SkyscraperCity banner

421 - 440 of 6106 Posts

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #421 (Edited)
Synagoga w Oszmianie z około 1912 roku(ma fajne kształty,typowa synagoga),zamknięta w 1940 roku,obecnie magazyn


^^
Oszmiańska synagoga przy ul. Sadowej. Dziś jest to ul. Mickiewicza składająca się z dwóch przedwojennych ulic - Mickiewicza i Sadowej. 1925 źródło: http://fotopolska.eu/502354,foto.html















Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego z 1875 roku






Ruiny kościoła franciszańskiego,nie dotarłem tam,przez te zamknięte centrum,nie chciałem marnować czasu na szukanie

http://www.globus.tut.by/oshmyany/old_kostel_gallery.htm
 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #422 (Edited)
Żuprany, obwód Grodno, rejon Oszmiana; do 1939 r. województwo wileńskie, powiat oszmiański, gmina Soły

Żuprany na mapie WIG z 1935 r.


Położenie na białoruskiej mapie



^^
Kościół św. Piotra i Pawła w Żupranach. Przed świątynią stoi proboszcz, ks. Paweł Piekarski. Fotografia pochodzi z albumu przedstawiającego świątynie dekanatu oszmiańskiego. 1930 źródło: http://fotopolska.eu/502372,foto.html


^^
Żuprany. Wnętrze kościoła św. Piotra i Pawła. Fotografia pochodzi z albumu przedstawiającego świątynie dekanatu oszmiańskiego. 1930 źródło: http://fotopolska.eu/502370,foto.html

Żuprany,kawałek za Oszmianą,szybkie zdjęcie kościoła św.Piotra i Pawła zbudowany w latach 1854-75.


Kościół katolicki p. w. ś.ś. Piotra i Pawła wzniesiono na przeł. XIX i XX w. , w l. 90. XX w. był restaurowany. Jest to budowla neogotycka z kamienia polnego i nietynkowanej cegły. Przed fasadą wieża nakryta dachem namiotowym, po bokach mniejsze wieżyczki. Prezbiterium zamknięte ścianą prostą, również flankowaną przez wieżyczki, dekorowaną z zewnątrz ostrołukowymi niszami, fryzem arkadowym i wielkim krzyżem. Podobnie są zdobione elewacje boczne. Wyposażenie wnętrza neogotyckie. Na ścianie epitafium Franciszka Bohuszewicza (1840 - 1900), poety polsko - białoruskiego. W prezbiterium epitafia Adama hr. Hutten - Czapskiego (zm. 1914), Henrietty z Czapskich Plater - Zyberkowej (zm. 1905) oraz jadwigi z Reytanów Hutten - Czapskiej (zm. 1926). Za kościołem stoi ceglana plebania z czterokolumnowym portykiem.
źródło: Zbigniew Hauser, Nowy ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi. Burchard Edition. 2005
 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #423 (Edited)
Zalesie k. Smorgoni, obwód Grodno, rejon Smorgonie; do 1939 r. województwo wileńskie, powiat mołodecki, gmina Bienica

Zalesie na mapie WIG z 1935 r.


Położenie na białoruskiej mapie


Tablica z nazwą miejscowości


Zespół pałacowy w dawnym majątku Ogińskich.
W ręku tej rodziny dobra znajdowały się od 1 poł. XVIII w. do pocz. XX w. Od 1802 r. właścicielem majątku był znany kompozytor i dyplomata, uczestnik powstania kościuszkowskiego, ks. Michał Kleofas Ogiński (1765-1833). Za jego czasów Zalesie stało się centrum kulturalnym okolicy, zwanym "Atenami Północy".
Następnym dziedzicem Zalesia był syn Marii i Michała Kleofasa - ks. Ireneusz Ogiński (1808-1863), który na stałe mieszkał w Retowie na Żmudzi, a po nim - jego syn - ks. Michał Mikołaj (1848-1902), który zmarł bezpotomnie.
Na pocz. XX w. Zalesie znalazło się w ręku krewnych Ogińskich po kądzieli, a po I wojnie światowej majątek został rozparcelowany. W 1927 r. resztówka z pałacem została kupiona przez Żebrowskich, którzy byli właścicielami majątku do 1939 r.
Klasycystyczny pałac w Zalesiu został wybudowany dla Michała Kleofasa Ogińskiego w l. 1802-05 przez architekta z Wilna Józefa Poussier wg projektu innego znanego architekta wileńskiego Michała Szulca. Jest to budowla składająca się z dwóch korpusów ustawionych do siebie pod kątem prostym, tworząc plan litery "L". Korpus główny, o długości ponad 50 m składa się z trzech członów piętrowych - centralnego i dwóch skrajnych, połączonych parterowymi łącznikami. Człon środkowy zdobi monumentalny czterokolumnowy portyk, dźwigający trójkątny fronton. Do lewego boku korpusu głównego przylega wydłużone ku tyłowi skrzydło boczne długości ok. 70 m, z jeszcze jednym piętrowym pawilonem i parterowym budynkiem oranżerii, ozdobionym piętnastoma przysadzistymi półkolumnami. We wnętrzach pałacu zachowała się freskowa polichromia w westybulu oraz stare piece kaflowe.



^^
Pałac Ogińskich w Zalesiu namalowany z natury przez Leonarda Chodźkę. Fot. "Powiat oszmiański - materjały do dziejów ziemi i ludzi". 1822 źródło: http://fotopolska.eu/511911,foto.html


^^
Pałac Ogińskich w Zalesiu. Fot. "Powiat oszmiański - materjały do dziejów ziemi i ludzi". 1896 źródło: http://fotopolska.eu/511905,foto.html?o=b124674


^^
Kaplica przy pałacu Ogińskich w Zalesiu. Fotografia pochodzi z albumu przedstawiającego świątynie dekanatu oszmiańskiego. 1930 źródło: http://fotopolska.eu/502492,foto.html?o=b122852






















 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #425 (Edited)
Smorgonie, obwód Grodno, rejon Smorgonie; do 1939 r. województwo wileńskie, powiat oszmiański, gmina Smorgonie

Smorgonie na mapie WIG z 1935 r.


Położenie na białoruskiej mapie


Tablica z nazwą miejscowości


Smorgonie, białorus. Smarhoń, Смаргонь, jid. סמאָרגאָן – miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, stolica rejonu smorgońskiego, 38 tysięcy mieszkańców (2006).
Miasto kilkakrotnie zmieniało swoich właścicieli (stanowiło m.in. rodzin Despot-Zenowiczów, Radziwiłłów, Ogińskich). Po powstaniu listopadowym zostało skonfiskowane przez rząd carski. W 1904 roku uzyskało prawa miejskie. W czasie I wojny światowej przez miasto przechodził front. Od 1915 roku okupowane przez armię niemiecką. W 1921 roku, na mocy traktatu ryskiego, miasto znalazło się w granicach Rzeczypospolitej Polskiej. W 1939 roku zostało zajęte przez ZSRR. Obecnie w granicach Białorusi.

Do II wojny światowej Smorgonie miały znaczącą społeczność żydowską ( pod koniec XIX wieku Żydzi stanowili 76% populacji miasta). W czasie I wojny światowej wielu Żydów zostało zesłanych lub uciekło w głąb Rosji. Po wojnie uciekinierzy zaczęli wracać do miasta; działały tu liczne organizacje żydowskie. Większość społeczności żydowskiej Smorgoni została wywieziona w 1942 roku do getta kowieńskiego lub podwileńskich Ponar.
W Smorgoniach urodził się jeden z najważniejszych poetów języka jidysz - Awrom Suckewer. Wspomnienia o żydowskich Smorgoniach zostały zebrane w księdze pamięci miasteczka


Kościół w Smorgoniach. Pierwszy kościoł drewniany powstał w latach 1503-1505 z fundacji Jerzego Zianowicza starosty słonimskiego. Około połowy XVI wieku zamioeniony na zbór kalwiński. Nowy budynek fundował w tym miejscu jakoby Krzysztof Zianowicz w 1553. obecnie istniejący wzniósł w latach 1606-1612 Mkołaj Bogusław Zianowicz, ale już wkrótce, bo w 1621 zaminiony na katolicki p.w. św. Trójcy. W 1666 zaminiony na prawosławną cerkiew Mikołajewską. Po I wojnie rekoncyliowany i odrestaurowany a latach 1923-1925. Po wojnie nieczynny. Działa ponownie od 1990.


^^
Kościół św. Michała Archanioła w Smorgoniach. Fotografia pochodzi z albumu przedstawiającego świątynie dekanatu oszmiańskiego. 1930 źródło: http://fotopolska.eu/502403,foto.html


^^
Kościół św. Michała Archanioła w Smorgoniach. Fotografia pochodzi z albumu przedstawiającego świątynie dekanatu oszmiańskiego. 1930 źródło: http://fotopolska.eu/502404,foto.html

Obecnie




W Smorgoniach zostałem po raz drugi księdzem.Zagadałem kobietę przy kościele.opowiedziała mi jak w 1990 roku walczyli o kościół.Merem Smorgoni był prawosławny i chciał przechwycić kościół na cerkiew.Ale Polakom udało się znaleźć dokumenty w Mińsku i udało się.Prawie na koniec rozmowy,Polka ta powiedziała,ja od razu poznałam,że Pan jest księdzem.Już nie dementowałem tego.





Jest to budowla na planie centralnym, typu obronnego. Obszerna dwukondygnacyjna nawa na planie ośmioboku nakryta jest kopułą ukrytą częściowo w attyce i namiotowym dachu (niegdyś kopułowym). Do fasady przylega dwukondygnacyjna (niegdyś trójkondygnacyjna) wieża (ośmiobok na czworoboku). W miejscu jej połączenia z nawą, z prawego boku znajduje się nieduża cylindryczna wieżyczka. Masywne ściany świątyni o grubości 1,8 - 3 m przebite są wysokimi, łukowato sklepionymi otworami okiennymi. Górna kondygnacja nawy ozdobiona jest oryginalną renesansowa attyką typu wileńskiego z fryzem arkadowym. Pod nawą znajduje się krypta.







Byłem zaskoczony do kościoła waliły całe tabuny młodych ładnych dziewczyn,nigdzie wcześniej na Białorusi nie widziałem takiego zjawiska,oczywiście mówię w kościele.Może to ksiądz je przyciąga z Polski,młody,ładniutki.






 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #426 (Edited)
Smorgonie - fragment Grobu Nieznanego Żołnierza, odsłonięty w 1928 r.


Dwa zdjęcia ze Smorgoni




Pomnik pomiedzy Smorgoniami a Zalesiem.




Wojciechowo (Nowospask), obwód Grodno, rejon Smorgonie; do 1939 r. województwo wileńskie, powiat oszmiański, gmina Smorgonie

Wojciechowo na mapie WIG z 1935 r.


Położenie na białoruskiej mapie


To jest wieś Nowospask, ruiny kościoła unickiego, prawdopodobnie z XVIII wieku.


A to przez tą cerkiew, zachciało się zobaczyć z bliska, później 300 km. na dojazdówce do Białegostoku.
 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #427 (Edited)
Krewo, obwód Grodno, rejon Smorgonie; do 1939 r. województwo wileńskie, powiat oszmiański, gmina Krewo

Krewo (biał. Крэва, Krewa) – miasto średniowiecznej Litwy. Miejscowość znajduje się na terytorium obecnej Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, obecnie wieś.

Krewo na mapie WIG z 1935 r.


Położenie na białoruskiej mapie


Tablica z nazwą miejscowości


Kościół NMP z 1990 roku











Zamek nad rzeczką Krewlanką i Szlachcianką, na dnie płaskiej doliny, zbudowany (po 1338) przez wielkiego księcia litewskiego Olgierda.

W Krewie rezydował Jagiełło (listopad 1381), pozbawiony tronu przez swojego stryja Kiejstuta. 12 czerwca 1382 roku stronnicy Jagiełły dokonali przewrotu w Wilnie i zajęli Troki. Kiejstut z synem Witoldem przybyli z wojskiem pod zamek na pertraktacje i zostali tu ujęci.

Tutaj Jagiełło uwięził swojego stryja, który w niewyjaśnionych okolicznościach (15 sierpnia 1382 roku) zmarł (prawdopodobnie zamordowany).

Następnie Jagiełło na tym zamku więził swojego kuzyna - Witolda.

Krewo jest znane jednak przede wszystkim jako miejsce zawarcia 14 sierpnia 1385 roku unii, która połączyła na blisko 500 lat Litwę i Polskę. Wielki książę litewski Jagiełło otrzymywał rękę królowej Polski - św. Jadwigi i jako jej mąż miał zostać królem Polski.

W zamian zobowiązywał się do chrystianizacji Litwy, włączenia (applicare) ziem litewskich do Polski oraz odzyskania ziem utraconych przez Polskę (głównie Pomorza i Śląska).

Krewo zostało (1391) siedzibą starosty. Zamek zdobył (1433) zbuntowany książę Świdrygiełło. Kilkakrotnie atakowany (1503-06) zamek był częściowo uszkodzony przez Tatarów krymskich.

Przestarzałą już twierdzę zdobyły i zniszczyły wojska moskiewskie (1519). Król Polski Zygmunt August podarował zamek (1564) kniaziowi Andriejowi Kurbskiemu, który uciekł z Moskwy do Polski. Mury obronne zamku miały grubość do 2,5 m i wysokość do 12 m. Zamek częsciowo rozebrano w k. XVIII i XIX wieku. Na jego dziedzińcu budowano póĄniej różne budynki, m.in. ratusz.

Zamek został ostatecznie zniszczony podczas I wojny światowej gdy znajdował się (1914-17) na linii frontu pomiędzy wojskami niemieckimi i rosyjskimi. Ruiny poddały konserwacji (1929) władze odrodzonej Rzeczypospolitej.


^^
KREWO G. Wileńska) Ruiny znakomitego zamku. - Tu jako w swem dziedzictwie W.X. Olgerd przebywał przed wstąpieniem na tron. - Wieża tu jest pamiętną w historyi tragicznym zgonem Kiejstuta W.K. Litewskiego od r. 1382. źródło: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/Orda/Orda_Wilno.htm


^^
Krewo. Zamek. Okopy z czasów I wojny światowej na tle ruin XIV-wiecznego zamku. Po lewej widoczna zniszczona cerkiew Świętej Trójcy. 1915-1916 źródło: http://fotopolska.eu/513197,foto.html











 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #429 (Edited)
Wołożyn, obwód Mińsk, rejon Wołożyn; do 1939 r. województwo nowogródzkie, powiat wołożyński, gmina Wołożyn

Wołożyn na mapie WIG z 1925 r


Położenie na białoruskiej mapie


Tablica z nazwą miejscowości


Wołożyn - miasto na Białorusi w obwodzie mińskim, stolica rejonu wołożyńskiego nad Wołożynką (dorzecze Niemna), na północnym skraju Puszczy Nalibockiej, 10 tysięcy mieszkańców (2006). Od 1940 miasto.
W 1795 roku miasto zostało włączone do zaboru rosyjskiego. W okresie międzywojennym było siedzibą powiatu wołożyńskiego województwa nowogródzkiego. Do 17 września 1939 roku mieściło się w mieście dowództwo Pułku KOP "Wołożyn" i garnizon macierzysty Batalionu KOP "Wołożyn". Od września 1939-1941 znalazło się pod okupacją sowiecką, a później od 1941-1944 pod okupacją niemiecką. Okoliczna Puszcza Nalibocka była obszarem wzmożonej aktywności żołnierzy ruchu oporu AK. W latach 1945-1991 Wołożyn znajdował się w Białoruskiej SRR.

Kościół św.Józefa z 1816 roku


























 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #430 (Edited)




Cerkiew z 1886 roku


Tablica koło Wołożyna


Reklama promująca odblaski.


W okolicach Wołożyna przepływa Berezyna


Stary cmentarz w Wołożynie


Widok ze starego cmentarza na Wołożyn


Pałac Tyszkiewiczów





^^
Wołożyn - prawdopodobnie budynek ten został w 1926 r. przebudowany z oranżerii i w okresie miedzywojennym mieściło się w nim starostwo.



Wołożyn - kolonia urzędnicza zbudowana za czasów II RP w latach 20. XX w.


 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #431
Następne zdjęcia jakie wrzucę,lecę po kolei jak jeździłem,to będzie już Mińsk.Dokładnie przed Mińskiem będą trzy miejscowości do których zajeżdżałem po drodze do stolicy Białorusi.
 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #432
Białoruscy weterani chcą czcić sowiecką napaść 17 września
Andrzej Poczobut, Grodno, ricz
2007-09-08, ostatnia aktualizacja 2007-09-07 18:04

Ujawnienia prawdy o "polskim jarzmie" narzuconym Białorusinom przed wojną i "jasnym dniu wyzwolenia w 1939 roku" przez Armię Czerwoną oraz uznania 17 września Dniem Niepodległości domagają się białoruscy weterani i oficerowie
- Trzeba zdemaskować łgarstwa Europy, a przede wszystkim Polski! Przed 1939 rokiem 7 mln Ukraińców i 3 mln Białorusinów cierpiało w polskim jasyrze! Armia Czerwona 17 września 1939 roku wyzwoliła ich, a teraz wmawiają nam, że to była okupacja! Nie możemy godzić się na fałszowanie naszej historii i prawdy! - takie zadanie przewodniczący Stowarzyszenia Weteranów Wojny w dzielnicy Partyzanckiej Mińska Igor Pochłopko i jednocześnie przewodniczący Białoruskiego Zjednoczenia Wojskowo-Naukowego postawił przed uczestnikami czwartkowego spotkania szefów białoruskich organizacji oficerskich i nacjonalistycznych.

Wczorajsze wydania mińskich gazet, opisując obrady, zapewniały, że "rozprawa z polskimi łgarstwami o 17 września" była oddolną inicjatywą mas pracujących. Trudno w to uwierzyć - spotkanie zorganizowały sterowane ręcznie przez administrację Aleksandra Łukaszenki Białoruski Związek Oficerów, Komunistyczna Partia Białorusi, Sobór Słowiańskich Narodów Rosji i stowarzyszenie Ruś. Wziął w nim też udział zastępca kierownika Głównego Działu Ideologii MON płk Uładzimir Makarau.

- W istocie rzeczy Rzeczpospolita była państwem kolonialnym - wskazywał kolegom wroga Lew Krysztapowicz, docent nauk filozoficznych oraz członek Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Białorusi. Krysztapowicz tłumaczył: - Te ziemie, czyli Białoruś i Ukraina, były rdzennie rosyjskie czy też zachodniorosyjskie. Polacy je po prostu zajęli, a Armia Czerwona na powrót je wyzwoliła.

Wizją recydywy "polskiego kolonializmu" straszył kolegów weteranów i oficerów emerytowany generał Jewgienij Mikulczik: - Rozmieszczenie amerykańskiego systemu obrony przeciwrakietowej w Polsce to przecież powrót do sytuacji sprzed września 1939 r.

Knowaniom Polski i USA białoruscy patrioci postanowili przeciwstawić własny plan. Zwrócili się do prezydenta Białorusi, by ten uczynił 17 września świętem państwowym pierwszej rangi, a 3 lipca drugiej rangi. Chcą więc, by Łukaszenko zdegradował uroczyście dziś obchodzoną rocznicę wyzwolenia Mińska przez Armię Czerwoną w 1944 r. i do rangi głównego Dnia Niepodległości podniósł rocznicę zajęcia wschodniej Rzeczpospolitej przez Armię Czerwoną w 1939 r.

- Czyż może być dla niepodległości kraju i narodu większe święto niż powtórne zjednoczenie jego ziem i ludu? - retorycznie pytał docent Krysztapowicz.

Rządowa prasa z entuzjazmem podchwyciła "oddolną inicjatywę". Wczorajszy dziennik "Zwiazda" pospieszył przypomnieć, że sam od dawna domaga się uznania 17 września za najważniejsze święto państwowe.

Sekretarz ds. ideologii w KC Komunistycznej Partii Białorusi Aleksander Basarin poproszony o komentarz do inicjatywy weteranów mówi "Gazecie": - W historii każdego państwa są dni ciemne i jasne. 17 września jest w naszej historii dniem jasnym. Narody się zjednoczyły. Ten dzień powinien być świętem.

Natomiast niezależny historyk Igor Kuzniecow zwraca uwagę, że taki właśnie punkt widzenia jest zgodny ze stanowiskiem oficjalnej historiografii białoruskiej. - U nas nadal obowiązuje wykładnia o wyzwolicielskim pochodzie Armii Czerwonej we wrześniu 1939 roku, który znamy z sowieckiej historii, a represje ludności, które to wyzwolenie przyniosło, są przemilczane - mówi Kuzniecow.

Na Białorusi Łukaszenki pamięć o jasnym dniu z 1939 roku jest stale pielęgnowana. W wielu miastach główne ulice noszą nazwę 17 Września. Dom Polski w Grodnie, który białoruscy antyterroryści dwa lata temu siłą odebrali Związkowi Polaków na Białorusi, stoi przy skrzyżowaniu ulic Dzierżyńskiego i właśnie 17 Września.

Białoruscy internauci, komentując relacje z czwartkowego spotkania weteranów, nie pozostawili suchej nitki na pomysłodawcach uczynienia z 17 września głównego święta państwowego. „O jednym zapomnieli. Zaraz po »wyzwoleniu z polskiego jasyru « wyzwoleni jakoś tak przenieśli się nad Kołymę. Najwyraźniej świętować” - pisze „turbo”. A „Atom” dodaje: „To faszystowska propozycja! »Weterani « z pewnością nic nie słyszeli o pakcie Ribbentrop-Mołotow”.


Źródło: Gazeta Wyborcza
 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #433 (Edited)
Iszkołdź, obwód Brześć, rejon Baranowicze; do 1939 r. województwo nowogródzkie, powiat baranowicki, gmina Wolna

Iszkołdź na mapie WIG z 1935 r.


Iszkołdź na białoruskiej mapie


ISZKOŁDŹ biał. ІШКАЛЬДЗЬ, Iszkaldz, rej. БАРАНАВІЦКІ, ros. ИШКОЛЬДЬ, Iszkold, Ishkold,

Wioska nad rzeką Usza, 40 km na północny wschód od Baranowicz, na zachód od drogi Baranowicze - Stołpce.

Starosta witebski i smoleński Mikołaj Niemirowicz zbudował (1449-72) w swym majątku Iszkołdź murowany kościół św. Trójcy, jeden z najstarszych murowanych kościołów późnogotyckich w Wielkim Księstwie Litewskim.

Iszkołdź należął przez pewien czas do rodziny Illiniczów, z później Radziwiłłów. Prawa miejskie Iszkołdź uzyskała (1579) za panowania Stefana Batorego. W 1598 miasteczko powsiadało rynek, wytyczone 2 ulice i 70 zabudowań.

Zagrabiona (1793) w II rozbiorze przez Rosję miejscowość w XIX w. należała do rosyjskiej rodziny Wittgensteinów.

W II Rzeczpospolitej w powiecie baranowickim województwa nowogródzkiego, Iszkołdź liczył niecałe 700 mieszkańców.

Od 1991 Iszkołdź leży w niepodległej Białorusi, zamieszkiwany przez 350 mieszkańców.


^^
ISZKOŁDŹ Kościół. Widok fasady i elewacji bocznej kościoła z wyodrębnionym prezbiterium, z sygnaturką i uskokowymi skarpami. Dat.: 28 Sierp. 1876. Napis: Iszkold - Dawny Kościół Aryański; napis na podkładzie: Iszkoldz. G. Mińska (Nowodródzkie). 1876. Rys. ołówkiem podmalowany akwarelą. 20 x 28,5 cm. Muzeum Narodowe, Kraków. III-r.a. 4463. (Teka Mińska). źródło: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/Orda/Orda_Minsk_R1.htm


Trzeba zjechać kawałek wcześniej na Sawicze, bo krzyżówka z Petkiewiczami idzie dołem pod autostradą.




Kościół Św. Trójcy
















 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #434 (Edited)
Położony na niewielkim pagórku kościół w połowie XVI w. Mikołaj "Czarny" Radziwiłł zamienił na zbór kalwiński. Wówczas zniszczony został mur cmentarny. Jego synowie przywrócili kościół (1641), który został zniszczony w czasie najazdu moskiewskiego (1654-67).
Po powstaniu styczniowym władze carskie zabroniły odprawiania nabożeństw w kościele (1866) i zamieniły go na cerkiew (1868), znacznie przebudowując świątynię. W tym stanie została uwieczniona na rysunku Napoleona Ordy (1876). Zwrócony katolikom (1918) ponownie zamknięty przez Sowietów (1969), dzisiaj wyremontowany znów służy wiernym





















Cmentarz katolicki
 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #435 (Edited)
Kojdanów (Dzierżyńsk), obwód Mińsk, rejon Dzierżyńsk

Kojdanów na mapie WIG z 1930 r.


Dzierżyńsk (Kojdanów) na białoruskiej mapie




KOJDANÓW
biał. КОЙДАНАЎ, (ДЗЯРЖЫНСК), rej. ДЗЯРЖЫНСКІ Kojdanau, Koidanov, Koydanov, Koidanova, Koidanovo, Koidenev, Koidenova, ros. КОЙДАНОВО, (ДЗЕРЖИНСК), sow.Dzierżyńsk

Pod Kojdanowem wojska litewskie w.księcia Skirmunta rozbiły (1241) Tatarów, powstrzymując pochód ordy na północ. Miasto należące do linii birżańskiej Radziwiłłów, a następnie (po zaborach) do rosyjskiej rodziny Wittgensteinów.

Podczas odwrotu wojsk napoleońskich z Moskwy polski gubernator Mińska gen. Mikołaj Bronikowski chcąc osłonić miasto ściągnął pod Kojdanów improwizowaną dywizję polsko-francuską gen. Franciszka Kosseckiego.

15 listopada doszło tu do gwałtownej potyczki, w której 8-tysięczna rosyjska dywizja Lamberta całkowicie rozbiła sojuszniczą dywizję napoleońską, co umożliwiło Rosjanowm zajęcia następnego dnia Mińska i dobrą pozycję wyjściową do zaatakowania Napoleona podczas przeprawy przez Berezynę.

Ponad 100 lat później - 5 pażdziernika 1920 pod Kojdanowem walczył 2 Dywizjon Artylerii Konnej uczestniczący po bitwie nad Niemnem w pościgu za wojskami bolszewickimi. W traktacie ryskim zgodnie z wolą rządu polskiego premiera Władysława Grabskiego, aby nie zajmować ziem, gdzie Polacy nie byli zdecydowaną większością, Kojdanów przypadł Rosji bolszewickiej.

15 marca 1932 roku powstał Polski Rejon Narodowy im. Feliksa Dzierżyńskiego na Białorusi sowieckiej, którego siedzibą został Kojdanów. Nazwę miasta zmieniono na Dzierżyńsk. Wcześniej na sowieckiej Białorusi utworzono 40 polskich rad wiejskich, które objęły jedną czwartą ludności polskiej na Białorusi. W skład Dzierżyńszczyzny weszło też kilkadziesiąt wsi wokół Kojdanowa.

Polskie rejony autonomiczne w zamierzeniu miały być przyczółkami do dalszego "eksportu" rewolucji bolszewickiej oraz zalążkami "kadr" przyszłej polskiej republiki komunistycznej. Wprowadzenie pięciodniowego tygodnia miało uniemożliwić świętowanie niedzieli. Wszystkie kościoły zostały zniszczone lub zamknięte, a księża aresztowani lub straceni. Wierni zbierali się potajemnie na modlitwy.

W 1935 Stalin zakończył "eksperyment" narodowościowy. Zlikwidowano wszystkie polskie szkoły i czytelnie. Rozpoczęto też mordowanie aktywistów komunistycznych, a tysiące Polaków deportowano do Kazachstanu.

Likwidacja polskich rejonów autonomicznych uniemożliwiła komunistom przeprowadzenie zmian reguł językowych, planowanych przez Brunona Jasieńskiego i Tomasza Dąbala, który uważał, że "ideałem rewolucji w dziedzinie uludowienia pisowni polskiej powinno być: jak się mówi - tak się pisze".




Cerkiew Pochowania Bogurodzicy z 1850 roku












Kościół św. Anny w Kojdanowie, pierwszy zbudowano w 1439 roku, przebudowany w XVIII wieku, ostatnio w 1990 r.












Zabudowa w pobliżu kościoła


Grodzisko XiV-XVII wiek




Pomnik poświęcony zgładzonym 1600 żydom


 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #437 (Edited)
Zasław, obwód Mińsk, rejon Mińsk

Zasław na mapie WIG z 1929 r.


Położenie na białoruskiej mapie


Tablica z nazwą miejscowości

Zasław (biał. Заслаўе) - miasto na Białorusi, w obwodzie mińskim, 12 km na północny-zachód od Mińska nad rzeką Świsłocz. Około 13 tys. mieszkańców.

Miasto wymieniane już w X wieku, stolica oddzielnego księstwa zasławskiego, w XVI wieku włączonego do Litwy. Już w XI wieku miasto było silnie ufortyfikowane - większa jego część jest obecnie rezerwatem archeologicznym.

Zabytki:
Zamek w Zasławiu (w ruinie), około 1 km od dworca kolejowego, na którego majdanie znajduje się cerkiew, wcześniej kościół katolicki z 1577. Po zamku został zarys wału z widocznym kawałkiem muru. Obiekt opisany jest jako pomnik archeologii z XI-XVII wieku. Po drugiej stronie drogi znajduje się zachowany kościół obronny.

Historia: założony 1001, średniowieczny gród w księstwie połockim, o który toczyli walki książęta ruscy. Od XII w. stolica księstwa zasławskiego, w XIV w. wcielony do Wielkiego Księstwa Litewskiego. Należał do rodów litewskich, m.in. w XVI-XVII w. do Hlebowiczów, następnie Sapiehów, w XVIII w. do Przezdzieckich, w XIX w. do Prószyńskich. Od 1793 w zaborze rosyjskim, po 1863 przejęty przez skarb Rosji. W latach 1919-1991 w Białoruskiej SRR, następnie w Białorusi. Prawa miejskie 1985.

Kościół zbudowany w 1577 roku,obecnie cerkiew św.Przemienienia Pańskiego






















Pozostałości bramy zamkowej








 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #439 (Edited)
MIŃSK
łac,. Minscum, biał. МЕНСК, Mensk, Miensk, rej. МЕНСКІ, ros. МИНСК, pol.
Mińsk Litewski, Mińsk Białoruski.
Liczba ludności 1782500(2006)
Mińsk Białoruski

Mińsk na mapie WIG z 1933 r.


Położenie na białoruskiej mapie


Tablica z nazwą miejscowości


Herb Mińska (1591) nadany przez Zygmunta III Wazę

Stolica województwa mińskiego w Rzecz-pospolitej, od 1991 stolica niepodległej Białorusi. Miejscowoœć nad Świsłoczą, dopływem Berezyny, jeden z najstarszych grodów Rusi litewskiej, położony w ważnym strategicznie obszarze pomiędzy dorzeczem Dniepru i Niemna.

Pierwsze informacje pochodza z XI wieku, gdy Mińsk był juz ważnym grodem, stolicą oddzielnego księstwa, podporządkowanemu księstwu połockiemu. Po ataku księcia połockiego na Kijów odwetowa wyprawa trzech synów księcia kijowskiego Jarosława Mądrego zdobyła Mińsk (1066) i wymordowała jego mieszkańców.

Po zajęciu przez Mongołow Kijowa i zwycięstwie Litwinów nad Tatarami pod Kojdanowem (1241) i Krutą Horą (1249), nieopoodal Mińsk stał się lennem litewskim (stolicą Mendoga był odległy o 100 km Nowogródek) W 1326 został przyłączony do Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Władysław Jagiełło ufundował (1390) pierwszy drewniany kościół farny Trójcy Przenajświętszej, spalony w pożarze miasta (1409).

Na sejmie horodelskim (1413) utworzono województwo mińskie, którego granice ostatecznie ustalono w 1500 dzieląc je na trzy powiaty, ze stolicami w Mińsku, Mozyrzu i Rzeczycy.

Kazimierz Jagiellończyk w przywileju (1441) dla miast litewskich wymienił Mińsk, nadając miastu znaczne swobody.

Aleksander Jagiellończyk nadał miastu (1499) prawo magdeburskie. a w 1502 król ze swoją żoną Heleną rezydowali w mieści dwa miesiące, archimandryty mińskiego Jonasa na prawosławnego arcybiskupa Kijowa.

W 1547 wielki pożar zniszczył miasto, spłonęła też większość kościołów. Podczas wojny z Moskwą Iwana Groźnego, Mińsk był główną baza wojsk polsko-litewskich (1563-68). W 1569 r. na mocy Unii Lubelskiej miasto weszło w skład Rzeczypospolitej. Od XVI w. w mieście istniało liczne skupisko Żydów.

13 lipca 1655 roku miasto zajęła armia carska atakująca Rzeczpospolitą. W 1660 kompletnie zrujnowane i wyludnione miasto powraca do Rzeczpospolitej, szybko jednak się odbudowuje. W 1664 w mieście trzykrotnie gości król Polski Jan Kazimierz.

Podczas wojny północnej miasto zdobyły wojska szwedzkie Karola XII i - dwukrotnie Rosjanie. W 1704 Piotr odwiedza miasto i dokonuje tu inspekcji wojsk, w 1708 wysyła oddziały kozaków i Kałmuków, którzy plądrują miasto, paląc wszystkie kościoły - katolickie, prawosławne i unickie.

W 1733 Minsk był okupowany przez ponad 20 tysięczną armię rosyjską generała Wolkońskiego, mającą wymusić na Rzeczpospolitej elekcją Augusta III na tron polski.

Przez cały czas Mińsk był miejscem obrad sejmiku powiatowego, wojewódzkiego i wyboru deputatów do trybunału litewskiego. Ustawą sejmu Rzeczpospolitej (1599) Trybunał Wielkiego Księstwa Litewskiego, obradujący dotąd tylko w Wilnie, odbywał posiedzenia na przemian w Mińsku i Nowogródku. Obrady od poniedziałku po święcie Trzech Króli (6 stycznia) - przez 22 tygodnie i nazywały się "kadencyą ruską", ponieważ obejmowały swoją jurysdykcją województwa: Mińskie, Nowogródzkie, Witebskie i Mścisławskie.

W 1775 wobez zagarnięcia czterech województw białoruskich przez Rosję w I rozbiorze, "kadencya ruska" Trybunału Litewskiego przeniesiona została do Grodna, co osłabiło znaczenie Mińska.

Staraniem Komisji Edukacji Narodowej utworzono w Mińsku (1773) "szkołę akademicką podwydziałową". Każdorocznie na św. Józef dnia 19 marca odbywały się w Mińsku, głośne na całą Litwę, tak zwane "kontrakty".

Na zajęty w II rozbiorze (1793) Mińsk spadły zaraz carskie restrykcje - w pierwszym rzędzie wobez niezależnego od Cerkwi prawosławnej Kościoła unickiego. Klasztor Bazylianów w Górnym mieście i na przedmieściu Troickim został zamknięty (1795) a kościól św. Ducha zajęty przez prawosławnych, nazywał się odtąd (1796) cerkwią św. Piotra i Pawła.

Stary herb miasta nadany przez Zygmunta III Wazę car zamienił (1796) na dwugłowego orła Ponownie zmieniony (1878)

Napoleon udając się na Moskwę pozostawił w Mińsku marszałka Davout, który uczestniczył we Mszy św. z dziękczynnym "Te Deum" odprawionej przez biskupa Dederko. Miasto zostało bardzo zniszczone podczas odwrotu Napoleona spod Moskwy.

Kościół unicki (grecko-katolicki) został zlikwidowana carskim ukazem (1839), należało do niego wówczas 80% mieszkańców Białej Rusi. Nasilającej się rusyfikacji towarzyszą rekwizycje kolejnych kościołów: bernardynek na cerkiew prawosławną, monumentalnego kościoła dominikanów (po 1832 seminarium duchowne), po powstaniu styczniowym na magazyn wojskowy (1869) , św. Józefa na miejskie archiwum.

Mińsk został stolicą diecezji rzymsko katolickiej w latach 1798-1869, 1917-21 i od 1991. Jednak po powstaniu styczniowym zgoda na budowę kościołów katolickich była ograniczona jedynie do kaplic cmentarnych.

Białoruscy działacze narodowi 25 marca 1918 roku proklamowali w zajętym przez Niemców Mińsku niepodległe państwo białoruskie. Po kapitulacji Niemiec bolszewicy powołali własną Białoruską Socjalistyczną Republikę Sowiecką (1 I 1919).

W wyzwolonym przez polską piechotę 8 sierpniu 1919 roku Mińsku przemawiał później w języku białoruskim Józef Piłsudski, (deklarujący w więziennych dokumentach narodowość białoruską).

Mińsk został zajęty ponownie przez bolszewików w lipcu 1920 w czasie uderzenia na Warszawę. W wyniku ofensywy Tuchaczewskiego cała Białoruś znalazła się w sowieckich rękach, a w Mińsku po raz kolejny proklamowano Socjalistyczną Sowiecką Republikę Białorusi.

W kontrolowanym przez bolszewików mieście rozpoczęły się w połowie sierpnia 1920 r. polsko-sowieckie rokowania o zawieszeniu broni. Rada Obrony Państwa ustaliła wytyczne dla polskiej delegacji, w myśl których ostateczną linią polskich ustępstw miała być linia niemieckich okopów z I wojny światowej. Zwycięstwa polskie w bitwach warszawskiej i niemeńskiej spowodowało zmianę układu sił w rokowaniach, przeniesionych wówczas do Rygi.

15 października 1920 podczas ostatniej ofensywy w w wojnie z bolszewikami polskie oddziały wyzwoliły Mińsk. Jednak 12 października w Rydze podpisano preliminaria polsko-sowieckiego traktatu pokojowego.

Mimo militarnego zwycięstwa większość polskiej delegacji w Rydze obstawała przy ustalonej w sierpniu linii jako ostatecznej granicy państwa polskiego. Opierając się na danych rosyjskiego spisu powszechnego z 1912, który zaniżył ilość Polaków, obawiano się przejmowania terenów z przewagą ludności białoruskiej.

Zwolennicy Piłsudskiego - L. Wasilewski i W. Kamieniecki, którzy proponowali na forum delegacji utworzenie państwa białoruskiego, nie zdołali przekonać reszty członków delegacji do tej koncepcji. Mińsk został opuszczony przez Polsków 17 października 1920. Do historii przeszło stwierdzenie premiera Grabskiego "wycięliśmy wrzód wraz z Mińskiem".
Podczas terroru stalinowskiego w latach 30-tych pod Mińskiem Sowieci wymordowali ponad 200 tys. osób w Kuropatach pod Mińskiem. To największy cmentarz na Białorusi.

Z czasów Rzeczpospolitej - obok wielu kościołów - zachował się zespół pałacowy w dawnym majątku Ślepianka Wielka (obecnie w granicach miasta) zawierający w sobie prawdopodobnie elementy obronnego zameczku Radziwiłłów przebudowanego później przez Wańkowiczów (krewnych Melchiora Wańkowicza).


^^
Mińsk, gmach Tow. Wzajemnego Kredytu (Cyfrowa Biblioteka Narodowa - http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18993&from=editionindex&dirids=4 )


^^
Mińsk, Bank Handlowy i Klub Kupiecki (Cyfrowa Biblioteka Narodowa - http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19101&from=editionindex&dirids=4 )


^^
Mińsk, Szkola Dentystyczna (Cyfrowa Biblioteka Narodowa - http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19147&from=editionindex&dirids=4 )


^^
Mińsk, ul. Gubernatorska (Cyfrowa Biblioteka Narodowa - http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19608&from=editionindex&dirids=4 )


^^
Mińsk, hotel "Garni "(http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19109&from=editionindex&dirids =4)


^^
Mińsk, Bank Polski (http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18994&from=editionindex&dirids= 4)


^^
Mińsk, ul. Zacharzewska(http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18999&from=editioni ndex&dirids=4)
 

·
Registered
Joined
·
6,015 Posts
Discussion Starter #440 (Edited)
Zabytki zachowane
Katedra katolicka pw. NMP (jezuici) z XVII w.
Kościół unicki św. Ducha z 1612 r. (od 1796 r. cerkiew prawosławna św. Piotra i Pawła)
Kościół św. Józefa i klasztor bernardynów, barokowy, (ob. biblioteka)
Kościół bernardynek (obecnie katedra prawosławna pw. św. Ducha) i klasztor z 1642 r.,
Pałac Wańkowiczów w Ślepiance Wielkiej z k.XVIII w.
Dwór Wańkowiczów w Górnym Mieście, klasycystyczny, k.XVIII w.
Cmentarz Kalwaryjski (Cmentarz Polski lub Kalwaria) z XVIII w. z bramą z 1830 r.
kościół katolicki Podwyższenia Krzyża Św. na Kalwarii z 1839 r.
Cerkiew Św. Marii Magdaleny z 1847 r.
Kościół katolicki św. Trójcy i św. Rocha z 1861 r.
Synagoga Zalcmana z 1864 r.
Dwór Lubańskich w majątku Łoszyca z k.XIX w.
Dwór Wańkowiczów w Ślepiance Małej z XIX w.
Synagoga Kitajewska z 1874 r.
Cerkiew Św. Aleksandra Newskiego z 1898 r.
Synagoga chóralna z 1906 r.
Kościół katolicki św. Szymona i Heleny z 1908 r. (tzw. czerwony kościół) ufundowany przez Edwarda Wojniłłowicza
Dom Rządowy, modernistyczny, lata 30. XX wieku
Ratusz (rekonstrukcja)

Zabytki niezachowane
Kościół Benedyktynek Św. Wojciecha z klasztorem z 1640 r. (zburzony w 1964 r.)
Kościół Św. Antoniego Wielkiego i klasztor OFM z XVII w. (zburzony ok. 1941-45)
Kościół Św. Trójcy i Wniebowzięcia NMP z 1720 r. (zburzony w 1809 r.)
Kościół św. Weroniki i klasztor Rochitów z 1750 r. (zburzony w 1832 r.)
Kościół Benedyktynów Św. Michała Archanioła z klasztorem z XVIII w. (zburzony w XIX w.)
Kościół Dominikanów z klasztorem z 1605 r. (zburzony w 1950 r.)
Kościół Karmelitów Św. Marii Magdaleny z klasztorem z 1763 r. (zburzony po powstaniu styczniowym)
Kościół Bonifratrów Św. Jana z klasztorem z XVIII w. (zburzony po powstaniu styczniowym)
Kościół unicki Św. Ducha z XVII w., barokowy
Synagoga z 1590 r. (zburzona ok. 1960 r.)
Monaster Przemienienia Pańskiego z 1618 r. (zburzony po 1950 r.)
Zbór protestancki z 1846 r. (zburzony w 1945 r.)
Meczet z 1905 r.
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego


^^
Mińsk, ul. Nowo-Moskiewska(http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19601&from=editi onindex&dirids=4)


^^
Mińsk, poczta (http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19138&from=editionindex&dirids= 4)


^^
Mińsk, hotel Nowo-Moskiewski (http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19110&from=editionindex&dirids= 4)


^^
Mińsk, rzeka Swisłocz(http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19210&from=editioninde x&dirids=4)


^^
Mińsk, ul. Policyjna(http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19583&from=editioninde x&dirids=4)


^^
Mińsk, ul. Kołomieńska(http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19603&from=edition index&dirids=4)


^^
Mińsk, Gimnazjum Fałkowicza(http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=19152&from=editionin dex&dirids=4)
 
421 - 440 of 6106 Posts
Top