromnie zdobione lizenami i niszami. Na ich szczycie dziś widnieje dziwne zakończenie, podobne do fabrycznych kominów. Między wieżami prosty, trójkątny szczyt.
Elementy architektoniczne fasady głównej zostały zachowane. Piękne są barokowe zdobienia nisz, okien i portalu z rzeźbionymi drzwiami o oryginalnym ornamencie roślinnym. Na dziedziniec soboru prowadzi barokowa, trójprzelotowa brama z ozdobnym frontonem z końca XVIII wieku. Ściany wnętrza zdobią stiukowe ornamenty. Zachowały się drzwi z XVIII wieku i kuta balustrada.
Krypta, miejsce pochówku fundatora została zniszczona, gdy po drugiej wojnie światowej działała tu fabryka konserw. Według legendy, podziemne lochy miały łączyć kryptę kościoła z odległym klasztorem w Berezweczu.
W historii kościoła i klasztoru były dobre i ponure karty, często tajemnicze. Do dobrych należy działalność karmelitów – prowadzenie szkoły i konwiktu dla niezamożnych uczniów i szeroka działalność kulturalna wśród ludności. Słynna z unikalnych i wspaniałych zbiorów była biblioteka klasztoru. Pomoc zdrowotna dla ludności, udzielana przez prowadzony przez mnichów szpital i aptekę.
Do złych zdarzeń należało kwaterowanie wojsk napoleońskich wraz z cesarzem w 1812 roku, a do jeszcze gorszych – wojsk rosyjskich z gen. Murawiowem (zwanym „Wieszatiel”). Stacjonował ze swoimi wojskami w klasztorze karmelitów po klęsce Powstania Listopadowego a po raz drugi po Powstaniu Styczniowym. W Głębokim, jak i w innych miejscach swojej działalności, zapisał się okrutnie i krwawo, stosując wymyślne represje wobec ludności. Lochy klasztoru w czasach obecności Murawiowa stały się przerażającym więzieniem.

Na podstawie książki Grzegorza Rąkowskiego „Wśród jezior i mszarów Wileńszczyzny”, Rewasz 2000

Cerkiew. Dawny klasztor o.o. karmelitów bosych(www.radzima.org)



Kościół katolicki i klasztor karmelitów zamieniony w 1872 r. na cerkiew prawosławną.







Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 10th, 2009, 02:56 PM   #2627
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

o. Jan Fibek OFMCap

Klasztor karmelitów bosych. - p.w. Wniebowzięcia NMP
1641-1720 - drewniana świątynia
1639 – początki obecności karmelitów
1641 – dokument fundacyjny Józefa Korsaka, potwierdzony przez króla. Początek budowy klasztoru przerwany śmiercią fundatora w 1643 r., i dokończenie budowy przez zakonników.
1646 - Osiedlenie w mieście karmelitów w nowo wybudowanym klasztorze. Klasztor obsługiwał kaplice w miejscowościach: Łostowice, Przydały, Wolborowicze i Janki.
1639-1654 – budowa świątyni
1654 – poświęcenie kościoła
1655 – zniszczenie kościoła w czasie działań wojennych
1730-1864 - murowana świątynia
XVII w. – istniał w kościele otaczany kultem cudownego Obraz Matki Bożej
1724 - klasztor Głębokie włączono do Prowincji litewskiej (św. Kazimierza), z siedzibą w Wilnie.
1727 - przeniesiono do tego klasztoru nowicjat (z Wilna).
1735 - ukończono budowę murowanej świątyni wg J. K. Glaubitza, (konsekrowana dnia 03.07).
1772 - klasztor liczył 33 zakonników (14 kapłanów), przeorem jest o. Aureliusz od św. Kazimierza.
1795 - Klasztor karmelitów, oprócz kleryków, liczył 9 kapłanów.
1812 – kwatera sztabu Napoleona umieszczona w klasztorze
1825 - klasztor liczy 21 zakonników w tym 8 kapłanów.
1834 - w klasztorze mieszka 24 zakonników (16 kapłanów)
1843 - w klasztorze karmelitów przeorem o. Pankracy Kruszyński (OCD), o. Bartłomiej Brydycki (OCD)
1862 – kasata klasztoru (4 zakonników przeniesiono do Kamieńca Podolskiego), kościół jest filią parafii Głębokie (840 katolików), i pracują przy nim nadal karmelici.
1864 – całkowite zamkniecie klasztoru.
1865 – przejecie przez rząd carski dóbr klasztornych
1867-2007 - po kasacie klasztoru
1872 – przekazanie majątku zakonnego dla Cerkwi prawosławnej
1875 – zmiana dedykacji, cerkiew p.w. Narodzenia Bogurodzicy
1927 – początek procesu o odzyskanie dóbr zakonnych, przerwany wybuchem II wojny światowej.
2000 – cerkiew prawosławna










Portal



Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 10th, 2009, 07:39 PM   #2628
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Budynek poklasztorny









Mohort wymienia baterię



Trzy fotki Mohorta





Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 10th, 2009, 08:59 PM   #2629
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Kilka zdjęć z wnętrza









Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 11th, 2009, 01:01 PM   #2630
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Kościół parafialny pod wezwaniem Świętej Trójcy
Ufundowany przez wojewodę Józefa Korsaka w 1628 roku. W 1654 spalony w czasie wojny z Moskwą. W latach 1764-1782 wzniesiono nowy, murowany, barokowy kościół.Przebudowany w latach 1902-1908 według projektu wileńskiego architekta, Adama Dubowika. Dobudowano wtedy nawy boczne, transept i podwyższono wieże. Tę piękną formę architektoniczną podziwiamy do dzisiaj. Fasada kościoła jest bogato zdobiona wiązkami pilastrów i falistymi gzymsami. Po bokach fasady dwie wysmukłe, czterokondygnacyjne wieże z niskimi hełmami, a między nimi ozdobny, wysoki, trójkątny szczyt z wolutami. Ściany boczne i apsyda zdobione są pilastrami i gzymsami. Ściany transeptu i apsyda zwieńczone dekoracyjnymi szczytami.
Wnętrze trójnawowe, z transeptem i półkolistym prezbiterium. Wystrój kościoła z początku XX wieku. Przedmiotem szczególnego kultu i cennym zabytkiem jest obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z połowy XVII wieku, przeniesiony z kościoła karmelitów. Ażurowa ambona pochodzi z pierwszej połowy XVIII wieku.Kościół Św. Trójcy jest jednym z niewielu na terenie Białorusi czynnych nieprzerwanie od czasu fundacji.
Na podstawie książki Grzegorza Rąkowskiego „Wśród jezior i mszarów Wileńszczyzny”, Rewasz 2000

Kościoł na fotografii z lat 1900. Fot. Jana Bałzunkiewicza(www.radzima.org)



Fotografie ze strony www.szukamypolski.com



Widok na kościół 1938 r.



Przed kościołem, Kongres Eucharystyczny. Fot. 1931 r

Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 11th, 2009, 01:04 PM   #2631
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984









Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 12th, 2009, 11:28 AM   #2632
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984









Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 12th, 2009, 09:40 PM   #2633
krzymen
Registered User
 
Join Date: Feb 2009
Location: Warszawa
Posts: 29
Likes (Received): 0

Witam! Dopiero wczoraj trafiłem na to forum. Stało się to zupełnie przypadkowo dzięki wyszukiwarce Google. Siedziałem kilka godzin i przeglądałem temat „Pozostałości Polski na Białorusi”. Mariop70! Wykonałeś fantastyczna pracę. Jestem pełen podziwu dla Ciebie za to, co tu opublikowałeś. Zdjęcia ciekawie dobrane i dobre. Dały mi dużo do myślenia i zmusiły do zrewidowania dotychczasowego zdania nt. Białorusi i stanu cmentarzy polskich w tym kraju. Myślałem, że jest dużo gorzej! Od lat interesuję się cmentarzami, szczególnie wojennymi z 1863 r., I wojny światowej i walk 1918-1920. Najbardziej zatem poszukiwałem tu zdjęć takich obiektów. Znam dużo cmentarzy na Mazowszu i muszę stwierdzić, że w porównaniu z tymi, których fotografie są tutaj, wcale nie wyglądają lepiej. Nagrobki XIX wieczne na Mazowszu stają się niestety rzadkością. Groby ziemian dosłownie znikają w oczach, szczególnie jeżeli są żeliwne! Obawiam się, że niedługo takie nagrobki będzie można oglądać tylko na Białorusi. Rzadko kto dba o te groby, nawet na cmentarzach parafialnych. A tu zdjęcia takich wspaniałych nagrobków!
Także stan pokazanych przez Ciebie cmentarzy wojennych jest niezły. Na Mazowszu zdewastowano większość cmentarzy z I w.ś. Groby z 1920 r. też nie są w dobrym stanie. Najwięcej cmentarzy legionowych i z 1919-1920 r. powstało właśnie na wschodzie, gdzie trwały walki. Na tyły wywożono rannych i chorych żołnierzy, stąd w głębi kraju są kwatery wojenne w tych miastach, gdzie były szpitale wojskowe (np. Warszawa, Łódź, Kraków). Działania wojenne na obecnym terenie Polski toczyły się właściwie tylko w sierpniu 1920 r.
Quote:
Originally Posted by Mariop70 View Post
ANTONI ŚWIĘCICKI / PORUCZNIK OBS. / KAW. ORD.
VIRTUTI MILITARI /25 VI 1920 / KOLEDZE 1 A - ESK. LOT
Grób por. Święcickiego, to kolejne zaskoczenie! Niespodziewałem się, że ocalał!
Parę słów o tym dzielnym lotniku. Por. obs. Antoni Święcicki urodził się 08.12.1897 r. W czasie I w.ś. służył w rosyjskiej kawalerii, następnie wstąpił do 4 dywizji gen. Żeligowskiego. Zgłosił się na ochotnika do lotnictwa i ukończył drugi kurs w Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych w Warszawie. Przydzielony do 1 eskadry wywiadowczej. Z wniosku o odznaczenie Virtuti Militari:
„Dnia 25.06.1920 r. zgłosił się na ochotnika na bardzo ważny i odpowiedzialny wywiad skonstatowania nieprzyjacielskich sił w rejonie Berezyny, jeziora Szo i linii kolejowej Ziabki-Połock. Pomimo nieodpowiedniej pogody po pierwszej nieudanej próbie wyleciał powtórnie z plut. Zaleskim i nie zważając na niesprzyjające warunki atmosferyczne, niskie chmury i mgłę, o godz. 11 skierował pilota na drogę wywiadu. Wykonawszy zadanie, stwierdzając silną walkę piechoty na Berezynie, ucieczkę wojsk bolszewickich i koncentrację sił nieprzyjaciela w rejonie Szo, przy ostrzale tychże z km został ciężko ranny w nogę. Lekceważąc ból i ranę skierował jeszcze pilota na linię toru kolejowego by dokończyć włożone nań zadanie, strzelając do nieprzyjaciela, do ostatniej kuli. W drodze powrotnej zauważył w rejonie stacji Ziabki rewię wojskową bolszewicką, z czerwonym sztandarem, w asystencji tłumu. (…) Wkrótce potem opadł bezsilnie na dno kabinki samolotu, zanim pilot przeleciał front i nadwyrężając motor nadmierną szybkością dotarł do lotniska w Duniłowiczach, skonał z upływu krwi. Znalezione przy nim zalane krwią notatki, były cennym materiałem przy zdaniu meldunku w Sztabie 1 Grupy, za które otrzymał pochwałę w rozkazie Armii.”
Odznaczony Virtuti Militari V klasy nr 8122 i Polową Odznaką Obserwatora. W polskim lotnictwie z tego okresu był chyba tylko jeszcze jeden przypadek, że obserwator został zabity podczas lotu bojowego w kabinie (w sierpniu 1920 – por. obs. Ciechoński – lot w rej. Tłuszcza).
Pochowany na tym cmentarzu porucznik Józef Matuszewski również został pośmiertnie odznaczony VM V kl. Był dowódcą 3 kompanii 36 pp. Poległ 03.06.1920 r. Pod Duniłowiczami walczyła wtedy XVI brygada z 8 DP składająca się z 21 warszawskiego pp i 36 pp Legii Akademickiej. Poległo 3 oficerów i 47 szeregowych, a 5 oficerów i ponad 80 szeregowych zostało rannych (tylko z 36 pułku). Na pamiątkę tej bitwy dzień 3 czerwca był świętem pułkowym 36 pp Legii Akademickiej.

Last edited by krzymen; February 12th, 2009 at 11:12 PM.
krzymen no está en línea   Reply With Quote
Old February 12th, 2009, 09:50 PM   #2634
krzymen
Registered User
 
Join Date: Feb 2009
Location: Warszawa
Posts: 29
Likes (Received): 0

Quote:
Originally Posted by Mariop70 View Post


Mówiąc prawdę tych boków nie zauważyłem,ten napis jest słabo widoczny, te boczne może jeszcze mniej
Ja mam na to następujący sposób: smaruję napis zwykłą szkolną białą kredą, którą rozprowadzam po powierzchni, gdzie jest napis. Następnie przecieram to szmatką. Kreda pozostaje we wgłębieniach (literach) i napis jest czytelny. Najlepiej "działa" to na granicie, marmurze i gładko oszlifowanych powierzchniach. Na piaskowcu dużo gorzej. Kreda schodzi z nagrobków po kilku deszczach.

Last edited by krzymen; February 12th, 2009 at 11:09 PM.
krzymen no está en línea   Reply With Quote
Old February 13th, 2009, 01:32 PM   #2635
Iluminat
Redsigert User
 
Join Date: Jan 2008
Posts: 11,678
Likes (Received): 4956

Archeolodzy/epigraficy stosują nieco bardziej skomplikowaną metodę.Biorą kawałek białej bibuły, przykładają do napisu(czy miejsca gdzie mógł się zachować jego ślad) i smarują kawałkiem grafitu aż powstanie odcisk.
Iluminat no está en línea   Reply With Quote
Old February 13th, 2009, 04:43 PM   #2636
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Quote:
Originally Posted by krzymen View Post
Ja mam na to następujący sposób: smaruję napis zwykłą szkolną białą kredą, którą rozprowadzam po powierzchni, gdzie jest napis. Następnie przecieram to szmatką. Kreda pozostaje we wgłębieniach (literach) i napis jest czytelny. Najlepiej "działa" to na granicie, marmurze i gładko oszlifowanych powierzchniach. Na piaskowcu dużo gorzej. Kreda schodzi z nagrobków po kilku deszczach.
Dzięki! Masz rację z tymi cmentarzami nie jest tak najgorzej, szczególnie tam gdzie zostali Polacy, bo tam gdzie nie ma to wiadomo.Nie ma kto dbać.Czasami zdarzają się wyjątki, o tym jeszcze będzie. Ale co mamy oczekiwać cudów, jak u nas można perełki zaniedbane znależć. Np. stary cmentarz katolicki w Zabłudowie, wpisany na listę zabytków, co z tego z roku na rok zanika. Mówiąc prawdę na początku trochę po macoszemu traktowałem cmentarze, ale jednak to jest bardzo ważna sprawa. Nie zawsze jest czas, ale jak jest okazja, zawsze staram się zajść.Czaami ciężko wszystko przeszukiwać, a raczej nie ma takiej możliwości. Mam ten jeden dzień i 10-20 mieścin do zobaczenia jeszcze, a chodzenie po cmentarzu jednak zabiera trochę czasu. A jeszcze latem jak wysokie są trawy!
Kilka cmentarzy przegapiłem, jeszcze ten wyjazd będzie dopiero teraz z ksiązki wyczytałem o nich. Nie zawsze radzima i globus wszystko pokazują. Jest kosciół, ale cmentarza już nie ma. Sam teraz wrzucam sporo zdjęć z cmentarzy na Białorusi na radzimę.
Ostatnio priorytet mają cmentarze żołnierzy polskich poległych w 1920 r. Jak coś było zajeżdżałem, jakieś jednostki przegapiłem.
Dzięki za informację o tym lotniku, faktycznie po wpisaniu np. na wikipedię pojawiają się informacje. Nie wiedziałem,że w Duniłowiczach było lotnisko?
Z tą kredą niezły pomysł, moze przyda się kiedyś, jak już zaznaczałem, na dokładniejsze przeszukiwania brakuje czasu.Podobny efekt jak kreda, czasami daje śnieg, ale to tylko na leżących płytach się przydaje!
Na kilka dni wypadłem z rytmu,ale postaram się wrócić i wrzucać więcej!

Dla przykładu zdjęcie z tegorocznej zimy ze starego cmentarza w Dobrzyniewie Kościelnym.


Last edited by Mariop70; February 13th, 2009 at 09:57 PM.
Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 13th, 2009, 10:09 PM   #2637
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984









Trzy zdjęcia Mohorta





Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 13th, 2009, 11:43 PM   #2638
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Plan Głębokiego z przewodnika



Kilka zdjęć z centrum









Kolejka do bankomatu

Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 14th, 2009, 01:25 AM   #2639
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984







Trzy zdjęcia Mohorta







Pomnik - samolot przy wjeździe do Głębokiego, poświęcony konstruktorowi



Ludzie związani z Głębokim:

Paweł Suchoj (1895-1975)
Wybitny konstruktor samolotów. Studiował na uniwersytecie i politechnice w Moskwie. Pracował w moskiewskim Centralnym Instytucie Aerohydrodynamicznym. Był twórcą między innymi serii samolotów ponaddźwiękowych, oznaczonych od jego nazwiska symbolem „Su”. W jednej ze szkół średnich miasta znajduje się muzeum konstruktora.


Tadeusz Dołęga-Mostowicz (1900-1939)
Żołnierz i znany pisarz. Członek POW, uczestnik wojny 1920 roku i Kampanii Wrześniowej 1939 roku.Ogromnie popularny autor powieści okresu międzywojennego; czytany i lubiany do dzisiaj. Autor scenariuszy filmowych; na podstawie jego powieści nakręcono wiele filmów i seriali telewizyjnych. Wielkie powodzenie jego utworów jest efektem sensacyjnej i wartkiej akcji i wnikliwej znajomości natury ludzkiej. Powieści, doprawione ciętym dowcipem i subtelną satyrą, czytane są „jednym tchem”; pozostawiając czytelnikowi wiele zagadnień do przemyśleń. Najbardziej znane to: ”Kariera Nikodema Dyzmy”, „Prokurator Alicja Horn”, „Dr Murek”, „Pamiętnik pani Hanki” „Znachor” i „Profesor Wilczur”. Książki przyniosły mu sławę a nawet majątek. Zginął w czasie Kampanii Wrześniowej, jego prochy w roku 1978 sprowadzono do Warszawy i pochowano na cmentarzu powązkowskim.

Miasto Głębokie uhonorowało pisarza w setną rocznicę jego urodzin – umieszczono tablicę pamiątkową w pobliżu kościoła, na domu w którym mieszkał. Na miejscowym cmentarzu zachowały się groby jego rodziców, Stefana i Stanisławy Mostowiczów.


Aleksander Miłosz. Ojciec poety i laureata Nagrody Nobla, Czesława Miłosza, sprawował w okresie międzywojennym w Głębokim funkcję inżyniera powiatowego. Słynny później syn bywał tu często.

Na podstawie:
Grzegorz Rąkowski, „Wśród jezior i mszarów Wileńszczyzny”, Rewasz 2000
Wikipedia, wolna encyklopedia
Anna Matuszewska, „Wirtualna Biblioteka Literatury Polskiej” 2001-2003

Last edited by Mariop70; February 14th, 2009 at 01:31 AM.
Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Old February 15th, 2009, 09:35 PM   #2640
Mariop70
Registered User
 
Mariop70's Avatar
 
Join Date: Jan 2007
Location: Białystok
Posts: 6,009
Likes (Received): 1984

Cmentarz katolicko - prawosławny w Głębokim.Za dużo przepisywania byłoby.Wrzucam zeskanowane strony z książki:Anna Lewkowska,Jacek Lewkowski,Wojciech Walczak
Zabytkowe cmentarze na kresach Drugiej Rzeczypospolitej,Województwo Wileńskie na obszarze Republiki Białoruś.Wydawnictwo DiG,2007














Jarkowskiego (+1896) oraz trzeci w formie płyty pionowej z krzyżem, Klotyldy Onoszkowicz Jacynowej (+1884) i Józefa Onoszkowicza Jacyno (+1924).
Drzewostan rozproszony po całym terenie cmentarza: lipy, topole, klony, brzozy.Stan zachowania cmentarza dobry.
Mariop70 no está en línea   Reply With Quote
Sponsored Links
Advertisement
 


Reply

Tags
belarus, białoruś, kresy

Thread Tools

Posting Rules
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is On
Smilies are On
[IMG] code is On
HTML code is Off



All times are GMT +2. The time now is 11:08 PM.


Powered by vBulletin® Version 3.8.11 Beta 4
Copyright ©2000 - 2019, vBulletin Solutions Inc.
vBulletin Security provided by vBSecurity v2.2.2 (Pro) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2019 DragonByte Technologies Ltd.

vBulletin Optimisation provided by vB Optimise (Pro) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2019 DragonByte Technologies Ltd.
Feedback Buttons provided by Advanced Post Thanks / Like (Pro) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2019 DragonByte Technologies Ltd.

SkyscraperCity ☆ In Urbanity We trust ☆ about us